Atos 26

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tacahe, ema Agripa máichapa ema Pablo: —Tiuri, nímaha péchajica —máichapa. Tacahe, ema Pablo macanu­quechapa eta mavahu. Tépanavapa téchajica, ánipa macahe:
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 —Tiúrisa­mu­récare eta nítuji­si­ravahi néchajica te pimirahu, piti rey Agripa, eta nucatiu­chi­ravaya núti apanava eta juca nametau­chi­ranuhi ena nujaneanana israelítana.
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Núrisamure ichape taicha píti pímatihi tamutu eta juca viyehe­repiana viti israelítana, étapa eta véchapa­ji­ri­sirahi. Eta tacahe, nuyaseacavi puiti pisamanu eta nucayemaya. Pácayehe paciencia nuyehe.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Eta námape­ruvahi núti, fariséo­nuhi te návasa núchusinehi étapa te Jerusalén nujuru­sinehi. Néhicahi eta viyehe­repiana viti israelítana eta nítare­sirahi. Nucacha­ne­vacahi ena fariséoana ena tipícau­cha­ca­reá­napána. Namutu ena nuchaju­ruanahi tímati­nuanahi eta nítare­sirahi. Ena títame­ta­ca­vianaya eta nítare­sirahi.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 — ausente —
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Puiti ticatu­pia­ca­nuanahi te pimirahu, piti rey, táichavene eta vicucha­pi­ravahi eta macaeche­pu­si­ra­haviya ema Viya te vépena, taicha tacahehi eta máechaji­ri­ruvahi nayehe ena viáchuca­na­veánaini. Vimutu viti tachicha­na­veanahi eta viávapairu Israel, vimutu vicucha­pavahi eta juca táitauchi­ravaya eta máijara­ru­haviya ema Viya. Eta tacahehi, tamutuhi sácheana, yátiana vítatihi ema Viya, viyuja­racahi mayehe. Táichavenehi eta nucucha­pi­ravahi núti, timetau­cha­nuanahi ena nujaneanana.
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 — ausente —
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Tiuri puiti éti, németeaca tisuapa­carehi eyehe eta macaeche­pu­siraya ema Viya ena ­ náepena­queneana.
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Nútiripa acane nímijachahi nétupicava eta me Viya eta níchaque­neánahi nucatia­na­si­ra­vacahi ena téhicanahi ema Jesús Nazareno.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 Eta juca níchirahi te Jerusalén. Tímica­ta­ca­nuanahi ena tuparai­rucana eta nucara­ta­si­ra­vacahi ena matapi­ra­va­reanahi téhicanahi ema Jesús; nímisia­pi­ra­vacahi te cárcel. Eta nímairahi eta nacapa­si­ra­ya­repahi, néhicahi eta napanereru éna.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 Ichape­mu­rianahi ena nucara­taruana. Némecha­re­ca­va­capahi ena nétupia­rua­napahi te náuruji­si­ra­revana. Nímina­ji­ca­vá­capáipa eta náehisirahi ema Jesús. Nécati­havare eta náepuruiraya. Muraca eta nuvaina­ra­ji­chi­ravahi nayehe. Tamutuhi nutanu­si­havaca te apana­queneana avasareana tayere­hi­queneana.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Étari­chuvare tímiya­nanuhi te avasare Damasco. Tivane­ca­nuanapa comisiónnuhi ena tuparai­rucana; tíjara­ca­nuanahi eta órdene.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Tacahe, tata rey, te nánehipa te avasare, te jena sache las dócequenepa, tíjahú­chavapa timícauchanu eta majaraiva ema Viya, tiásiha te anuma. Tijara­hipana tayehe eta sache. Timícau­chanupa, énapa ena téhica­nua­napahi.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Tacahe, viáquipái­cavapa vimutu eta vipisirahi. Nusamapa ema Viya, téchaji­canuhi te véchaji­riruva viti israelítana. Máichanupa: “Saulo, Saulo, ¿tájaha tacayema picatia­na­canuhi? Pésami­ri­ca­vachucha, taicha pítiji­váichucha píchavahi. Vahi piúrimahi te pímiyanava pipana­ji­ri­cavaca ena téhica­nuanahi” —máichanupa.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 Tacahe, níchapa: “¿Nájahavi, piti Tata?” Tijica­panupa éma: “Núti Jesús. Núti picatia­naruhi, eta pipana­ji­ri­si­ravaca ena téhica­nuanahi.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Péchepuca, pitupiha. Núti nímere­cavahi eta piyehe, taicha nunere­ji­ruvihi nuvana­raviya. Puiti numeta­caviya eta juca pémata­ne­re­piyare eta nuyehe. Péchaji­si­hayare eta níjare nayehe ena achaneana eta juca pímairanuhi puiti, étapa eta apamuriana nímere­re­rua­nayare.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Núti nucatiu­chaviya te tájahapuca náicharacavi ena vijaneanana israelítana énapa ena apava­sanana. Puiti nuvane­cavihi péchaji­si­hanuya eta nayehe ena apava­sanana.
