Marcos 5
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARA
1 Títecapanapa te apachara eta cáquiure eta te apaquehe ticaijare Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ánaqui tatiarihi eta ecariana. Tacahe, te tiúcupaicapa ema Jesús eta te pacure, tiúchujicavanepa ema émana achane návaháruhi ena éreanana.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Éma másihapahi eta te ecari, taicha macapenajuechavacahi eta covachana. Nájina náratahahini náitiacahini éma. Étaripa eta ichapepi cadena, vahi táratahahini.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Taicha máejeharipa nacarataca. Náitijivauchahi te cadena. Nanacavare eta grillo te mapiqui. Émasera mavenarurujica eta cadena, mavenarucavare eta mayehe grillo. Jéhesare, nájina naratahahini namansuchahini ema maca achane.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Eta máitaresirahi, eta mávirarehi tayehe eta ecari étapa eta mávapahi te anuqueheana mari. Tamutu sácheana, yátiana, tipiararerecahi éma. Tijarachava te márijahiana.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Tacahe, tiyerehipaichaha máimahapa ema Jesús, tijunapapa mapauchapa. Máepuyumirauchapa.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ema Jesús, eta máimairahi ema achane, máichapa: —¡Pijunijica ema maca achane, piti éreana! —máichapa. Tipiararecapa muraca eta majicapirahi ema achane. Ánipa macahe: —¿Tájaha picha píteca pipauchanu, piti Jesús, Machichaquenevihi ema Viya? ¡Pájapanunu, vuíchaha picuvanecanu ánaqui te nucaicuñaiyayare! —macahepa.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Tacahe, ema Jesús mayaserecapa ema éreana. Ánipa maicha: —¿Tájaha píjare píti? Majicapapa éma: —Núti nucaijare “Nacapenaharu ena ichapemuriqueneana éreanana”. Jéhesarehi, ichapemurihavihi víti.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ¡Pájapanuhavisera! Te piáquijicahaviyarepuca, ¡vahi picuevatacahavi viyanaya te tiyerehi! —nacahepa ena éreanana tiávahácanahi ema achane.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Tiuri puiti, tatiarihihivare eta camuriqueneanahi cúchiana. Tinihicanahi ánaqui te táemiripaisine eta masihi.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Tacahe, ena éreanana tiyaseuchavanapa mayehe ema Jesús. Ánipa nacahe: —¡Picatajicahavi! Pévatacahavi eta te távihahi eta jena cúchiana. Písapahavi visiapahacavaca eta jénana —náichapa.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Tacahe, ema Jesús macuchuchujicavacapa eta te máquehe ema achane, máisapapa nasiapahacavaca eta cúchiana. Tatiarihi cútimahi apina mil eta cúchiana. Tacahe, te tasamapa eta cúchiana eta nasiapahasiravacahi ena éreanana, tijunaparacanapa témiririjicanapa te tachausi eta cáquiure. Téririjicanapa tamutu.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Natiarihihisera ena tijaneacanainihi eta cúchiana. Te náimahapa, tiáramecanarinehi. Tiyananapa tijunapanapaipa, timetajiricanapaipa nácani nácapajiruvanapahi, étapa te avasare namutuvare nametaca. Tiáramicaréinehi nayehe ena achaneana. Tiyananapa náimahapana tájahapuca eta táichavaquenevahi eta cúchiana.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Te títecapanapa, náimahapa ema achane návaháruinihi ena éreanana. Téjacaripahi te máivapechacaya ema Jesús. Tájinaripahi máichiravainahini. Ticamuirihaipahivare. Tásihasera, tipicanarinehi ena achaneana.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Tavetijipa te náitametacapa ena tímahanahi eta táichavaquenevahi eta cúchiana te macuchuchujicavacapa ena éreanana ema Jesús.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Tacahe, nayaseacapa ema Jesús váhini macuitecapauchavacaini tayehe eta návasahi éna, machavavanehini te másinehi.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Tacahe, te tiávacuhayarepa ema Jesús, ema achane manararuhi tiyaseserecapa eta mavarairapa máehica ema Jesús.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Émasera, vahi máisapahini. Ánipa maicha: —Piyanachucha pichava nayehe ena pijaneanana te piávasa. Pimetacaya eta macanarasiravihi ema Viya taicha eta majapanuiravihi —máichapa ema Jesús.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Tacahe, tiyanapa tichava ema achane. Timetajiricapaipasera mametacavacapaipa eta máichaquenehi ema Jesús mayehe. Náraminehi namutu ena ticavasanahi eta te provincia ticaijare Decápolis.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Tiuri, tichavavarepa tiánueca ema Jesús te apachara. Te títecapapa, náurujiacavanepa ena ichapemuriqueneana achaneana te mávinehi te tachausi eta cáquiure.