Marcos 7

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tiuri, te apanapa sache, náiteca­pauchapa ena apamuriana fariséoana énapa ena escribá­noana, tiásihanahi tayehe eta Jerusalén. Témeña­ha­vanapa eta mayehe ema Jesús.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Te nataracu ena máimitureana ema Jesús, nararihi éna vahi nacasi­pa­va­hu­nu­mahini eta nanisirahi. Tacahe, ena fariséoana, eta náimairahi eta namaitau­chirahi eta nayehe­repihi, ichape­rinehi eta nasema­nevahi, taicha náimija­rechahi “máeperaji” eta juca.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Taicha namutu ena israelítana, napicauchahi eta nayehe­repiana ena náchuca­na­veanaini, navetijipa ena fariséoana. Te vahi ticasi­pa­va­hu­nu­manahi, váhivare náisapaimahi tinicana. Taicha éna vahi návaraha tánasihíni eta tachipe­jihini ánichi­chai­nahini, taicha tipicanahi tamaepe­ra­ji­cahini eta náchanevana.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Étaripa násiha­pa­hipuca te mercado, te plázapuca, te títeca­panapa te napena, ticasi­pa­va­hua­na­yarehi. Mavera eta apamuri nayehe­re­pianahi tipicau­cha­ca­reanahi nayehe, étaripa eta nasipa­si­ra­paraca eta náereresiana, étapa eta jarra, étapa eta návacu­ruhiana étapa eta catre náimasirare.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Tacahe, nacajachapa ema Jesús ena fariséoana énapa ena escribánoana. Ánipa náicha: —Pímaha. Ena pímitureana vahi náitauchahini eta viyeherepi. Namaepe­ra­jicapa eta náchanevana eta nanisirahi taicha vahi nacasi­pa­va­hu­nu­mahini. ¿Tájaha tacayema vahi napicau­chahini eta viyeherepi nanaquiruhi ena viáchuca­na­veanaini? ¿Étase­rapuca tacahehi eta pímitu­si­ra­vacahi? —náichapa.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Tacahe, majicapapa ema Jesús, ánipa maicha: —¡Éti ecaijarehi apimirahe! Tatupi­ruvahi eta máechaji­ri­ruvahi ema Viya, téchaji­siahehi éti eta te Sagrada Escritura. Ánipa macahe: “Ena nani achaneana, tétsera­ji­ca­nuanahi te najaca; váhisera táetupi­ca­vahini te nasamureana.
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Téneucha­vanahi eta nuyehe, tamapu­ru­ji­hisera eta náeneuchi­ravahi. Nacaera­ji­ca­hivare eta nuvanai­ripiana; tasapihapa náimica­pi­cauchahi eta nayehe­repiana táuchurechucha te napane­reruana ena náchuca­na­veánaini” macahepa ema Viya.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Ichape eta éjeca­pi­ravahi éti, taicha tasapihapa epicauchahi eta eyehe­repiana. Étasera eta mavanairipi ema Viya, vaipa epicau­chahini. Tasapihapa épuruhi eta mavanai­ripiana taicha tivayua­cahehi ichape eta ítauchirahi eta eyehe­repiana.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 — ausente —
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Émarichuhi ema víyarahaini Moisés tiájuchahi eta mavanairipi ema Viya eta viyehe: “Pipicauchaya pémuna­ca­yareva ema piya ésupa esu pena”. Jucarihi eta apana vanairipi: “Mácani tiúmehahi ema maiya ésupa esu maena, vahi tijapa­nu­ca­rémahi nacapa­ca­yarehi”.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Étisera vahi epicaucha eta júcana vanairipiana mayehe ema Viya. Taicha te marari­hipuca mácani achane ticama­va­hupuca me Viya eta máimaha­que­neanahi, eta ímiturapi éti “Vaipa tatupa­ra­caimahi ema achane eta máimica­ta­siraya ema maiya ésupa esu maena”.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 — ausente —
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ani tacahehi eta ecaepahaira eta tasuapa­ca­revahi eta mavanai­ripiana ema Viya. Tasapihapa, ímica­pi­cáuchahi eta eyehe­re­pia­nachucha. Jarari­hivare eta apamuriana eta éjeca­pi­ra­vanahi tavasi­que­neanahi —máichavacapa ema Jesús.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Tacahe, máichuhapa ena achaneana, náurujicava eta máimitu­si­ra­va­cayare. Tásiha, máichavacapa: —Nuvaraha esamanu yátupina, apaesa ácaicutiara.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Tájina timaepe­ra­jicaina eta viáchanevana te vahi vicasi­pa­va­hu­numahi te vinicayare. Vahi étapa­racaina eta vinica­queneana. Étasera eta jácani evaina­ra­jivana táuchurea­napuca te ejaca, étapa eta evaina­ra­ji­pa­ne­reruana; jéhevare éta timaepe­ra­ji­cahehi —máichavacapa.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Tacahe, te tiyana­ra­canapa ena achaneana, macarinepa ema Jesús énapa ena máimitureana, nayase­recapa máitame­ta­ca­va­cahini eta máimiturapi.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Tacahe, máichavacapa: —¿Éneri­chuvare éti mapane­re­rurehe? ¿Váhipuca ácaicu­tia­rahini eta juca? Tamutu eta juca tasiapa­que­neanahi te vijaca vinica­sa­reanahi, vahi timaepe­ra­ji­ca­ha­vimahi, taicha vahi tasiapa te visamure.