2 Coríntios 12
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs VC
1 Yátupi tájina nuvehaimahi eta nútijivairahi nucunachava. Numetacaheyaresera eta nímairahi te nuvapure máechajisiranuhi ema Viáquenu.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Catorce áñopa eta táetavisiravahi eta nímairahi tiámanuanapa tímipairiricanuanahíji te anuma te mávasa ema Viya. Váhisera necha te étahipuca eta náquehe námapahi eta nuyanirahi, te étachuchapuca eta náchaneva. Émasera ema Viya, éma téchahi eta níchararacavapahi eta mámiranuhi te mávasa anuma.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Ánaqui nusamapa eta mahu. Timetacanupa eta téchacareanahi tayumururevahi. Váhisera táisapacarehini numetajiricahini.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Étapapucaini nucunachiravahini tayehe eta nímahaquenehi nusamaquenehivare, taicha tímimatichanuhi ema Viya. Váhisera nucunachavaimahi tayehe. Núti nucunachavahi tayehe eta numáitupajijiasiravahi. Étachucha nucasiñavaiyahi tayehe.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Yátupihinéni eta nucunachacarevahi. Váhisera nucajamuravahini, taicha tájina nímatihini nutanuca eta nacunachiranuhini ena achaneana. Nuvarahasera nanecapaequenehahini eta táurivahi eta nítaresirahi.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Tétavicavahi eta tiáramicare eta nímahaqueneana te anuma. Tásiha, ema Viya vahi mávarahaimahi nucasiñavavaicahini eta nímairahi. Máisapahi ema Váinarajiquene Satanás técajumachanuhi, cútirine tatiarihinahini itape tayuvaraca te neche. Taicha ema Viya mavaraha vahi nucuvayuchava eta nucunachacarevaina.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Mapahe eta nuyaseasirahi ema Viya eta macanarasiranuinahini eta nucatiruhavahi.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Émasera ema Viya, ánipa máichanuhi: “Vuíchaha nucanaracavimahi. Nujapanuvisera. Níjaracaviyare ichape eta pitumevaya, tayanapane eta pimaitupajijiasiravahi. Taicha nuvaraha náimatiyarehi ena achaneana eta nítupajijiasiravahi piyehe” máichanupa. Eta tacahe, núrisamuréichucha puiti eta tamajinairahi eta nítupajijiasiravainahini apaesa máimerecavahini ema Cristo eta máijarasiranuhi eta máitupajijiasiravahi.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Tásiha, nuvapinavahi puiti eta napanajisiranuhi, nucatajivairahi náicha, náumehairanuhivare táichavenehi eta mavanarairanuhi ema Cristo. Nuvapinavahivare eta numaitupajijiasiravahi étapa eta néchuriasirana, taicha eta nímairavahi tamajinairahi nítupajijiasiravainahini, nútisera nusamavahi eta nutumevapaipaicha maicha ema Viáquenu.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Yátupi puiti eta néchajisiavairahi nucatiuchiravahi, tímicutijirícavaipa máurishinuínahíni. Íchavenehisera éti, taicha éti tatuparacahi ecatiuchanuyarehini, váipasare nucuechajisiavahini núti, vahi nútijivainahini nucunachavahini. Navetijisera ena tímijachavanahi apóstoleanahíji ena éhiruanahi, jéhevare éna, tájinaquenepa nacunachacarevaina.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Nímerecavahisera eta eyehe eta yátupiquenénuirahi apóstolenu eta nucaemataneasirahehi. Tayanapane camuri eta nucatiruhavana, nucamichahisera tamutu. Nímechaheripahinéni eta tiáramicareana níchaqueneanahi, maicha ema Espíritu Santo. Éta tímicaecherachanuhi eta yátupiquenénuirahi apóstolenu.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ena apamuriana vichamuriana te apana avasareana ticajinuanahi éna eta nucamunuqueneanahi. Étisera, tájina vahi nuyaseacahehini étainahipucaini eta nunicaquene, nítecahipucaini íjaracanuini. ¡Váhisera ecusema eta juca numaitecapauchirahihi!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Puiti nutserereacavaipa eta mapaherayarepa níteca eta ara eyehe, nupaipiuchiraheya. Váhivaresera nácamunuimahi ítátinuhini. Váhivare étaina nutanucapahini eta ecayehequeneana. Étiquenesera nucamunuhepahi eta esuapiranuinahini. Taicha nuchichanavehehi éti. Vahi étinayare ítátinu. Núti nítátiheyare taicha núti ecaiyaquenenuhi.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Váhivare néñamiáhemahi eta nucayehequenehi eta nítátirahéyare. Váhivare nuyacujimahi eta nucaemataneasiraheyare táurivayare eta iáchanevana. Tayanapane váhipuca ecuemunanajicanuhi, nútisera tétavicavahi eta némunasirahehi.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Nararihivare ena téchajicanahi eta nuyehe. Ani tacahehi eta náechajiriruvahi: “Yátupi te tipaipiuchahavi éma, váhinenicacha tiyaseacahavi eta macamunuquene. Máitucasera eta mavereasirahaviya eta viplatane” nacahehi.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Eti ímatihi vahi énavanerecainahipucaini ena névataruasanahi eyehe, énainahipucaini navereacahehini níchavenénahini núti.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Te nuvanecapa ema Tito émapa ema macachanequenepahi, téjirapanaheanayarehi, ¡tájinavare mayaseacahehini éma! Taicha vicuticacahi víti eta viúrivahi eta eyehe, táichavenehi eta vémunasirahehi ichape.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Eti ímijachaipapuca nutanucahi núti eta nucatiuchiravayarehi eta eyehe. Váhisera tácahehini. Vahi tácamunucaréimahi eta nucatiuchiravaya taicha núti nutupiruvahi eta néchajisirahehi te mamirahu ema Viya étapa te máijare ema Cristo, nuvarairahi tajurucahini eta táurivaina eta iáchanevana, eti némunaruqueneanahi nuchamurichichana.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Núti, te níteca eta ara eyehe, nupicahi vahi núricaimahi ácahemahihíni eta nuchimapiraheya: éhajiricácahipucaini, ecapinarujiricacahipucaini, esemajiricacahipucaini, íputsimuriácacahipucaini, épiyéquenerejiricacahipucaini, iúmehajiricacahipucaini, ecasiñavavairicahipucaini, váhipuca tacuaquejiricacahi eta epanereruana. Te ecahehipuca, vahi iúricaimahi némecharecahehini.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Nupicahisera nátsirihacarehini núti mayehe ema Viya íchavenénahini éti, vuíchaha étupiricavahini eta nuchimapiraheyare. Vahi nuvaraha ecaiyacanu éti enerejicavana éjecapavanahi, taicha eta ánaquiaparipahi eta émainajisiraichaha eta ecapecaturairana. Ímiyanavaichucha eta esenamarerahehi, étapa eta emapicaurahivaichucha.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.