Lucas 6

Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Eta jena sache sávaru­quenehi, tiyanapa tipaica ema Jesús. Mámamu­rihapa ena máimitureana. Témehi­ca­vanapa ena fariséoana. Náetavi­vi­ji­ca­paipahi eta isanitiana. Tacahe, eta napaisi­rapahi, ena máimitureana navechu­qui­ha­paipahi étaja­vapahi eta trigo. Navepi­ra­qui­hapaipa, tépura­ja­ca­cha­va­napaipa. Tinica­napaipa. Tísapa­ca­reichucha eta nanisira, taicha técuhanahi.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Tacahe, eta náimara­ra­si­rapahi ena fariséoana, tisema­napaipa. Ánipa naicha:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Tásiha, majica­pa­vacapa ema Jesús:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Écharichuhi éti te masiapapa eta mapena ema Viya, tiyase­se­recapa eta manica­yarehi. Náijaracapa eta pan tacapi­ca­hu­quenehi nanaca­sarehi te namirahu ema Viya. Nanica­sarehi ena tiyuja­ra­ca­rahiana émasera ema David vahi tátupa­ra­cahini manicahini. Étasera eta máecuavahi, manicapa eta pan, énapa ena macacha­ne­que­nea­napahi.
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Tiuri puiti, numeta­ca­heyare: Nuti Manere­ji­runuhi ema Viya, nútirichu néchahi eta sache nanara­si­rayare ena achaneana —máichapa.
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 Tiuri, te apanapa sávaru, tiyana­varepa ema Jesús tayehe eta náuruji­si­rareva. Tímitu­re­ca­varepa. Tásiha, matiarihihi ema émana achane, ticajumahi eta mavahu váure. Vaipa tayamu­ri­cahini, tépena­vahuhi.
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Natiari­hi­hivare ena escribánoana, énapa ena fariséoana. Náimaha­ripahi ema Jesús te macana­ra­ca­ya­re­hipuca ema macaju­maquene eta jena sache tacapi­ca­hu­quenehi. Natanu­nui­ricahi eta tiviucha­yarehi éma.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Émasera ema Jesús máimatihi eta napane­reruana éna. Tacahe, máechajicapa ema achane ticaju­ma­vahuhi. Máichapa:
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Tásiha, máichavacapa ­ ema Jesús:
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Tacahe, ema Jesús máeseni­mu­rihapa ena achaneana. Tásiha, máichapa ema achane macaju­maquene:
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Tacahe, tisema­na­rinehi ena fariséoana eta náimairahi. Tásiha, tiyase­re­ji­ri­ca­canapa:
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Te jena sácheanahi, tiyanapa ema Jesús tayehe eta tápusi eta márijuecu. Tamutu eta jena yati tiyuja­racahi me Viya.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 Te tijarahipa, máichuha­vacapa namutu ena máimitureana. Manere­jicapa ena dócequeneana mayehea­na­yarehi apóstole.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 — ausente —
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Tacahe, tichavapa ema Jesús, énapa ena máimitureana. Te tachachacu eta mari táinuna­pa­hinepa, étapa nacainu­nainehi ena camuri­queneana achaneana. Ena nani tiásihanahi eta te avasare Jerusalén, eta te provincia Judea, étapa eta provincia Siria. Eta tímite­canahi éna, navarahahi nasama ema Jesús eta máimitu­rapiana, navara­havare macana­ra­ca­va­cahini tayehe eta najumana.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Ena ticata­ji­vanahi návahá­ruanahi ena éreanana, macana­ra­ca­va­ca­pasera ema Jesús.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Namutu ena achaneana navarahahi náemamahaca ema Jesús taicha náechahi tinara­ca­na­yarehi eta najumana eta náemama­ha­si­rayare taicha títupa­ji­jia­cavahi éma.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 Tacahe, máeseni­mu­rihapa ema Jesús ena máimitureana. Máichavacapa:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 Eti ejamu­rachahi puiti eta ítare­sirahi eta matapi­ra­va­recare te mamirahu ema Viya, tétavi­cavahi eta iúrica­ca­re­va­yarehi taicha tíjara­ca­heyare éma eta evara­ha­quenehi.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 — ausente —
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Tacahe, ema Jesús máechajicapa ena apamuriana achaneana, tímicu­ti­ji­ri­cavahi natiarihihi te mamirahu, tiyere­hia­na­hisera éna. Ánipa máicha:
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 Páurehesami eti esatu­he­he­re­canahi, taicha ichapenapa eta écuhairaya.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 Páurehesami eti namuna­neanahi ena achaneana. Eta tacahehi eta nacuna­chi­ra­vacahi ena profetana tépiya­ca­vanahi tímija­chavana mavana­ranahi ema Viya, tivayua­ra­hia­na­hisera.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 Puítiripa eti esama­nuanahi, numetacahe: Émuna­cayare ena ticatia­na­caheana. Ímereca eta iúriva nayehe ena ticati­cha­heanahi.
