Marcos 5
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NAA
1 Títecapanapa te apachara eta cáquiure eta te apaquehe ticaijare Gadara.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ánaqui tatiarihi eta ecariana. Tacahe, te tiúcupaicapa ema Jesús eta te pacure, tiúchujicavanepa ema émana achane návaháruhi ena éreanana.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Éma másihapahi eta te ecari, taicha macapenajuechavacahi eta covachana. Nájina náratahahini náitiacahini éma. Étaripa eta ichapepi cadena, vahi táratahahini.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Taicha máejeharipa nacarataca. Náitijivauchahi te cadena. Nanacavare eta grillo te mapiqui. Émasera mavenarurujica eta cadena, mavenarucavare eta mayehe grillo. Jéhesare, nájina naratahahini namansuchahini ema maca achane.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Eta máitaresirahi, eta mávirarehi tayehe eta ecari étapa eta mávapahi te anuqueheana mari. Tamutu sácheana, yátiana, tipiararerecahi éma. Tijarachava te márijahiana.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Tacahe, tiyerehipaichaha máimahapa ema Jesús, tijunapapa mapauchapa. Máepuyumirauchapa.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ema Jesús, eta máimairahi ema achane, máichapa: —¡Pijunijica ema maca achane, piti éreana! —máichapa. Tipiararecapa muraca eta majicapirahi ema achane. Ánipa macahe: —¿Tájaha picha píteca pipauchanu, piti Jesús, Machichaquenevihi ema Viya? ¡Pájapanunu, vuíchaha picuvanecanu ánaqui te nucaicuñaiyayare! —macahepa.
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Tacahe, ema Jesús mayaserecapa ema éreana. Ánipa maicha: —¿Tájaha píjare píti? Majicapapa éma: —Núti nucaijare “Nacapenaharu ena ichapemuriqueneana éreanana”. Jéhesarehi, ichapemurihavihi víti.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ¡Pájapanuhavisera! Te piáquijicahaviyarepuca, ¡vahi picuevatacahavi viyanaya te tiyerehi! —nacahepa ena éreanana tiávahácanahi ema achane.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Tiuri puiti, tatiarihihivare eta camuriqueneanahi cúchiana. Tinihicanahi ánaqui te táemiripaisine eta masihi.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Tacahe, ena éreanana tiyaseuchavanapa mayehe ema Jesús. Ánipa nacahe: —¡Picatajicahavi! Pévatacahavi eta te távihahi eta jena cúchiana. Písapahavi visiapahacavaca eta jénana —náichapa.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Tacahe, ema Jesús macuchuchujicavacapa eta te máquehe ema achane, máisapapa nasiapahacavaca eta cúchiana. Tatiarihi cútimahi apina mil eta cúchiana. Tacahe, te tasamapa eta cúchiana eta nasiapahasiravacahi ena éreanana, tijunaparacanapa témiririjicanapa te tachausi eta cáquiure. Téririjicanapa tamutu.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Natiarihihisera ena tijaneacanainihi eta cúchiana. Te náimahapa, tiáramecanarinehi. Tiyananapa tijunapanapaipa, timetajiricanapaipa nácani nácapajiruvanapahi, étapa te avasare namutuvare nametaca. Tiáramicaréinehi nayehe ena achaneana. Tiyananapa náimahapana tájahapuca eta táichavaquenevahi eta cúchiana.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Te títecapanapa, náimahapa ema achane návaháruinihi ena éreanana. Téjacaripahi te máivapechacaya ema Jesús. Tájinaripahi máichiravainahini. Ticamuirihaipahivare. Tásihasera, tipicanarinehi ena achaneana.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Tavetijipa te náitametacapa ena tímahanahi eta táichavaquenevahi eta cúchiana te macuchuchujicavacapa ena éreanana ema Jesús.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Tacahe, nayaseacapa ema Jesús váhini macuitecapauchavacaini tayehe eta návasahi éna, machavavanehini te másinehi.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Tacahe, te tiávacuhayarepa ema Jesús, ema achane manararuhi tiyaseserecapa eta mavarairapa máehica ema Jesús.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Émasera, vahi máisapahini. Ánipa maicha: —Piyanachucha pichava nayehe ena pijaneanana te piávasa. Pimetacaya eta macanarasiravihi ema Viya taicha eta majapanuiravihi —máichapa ema Jesús.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Tacahe, tiyanapa tichava ema achane. Timetajiricapaipasera mametacavacapaipa eta máichaquenehi ema Jesús mayehe. Náraminehi namutu ena ticavasanahi eta te provincia ticaijare Decápolis.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Tiuri, tichavavarepa tiánueca ema Jesús te apachara. Te títecapapa, náurujiacavanepa ena ichapemuriqueneana achaneana te mávinehi te tachausi eta cáquiure.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tacahe, títecapapa ema émana achane ticaijare Jairo. Ema maca achane, tétavicavahi eta mapicauchacarevahi. Tuparairucahi tayehe eta náurujisirareva. Te máitecapauchapa, tépuyucapa te mamirahu ema Jesús.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Mayaseacapa, ánipa máichapa: —Tátachicha, surarihi esu nuchichasami, ticajumahi. Puiti téñamajiricavaipa ésu. Picatajicanupaini, tata. Pinasinanu eta pivahuana suyehe apaesa sunaraca —máichapa.
