Atos 10
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs VC
1 Te jena avasare ticaijare Cesarea matiarihi ema émana achane romano ticaijare Cornelio. Militar ema achane. Eta mávacure ema capitán, comandante te étana compañía tayehe eta batallón ticaijare Italiano.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ema maca achane mapicauchahi ema Viya. Tamutuhi sácheana tiyujarauchavahi. Máimitucavacahivare namutu ena machichanaveana énapa ena tiávihanahi te mapena. Énerichuvare máimicatacavacahi ena israelítana páurequeneana, máijaracahi eta camuri plata.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Te jena sache, las trésquenepa cáperehi, ema Cornelio tiyujaracahi. Tíjahúchavapa máimaha máucupauchahi ema émana ángele mavaneruhi ema Viya. Máechajicapa ema ángele, máichapa: —¿Pícharacava? Cornelio —máichapa.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Tásiha, ema Cornelio tipicarinehi eta máimararasirahi ema ángele. Majicapapa: —¿Tájaha pivaraha eta nuyehe, tata? Tásiha, máichapa ema ángele: —Tímitecanuhi numetacavi. Eta piyeheana oración piyujarauchiravana étapa eta pímicatasiravacahi ena ticamunuvana páureana, táitecapauchahi tamutu ema Viya.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Pímivanereca puiti náepana ema achane ticaijare Simón, eta máchucarapihivare Pedro. Ema tiávihahi puiti te jena avasare ticaijare Jope.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Eta peti máitecapihahi mapena ema apanavare Simón ema náimijarechaqueneva Suélareru. Eta táviha eta peti mapenahi te tachausi eta mar. Ema maca Pedro ema timetacaviyare eta pítauchaqueneánayare —máichapa ema ángele. Te tamutupa eta máechajisirahi ema ángele, tiyanapa tichava. Tacahe, máichuhapa ema Cornelio ena apinana mamusurana. Máichuhavare ema émana masuntarura. Énerichuvare tipicaurahi mayehe ema Viya, títaurahivare mayehe ema máquenuhi.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 — ausente —
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Tacahe, mametacavacapa eta mametarapi ema ángele. Tacahe, máevatacapa tayehe eta avasare Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Te apanapa sache, tiánehianapáipa ena vanairucana tayehe eta avasare. Te jena las dócequenepa sache, ema Pedro tiápanapa eta te téqueneha piso. Tiyujaracayarehi.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Técuháipaicha éma, taicha tájinarichaha manicahini. Vuíchaha náimaquerecahini eta tinicacare. Tacahe, eta mayujarasirahi máimahapa téjiacahi eta anuma.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Máimahavare eta tiúcupaicapahi eta te mávihahi éma, tacutiyaréni eta ichape sávana. Ticaitiapusivacapahi te esquinana.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Camuri eta sárareana, quichareana, cáyureana, támaqueneanapahi eta sávana, tamutu eta apánapanenéjiqueneána sárareana.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Tásiha, masamapa ema téchajicahi te anuquehe. Máichapa: —Péchepuca, Pedro. Picapaca étanaina sárare. Pinica.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Émasera ema Pedro, majicapapa: —Vahi, Tata. Tituparacahavi vahi vicunicahini vinica viti israelítana eta juca sárareana vicajachaqueneana, vinicahini. Tájina nímatiya nunicahini eta juca —macahepa.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Tiápechavavare máechajica ema Viya, máichapa: —Vahi picuimijarecha ticajachacareana eta níjararuvianahi tinicacareana —máichapa ema Viya.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Mapahe eta máechajisirahi ema Viya ema Pedro. Tacahe, tichavapa eta sávana tiápana te anuma.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ema Pedro manasirichaha macájarasamúrehi eta mapanerechirahi tájahapuca tacayemahi eta máimahaquenehi. Títecapananecha te tapaja ena vanairucana mayehe ema Cornelio. Nacayasesererupaipa eta mapena ema Simón Suélareru.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Eta náitecapirahi, nacayasesererupa te étahipuca mávihahi ema Simón Pedro.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Émasera ema Pedro manasirichaha tipanererecarichaha taicha eta máimahaquenehi. Tásiha, ema Espíritu Santo máichapa: —Nararihi te juca ena mapanana ajairana titanucavianapahi.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Piyana pímahavaca éna. Vahi picueñamava eta péhisiravacayare, taicha núti nuvanecavacahi éna —máichapa ema Espíritu Santo.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Tacahe, masuapapa ema Pedro. Tiúchucapa tiyanapa nayehe ena titanucanapahi. Te máitecapauchavacapa, máichapa: —Nútira etanurepahi éti. ¿Tájaha tímitecahehi?
