Lucas 9

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ema Jesús macuru­ji­mu­rihapa ena dócequeneana mayeheana apóstoleana. Tacahe, máijara­ca­vacapa eta náitupa­ji­jia­si­ra­va­nayare narata­hai­rayare náquijica ena éreanana, narata­hai­ra­yareva nacanaraca nácani nacaju­ma­que­neanahi.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 Tásiha, ticava­na­hianapa ticame­ta­rai­rua­nayare eta tacamu­nu­ca­re­va­yarehi náeneuchi­ra­va­yarehi ena achaneana, náinaji­siraina eta napeca­turana, náehica ema Cristo. Ticana­ra­re­ca­na­ya­re­pa­hivare nácani nacaju­ma­que­neanahi.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Eta mavane­si­ra­yacahi, máichavacapa: —Tájina iámaimahi eta eyereruva. Váhivare ecuca­yu­pai­ri­quipahi. Tacuijavare ecani­ru­ru­cuhaina te alforja. Étaripa eta plata, tacuijavare iama. Étanai­narichu eta emuiriha iámayare.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Enasi­nu­ma­ya­re­pa­hisera te jácani peti nayehe ena tiúrihi eta najaca­pi­raheya. Tiámainucava te táitecapa eta eyani­ra­yareva.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Téhesera nacuijapuca nacuvaraha najacapahe tayehe te jácani avasare, váhiva­repuca nacuvaraha nasama eta emeta­rairuya, iúchuca­vanepa. Étata­pe­va­cha­va­nu­ma­ya­resera eta máteji te ívapeana. Táicutia­rayare eta máicuña­si­rayare ema Viya taicha eta namava­rairahi najaca­pa­hehini —máichavacapa.
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Tacahe, tiyananapa ena apóstoleana. Tamutu napaica eta avasa­re­chichana. Ticame­ta­rai­rua­na­paipahi eta máechaji­riruva ema Viya, eta viúchucuiraya majaca­pi­ra­ha­viyare éma. Ticana­ra­re­ca­na­pai­pavare ena nacaju­ma­queneana nácani náetupia­rua­napahi.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Tacahe, ema aquenucahi Herodes masamai­ri­ri­cavare tamutu eta tiárami­careana máichaque­neanahi ema Jesús. Váipasera máituca­ca­rehini. Taicha masamai­ri­ricahi náimija­chahiji émahi ema Juan téchepucahi te máecari.
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Ena apamuriana náimija­cha­hivare téchepuca ema antivuini profeta. Ena apamuriana náimija­cha­hivare ema Elías.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Émasera ema Herodes macahepa: —Nútija­ca­ru­va­hisera nucava­nairipi náechatinuca ema Juan, eta máepenirahi. Puiti, ¿nájahapuca ema maca nusamai­ri­ri­rua­sa­pa­racahi eta máichira eta tiárami­careana? Nuvarahasa nímatini ema mácara —macahepa.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Tacahe, tichavanapa ena apóstoleana eta napaisirahi. Nametacapa ema Jesús tamutu eta náichaque­nea­napahi. Tásiha, éma mámamu­ri­ha­vacapa te mávapahi, tinapaicahi eta avasare Betsaida.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Téhesera náechavarepa ena achaneana eta macaijuhehi ema Jesús, tiyana­na­varepa nacapa­yacahi. Émasera majaca­pa­va­caichucha, máimitu­mu­ri­ha­ri­pavare tayehe eta náitaresira ena machane­ranahi ema Viya. Macana­ra­cavare ena nacaju­ma­que­neanahi.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Te náimahapa ena apóstoleana cápere­hi­ya­reipahi, témeña­ha­vanapa eta mayehe ema Jesús. Tásiha, náichapa: —Táuricapa pivane­cavaca ena achaneana nayanapa natanuca eta nanisiha étapa eta náimasihaya te avasa­re­chichana tachaca­ya­ra­hanahi eta juca viávihahi, taicha ani, tajina náviya­vaimahi eta te juca —náichapa.