Marcos 5
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs VC
1 Títecapanapa te apachara eta cáquiure eta te apaquehe ticaijare Gadara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Ánaqui tatiarihi eta ecariana. Tacahe, te tiúcupaicapa ema Jesús eta te pacure, tiúchujicavanepa ema émana achane návaháruhi ena éreanana.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Éma másihapahi eta te ecari, taicha macapenajuechavacahi eta covachana. Nájina náratahahini náitiacahini éma. Étaripa eta ichapepi cadena, vahi táratahahini.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Taicha máejeharipa nacarataca. Náitijivauchahi te cadena. Nanacavare eta grillo te mapiqui. Émasera mavenarurujica eta cadena, mavenarucavare eta mayehe grillo. Jéhesare, nájina naratahahini namansuchahini ema maca achane.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Eta máitaresirahi, eta mávirarehi tayehe eta ecari étapa eta mávapahi te anuqueheana mari. Tamutu sácheana, yátiana, tipiararerecahi éma. Tijarachava te márijahiana.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Tacahe, tiyerehipaichaha máimahapa ema Jesús, tijunapapa mapauchapa. Máepuyumirauchapa.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ema Jesús, eta máimairahi ema achane, máichapa: —¡Pijunijica ema maca achane, piti éreana! —máichapa. Tipiararecapa muraca eta majicapirahi ema achane. Ánipa macahe: —¿Tájaha picha píteca pipauchanu, piti Jesús, Machichaquenevihi ema Viya? ¡Pájapanunu, vuíchaha picuvanecanu ánaqui te nucaicuñaiyayare! —macahepa.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Tacahe, ema Jesús mayaserecapa ema éreana. Ánipa maicha: —¿Tájaha píjare píti? Majicapapa éma: —Núti nucaijare “Nacapenaharu ena ichapemuriqueneana éreanana”. Jéhesarehi, ichapemurihavihi víti.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ¡Pájapanuhavisera! Te piáquijicahaviyarepuca, ¡vahi picuevatacahavi viyanaya te tiyerehi! —nacahepa ena éreanana tiávahácanahi ema achane.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Tiuri puiti, tatiarihihivare eta camuriqueneanahi cúchiana. Tinihicanahi ánaqui te táemiripaisine eta masihi.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Tacahe, ena éreanana tiyaseuchavanapa mayehe ema Jesús. Ánipa nacahe: —¡Picatajicahavi! Pévatacahavi eta te távihahi eta jena cúchiana. Písapahavi visiapahacavaca eta jénana —náichapa.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Tacahe, ema Jesús macuchuchujicavacapa eta te máquehe ema achane, máisapapa nasiapahacavaca eta cúchiana. Tatiarihi cútimahi apina mil eta cúchiana. Tacahe, te tasamapa eta cúchiana eta nasiapahasiravacahi ena éreanana, tijunaparacanapa témiririjicanapa te tachausi eta cáquiure. Téririjicanapa tamutu.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Natiarihihisera ena tijaneacanainihi eta cúchiana. Te náimahapa, tiáramecanarinehi. Tiyananapa tijunapanapaipa, timetajiricanapaipa nácani nácapajiruvanapahi, étapa te avasare namutuvare nametaca. Tiáramicaréinehi nayehe ena achaneana. Tiyananapa náimahapana tájahapuca eta táichavaquenevahi eta cúchiana.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Te títecapanapa, náimahapa ema achane návaháruinihi ena éreanana. Téjacaripahi te máivapechacaya ema Jesús. Tájinaripahi máichiravainahini. Ticamuirihaipahivare. Tásihasera, tipicanarinehi ena achaneana.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Tavetijipa te náitametacapa ena tímahanahi eta táichavaquenevahi eta cúchiana te macuchuchujicavacapa ena éreanana ema Jesús.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Tacahe, nayaseacapa ema Jesús váhini macuitecapauchavacaini tayehe eta návasahi éna, machavavanehini te másinehi.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Tacahe, te tiávacuhayarepa ema Jesús, ema achane manararuhi tiyaseserecapa eta mavarairapa máehica ema Jesús.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Émasera, vahi máisapahini. Ánipa maicha: —Piyanachucha pichava nayehe ena pijaneanana te piávasa. Pimetacaya eta macanarasiravihi ema Viya taicha eta majapanuiravihi —máichapa ema Jesús.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Tacahe, tiyanapa tichava ema achane. Timetajiricapaipasera mametacavacapaipa eta máichaquenehi ema Jesús mayehe. Náraminehi namutu ena ticavasanahi eta te provincia ticaijare Decápolis.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Tiuri, tichavavarepa tiánueca ema Jesús te apachara. Te títecapapa, náurujiacavanepa ena ichapemuriqueneana achaneana te mávinehi te tachausi eta cáquiure.