Lucas 19
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NAA
1 Tacahe, eta máitecapiraipa ema Jesús te tajuhe eta avasare Jericó, matiarihi ema achane rico, ticaijare Zaqueo. Nacapitarahi ena cóbrarecarahiana eta impuesto.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Te masamairiricapa eta émairahi ema Jesús títecapapahi, mavarahapa máimatiyarehi. Étasera eta máichipichuvahi éma, vahi máratahahini máimahahini ema Jesús te namuri ena camuriqueneana achaneana.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Tásiha, tijunapapa eta te mayanihayarepahi ema Jesús. Tiápanapa te yucuqui, máimararacasaréipahi ema mavarahaquenehi máimati.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Tacahe, te macapecupa ema Jesús eta yucuqui mávihahi ema Zaqueo, máesenicapa ema Jesús te anuquehe. Tásiha, máichapa: —Zaqueo. Yare, piúcupaica, taicha puiti nuvarahahi nunasinumayare te pipena —máichapa.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Tacahe, ema Zaqueo titátájipa tiúcupaicapa. Tiúrisamuréinehi eta majacapirahi ema Jesús.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Eta náimairahi ena achaneana eta juca, téchajicanapa mayehe ema Jesús. Náichapa: —Émamesapa máitecapauchayarehi ema maca ticapecaturahitátáji —nacahepa.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Te téjacanapa te tajuhe, témeñahavapa ema Zaqueo te mamirahu ema Jesús. Tásiha, macahepa: —Pímaha, Tata Náquenu. Núti néneuchavapa me Viya. Puiti níjaracayare ena páureana ticutimuriacaca eta nímahaqueneana. Nímichavayareva te natiarihipuca ena nucaetemaqueneanahi, cuátrohénapasera eta táitsivayare eta nímichavaqueneya —máichapa.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Tásiha, ema Jesús majicapa: —Nímahapa puiti eta yátupirahi eta péneuchiravahi eta pipecaturana, taicha pivarahahi pímichavayare eta plata picaetemareruanahi. Tásiha puiti, pijacapacarepa me Viya. Vaipa pémitiequenéimahi. Taicha píti picutipa ema viáchucaini Abraham eta macasiñavairahi mayehe ema Viya. Píti nuchaneravipa, picutipa ena apamuriana nucurujiruanahi. Taicha éta tímitecanuhi nuti Manerejirunuhi ema Viya —macahepa ema Jesús.
9 Então Jesus lhe disse:
10 — ausente —
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Tacahe, ena achaneana, eta náimairahi eta mánehiraripa eta Jerusalén, náimijachaipahi étapa tímiyanayare éma, eta máimeresiravayare eta marreyvayarehi. Tacahe, ema Jesús máimatiacaripa eta napanereruanahi. Tásiha, máimitucavacapa eta apamuri máimicutichinapa apaesa nácaicutiara eta tayerevaichaha eta marreyvayarehi.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Máichavacapa: —Matiarihihi ema achane. Ichape eta mapicacarevahi. Tiyanayarehi te apana avasare tayerehiquene. Eta tímiyanayarehi ánaqui máepanihayarehi eta mávacureyarehi eta marreyvayarehi tayehe eta mávasa. Eta machavirayarepa, téjacayarepa éma.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Te tiyanayarépa éma, máichuhanumapa ena diésqueneana machanerana. Máijaracavacapa étapevaca eta maplatane tasivachaquenehi. Tásiha, máichavacapa: “Ecajurucayare eta juca nuplatane. Te nuchava, táimecavaipa eta tachichanayare”.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Tacahe, tiyanapa ema rey-yarehi tayehe eta macaijuheyarehi. Te máequenepasera, tisemamurianapa ena majaneanana. Ánipa nacahe: “Vahi vávaraha émaina viyehéna rey ema maca” nacahepa. Náimivanerecapa eta comisión, nayaseserecayare vahi nacuijaraca eta mávacuréna.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Ticamesavauchuchasera majacapaichucha eta mávacurehi. Te tichavapa te mávasa, téjacapa émapa reyhi. Tásiha, máichuhavacapa ena machanerana máijararuanahi eta maplatane. Mayaserecapa te tímecavaipahipuca eta tachichanahi.