Lucas 19

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tacahe, eta máiteca­piraipa ema Jesús te tajuhe eta avasare Jericó, matiarihi ema achane rico, ticaijare Zaqueo. Nacapi­tarahi ena cóbrare­ca­rahiana eta impuesto.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 — ausente —
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Te masamai­ri­ricapa eta émairahi ema Jesús títeca­papahi, mavarahapa máimati­yarehi. Étasera eta máichipi­chuvahi éma, vahi márata­hahini máimahahini ema Jesús te namuri ena camuri­queneana achaneana.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Tásiha, tijunapapa eta te mayani­ha­ya­repahi ema Jesús. Tiápanapa te yucuqui, máimara­ra­ca­sa­réipahi ema mavara­ha­quenehi máimati.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Tacahe, te macapecupa ema Jesús eta yucuqui mávihahi ema Zaqueo, máesenicapa ema Jesús te anuquehe. Tásiha, máichapa: —Zaqueo. Yare, piúcupaica, taicha puiti nuvarahahi nunasi­nu­mayare te pipena —máichapa.
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Tacahe, ema Zaqueo titátájipa tiúcupaicapa. Tiúrisa­mu­réinehi eta majaca­pirahi ema Jesús.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Eta náimairahi ena achaneana eta juca, téchaji­canapa mayehe ema Jesús. Náichapa: —Émamesapa máiteca­pau­cha­yarehi ema maca ticape­ca­tu­ra­hi­tátáji —nacahepa.
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Te téjacanapa te tajuhe, témeña­havapa ema Zaqueo te mamirahu ema Jesús. Tásiha, macahepa: —Pímaha, Tata Náquenu. Núti néneuchavapa me Viya. Puiti níjara­cayare ena páureana ticuti­mu­riacaca eta nímaha­queneana. Nímicha­va­yareva te natiari­hipuca ena nucaete­ma­que­neanahi, cuátrohé­na­pasera eta táitsivayare eta nímicha­va­queneya —máichapa.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Tásiha, ema Jesús majicapa: —Nímahapa puiti eta yátupirahi eta péneuchi­ravahi eta pipeca­turana, taicha pivarahahi pímicha­vayare eta plata picaete­ma­re­ruanahi. Tásiha puiti, pijaca­pa­carepa me Viya. Vaipa pémitie­que­néimahi. Taicha píti picutipa ema viáchucaini Abraham eta macasi­ña­vairahi mayehe ema Viya. Píti nuchane­ravipa, picutipa ena apamuriana nucuru­ji­ruanahi. Taicha éta tímite­canuhi nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya —macahepa ema Jesús.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 — ausente —
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Tacahe, ena achaneana, eta náimairahi eta mánehi­raripa eta Jerusalén, náimija­chaipahi étapa tímiya­nayare éma, eta máimere­si­ra­vayare eta marreyva­yarehi. Tacahe, ema Jesús máimatia­caripa eta napane­re­ruanahi. Tásiha, máimitu­ca­vacapa eta apamuri máimicu­ti­chinapa apaesa nácaicutiara eta tayere­vaichaha eta marreyva­yarehi.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Máichavacapa: —Matiarihihi ema achane. Ichape eta mapica­ca­revahi. Tiyana­yarehi te apana avasare tayere­hiquene. Eta tímiya­na­yarehi ánaqui máepani­ha­yarehi eta mávacu­re­yarehi eta marreyva­yarehi tayehe eta mávasa. Eta machavi­ra­yarepa, téjaca­yarepa éma.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Te tiyana­yarépa éma, máichuha­numapa ena diésqueneana machanerana. Máijara­ca­vacapa étapevaca eta maplatane tasiva­cha­quenehi. Tásiha, máichavacapa: “Ecaju­ru­cayare eta juca nuplatane. Te nuchava, táimecavaipa eta tachicha­nayare”.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Tacahe, tiyanapa ema rey-yarehi tayehe eta macaiju­he­yarehi. Te máequene­pasera, tisema­mu­rianapa ena majaneanana. Ánipa nacahe: “Vahi vávaraha émaina viyehéna rey ema maca” nacahepa. Náimiva­ne­recapa eta comisión, nayase­se­re­cayare vahi nacuijaraca eta mávacuréna.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Ticame­sa­vau­chu­chasera majaca­paichucha eta mávacurehi. Te tichavapa te mávasa, téjacapa émapa reyhi. Tásiha, máichuha­vacapa ena machanerana máijara­ruanahi eta maplatane. Mayase­recapa te tímeca­vai­pa­hipuca eta tachichanahi.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Tiyanapa ema émana tímere­cavapa. Máichapa: “Tata náquenu, eta piplatane píjara­runuhi tímecavaipa eta tachichanahi. Diésripa eta tajuru­sirahi”.