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Tásiha, ema Jesús majicapapa: —Étina, íjaraca eta nanica. Énasera náichavarepa: —Tájina viviyaimahi eta nanicahini ena nani achaneana. Jucári­hinéni cinco eta pan, apiquipa jima jitaruca. Váipari­ne­hisera nárataimahi. Tayanapane tatiari­hi­na­pucaini eta vivacha­re­si­hahini eta tinicacare, váipari­ne­hi­va­resera nárataimahi ena nani camuri­queneana achaneana —náichapa.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Ena achaneana, cinco mil eta náichape­mu­rivahi ena ajairana, énari­cha­havare ena esenana, énapa ena amaperuana. Tásiha, ema Jesús máichavacapa: —Evaneca náejaha­pai­cavaca ena achaneana. Cincuenta­va­cai­napahi eta náiputsi­tsi­si­ravaina —máichavacapa.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Énepasera tacahehi naicha ena apóstoleana. Tásiha, ticaeja­re­canapa namutu.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Tacahe, ema Jesús mavehapa eta cíncoquene pan étapa eta apiqui jima. Máesenicapa te anuma. Mahasu­lu­pa­yachaipa ema Maiya eta máenisi­ra­va­ca­yarehi ena camuri­queneana achaneana. Mayuve­tu­tu­he­ca­vacapa, máijaracapa ena apóstoleana. Náijara­ca­pasera namutu ena achaneana.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Namutupa tinicana, tisatu­he­vacapa. Váhica­ruvare náitahini eta tinicacare. Dócehi saye ichapehiana tínicahi eta náemacha­rájiana.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Étana sache, ema Jesús énapa ena máimitureana tiápechavare típutsia­cavana, tiyananapa tayehe eta nayuja­ra­si­ha­yarehi. Te títavanapa eta nayuja­ra­sirahi, éma mayase­re­ca­vacapa: —¿Tájaha nacayema ena achaneana eta nuyehe? ¿Nájahapuca náimija­chanuhi éna? —macahepa.
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Éna najicapapa, ánipa naicha: —Ena apamuriana náimija­cha­vihiji téchepuca ema Juan Tícacha­si­ri­ca­rahini. Ena apamuriana tímija­cha­vianahi ema víyarahaini profeta Elías, téchepucahi éma. Ena apamuriana tímija­cha­via­na­hivare ema mácani apana profetaini antivuini, téchepucahi —náichapa.
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Ema Jesús mápechavare mayase­re­cavaca éna: —Étiyapa, ¿nájaha ímija­chanuhi núti? Ema Pedro majicapapa: —Pítira yátupi­quenevi Cristo, piásiha­quenehi me Viya —macahepa.
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Tásiha, matupa­ra­ca­va­ca­pasera ema Jesús nacuija nacumetaca eta émairahi ema Cristo.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Tásiha, máichavarepa: —Tacamu­nuichaha eta ichape­mu­riyare eta nucata­ji­vairaya, nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya. Tépuru­nua­nayare ena tuparai­ru­cana énapa ena aquenu­ca­ra­hana énapa ena escribá­noana. Éna, tímica­pa­ca­nua­na­yareva. Mapana­ya­rei­chu­hisera sache eta nucaheyare eta népeni­rayare. Tásiha, nuchava­yarehi néchepuca —máichavacapa.
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Tásiha, máimitu­ca­vacahi namutu ena achaneana, ánipa máichavaca: —Nácani navaraha náehicanu, tacamunu náinajica tamutu eta tihapa­pi­ricana eta náehisi­ránuhi. Nacara­va­hu­yareva eta nímitu­rapiana. Náijara­ca­vavare eta táimica­pa­siraina eta náehisi­ránuhi.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Nácanisera téñamanahi eta náitaresira, tiávami­ra­huanaya eta náehisi­ránuya, énaji­vayare ticami­tie­que­ne­ha­vanaya eta náitaresira. Énasera nácani yátupihi tíjara­cavana téhicanuana, tayanapane táimica­pa­ca­va­capuca eta náehisi­ránuhi, éna títuji­ca­va­nayare tiúchucu­ha­nayare eta náitare­si­ranaya.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Éneri­chuvare nácani tacáeña­ma­ra­ruanahi eta nacaima­ha­que­néi­rayare te juca apaquehe, tájina náimaeque­ne­haimahi, taicha eta tacaeña­ma­ra­si­ra­vacahi tahapa­pi­ri­ca­vacahi tayehe eta náuchucui­rayare.