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Tiyanapa ema émana tímerecavapa. Máichapa: “Tata náquenu, eta piplatane píjararunuhi tímecavaipa eta tachichanahi. Diésripa eta tajurusirahi”.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ema rey majicapapa: “Tiuri, nuchicha. Tájina táichava. Tétavicava eta piúriva. Puiti vahi támapurujimahi eta piúrivahi tayehe eta juca ánichichaquenehi níjararuvihi. Puiti níjaracaviyare pituparahaya nujupahaviya. Píti táquenuya eta diésquene avasareana”.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Tímerecavavarepa ema apana mamusura. Máichapa: “Tata náquenu, eta píjararunuhi piplatane, tímecavaipahi cinco eta tajurusirahi”.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Majicapavarepa: “Tiuri, nuchicha. Tájina táichava. Tétavicava eta piúriva. Puiti nunacaviyare aquenucaviya tayehe eta cíncoqueneana avasareana”.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Tímerecavavare ema apana mamusura. Máichapa: “Tata náquenu, júcahi eta piplatane. Vahi nucajurucahini. Núnacaichucha, nítipuichahi te pañuelo.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Taicha nupicahi nácaetehahini, machu pícuñacanu. Pétáviuchahi píti eta pivainarajiva, taicha píti pivehahi eta nématanevachayaréni”.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Tacahe, ema rey máichapa ema machanera: “Eta juca péchajiriruvahi, éta tímicaecherachavihi eta pépiyahiraivahi. Piplujuvahi eta tíchavihi.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Te pímatinuhipuca eta nuvainarajivahi, eta nuvehairaya eta pématanevacha, étapa eta nícuñasiraviyare te picamitiacapuca, váhiyapa pinacapaini te banco eta nuplatane. Étainahini tajurusihahini apaesainahini nímaequenéhahini puiti”.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Tásiha, máichavacapa ena apamuriana: “Everejica ema maca eta nuplatane. Íjaraca ema ticajurucahi eta diéspequene”.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Éna nacahevarepa: “Tata viáquenu, tímecavaipahinéni diéspepahi eta tajurusirahi”.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Ema rey majicapavarepa: “Tiuri numetacaheya: Nácani ticajurucanahi camuri, nujanechinayare eta apana. Nácanisera tájinaquenehi nacajururénahini, nuverejicayare eta náijaracasinihi.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Énasera ena ticatianacanuanahi éna vahi najacapanuhini eta nurreyvahi, iáminanuyare ani te numirahu. Ecapapajicavaca éna”.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Tacahe, te tamutupa eta juca máimituresirahi, ema Jesús tímiyanavavarepa tipaica. Macaijuhepa eta te Jerusalén. Tínapucapa ena máimitureana.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Te apanapa semana, tiyananavarepa. Te tiánehipa eta avasarechichana Betfagé étapa eta Betania, tacanaraipahivare eta masihi ticaijare Olivoquiji, tíchecanumanapa. Mavanecapa ema Jesús ena apinana máimitureana.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Máichavacapa: —Eyanayare eta te jena avasarechicha Betfagé. Te ítecapayarepa, ímahayare eta burrico ticaitihahi. Eta jena sárare mávuéquehéchaha, nájinaichaha ticaperainahi. Evejapuacayare, iáminanuyare eta ani.
30 dizendo-lhes:
31 Te natiarihinapuca náeñama, emetacayare eta nucamunuirahi núti —máichapa.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Tacahe, tiyananapa ena vanairucanahi. Jéhesaréinehi étapaichuhi eta mametarapihi éma.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Te navejapuacaripa eta burrico, ena ticayeheana nayaserecapa: —¿Táviha iámihayare eta viyehe burrico?