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Tásiha, najicapapa éna: —Tivanecahavihi ema capitán Cornelio. Ema achane tipicaurahi mayehe ema Viya. Títaurahivare nayehe ena achaneana. Namutu ena israelítana napicaucha náemunacavare éma. Puiti víti, vítecapauchavipa, taicha cape juca, ema ángele mavaneruhi ema Viya mametapanahi ema Cornelio máimichuhavi píteca te mapena, apaesa masama eta pimetarapianaya —nacahepa éna.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Tacahe, ema Pedro macasiapavacapa te tajuhe. Nanasipa jena yati mayehe ema Pedro. Te apanapa sache, tiyananapa. Náehicapa ema Pedro ena apamuriana machamuriana ticavasanahi te Jope.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Te apanaquenepa sache, napaenumavapa títecapana te avasare Cesarea. Ema Cornelio macuchapaipahi te mapena. Tiúrujicavanaripa ena majaneanana énapa ena máemunacasáreana máichuhaqueneánahi.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Te títecapapa ema Pedro te mapena ema Cornelio, mácapapa máepuyumirauchapa matsiucayarepa.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Émasera ema Pedro máichapa: —Péchepucachucha pitupiha. Vahi táuricahini pitsiucanu, taicha nútirichuhi picutiquenehi achane —máichapa.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Te tamutupa eta náechajisirahi, tisiapanapa te tajuhe. Máimaharine camurianahi ena náurujiruvanahi.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Tacahe, ema Pedro máichavacapa: —Écharichu éti eta viyeherepiana viti israelítana. Vahi tituparacahavi visiapamurihahe eti apavasanana. Émasera ema Viya tivanecanuhi eta vahi nucupica eta nusiapamurihairaheyare. Nájinavare nunerejiruimahi nácani ticajachacareana.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Eta tacahehi, nítecavanepa. Tájina nácayemahini. Tiuri puiti, nuvaraha néchaya. ¿Tájahapuca eta tímichuhanuhi? —macahepa.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Tacahe, ema Cornelio majicapapa: —Cuátropa sache eta táetavisiravahi eta juca nímahaquenehi. Te jena cáperehi sache hora las tres, núti nunasiquenehi te juca nupena. Ayunanuhi nuyujaracahivare. Tíjahúchavapa tímerecava ema ángele. Tijanunuca eta mamuiriha.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Máichanupa: “Cornelio, ema Viya masamahi eta piyeheana oración piyujarasirana. Táitecapáuchahívare eta pímicatasiravacahi ena ticamunuvana páureana.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Pímivanerecaya puiti náepana ema achane ticaijare Simón, eta máchucarapi naicha Pedro. Ema tiávihahi puiti te jena avasare ticaijare Jope. Eta peti máitecapihahi ema apanavare Simón ema náimijarechaqueneva Suélareru. Eta távihahi eta peti mapenahi te tachusi eta jena mar. Te máitecapapa ema Pedro, éma tímitucaviyare” máichanupa ema ángele.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Tacahe, enevanepa nímichuhavihi. Tájinasera táichiravainahini eta pítesirahi. Tímararacahávihi ema Viya eta juca viúrujisiravahi puiti. Vivaraha visamaviya tamutu eta pimetacasivanahi mayehe ema Viya —máichapa ema Cornelio.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Tacahe, tépanavapa ticametarairu ema Pedro. Ánipa macahe: —Nucaicutiarapa puiti vahi vácarichu viti israelítana vijacapacare mayehe ema Viya.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Namutuchucha majacapavaca nácani tipicauchanahi éma, tíchanahivare eta táuriqueneana.