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 Eyaseaca ema Viya eta nayuja­rahuina nácani téchaji­canahi eyehe. Eyujaraucha ena tiúmeha­heanahi.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 Te máehahepuca mácani achane te emira, vahi ecujicapa. Íjara­casera eta étachacaya eta emira. Te navere­ji­ca­hepuca eta esacu, ísapayare. Te navere­ji­ca­hevare eta ecámisa, éneri­chuvare ísapayare.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 Énaripa nácani tiyasea­ca­heanahi eta ecaji­rayare, íjaracaya. Te naverejicahepuca eta ímaha­queneana, vahi ecucamesa eta náimichaviraina.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 Numetacahe eta apana: Te evaraha eta náuriraya ena achaneana eta eyehe, titupa­racahe iúriyare éti eta nayehe.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 Éti, tájina ecuna­cha­ca­re­vaimahi eta me Viya, te nacarichuhi émunaca nácani témuna­ca­heanahi éti. Apanasica témuna­rahiana ena máimati­ra­hanahi ema Viya.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Tacutiquene, tájinavare ecuna­cha­ca­re­vaimahi me Viya, te tacarichuhi icha eta táuriqueneana nayehe ena tiúrianahi eyehe. Apanasica títsiri­ji­ca­vanahi ena máimati­ra­hanahi ema Viya. Titupa­racahe ecachu­ri­ca­va­cayare eta iúriva.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Téhevare nacari­chupuca íjaraca nácani títsiri­ji­ca­vanahi te ticapu­caheana, tájinavare tacuna­cha­ca­revaina eta me Viya. Apanasica ena máimati­ra­hanahi ema Viya tíjaracana ena títsiri­ji­ca­vanahi te ticapu­recana.
34 E, se emprestardes
35 Étisera émuna­cayare ena ticatia­na­caheana. Íchayareva eta táuriqueneana nayehe namutu. Íjara­cavare nácani ticapu­caheana. Vahi ecucuchapa eta náitsiri­ji­rá­piyare. Máimaharine ema Viya. Éma tíjara­ca­heyare eta táitsiva­yarehi eta iúrivanahi. Eta tacahehi eta ímereu­chirava eta machichaheira ema Tata Vicaiyaquene. Taicha éma, tétavi­cavahi eta máuriva nayehe namutu ena váinara­ji­queneana énaripa ena máechava­ra­hanahi eta máemuna­si­ra­vacahi éna.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Ejapa­nu­ra­hi­yareva, ecutiyare eta majapa­nui­ra­havihi ema Tata Vicaiyaquene.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Vahi ecunemahi eta náejeca­pi­ravana ena apamuriana achaneana, váhivare ecucae­ca­hivaca, machu étina táimicu­ñacahe me Viya. Te máejeca­pa­vapuca mácani achane, vahi ecuvaraha macaicu­ñavane, apaesa vahi macuicu­ñacahe éti ema Viya. Eperdonacha ena téjeca­pavana eyehe apaesa maperdo­nachahe ema Viya.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Ecaji­rahiya nayehe ena achaneana. Ema Viya títsiri­ji­ca­vayare eyehe. Tímepa­ná­vainapa eta máijara­ru­heyare éma. Te iúrihi éti nayehe ena achaneana, ema Viya, tétavi­ca­va­yarehi eta máurivaya eta eyehe éti.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Tacahe ema Jesús, ánipa tacahe eta máimiturapi, máimicu­ti­chirahi:
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Émaripa mácani amaperu te escuela­hipuca, váiparinehi macachu­ri­caimahi mácani mayehe maestro. Tapaenumava te máitucapa, macuti­sarepa ema mayehe maestro.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Vahi táurica eta ecunerahi eta ánichi­cha­queneana náejeca­pi­ravana ena apamuriana achaneana. Titupa­racahe ecuneuchava eta táichapeva eta éjeca­pirava étijiva.
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Vahi titupa­ra­ca­hemahi étupirica eta jácani ánichi­cha­quenehi máejeca­pi­ravahi ema eparaepiya. Tájina eviyahini eta econse­ja­ra­pi­nahini. Ichapesera eta tatupa­ra­si­rahehi étupirica eta éjeca­pi­ra­vanahi éti. Tapaenumava eta étupi­ri­sirapa eta íchava­que­né­vanahi, táuricapaini econsejacha ema eparaepiya tayehe eta máichava­que­névahi.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Tacutiquene tímati­ca­re­hivare eta táhiana eta yucuquiana. Jararihi eta tinica­careana. Jarari­hivare eta vahi tánicacare.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Éneri­chuvare eta yucuqui tímati­carehi eta táurinisiva eta táhi. Étaripa eta sitavere, váiparinehi tiúchucaimahi eta táhihini narasa­hi­na­hi­pucaini. Tásiha, eta ijicaqui váipari­ne­hivare tacahimahi eta tahi cachiche­ru­hi­nahini.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Ene nacahe nácani tiúriana achaneana tatupi­ruvahi eta náechaji­ri­sirava taicha tiúrihi eta nasamure. Nácanisera achaneana váinara­ji­pa­ne­reruana, vahi tiúrimahi eta náechaji­ri­sirava. Tíñema­hi­pi­vacahi taicha eta tavayuchahi eta tavaina­rajiva eta nasamure.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ¿Tájaha tacayema eta échajicanu éti, “Tata náquenu” ecahepa; tásiha vahi esuapahini eta nuvanai­ripiana?
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Nácani tisuapa­nuanahi náitaucha­hivare eta nuvanai­ri­pianahi, téchema­ra­hianahi táicha. Nuvaraha nímicu­ti­chinahe éna.
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Nacuti­yarehi mácani títuca ticatu­piareca peti, manaca­yarehi eta túmeana yucuqui emuruquiana. Tiúpena­vacahi máicha eta masucu­queruana. Jéhesare te járajapapa eta muraca técaticava, tiámaquiha eta tiquiva, tisiamapa eta une, váipasera tacaeya­ya­cahini eta peti, taicha máetupi­ricahi eta máepiya­sirahi.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 Narari­hivare ena tépiya­cavana tisuapanuana, váhisera náitauchahini eta nuvanai­ripiana. Éna nacutihi ema máitucaraha tépiyareca peti. Vahi manacaimahi eta túmeana yucuqui, váhivare táusiapi­rahini máicha. Te járajapapa eta muraca técaticava, tisiama­varepa eta une, tacaji­mu­ya­paicapa eta apaquehe. Tíjahú­chavapa tiáquipaicava eta peti, témitie­quenepa tamutu —máichavacapa ema Jesús.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.