2 Coríntios 12

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yátupi tájina nuvehaimahi eta nútiji­vairahi nucunachava. Numeta­ca­he­ya­resera eta nímairahi te nuvapure máechaji­si­ranuhi ema Viáquenu.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Catorce áñopa eta táetavi­si­ravahi eta nímairahi tiámanuanapa tímipai­ri­ri­ca­nua­nahíji te anuma te mávasa ema Viya. Váhisera necha te étahipuca eta náquehe námapahi eta nuyanirahi, te étachu­chapuca eta náchaneva. Émasera ema Viya, éma téchahi eta níchara­ra­ca­vapahi eta mámiranuhi te mávasa anuma.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Ánaqui nusamapa eta mahu. Timeta­canupa eta téchaca­reanahi tayumu­ru­revahi. Váhisera táisapa­ca­rehini numeta­ji­ri­cahini.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Étapa­pucaini nucuna­chi­ra­vahini tayehe eta nímaha­quenehi nusama­que­ne­hivare, taicha tímima­ti­chanuhi ema Viya. Váhisera nucuna­cha­vaimahi tayehe. Núti nucuna­chavahi tayehe eta numáitu­pa­ji­jia­si­ravahi. Étachucha nucasi­ña­vaiyahi tayehe.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Yátupi­hinéni eta nucuna­cha­ca­revahi. Váhisera nucaja­mu­ra­vahini, taicha tájina nímatihini nutanuca eta nacuna­chi­ra­nuhini ena achaneana. Nuvara­hasera naneca­pae­que­ne­hahini eta táurivahi eta nítare­sirahi.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Tétavi­cavahi eta tiáramicare eta nímaha­queneana te anuma. Tásiha, ema Viya vahi mávara­haimahi nucasi­ña­va­vai­cahini eta nímairahi. Máisapahi ema Váinara­jiquene Satanás técaju­ma­chanuhi, cútirine tatiari­hi­nahini itape tayuvaraca te neche. Taicha ema Viya mavaraha vahi nucuva­yuchava eta nucuna­cha­ca­revaina.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Mapahe eta nuyasea­sirahi ema Viya eta macana­ra­si­ra­nui­nahini eta nucati­ru­havahi.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Émasera ema Viya, ánipa máichanuhi: “Vuíchaha nucana­ra­ca­vimahi. Nujapa­nu­visera. Níjara­ca­viyare ichape eta pitumevaya, tayanapane eta pimaitu­pa­ji­jia­si­ravahi. Taicha nuvaraha náimati­yarehi ena achaneana eta nítupa­ji­jia­si­ravahi piyehe” máichanupa. Eta tacahe, núrisa­mu­réichucha puiti eta tamaji­nairahi eta nítupa­ji­jia­si­ra­vai­nahini apaesa máimere­ca­vahini ema Cristo eta máijara­si­ranuhi eta máitupa­ji­jia­si­ravahi.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Tásiha, nuvapi­navahi puiti eta napana­ji­si­ranuhi, nucata­ji­vairahi náicha, náumehai­ra­nu­hivare táichavenehi eta mavana­rai­ranuhi ema Cristo. Nuvapi­na­va­hivare eta numaitu­pa­ji­jia­si­ravahi étapa eta néchuria­sirana, taicha eta nímairavahi tamaji­nairahi nítupa­ji­jia­si­ra­vai­nahini, nútisera nusamavahi eta nutume­va­paipaicha maicha ema Viáquenu.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Yátupi puiti eta néchaji­sia­vairahi nucatiu­chi­ravahi, tímicu­ti­ji­rí­cavaipa máurishi­nuí­nahíni. Íchave­ne­hisera éti, taicha éti tatupa­racahi ecatiu­cha­nu­ya­rehini, váipasare nucuecha­ji­sia­vahini núti, vahi nútiji­vai­nahini nucuna­cha­vahini. Naveti­jisera ena tímija­cha­vanahi apóstoleanahíji ena éhiruanahi, jéhevare éna, tájina­quenepa nacuna­cha­ca­revaina.