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ema rey majicapapa: “Tiuri, nuchicha. Tájina táichava. Tétavicava eta piúriva. Puiti vahi támapu­ru­jimahi eta piúrivahi tayehe eta juca ánichi­cha­quenehi níjara­ruvihi. Puiti níjara­ca­viyare pitupa­rahaya nujupa­haviya. Píti táquenuya eta diésquene avasareana”.
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Tímere­ca­va­varepa ema apana mamusura. Máichapa: “Tata náquenu, eta píjara­runuhi piplatane, tímeca­vaipahi cinco eta tajuru­sirahi”.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Majica­pa­varepa: “Tiuri, nuchicha. Tájina táichava. Tétavicava eta piúriva. Puiti nunaca­viyare aquenu­caviya tayehe eta cíncoqueneana avasareana”.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Tímere­ca­vavare ema apana mamusura. Máichapa: “Tata náquenu, júcahi eta piplatane. Vahi nucaju­ru­cahini. Núnacaichucha, nítipuichahi te pañuelo.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Taicha nupicahi nácaete­hahini, machu pícuñacanu. Pétáviuchahi píti eta pivaina­rajiva, taicha píti pivehahi eta némata­ne­va­cha­yaréni”.
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 Tacahe, ema rey máichapa ema machanera: “Eta juca péchaji­ri­ruvahi, éta tímicae­che­ra­chavihi eta pépiya­hi­raivahi. Piplujuvahi eta tíchavihi.
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 Te pímati­nu­hipuca eta nuvaina­ra­jivahi, eta nuvehairaya eta pémata­nevacha, étapa eta nícuña­si­ra­viyare te picami­tia­capuca, váhiyapa pinacapaini te banco eta nuplatane. Étainahini tajuru­si­hahini apaesai­nahini nímaeque­né­hahini puiti”.
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Tásiha, máichavacapa ena apamuriana: “Everejica ema maca eta nuplatane. Íjaraca ema ticaju­rucahi eta diéspequene”.
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Éna nacahe­varepa: “Tata viáquenu, tímeca­vai­pa­hinéni diéspepahi eta tajuru­sirahi”.
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 Ema rey majica­pa­varepa: “Tiuri numeta­caheya: Nácani ticaju­ru­canahi camuri, nujane­chi­nayare eta apana. Nácanisera tájina­quenehi nacaju­ru­ré­nahini, nuvere­ji­cayare eta náijara­ca­sinihi.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Énasera ena ticatia­na­ca­nuanahi éna vahi najaca­pa­nuhini eta nurreyvahi, iámina­nuyare ani te numirahu. Ecapa­pa­ji­cavaca éna”.
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Tacahe, te tamutupa eta juca máimitu­re­sirahi, ema Jesús tímiya­na­va­varepa tipaica. Macaijuhepa eta te Jerusalén. Tínapucapa ena máimitureana.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Te apanapa semana, tiyana­na­varepa. Te tiánehipa eta avasa­re­chichana Betfagé étapa eta Betania, tacana­rai­pa­hivare eta masihi ticaijare Olivoquiji, tícheca­nu­manapa. Mavanecapa ema Jesús ena apinana máimitureana.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Máichavacapa: —Eyanayare eta te jena avasa­rechicha Betfagé. Te íteca­pa­yarepa, ímahayare eta burrico ticaitihahi. Eta jena sárare mávuéque­héchaha, nájinaichaha ticape­rainahi. Eveja­pua­cayare, iámina­nuyare eta ani.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Te natiari­hi­napuca náeñama, emeta­cayare eta nucamu­nuirahi núti —máichapa.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Tacahe, tiyananapa ena vanairu­canahi. Jéhesa­réinehi étapaichuhi eta mameta­rapihi éma.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Te naveja­pua­caripa eta burrico, ena ticayeheana nayase­recapa: —¿Táviha iámihayare eta viyehe burrico?