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Taicha cape juca ema Viya macaitecapahi eta máechajiriruva viyehe viti israelítana. Tivanecahavihi vimetacavacayare eta najacapacarevahi me Viya nácani ticasiñavanahi mayehe ema Jesucristo, maperdonachiraripa ema Viya eta napecaturana. Émara Viáquenu vituparaha téchapajiricahaviya vimutu viti achaneana: viti israelítana, étipa eti apavasanana.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Écharichupuca éti eta táichararacavahi te viávasa Judea cape juca táitaresirahi. Te ticaicachasipa ema Jesús Nazareno mayehe ema Juan, máucupauchapa ema Espíritu Santo máijararuhi ema Viya. Mávahácapa éma, máijaracaripa eta máitupajijiásiravaya. Tacahe, tépanavapa ticametarairu nayehe ena achaneana ticavasana te Galilea. Te jácani mapaisihapahi, máichapahi eta táuriqueneana. Macanaracavacapahi ena nacatajivaqueneana mávaháruanahi ema Váinaraji. Maratahahi éma máichahi eta juca, taicha ema Viya máimicatacapahi.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 — ausente —
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Tiuri, víti véchajisiha eta juca, taicha vímahaquenehi tamutu eta máichaqueneanapahi ema Jesús tayehe eta mapaisineanapahi avasareana te Judea, étapa te Jerusalén. Énasera ena tuparairucana nacatichahi éma; náemetatarecapa te crusu eta náimicapasirahi.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Émasera ema Viya macaechepucahi te máecari te mapanaquenepa sache. Tásiha, máimerecavare te vimuri eta machavirahi títareca.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Vaipa námutuhini ena achaneana náimahahini. Vítinecha vímahaparacahi viti manerejiruanahi ema Viya. Vinecapaequenehahi tamutu eta vicachanerahi ema Jesús te vinisirana. Tásiha puiti, vimetacahiva ena achaneana eta vímahaqueneanahi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Taicha tivanecahavipa vicametarairuya. Vimetacayare eta émairahi ema Jesús viyeheyarehi Juez viti achaneana énapa ena náepenaqueneana. Taicha ema Viya ema tituparacahi eta mávacureyare juésyarehi.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Étaripa eta acane namutu ena profetanaini náechajisihahi ema Cristo. Ánipa nacahehi: “Namutu ena tisuapanaya ticasiñanaya ema Cristo, maperdonachavacayare ema Viya tamutu eta napecaturana táichavene eta nacasiñairaya ema Cristo”.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Tímiyanavarichaha eta máechajisirahi ema Pedro, tiúcupaicapa ema Espíritu Santo. Mávahácapa namutu ena tisamararacanahi eta mametarairuhi ema Pedro.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Tíjahúchavapa ena mávaháruanahi apáechajiríruvanapa. Nacunacharipa ema Viya. Nasamapa ena machamurianapahi ema Pedro tiásihanahi te Jope. Náraminehi éna eta mávahásiravacahi ema Espíritu Santo ena apavasananahi, taicha ena israelítana náimijachahi nacarichu ena mávaháruanahi ema Espíritu Santo.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Tacahe, ema Pedro máichavacapa: —Tájina náechajisiacarevaimahi eta nacaicachasiraya ena nani, cápachi mávahácaripa ema Espíritu Santo vicutiripa víti eta mávahásirahavihi —máichapa.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Tacahe, macavanairipipa nacaicachasi namutu te máijare ema Viáquenu Jesucristo. Te tamutupa, nayaseacapa ema Pedro vahi macuyanavanehini. Tacahe, manasipanapa te jena sácheana eta nayehe.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.