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Tacahe, títecapapa ema émana achane ticaijare Jairo. Ema maca achane, tétavicavahi eta mapicauchacarevahi. Tuparairucahi tayehe eta náurujisirareva. Te máitecapauchapa, tépuyucapa te mamirahu ema Jesús.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Mayaseacapa, ánipa máichapa: —Tátachicha, surarihi esu nuchichasami, ticajumahi. Puiti téñamajiricavaipa ésu. Picatajicanupaini, tata. Pinasinanu eta pivahuana suyehe apaesa sunaraca —máichapa.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Tacahe, masuapapa ema Jesús. Tiyanapa máehicahi ema achane. Náehicavarepa ena camuriqueneana achaneana. Náevatajiricanecha éma.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Tásiha, te nataracu sutiarihipahivare esu esena sucajumaquenehi. Doce áñoripahi eta sucajumairahi táichirahi eta suítine.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ichaperipa eta sucatajivairahi taicha camurianaripa ena típuchanahi médicoana. Títaharipa eta suímahaqueneanainihi. Tájinasera vahi suátivarehini. Suáviraparasiavaichuhi suvayuhapaichucha eta sujuma.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ésu, sutanucapaipahi ema Jesús, susamairiricahi eta tiáramicareana máichaqueneanahi. Supauchapa suéhiquecuchapaipahi te maquecu.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Taicha tacahehi eta supanereruhi: “Taratachuchaini némamajiacahini eta ñimuiriha, németeaca nunaracapapucaini”, sucahesamurepa.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Tacahe, suémamajiacapa eta tacheyarapi eta mamuiriha. Jéhesaréinehi, enurujipa tícheca eta suítine. Tisamavapa ésu eta sunarasiraipahi tayehe eta sujumainihi.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Émasera ema Jesús macaicutiaravanepa eta sutiarihirahi esu tacanararuhi eta máitupajijiasiravahi. Enurujipa téviurucavahi te namuri ena ichapemuriqueneana achaneana. Ánipa macahe: —¿Nájaha témamajiacanuanahi?
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Tacahe, ena máimitureana náichapa: —Tata, téñatuhejiricacanahi namutu eta achaneana taicha ichape eta nasimutuvahi. Piyaserecahavirichahava nájahapuca ena témamajiacavianahi —náichapa.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Émasera ema Jesús máesenimurihapa, matanucapa nájahapuca ena témamajiacanahi.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Tásiha, supauchapa esu esena. Tiyayacarepaipa taicha tipicaripahi. Taichasuéchahi eta suíchaquenehi ésu. Suépuyumirauchavanepa te mamirahu. Sumetacapa tamutu.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Tásiha, máichapa ema Jesús: —Tiuri, nuchicha. Pinaracapa puiti táichavenehi eta picasiñairanuhi. Vaipa picueñamava eta pichaviraya te pipena. Vaipa tichavaimahi eta pijumainihi —máichapa.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Téchajiricavaichahahi ema Jesús eta suyehe esu esena, títecapananecha ena tiásihanahi te mapena ema Jairo. Nametacavanepa: —Esu pichicha tépenasamipahi. Vaipa picucamesa ema Maestro —náichapa.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Émasera ema Jesús vahi masuapahini eta nametasirahi. Mavarahaichucha tiyana. Tacahe, máichapa: —Vahi picueñamava, piti Jairo. Pácasiñavachucha eta nuyehe —máichapa.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Tacahe, ema Jesús vaipa máisapahini náehica ena apamuriana achaneana. Nacarinepa ema Pedro, ema Jacobo, émapa ema Juan.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Te títecapanapa te mapena ema Jairo, máimahapa ema Jesús ena achaneana vaipa náitucacarahahíni, tijajamurianaripahi eta náiyairahi. Tipiararecanaripahi muraca.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Émasera ema Jesús eta masiapirahi, máichavacapa: —¿Tájaha tacayema eta iúrujiricavahi eta ani, íyaharacavapa? Vahi ecuiyaha. Esu suca amaperu, váhinéni suépenahini. Tímacarichucha ésu —máichavacapa.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Énasera ena achaneana nacaecahirichucha éma, técavanapa. Tacahe, ema Jesús macuchucavacapa te aneca namutu. Tacahe, tisiapapa te suávihahi esu amaperu, émapa ema suiya, ésupa esu suena, énapa ena mapanana máimitureana.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tacahe, macaratavauchapa ésu. Máichapa: —Nuchicha, néchajicavi. Péjamica, péchepuca —máichapa.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Enurujipa esu amaperu téjamicapa, téchepuca. Tipaicapa te namirahu. Ichaperinehi eta náramirahi ena tímahanahi. Tásiha, ema Jesús mavanecavacapa náijaraca eta sunica esu amaperu. Matuparacavarepa muraca eta vahi nacuechajisiha eta náimahaquenehi. Esu amaperu, dóceripahi eta suhañora. Tacahe, tiyanapa ema Jesús. Tichavapa te mapena.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 — ausente —
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.