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tacahe, títecapapa ema émana achane ticaijare Jairo. Ema maca achane, tétavicavahi eta mapicauchacarevahi. Tuparairucahi tayehe eta náurujisirareva. Te máitecapauchapa, tépuyucapa te mamirahu ema Jesús.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Mayaseacapa, ánipa máichapa: —Tátachicha, surarihi esu nuchichasami, ticajumahi. Puiti téñamajiricavaipa ésu. Picatajicanupaini, tata. Pinasinanu eta pivahuana suyehe apaesa sunaraca —máichapa.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Tacahe, masuapapa ema Jesús. Tiyanapa máehicahi ema achane. Náehicavarepa ena camuriqueneana achaneana. Náevatajiricanecha éma.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Tásiha, te nataracu sutiarihipahivare esu esena sucajumaquenehi. Doce áñoripahi eta sucajumairahi táichirahi eta suítine.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ichaperipa eta sucatajivairahi taicha camurianaripa ena típuchanahi médicoana. Títaharipa eta suímahaqueneanainihi. Tájinasera vahi suátivarehini. Suáviraparasiavaichuhi suvayuhapaichucha eta sujuma.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ésu, sutanucapaipahi ema Jesús, susamairiricahi eta tiáramicareana máichaqueneanahi. Supauchapa suéhiquecuchapaipahi te maquecu.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Taicha tacahehi eta supanereruhi: “Taratachuchaini némamajiacahini eta ñimuiriha, németeaca nunaracapapucaini”, sucahesamurepa.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Tacahe, suémamajiacapa eta tacheyarapi eta mamuiriha. Jéhesaréinehi, enurujipa tícheca eta suítine. Tisamavapa ésu eta sunarasiraipahi tayehe eta sujumainihi.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Émasera ema Jesús macaicutiaravanepa eta sutiarihirahi esu tacanararuhi eta máitupajijiasiravahi. Enurujipa téviurucavahi te namuri ena ichapemuriqueneana achaneana. Ánipa macahe: —¿Nájaha témamajiacanuanahi?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Tacahe, ena máimitureana náichapa: —Tata, téñatuhejiricacanahi namutu eta achaneana taicha ichape eta nasimutuvahi. Piyaserecahavirichahava nájahapuca ena témamajiacavianahi —náichapa.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Émasera ema Jesús máesenimurihapa, matanucapa nájahapuca ena témamajiacanahi.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Tásiha, supauchapa esu esena. Tiyayacarepaipa taicha tipicaripahi. Taichasuéchahi eta suíchaquenehi ésu. Suépuyumirauchavanepa te mamirahu. Sumetacapa tamutu.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Tásiha, máichapa ema Jesús: —Tiuri, nuchicha. Pinaracapa puiti táichavenehi eta picasiñairanuhi. Vaipa picueñamava eta pichaviraya te pipena. Vaipa tichavaimahi eta pijumainihi —máichapa.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Téchajiricavaichahahi ema Jesús eta suyehe esu esena, títecapananecha ena tiásihanahi te mapena ema Jairo. Nametacavanepa: —Esu pichicha tépenasamipahi. Vaipa picucamesa ema Maestro —náichapa.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Émasera ema Jesús vahi masuapahini eta nametasirahi. Mavarahaichucha tiyana. Tacahe, máichapa: —Vahi picueñamava, piti Jairo. Pácasiñavachucha eta nuyehe —máichapa.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Tacahe, ema Jesús vaipa máisapahini náehica ena apamuriana achaneana. Nacarinepa ema Pedro, ema Jacobo, émapa ema Juan.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Te títecapanapa te mapena ema Jairo, máimahapa ema Jesús ena achaneana vaipa náitucacarahahíni, tijajamurianaripahi eta náiyairahi. Tipiararecanaripahi muraca.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Émasera ema Jesús eta masiapirahi, máichavacapa: —¿Tájaha tacayema eta iúrujiricavahi eta ani, íyaharacavapa? Vahi ecuiyaha. Esu suca amaperu, váhinéni suépenahini. Tímacarichucha ésu —máichavacapa.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Énasera ena achaneana nacaecahirichucha éma, técavanapa. Tacahe, ema Jesús macuchucavacapa te aneca namutu. Tacahe, tisiapapa te suávihahi esu amaperu, émapa ema suiya, ésupa esu suena, énapa ena mapanana máimitureana.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Tacahe, macaratavauchapa ésu. Máichapa: —Nuchicha, néchajicavi. Péjamica, péchepuca —máichapa.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Enurujipa esu amaperu téjamicapa, téchepuca. Tipaicapa te namirahu. Ichaperinehi eta náramirahi ena tímahanahi. Tásiha, ema Jesús mavanecavacapa náijaraca eta sunica esu amaperu. Matuparacavarepa muraca eta vahi nacuechajisiha eta náimahaquenehi. Esu amaperu, dóceripahi eta suhañora. Tacahe, tiyanapa ema Jesús. Tichavapa te mapena.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.