17 livrando-te deste povo e
18 Pímitu­ca­va­cayare eta mavanai­ripiana ema Vicaiyaquene. Nacaijuhe éma, apaesa náitujicava náimaha eta majaraiva. Náinajicapa eta náichaque­neasana te timapicu. Vaipa nacuehica ema Satanás. Ena tisuapa­nuanaya téhica­nuanaya, nuperdo­na­cha­vacaya eta napeca­turana. Nasiapa­mu­rihaya ena náinapu­reanahi nunere­jiruana” máichanupa ema Jesús.
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 Tacahe, tata rey Agripa, nusuapahi núti ema Jesús eta mavane­si­ranuhi.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nucame­ta­rairupa tativahi nayehe ena ticava­sanahi te Damasco. Te nuchavapa, étapa te Jerusalén, étapa te avasa­re­chichana te Judea. Tásiha, núchucapa tayehe eta avasareana tayere­hi­queneana nayehe ena apava­sanana. Numeta­ca­va­capahi eta nácaiju­heraina ema Viya, náeneuchi­ravaina náitsiva­chiraina eta náitare­siraina, táuripa eta náitare­siraina.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Étara eta juca tiviuchanuhi nayehe ena nujaneanana eta nacara­ta­si­ranuhi te Templo, navarairahi ticapa­canuana.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Émasera ema Viya tímica­ta­canuhi. Puítirichucha tímica­ta­canuhi éma. Eta tacahe, nutiari­hichucha puiti. Tásiha, vahi nucháva­cué­je­cha­vahíni nucame­ta­rai­ru­ya­rechucha nayehe namutu ena achaneana, ena páureana énapa ena rícoana. Tájinasera vahi nuhapa­pi­cahini eta táechaji­ri­ru­vanahi eta Sagrada Escritura eta táitauchi­ra­va­yarehi eta macata­ji­vai­ra­yarehi máepeni­ra­yarehi ema Cristo.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Tásiha, émayarehi tínapuca téchepuca te máecari. Éta, táicutiarahi eta véchepu­siraya víti apana te vécari vimutu viti achaneana, viti israelítana énapa ena apava­sanana. Tásiha, tivane­ca­havipa vimetacaya ena achaneana, apaesa nácasiñava mayehe éma.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Tímiya­na­va­richaha téchajica ema Pablo eta máechajiu­chi­ravahi, témecha­ji­cavapa muraca ema Festo, macahepa: —Máurishivipa piti Pablo, táichavene eta pivayu­chi­ravapa picaravahu. Étapa timauri­shi­chavihi.
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Émasera ema Pablo majicapapa, macahepa: —Váhiya máurishinuina, tata aquenuca Festo. Nutupi­ruvahi eta juca nucaye­ma­que­neanahi. Jéhevare eta yátupi­que­neanahi.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Émaripa ema maca rey Agripa máimativare tamutu eta juca. Eta tacahehi vahi nupica­ca­ra­ca­vahini eta néchaji­sirahi te mamirahu taicha nucasi­ñavahi núti eta máimatirahi ema. Namutu­hivare ena achaneana náechahi, taicha tájina vahi tayumu­ru­ca­vahini.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Pítiripa piti rey Agripa ¿pisuapahi jácani eta nacaye­ma­que­neanahi ena profetanaini? Núti németeacahi pisuapahi píti.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Ema rey Agripa majicapapa: —Picáji­mu­ya­ca­yaréni eta nusamure. Núti apanavare néhicayare jácani ema Jesús.
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Tacahe, ema Pablo máichavarepa: —Tiúripana pisuapavane puítinarichu, yátupina te pisamure. Nuyaseacaya ema Viya eta pisuapiraina. Éneri­chuvare nuyasea­cayare eta esuapiraina emutu eti apamuriana eti esama­ra­ra­ca­nuanahi. Éhica­vanéni ema Jesús, tácutihini eta néhisirahi núti. Váhisera nacuéra­ta­cahéni, vahi ecucu­ti­nuhini núti eta nucaera­tairahi táichavenehi eta néhisirahi ema Jesús —máichapa.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Te nasamapa eta juca máechaji­ri­ruvahi ema Pablo, téchepucapa ema rey, ema prefecto, esu Berenice, énapa namutu ena natiari­hi­que­neanahi náejaruanahi.
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Tásiha, tiyananapa típutsia­ca­vanapa, náechaji­si­ha­yarehi eta juca. Náichacacapa: —Ema maca achane, tájina maviurevaina táimica­pa­cahini. Váhivare táuricahini macaera­tahini te cárcel.
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Ema Agripa mametacapa ema Festo: —Tiúrihini picaitica ema maca achane te vahi macúya­se­se­ré­cahini eta mayaniraya te mamirahu ema Emperador —máichapa.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.