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Énaripa nácani titsiri­ha­napuca téhicanuana, náimitsi­ri­hapuca eta nímitu­rapiana, núti apanava nutsiri­ha­ya­revare nayehe ena nani. Nucaera­ji­cainapa ena nani, núti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya, te táitecapapa eta sácheyare nuchavi­rayare aquenu­ca­nui­napaipa. Te jena sácheyare, námainapaipa núti eta nujaraiva, étaripa eta majaraiva ema Tata. Nucacha­né­napaipa ena sántoqueneana ángeleana.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Nutupiruva numetacahe: Puítiripa te etaracu éti, etiarihi éti vahi épena­va­néimahi, ímaha­nu­mayare eta nucatu­pa­ra­hairahi aquenu­canuya nuti Manere­ji­runuhi ema Viya —tacahepa eta máimitu­re­sirahi ema Jesús.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Tiuri, te táequenepa eta óchoquenehi sache, tiyanapa ema Jesús, tiápanahi te anuquehe mari. Tiyuja­ra­ca­yarehi. Mapana­na­ri­chusera ena mámaque­neanahi: ema Pedro, ema Jacobo, émapa ema Juan.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Tacahe, eta mayuja­ra­sirahi ema Jesús énapa ena mámaque­neanahi, tíjahú­chavapa títsiva­chavahi eta máimahi ema Jesús. Apaimahipa eta mamira étapa eta mamuiriha. Tétavi­cavapa eta tajapuvahi tajara­ra­sirahi tamutu eta máquehe.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 Tásiha, tiárami­ca­rea­na­varepa tímere­cavana ena apinana ajairana. Téchaji­ri­ca­va­naripa mayehe ema Jesús. Ema émana, émahi ema víyarahaini Moisés. Ema apana, ema víyarahaini profeta Elías.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Tétavi­ca­vai­pa­hivare tajara­ra­sirahi eta te natupi­haiyahi. Náechaji­si­haipahi eta macata­ji­vai­ra­yarehi máepeni­ra­yarehi ema Jesús tayehe eta avasare Jerusalén.
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Tavara­hai­pai­chanéni tímaca ema Pedro énapa ena apinana machamu­rianahi. Téhesera te náimahapa eta tijara­racahi te nachacaya, témitia­ca­rinehi eta náechapuneana. Náimara­ra­ca­ripahi eta majaraivahi ema Jesús, énapa ena apinana ajairana tiúcupau­chanahi.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Tacahe, te máimahapa ema Pedro eta nachavi­ra­yarepa ena nani apinana, témeña­havapa. Tásiha, macahepa: —Tata Maestro, tétavi­cavapa táurica­careva eta viávihairahi eta ani. Tiúripa­na­hi­pucaini vépiya­cahini eta epena­hui­na­pa­chuhini. Pipena­hui­na­ri­chuhini píti, mapenainari­chu­hi­varéni ema Moisés, émapaini ema Elías —máichapa. Váhinéni máimatie­que­ne­hahini ema Pedro tájaha­hipuca eta mavara­ha­quenehi macayema.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Tacahe, eta máechaji­ri­si­ra­vai­chahahi, tíjahú­chavapa tiúcupaicahi eta úcaji, tamuicha­vacapa ema Jesús énapa ena apinana ajairana.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Tásiha, nasama­rinehi eta mahu ema Viya, tayehe eta úcaji. Ánipa macahe: —Ema maca ema yátupi­quenehi nuchicha némuna­ru­quenehi. Éma esuapayare —macahepa.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Te tímatinapa eta mahu ema Viya nasama­quenehi, náimahapa ema Jesús, macari­neipahi. Nájinaripa ena tiúcupau­chanahi. Tacahe, ena mapanana apóstoleana, tiyerehi eta namame­ta­sirahi ena apamuriana nachamuriana eta náimaha­quenehi.