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Tacahe, masuapapa ema Jesús. Tiyanapa máehicahi ema achane. Náehicavarepa ena camuriqueneana achaneana. Náevatajiricanecha éma.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Tásiha, te nataracu sutiarihipahivare esu esena sucajumaquenehi. Doce áñoripahi eta sucajumairahi táichirahi eta suítine.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ichaperipa eta sucatajivairahi taicha camurianaripa ena típuchanahi médicoana. Títaharipa eta suímahaqueneanainihi. Tájinasera vahi suátivarehini. Suáviraparasiavaichuhi suvayuhapaichucha eta sujuma.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ésu, sutanucapaipahi ema Jesús, susamairiricahi eta tiáramicareana máichaqueneanahi. Supauchapa suéhiquecuchapaipahi te maquecu.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Taicha tacahehi eta supanereruhi: “Taratachuchaini némamajiacahini eta ñimuiriha, németeaca nunaracapapucaini”, sucahesamurepa.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Tacahe, suémamajiacapa eta tacheyarapi eta mamuiriha. Jéhesaréinehi, enurujipa tícheca eta suítine. Tisamavapa ésu eta sunarasiraipahi tayehe eta sujumainihi.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Émasera ema Jesús macaicutiaravanepa eta sutiarihirahi esu tacanararuhi eta máitupajijiasiravahi. Enurujipa téviurucavahi te namuri ena ichapemuriqueneana achaneana. Ánipa macahe: —¿Nájaha témamajiacanuanahi?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Tacahe, ena máimitureana náichapa: —Tata, téñatuhejiricacanahi namutu eta achaneana taicha ichape eta nasimutuvahi. Piyaserecahavirichahava nájahapuca ena témamajiacavianahi —náichapa.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Émasera ema Jesús máesenimurihapa, matanucapa nájahapuca ena témamajiacanahi.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Tásiha, supauchapa esu esena. Tiyayacarepaipa taicha tipicaripahi. Taichasuéchahi eta suíchaquenehi ésu. Suépuyumirauchavanepa te mamirahu. Sumetacapa tamutu.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Tásiha, máichapa ema Jesús: —Tiuri, nuchicha. Pinaracapa puiti táichavenehi eta picasiñairanuhi. Vaipa picueñamava eta pichaviraya te pipena. Vaipa tichavaimahi eta pijumainihi —máichapa.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Téchajiricavaichahahi ema Jesús eta suyehe esu esena, títecapananecha ena tiásihanahi te mapena ema Jairo. Nametacavanepa: —Esu pichicha tépenasamipahi. Vaipa picucamesa ema Maestro —náichapa.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Émasera ema Jesús vahi masuapahini eta nametasirahi. Mavarahaichucha tiyana. Tacahe, máichapa: —Vahi picueñamava, piti Jairo. Pácasiñavachucha eta nuyehe —máichapa.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Tacahe, ema Jesús vaipa máisapahini náehica ena apamuriana achaneana. Nacarinepa ema Pedro, ema Jacobo, émapa ema Juan.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Te títecapanapa te mapena ema Jairo, máimahapa ema Jesús ena achaneana vaipa náitucacarahahíni, tijajamurianaripahi eta náiyairahi. Tipiararecanaripahi muraca.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Émasera ema Jesús eta masiapirahi, máichavacapa: —¿Tájaha tacayema eta iúrujiricavahi eta ani, íyaharacavapa? Vahi ecuiyaha. Esu suca amaperu, váhinéni suépenahini. Tímacarichucha ésu —máichavacapa.
39 Ao entrar, disse:
40 Énasera ena achaneana nacaecahirichucha éma, técavanapa. Tacahe, ema Jesús macuchucavacapa te aneca namutu. Tacahe, tisiapapa te suávihahi esu amaperu, émapa ema suiya, ésupa esu suena, énapa ena mapanana máimitureana.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Tacahe, macaratavauchapa ésu. Máichapa: —Nuchicha, néchajicavi. Péjamica, péchepuca —máichapa.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Enurujipa esu amaperu téjamicapa, téchepuca. Tipaicapa te namirahu. Ichaperinehi eta náramirahi ena tímahanahi. Tásiha, ema Jesús mavanecavacapa náijaraca eta sunica esu amaperu. Matuparacavarepa muraca eta vahi nacuechajisiha eta náimahaquenehi. Esu amaperu, dóceripahi eta suhañora. Tacahe, tiyanapa ema Jesús. Tichavapa te mapena.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.