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Tatupiruhi te vijuhe. Tásiha, te tiúchucapa eta, apanapa eta táuchusihahi —máichavacapa ema Jesús. (Eta máichira­vacahi eta juca, máimicae­che­rachapa eta táurivahi tamutu eta tinica­careana.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Macahe­varepa: —Étasera jácani panere­rucana tamauri­queneana, te náisapa­vapuca ena achaneana, étara timaepe­ra­ji­ca­vacahi éna.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Taicha te amahe eta nasamureana napane­rechahi eta tamauri­que­neanahi. Ema achane mapane­rechahi maveha esu apana esena mayena ema apana achane. Esu esena supane­re­cha­hivare suveha ema apana achane suima esu apana esena. Éna amaperuana napane­rechahi eta natuhu­sivaya. Nácani tipane­re­chanahi eta ticapa­recana, tiámerecana, tivayua­recana, téchaji­hihana. Te nasamureana, najamuracha eta apayeheana, ticapi­na­ru­rahiana, tétsera­ji­cavana eta nasiña­vairahi. Mapicau­rai­rahana, camuri­queneana eta napane­reruana máecharaireana.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 — ausente —
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Tamutu eta juca panere­rucana tamauri­queneana tiásihahi te nasamureana. Jéhesare, eta júcana eta timaepe­ra­jicahi eta náchanevana ena achaneana —máichavacapa ema Jesús.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Tacahe, tiyana­varepa tipaica ema Jesús, énapa ena máimitureana. Nacaiju­he­yarehi eta avasareana táunavanahi eta provincia Siria. Tásiha, títeca­panapa te jácani peti. Váhisera mávara­hahini náechahini ena apamuriana achaneana eta matiari­hirahi. Tásihasera náecharichucha éna.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Tacahe, susamai­ri­ricapa esu ésuna esena. Ésu, apava­sanahi, sirofe­níciana. Eta suécheji­riruva eta griego. Esu suchicha mávaháruhi ema émana éreana.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Títeca­vanepa esu, suépuyu­mi­rauchapa te mamirahu ema Jesús. Tiyaseu­chavapa mayehe ema Jesús eta máimiju­ni­ji­cahini ema éreana suyehe esu suchicha.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Tacahe, máichapa esu: —Nativaya néchapa­ji­ri­cavaca ena nujaneanana. Taicha vahi táuricahini ásapi­hahíni néchapa­ji­ri­ca­hehini éti apava­sanana, éméta­vi­cahini ena nujaneanana —máichapa.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Esu esena sujicapapa: —Énehineni tacahehi, tátachicha. Yátupihi vahi pijanea­na­nui­nahini. Pájapa­nu­nusera, picata­ji­ca­nu­chuchaini. Víti apanava vácasi­ña­vahini eta piyehe eta vítáti­ji­vairaina —suíchapa.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Tacahe, máichapa ésu: —Tiuri eta péchaji­riruva. Piyanapa pichava te pipena. Táichavene eta picasi­ñai­ranuhi, nímiju­ni­ji­caripa ema éreana suyehe esu pichicha —máichapa.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Tacahe, tichavapa ésu te supena. Suchimapapa tívecahi esu suchicha te sucamane. Jéhesa­réinehi, májinaripa ema éreana, majuni­jia­caripa ésu. ­
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Tacahe, tiyana­na­varepa tipaicana najuni­jicapa eta provincia Siria. Nánucuhapa eta provincia ticaijare Decápolis. Tacahe, títeca­panapa eta te tachausi eta cáquiure Galilea, te tinapaica te táuchusine sache.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Tacahe, ena achaneana námapa ema émana achane mayehe ema Jesús. Túhuquiña, úpavare ema achane. Náechajiuchapa eta manaca eta mavahu mayehe ema achane, macana­ra­si­ra­yarehi.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Tacahe, ema Jesús mañajichapa ema achane nayehe ena achaneana. Manacapa eta masuveraqui te maquiñana. Tacahe, tiátutu­qui­vau­chavapa. Tásiha, máemamacapa eta manene ema achane.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Tacahe, máesenicapa te anuma. Tiúmitipa. Tacahe, máichapa: —¡Téchujihapa eta piquiñana!
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Enurujipa tisama­rahipa ema achane. Tijimuyapa eta manene, tiúripa téchejica.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Tacahe, máimichavapa ema achane nayehe ena majaneanana. Matupa­racapa éna eta nacuija nametaca. Énasera timeta­ji­ri­ca­naichucha.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Tétavicava eta náramirahi ena nameta­ruanahi. Ánipa nacahe: —Tétavicava táurica­careva tamutu eta máichaque­neanahi ema Jesús. Téchaji­ca­napahi ena úpana, tisama­ra­hia­na­varepa máicha ena túhuquiñana —nacahepa.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.