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Te apana­quenepa sache, tiúcupai­ca­na­varepa tayehe eta anuquehe mari návinehi. Natiari­hi­pavare ena camuri­queneana achaneana. Te náimahapa ema Jesús, tiyananapa nácapahi.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Matiarihihi ema émana achane te namuri ena camuri­queneana achaneana. Tipiaracapa muraca éma, ánipa macahe: —Tata maestro, picata­ji­ca­nupaini pípuchi­nanuini ema maca nuchicha. Émana­ra­cavahi te numirahu.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Mávaháruhi ema éreana. Macapia­ra­re­recahi téchari­pai­ca­vavare ticari­sa­sa­ja­cavare. Ichapemuri eta macata­jivaira máicha. Vahi mávaraha máinajiaca.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Néchajia­ca­ri­pa­hinéni ena pímitureana. Váhisera nárata­hahini nacuchuca ema éreana tiávahácahi ema nuchichasami —máichapa ema achane.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Tásiha ema Jesús majicapapa: —¡Tétavicava emasua­pa­ji­rai­vavaca eti achaneana! ¡Cúvera­re­cai­cha­pucaini eta nucami­chi­ra­he­nahini! Piama ani ema pichicha.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Témeña­ha­vainipa ema amaperu, tápecha­varepa tacaña­macahi tiáquipai­cavapa, téchari­ri­pai­ca­vai­pavare. Émasera ema Jesús, máquijicapa ema éreana, muraca­pavare eta macaja­chirahi. Tásiha, máijaracapa ema maiya, tinara­caipahi.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Nárami­rinehi ena achaneana taicha eta tamutuirahi marataha ema Viya, máitupa­ji­jia­si­ravahi. Tiápechavavare ema Jesús tímereuchava máepenirayarehi (Mt 17.22-23; Mr 9.30-32) Nanasi­ri­chahahi napane­re­que­nehahi ena achaneana eta juca náimaha­quenehi. Ema Jesús mápechavare mameta­cavaca ena máimitureana. Ánipa macahehi:
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 —Ecaquiña yátupina eta juca numeta­ruheya. Váhivare ecuemi­tisica. Núti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya, járaja­painapa eta sácheyare tíjara­re­ca­nuyare mácani achane nayehe ena ticatia­na­ca­nuanahi. Ticara­ta­ca­nua­na­yareva —máichavacapa.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Énasera ena máimitureana váhiquene nácaicu­tia­rahini eta macaye­ma­que­neanahi. Taicha émarichuhi ema Viya tíjaracahi eta vuíchaha nácaicu­tia­raimahi. Váhivare napatsi­ca­vahini nayase­re­cahini tájahapuca tacayemahi eta máichira­vacahi.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Te táequenepa eta juca, ena apóstoleana ticapi­na­ru­ji­ri­ca­canapa nájaha­hipuca ema ticapi­ca­hu­panahi.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Émasera ema Jesús máimatia­ca­vacapa eta náechaji­ri­ru­vanahi. Máichuhapa ema émana amape­ruchicha, macatu­pihapa te namirahu.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 Tásiha, máichavacapa ena apóstoleana: —Nácani tijaca­pa­nayare ena amaperuana níchave­néinahi núti, ena nani yátupi náimere­cayare eta náemuna­si­ranuhi núti taicha tímicu­ti­ji­ri­cavahi nútinahini najacapa. Taicha nácani tijaca­pa­nuanahi núti, éneri­chuvare tacahehi eta najaca­pirahi ema Ticachichanu, ema tivane­canuhi. Nácani náechapa­ji­ri­cayare namutu ena nachamuriana, náemuna­si­ra­va­ca­hivare, énahi ena ticapi­ca­hu­pa­na­nayare te etaracu —macahepa.
