Apocalipse 14

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tacahe, nímaha­varepa eta plaza ticaijarehi “Sántoquenehi Sión”, te mamirahu ema Viya, máejasirahi eta te trono, te návihahi ena cuátroana ecutia­rareana énapa ena véinticua­tro­queneana víyarahana tuparai­rucana. Nímaha­varepa ema Cordero. Te machacaya natiarihihi ena 144,000queneana téhicanahi éma. Éna, ticama­rca­vacahi te nanahuana eta máijare ema Cordero émapa ema Maiya. Nusama­varepa eta muraca ticaemahi te anuma tacuti­yaréni eta muraca tirureca. Tásiha, títsiva­cha­va­varepa. Nusamapa ticapu­nu­neanahi eta camuri­queneana guitarrana. Tacahe, ena 144,000queneana tijiranahi te mamirahu ema Viya. Arapiruhi eta najirasahi. Nájina apanaina títucaina eta najirasahi. Nacarichu títucanahi ena 144,000queneana. Ena nani náuchucu­reanahi te namuri ena ticava­sanahi eta juca apaquehe.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 — ausente —
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 — ausente —
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Matapi­ra­va­reanahi éna te mamirahu ema Cordero. Tájinavare váhiquene náechipe­ji­ca­vahíni, navirai­nahini esu esena túhusi. Náehicahi ema Cordero te jácani mapaisirana. Ena nani, ena náinapu­reanahi masantu­cha­que­neanahi ema Viya émapa ema Cordero.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Tájina náimati­yahini eta náepiya­hi­ra­hihini. Tájinaquene natapi­ra­vai­nahini te mamirahu ema Viya.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Nímaha­varepa ema émana ángele tiárarai­ricahi. Ticame­ta­rapihi eta téqueneha mametarapi eta máichuare­sirahi eta náeneuchi­ravaina ena achaneana tiávianahi te tamutu avasareana, apaecha­ji­ri­ru­va­queneana. Máitava­ca­cainapa eta náitare­siraya nácani ena tisuapanahi. Muraca eta máichuare­sirahi, ánipa macahe: —Éneuchava eta epeca­turana. Epicau­chayare ema Viya, taicha éma tépiyacahi eta anuma, eta apaquehe, eta mar, étapa eta cáquiureana. Émaina ejiraucha, ecunachaya. Émaina etsiuca. Taicha járaja­painapa puiti eta máicuña­siraya ena achaneana máeneucha­va­rahana —macahepa.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 — ausente —
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Tacahe, tiúchuji­ca­varepa ema apana ángele. Émapa­vavare téchajica. Tiáramicare eta macaye­maquene. Ánipa macahe: —Tájinapa táipuina tacami­tia­ruinapa eta ichape­quenehi avasare Babilonia, taicha tétavi­cavahi eta tamutuirahi taicha eta tamauri­queneana. Tavayuacahi tamutu eta apana avasareana táichiraya eta tamauri­queneana, tacutihi súcani esena suétaviu­re­quenehi eta sutuhu­sivahi, namutupahi suvayuaca —máichapa.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Te títapi­ricapa, émapa­va­varepa téchajica ema émana ángele, ema namápa­nanehi. Muracavare eta máechaji­sirahi. Ánivare macahe: —Tájina­varepa táipuina eta náicuña­nayare ena tijirau­chanahi ema Útsutsure étapa eta máimahi náepiyaruhi nasiña­rajihi, énaripa ena tiámanahi eta mamarca te nanahuana étapa te navahuana.
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 Muraca eta nacata­ji­vairaya taicha ichape eta náimiyu­se­ma­sirahi ema Viya. Ticaepu­ju­qui­cha­ca­sia­nainapa eta te muracaquene yucu, táetira­ráisina eta tamuruira. Muraca­quenehi eta nasamira. Táitusiava, natsiri­hainapa eta máimara­rasira ema Cordero, énapa ena ángeleana.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Máichecua­ra­qui­reyare eta nacaicu­ñai­rayare. Tájina ticaema­haimahi eta yucu. Támutu sácheana, yátiana nacaheyare te yucu ena tijirau­chanahi titsiucanahi ema Útsutsure, tiámana­hivare eta mamarca, tacuna eta máijarehi ema nasiñaraji.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Eta tacahe, ena machane­ranahi ema Viya, ena tisuapanahi eta mavanai­ripiana, túmesa­mu­rea­nayare eta náehisiraya ema Jesús, puiti nacami­cha­yarehi tamutu —máichapa ema ángele.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Tacahe, nusama­varepa ema téchaji­canuhi te anuma. Ánipa macahe: —Piájuchayare eta juca numeta­ru­via­nayare: ¡Tétavicava eta náurica­ca­revaya ena táimica­pa­rua­nayare puiti juca vicaiju­heyare eta náehisirahi ema Viáquenu! —máichanupa. Éneri­chuvare ema Espíritu Santo máichanupa: —Jéhevare, najaca­painapa eta náicuchihi taicha eta nacaema­ta­nea­sirahi ema Viáquenu. Tájinapa nácamu­nuimahi, tinara­ca­nainapa —macahepa.
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Te nésenicapa, nímahapa eta tijapu úcaji. Matiarihihi ema támaque­nepahi. Téjacahi éma te úcaji. Achanehi eta máimahi. Te machuti tatiarihihi eta mayehe corona oro. Németeaca titsecavaipa eta macuru­ji­si­rayare eta trigo. Tásiha, tiúchucapa ema émana ángele te tajuhe eta Templo. Mapiaracapa muraca ema téjacahi tayehe eta úcaji. Máichapa: —Puiti piyana. Picurujica namutu ena achaneana manere­ji­ruanahi ema Viya, taicha tiyuri­ti­cavapa eta natuparaha. Piputu­vahu—máichapa. Tacahe, ema téjacahi te úcaji, tíjahú­chavapa macuru­jicapa ena náequene­re­ruanahi manere­ji­ruanahi ema Viya. Macuchu­ca­vacapa eta te juca apaquehe.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 — ausente —
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 — ausente —
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Tásiha, tiúchuca­varepa ema apana ángele te tajuhe eta Templo te anuma. Németeaca matseca­ri­pavare eta macuru­ji­si­rayare, étapa eta uva.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Éneri­chuvare tiúchuji­ca­varepa ema apana ángele eta te mesa tiámahi eta mayucuneasa ema Viya. Éma, téchahi eta yucu. Tacahe, mapiaracapa muraca ema matsecaripa eta macuru­ji­si­rayare. Máichapa: —Puiti piyana. Piputuvahu picurujica ena apamuriana achaneana te juca apaquehe. Tícuña­ca­ca­reanapa ichape, taicha tétavi­cavahi eta náichirahi eta tamauri­queneana. Vaipa ticucha­pa­ca­rehini eta náeneuchi­ra­vaina—máichapa ema ángele.
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Tacahe, tiyanapa ema ángele. Macuru­ji­mu­rihapa ena achaneana tíchanahi eta tamauri­queneana. Tíñehi­quenehi eta náepenirahi taicha títecapapa eta táiñehiquene ecuñaraqui tiásihahi me Viya taicha eta náimiyu­se­ma­sirahi éma. Tacaja­pa­pa­he­ca­vacahi éna.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Te tachachacu eta viávasa eta tacaja­pa­pa­he­sihahi. Tiúchucapa eta náitine, tacuti eta cajacure. Étana metro eta táupenava. Tresciento kilómetro eta táunava­yare.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.