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Éna najicapapa: —Ema maena Viáquenu macamunuhi —nacahepa.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Tacahe, náisapapa eta námiraya eta burrico. Te náitecapauchapa ema Jesús, náepacamaequechapa eta náepacuhana. Tásiha, ticaperapa ema Jesús.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Te náimahapa ena achaneana tiúchujicapaipahi ema Jesús, náimativanepa. Tiyananapa nácapahi éma. Tépacapairicanapaipa te mamirahu eta náepacuhana te mayanihayarepahi.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Eta napaisirahi, témiricanapaipa te tachausi eta cerro ticaijare Olivoquiji. Namutu ena máimitureana téhicanahi ema Jesús tipiaracanapaipa eta náurisamurevahi taicha eta náimahaqueneanahi tiáramicareana máichaqueneanahi éma. Ichape eta nacunachirahi ema Viya.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ánipa nacahehi eta napiarasirapahi: —Yare, Tata, ¡Piti réyquene, vanairucaquenévihi me Viya! ¡Asulupaya! ¡Puiti, te anuma vicuticacahi eta viúrisamurevahi víti te eta juca apaquehe! Tétávicava eta vicunachira ema Viya eta macatajisirahavihi —nacahepa.
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Tacahe, eta nasamirapahi ena fariséoana natiarihiqueneanahi eta napiarasirapahi ena achaneana, náechajicapa ema Jesús: —Tata maestro, picamatinacavacaichu ena nani pímitureana —náichapa.
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ema Jesús majicapavacapa: —Tiuri, numetacahe puiti. Te namatinapuca ena nani, táitsivasera étainapa tipiaracaya eta máriana —macahepa.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Tacahe, títecapanapa te tápusi eta cerro Olivoquiji. Ticaecherapa eta Jerusalén. Eta máimairahi ema Jesús eta avasare, tíyahapa táicha.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Macahepa eta máiyairahi: —Páurevisami piti návasasami Jerusalén. Te nácaicutiaraini apaesachichainaini ena pichichanaveanahi eta nuvarairahi nucuchucuhavaca núti. Puiti juca sache nutiarihiraripa ani piyehe, náurihainehi nácamapuravahini eta náuricacarevahini.
42 dizendo:
43 Taicha járajapayare eta sácheyare táetaviuchavaya eta nacatajivairaya ena pichichanaveana náicha ena piánaranaya tichayacavianayare. Téhavianainapa, tájinapa piviyavaimahi picatiuchiavaimahi.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Témestapaicavianainapa te apaquehe. Nacapapajicavacainapa ena pichichanaveana. Tájina nacaemachaquenémahi eta peti. Tamutuyare náquipapaica. Eta piviurevaya, eta juca pimajacapiranuhi eta néjirairavihi nuti mavanerunuhi ema Viya —macahepa.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Tacahe, te apanapa sache, tiyanapa ema Jesús. Tisiapahi te Templo. Máimaharinehi ena achaneana tíjararecanahi eta sárareana, cáyureana. Tásiha, tisemapa. Eta macuchuchujisiravacahi, máichavacapa: —Ema Tata Nucaiyaquene, ani macahehi eta máechajiriruvahi te Sagrada Escritura: “Eta nupena tacarichu táicuchihi eta nayujarasirareya ena achaneana” macahepa. Étisera eti tiámerahiana ecasiapavapa eta te juca. Emaeperajicapa eta tacapicahuirahi. ¡Eyana iúchucatataji! —máichavacapa.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 — ausente —
46 dizendo-lhes:
47 Eta manasiquenerahi ema Jesús, tamutuhi sácheana tímitureca tayehe eta Templo. Énasera ena tuparairucana énapa ena escribánoana, napanerechaipahi eta navarairahi nacapaca ema Jesús.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Váhisera napatsicavahini taicha natiarihi ena camuriqueneana achaneana tisamararacanahi eta máimiturapiana éma. Váhivare náisapaimahi náichahini ena ticatianacanahi.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.