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Tacahe ema Juan mametacapa, máichapa: —Tata Maestro, vímahahi ema émana achane máquiji­ca­vacahi ena éreanana te píjare ticuti­rinehi pítinahini píjara­cahini eta máitupa­ji­jia­si­ravahi. Tásihasera, vicavacahi éma, taicha vahi viúmuri­vai­nahini —máichapa.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Émasera ema Jesús máichapa: —Vahi ecucavaca éma. Taicha nácani vahi ticatia­na­ca­ha­vianahi, éna tímica­ta­ca­haviana —macahepa.
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Te jena sácheanahi tiánene­hipaipa títecapa eta mayani­ra­yarehi ema Jesús te anuma. Tásiha, tíjara­ca­vaichaha eta mayani­ra­nu­mayare te Jerusalén.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Macava­nai­ripipa tiyanana ena tínapu­mi­rau­cha­na­ya­repahi. Titanu­ca­na­yarehi eta máiteca­pi­hayare tayehe eta jácani avasare.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Énasera ena samari­tá­noana vahi návara­hahini najacapa taicha náimahahi éna eta matupi­rui­rapahi te Jerusalén.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Tacahe, ena apinana apóstoleana, ema Jacobo émapa ema Juan, tisema­ma­ju­heanapa eta namaja­ca­pirahi ema Jesús. Tacahe, náichapa éma: —Tata Viáquenu, ¿pivara­hapuca viyase­sereca táemirica eta yucu tiásiha te anuma? Étaina táitapai­muriha ena náenata­tajiana, tácuti eta máichaquenehi ema profetaini Elías —náichapa.
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Tacahe, ema Jesús máimara­racapa éna. Tásiha, macaja­cha­vacapa, máichapa: —¿Tájaha tacayema vahi tétupicava eta epane­reruana? Ticutipa vahi mávahá­ru­hénahi ema Espíritu Santo.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Vahi étaina tímitecanu nícuña­ca­va­cayare ena achaneana, nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya. Tímite­canuhi nucuchu­cu­ha­va­cayare éna —máichavacapa. Tásiha, tiánucu­hanapa te apachacaya te apana­hivare avasare.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Eta napaisi­rapahi te achene ema Jesús énapa ena máimitureana, nacainunapa ema émana achane, mavarahapa máehica. Ánipa macahehi: —Tata, núti apanavare nuvaraha néhicavi te jácani pivara­ha­que­neyare piámianu.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ema Jesús, ánipa tacahehi eta majica­pirahi: —Tamutu eta sárareana ticape­navaca. Éneri­chuvare eta cáyureana tamaca­ji­pa­chuvare. Nútisera núti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya, tájina nuviya nusiapi­hahini —máichapa.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Te apana­varepa sache, máichuhapa ema Jesús ema apana máimiture apóstoleyare. Tásiha, ema majicapapa: —Tata, nuyaseacavi písapa­nu­hi­pucaini nuchava te nupena. Nucucha­pa­nu­ma­ya­rehini eta máepeniraya ema ticachichanu, nécara­numaya. Tásiha, nucapa­ya­cavipa néhicaviya —macahepa.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Ema Jesús majicapapa: —Pésamirica náecara­ca­caichaha ena máecharaireana. Tájina táijara­ca­vimahi eta juca tihapa­sa­mu­re­re­cavihi. Yare, péhicanu. Níjara­ca­viyare eta pémata­neyare. Picame­ta­rai­ruyare eta máechaji­ri­ruvana ema Viya —máichapa.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Matiari­hivare ema apana éneri­chuvare macahehi: —Tata náquenu, núti nuvaraha néhicavi. Písapa­nusera nucame­ta­va­pa­na­numaya te nupena —macahepa.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Ema Jesús majica­pavare: —Mácani achane tipaicapahi téyare­capahi vahi tichavae­que­ne­ha­vaimahi mámarai­ri­cahini eta mámaquene. Ene picaheyare piti, vahi pichavae­que­ne­ha­vaimahi tayehe eta tájipa­racana. Taicha vahi nuvaraha mácani tínaji­cavahi eta macame­ta­rairuira eta máechaji­ri­ruvana ema Viya —máichapa.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.