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Nímere­ca­va­hisera eta eyehe eta yátupi­que­né­nuirahi apóstolenu eta nucaema­ta­nea­si­rahehi. Tayanapane camuri eta nucati­ru­havana, nucami­cha­hisera tamutu. Nímecha­he­ri­pa­hinéni eta tiárami­careana níchaque­neanahi, maicha ema Espíritu Santo. Éta tímicae­che­ra­chanuhi eta yátupi­que­né­nuirahi apóstolenu.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Ena apamuriana vichamuriana te apana avasareana ticaji­nuanahi éna eta nucamu­nu­que­neanahi. Étisera, tájina vahi nuyasea­ca­hehini étaina­hi­pucaini eta nunicaquene, níteca­hi­pucaini íjara­canuini. ¡Váhisera ecusema eta juca numaite­ca­pau­chi­rahihi!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Puiti nutsere­rea­cavaipa eta mapahe­ra­yarepa níteca eta ara eyehe, nupaipiu­chi­raheya. Váhiva­resera nácamu­nuimahi ítáti­nuhini. Váhivare étaina nutanu­ca­pahini eta ecaye­he­queneana. Étique­nesera nucamu­nu­hepahi eta esuapi­ra­nui­nahini. Taicha nuchicha­na­vehehi éti. Vahi étinayare ítátinu. Núti nítáti­heyare taicha núti ecaiya­que­nenuhi.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Váhivare néñamiá­hemahi eta nucaye­he­quenehi eta nítáti­ra­héyare. Váhivare nuyacu­jimahi eta nucaema­ta­nea­si­ra­heyare táurivayare eta iáchanevana. Tayanapane váhipuca ecuemu­na­na­ji­canuhi, nútisera tétavi­cavahi eta némuna­si­rahehi.
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Narari­hivare ena téchaji­canahi eta nuyehe. Ani tacahehi eta náechaji­ri­ruvahi: “Yátupi te tipaipiu­chahavi éma, váhine­nicacha tiyasea­cahavi eta macamu­nuquene. Máitucasera eta maverea­si­ra­haviya eta viplatane” nacahehi.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Eti ímatihi vahi énava­ne­re­cai­na­hi­pucaini ena névata­rua­sanahi eyehe, énaina­hi­pucaini naverea­ca­hehini níchave­né­nahini núti.
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Te nuvanecapa ema Tito émapa ema macacha­ne­que­nepahi, téjira­pa­na­hea­na­yarehi, ¡tájinavare mayasea­ca­hehini éma! Taicha vicuti­cacahi víti eta viúrivahi eta eyehe, táichavenehi eta vémuna­si­rahehi ichape.
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Eti ímija­chai­papuca nutanucahi núti eta nucatiu­chi­ra­va­yarehi eta eyehe. Váhisera tácahehini. Vahi tácamu­nu­ca­réimahi eta nucatiu­chi­ravaya taicha núti nutupi­ruvahi eta néchaji­si­rahehi te mamirahu ema Viya étapa te máijare ema Cristo, nuvarairahi tajuru­cahini eta táurivaina eta iáchanevana, eti némuna­ru­que­neanahi nuchamu­ri­chichana.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Núti, te níteca eta ara eyehe, nupicahi vahi núricaimahi ácahe­ma­hihíni eta nuchima­pi­raheya: éhaji­ri­cá­ca­hi­pucaini, ecapi­na­ru­ji­ri­ca­ca­hi­pucaini, esema­ji­ri­ca­ca­hi­pucaini, íputsi­mu­riá­ca­ca­hi­pucaini, épiyé­que­ne­re­ji­ri­ca­ca­hi­pucaini, iúmeha­ji­ri­ca­ca­hi­pucaini, ecasi­ña­va­vai­ri­ca­hi­pucaini, váhipuca tacuaque­ji­ri­cacahi eta epane­reruana. Te ecahe­hipuca, vahi iúricaimahi némecha­re­ca­hehini.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Nupica­hisera nátsiri­ha­ca­rehini núti mayehe ema Viya íchave­né­nahini éti, vuíchaha étupi­ri­ca­vahini eta nuchima­pi­ra­heyare. Vahi nuvaraha ecaiyacanu éti enere­ji­cavana éjeca­pa­vanahi, taicha eta ánaquia­pa­ripahi eta émaina­ji­si­raichaha eta ecape­ca­tu­rairana. Ímiya­na­vaichucha eta esena­ma­re­rahehi, étapa eta ­ emapi­cau­ra­hi­vaichucha.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.