Atos 25

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te émapavapa aquenucahi ema Festo, te mapana­quenepa sache, tiyanapa te Jerusalén.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Tacahe, ema corregidor énapa ena apamuriana tuparai­ru­canahi, ticuru­ji­ca­canapa mayehe ema aquenuca Festo. Nametauchapa ema Pablo.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 Nayaseacapa ema Festo macáta­ji­ca­va­cahini eta máevataca te Jerusalén ema Pablo. Taicha navarahahi titseca­va­na­yarehi te achene eta nacapa­siraya.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Émasera ema Festo majicapapa: —Tiuri, ema Pablo ticaeratahi te Cesarea. Núti achichupaichu nuyanayare nuchavaya tayehe.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Eta tacahe, te tatiari­hipuca eta échaque­neanahi eti tuparai­rucana, tiúripana éhicanu te Cesarea apaesa vecha te ticaviu­re­va­hipuca ema maena achane —máichavacapa.
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Te tiánehipa eta diésquene sache eta mávihairahi ema Festo te Jerusalén, tichavapa te Cesarea. Te apanapa sache téjacapa tayehe eta mávacure. Máimichuhapa ema Pablo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Te títecapapa ema Pablo, tisiapapa te mamirahu ema Festo. Témeña­ha­vanapa ena mánarana tiásihanahi te Jerusalén. Timetau­re­canapa ema Pablo. Camuri eta máejeca­pi­ra­vahiji. Ichape eta maviure­vahiji nayehe. Tájinasera naviyahini eta náetsera­rúi­nahíni.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Émasera ema Pablo máichavacapa eta macatiu­chi­ravahi: —Núti tájina nutapi­ravaina tayehe eta nayehe­repiana ena nujaneanana, étaina­pucáini eta Templo, émaina­hi­va­re­pucáini nucaecahi ema ichapequene aquenuca Emperador —máichavacapa.
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Émasera ema Festo, éneri­chu­hivare mavarahahi tiúriyare nayehe ena israelítana. Tacahe, mayase­recapa ema Pablo: —¿Pivara­hapuca piyana te Jerusalén, étaina tacaecha­casiya te numirahu eta juca píchava­que­névahi?
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Tacahe, ema Pablo majicapapa: —Étaripa návihahi puiti te pimirahu píti viyehe juez manaca­que­nevihi ema Emperador. Pítipa titupa­racavi picuchu­cu­ha­nu­yarehi taicha pécharichuhi píti tájina nuviure­vai­nahini nayehe ena nujaneanana.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Téhese­rapuca nucaviu­re­vahini, táimica­pa­ca­nuríne eta nuviureva. Vahi nucatiu­cha­vaimahi. Tájinasera nuviurevaina eta nametau­chi­ranuhi ena nani. Váhivare titupa­racavi píjara­re­ca­nuhini eta nayehe ena nani. Téhese­rapuca te vahi picucai­ticanu, nuyase­sereca puiti nuyana te mamirahu ema Emperador. Étaina nucame­tau­cha­casiya mayehe —máichapa ema Pablo.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Tacahe, ema Festo macaya­se­se­rerupa nayehe ena mayeheana abogado. Tásiha, máichapa: —Piti Pablo, piyase­se­recahi piyana te mamirahu ema Emperador. Nísapavi piyana —máichapa.
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Te jena sácheana, títecapapa te Cesarea ema rey Agripa, ésupa esu Berenice. Náechaji­pa­na­yarehi ema Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Eta nanasi­que­nerahi te jena sácheana, ema Festo mametacapa ema rey eta máichava­que­névahi ema Pablo. Máichapa: —Mararihi ani ema achane ticaeratahi ticaijare Pablo. Manaquiruhi ema Félix.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Te nuyanapa te Jerusalén, ena tuparai­rucana timeta­ca­nuanapa eta máichava­que­nevahi, tiyasea­ca­nuanapa eta nímica­pa­siraina.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Tásiha, núti nujica­pa­vacapa: “Viti aquenu­ca­rahana tayehe eta Roma, vahi titupa­ra­cahavi vímica­pa­cahini mácani ticame­tau­cha­casihi te vuíchaha ticami­ra­hu­ca­canahi ema mánarahi” níchavacapa.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Tacahe, te títeca­panapa ani, vahi náyere­re­jihini núti. Te apana­quenepa sache néjaca­vanepa te návacure, nímichuhapa ema Pablo.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Núti nímijachapa ichape eta maviureva. Étasera eta nametau­chirahi, tájina vahi táiñepihini.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Étachu­cha­né­nipuca tímica­viuchahi eta nayeheana religión. Émapa ema náehiruhi ticaija­re­hipuca Jesús, ema mácani tépenahi. Puítisera ema Pablo máechaji­sihahi eta mápechi­ravahi títareca.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Núti vahi nímatie­queneha eta táichara­cavaya eta juca. Tacahe, níchapa ema Pablo: “¿Pivara­hapuca piyana te Jerusalén, étaina tacaecha­casiya eta juca píchava­que­névahi?”
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Émasera tiyaseu­chavapa eta mayaniraya te mamirahu ema Emperador Augusto. Tacahe, nímiva­ne­recapa macajaneha tiámainucava te nítujicava nímiva­ne­recapa nanapana mayehe ema Emperador —máichapa ema Festo.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Tacahe, ema Agripa máichapa ema Festo: —Núti apana nuvarahasa nusamaini ema mácara achane —máichapa. Tacahe, ema Festo máichapa: —Tiuri, achichu pisamaya éma.
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Tacahe, te apanapa sache tisiapanapa ema Agripa ésupa esu Berenice tayehe eta náejasirare ena aquenucana. Tiúrina eta náitecapira. Jánunu­ha­cavaca eta namuirihana. Énapa ena aquenucana tachuti­rihana nayehe ena militáreana énapa ena tuparai­rucana tayehe eta avasare. Tacahe, ema Festo máimichuhapa ema Pablo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Tacahe, téchajicapa ema Festo, ánipa macahe: —Tata Rey Agripa. Tátanaveana. Emutu eti etiari­hi­que­neanahi te juca viúruji­si­rávahi. Mácahi ema maca achane nametaurehi ena majaneanana eta nuyehe, ánaqui te Jerusalén, étapa ani te juca Cesarea. Nararihi camuriana navaraha náimicapaca ema maca.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Nútisera tájina nímaha matapi­ravaina táimica­pa­cahini. Émasera tiyaseu­chavapa tiyanayare te mamirahu ema Emperador Augusto. Nísapa­hisera mayana eta mayehe.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Vuíchahasera nucaju­rehini ema náquenu Emperador, taicha tájina nuviyahini eta matapi­ra­vai­nahini. Puítisera nucatupiha éma te pimirahu piti rey Agripa, étipa eti tátanaveana. Nuvaraha ímica­tacanu eta táichara­cavaya eta juca, apaesa nucaju­repaini ema Emperador.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Taicha vahi tiuri vévataca ema présuhi te tájina matapi­ravaina —macahepa ema Festo.
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.