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Éna najicapapa: —Ema maena Viáquenu macamunuhi —nacahepa.
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Tacahe, náisapapa eta námiraya eta burrico. Te náiteca­pauchapa ema Jesús, náepaca­mae­quechapa eta náepacuhana. Tásiha, ticaperapa ema Jesús.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Te náimahapa ena achaneana tiúchuji­ca­paipahi ema Jesús, náimati­vanepa. Tiyananapa nácapahi éma. Tépaca­pai­ri­ca­napaipa te mamirahu eta náepacuhana te mayani­ha­ya­repahi.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Eta napaisirahi, témiri­ca­napaipa te tachausi eta cerro ticaijare Olivoquiji. Namutu ena máimitureana téhicanahi ema Jesús tipiara­ca­napaipa eta náurisa­mu­revahi taicha eta náimaha­que­neanahi tiárami­careana máichaque­neanahi éma. Ichape eta nacuna­chirahi ema Viya.
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Ánipa nacahehi eta napiara­si­rapahi: —Yare, Tata, ¡Piti réyquene, vanairu­ca­que­névihi me Viya! ¡Asulupaya! ¡Puiti, te anuma vicuti­cacahi eta viúrisa­mu­revahi víti te eta juca apaquehe! Tétávicava eta vicunachira ema Viya eta macata­ji­si­ra­havihi —nacahepa.
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tacahe, eta nasami­rapahi ena fariséoana natiari­hi­que­neanahi eta napiara­si­rapahi ena achaneana, náechajicapa ema Jesús: —Tata maestro, picama­ti­na­ca­vacaichu ena nani pímitureana —náichapa.
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ema Jesús majica­pa­vacapa: —Tiuri, numetacahe puiti. Te namati­napuca ena nani, táitsivasera étainapa tipiaracaya eta máriana —macahepa.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Tacahe, títeca­panapa te tápusi eta cerro Olivoquiji. Ticaecherapa eta Jerusalén. Eta máimairahi ema Jesús eta avasare, tíyahapa táicha.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Macahepa eta máiyairahi: —Páurevisami piti návasasami Jerusalén. Te nácaicu­tiaraini apaesa­chi­chainaini ena pichicha­na­veanahi eta nuvarairahi nucuchu­cu­havaca núti. Puiti juca sache nutiari­hi­raripa ani piyehe, náurihainehi nácama­pu­ra­vahini eta náurica­ca­re­vahini.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Taicha járaja­payare eta sácheyare táetaviu­chavaya eta nacata­ji­vairaya ena pichicha­naveana náicha ena piánaranaya tichaya­ca­via­nayare. Téhavia­nainapa, tájinapa piviya­vaimahi picatiu­chia­vaimahi.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 Témesta­pai­ca­via­nainapa te apaquehe. Nacapa­pa­ji­ca­va­cainapa ena pichicha­naveana. Tájina nacaema­cha­que­némahi eta peti. Tamutuyare náquipapaica. Eta piviurevaya, eta juca pimaja­ca­pi­ranuhi eta néjirai­ravihi nuti mavane­runuhi ema Viya —macahepa.
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Tacahe, te apanapa sache, tiyanapa ema Jesús. Tisiapahi te Templo. Máimaha­rinehi ena achaneana tíjara­re­canahi eta sárareana, cáyureana. Tásiha, tisemapa. Eta macuchu­chu­ji­si­ra­vacahi, máichavacapa: —Ema Tata Nucaiyaquene, ani macahehi eta máechaji­ri­ruvahi te Sagrada Escritura: “Eta nupena tacarichu táicuchihi eta nayuja­ra­si­rareya ena achaneana” macahepa. Étisera eti tiámerahiana ecasia­pavapa eta te juca. Emaepe­ra­jicapa eta tacapi­ca­huirahi. ¡Eyana iúchuca­tataji! —máichavacapa.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 — ausente —
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Eta manasi­que­nerahi ema Jesús, tamutuhi sácheana tímitureca tayehe eta Templo. Énasera ena tuparai­ru­cana énapa ena escribá­noana, napane­re­chaipahi eta navarairahi nacapaca ema Jesús.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Váhisera napatsi­ca­vahini taicha natiarihi ena camuri­queneana achaneana tisama­ra­ra­canahi eta máimitu­rapiana éma. Váhivare náisapaimahi náichahini ena ticatia­na­canahi.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.