2 Coríntios 12

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yátupi tájina nuvehaimahi eta nútiji­vairahi nucunachava. Numeta­ca­he­ya­resera eta nímairahi te nuvapure máechaji­si­ranuhi ema Viáquenu.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Catorce áñopa eta táetavi­si­ravahi eta nímairahi tiámanuanapa tímipai­ri­ri­ca­nua­nahíji te anuma te mávasa ema Viya. Váhisera necha te étahipuca eta náquehe námapahi eta nuyanirahi, te étachu­chapuca eta náchaneva. Émasera ema Viya, éma téchahi eta níchara­ra­ca­vapahi eta mámiranuhi te mávasa anuma.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 Ánaqui nusamapa eta mahu. Timeta­canupa eta téchaca­reanahi tayumu­ru­revahi. Váhisera táisapa­ca­rehini numeta­ji­ri­cahini.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Étapa­pucaini nucuna­chi­ra­vahini tayehe eta nímaha­quenehi nusama­que­ne­hivare, taicha tímima­ti­chanuhi ema Viya. Váhisera nucuna­cha­vaimahi tayehe. Núti nucuna­chavahi tayehe eta numáitu­pa­ji­jia­si­ravahi. Étachucha nucasi­ña­vaiyahi tayehe.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Yátupi­hinéni eta nucuna­cha­ca­revahi. Váhisera nucaja­mu­ra­vahini, taicha tájina nímatihini nutanuca eta nacuna­chi­ra­nuhini ena achaneana. Nuvara­hasera naneca­pae­que­ne­hahini eta táurivahi eta nítare­sirahi.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Tétavi­cavahi eta tiáramicare eta nímaha­queneana te anuma. Tásiha, ema Viya vahi mávara­haimahi nucasi­ña­va­vai­cahini eta nímairahi. Máisapahi ema Váinara­jiquene Satanás técaju­ma­chanuhi, cútirine tatiari­hi­nahini itape tayuvaraca te neche. Taicha ema Viya mavaraha vahi nucuva­yuchava eta nucuna­cha­ca­revaina.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Mapahe eta nuyasea­sirahi ema Viya eta macana­ra­si­ra­nui­nahini eta nucati­ru­havahi.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 Émasera ema Viya, ánipa máichanuhi: “Vuíchaha nucana­ra­ca­vimahi. Nujapa­nu­visera. Níjara­ca­viyare ichape eta pitumevaya, tayanapane eta pimaitu­pa­ji­jia­si­ravahi. Taicha nuvaraha náimati­yarehi ena achaneana eta nítupa­ji­jia­si­ravahi piyehe” máichanupa. Eta tacahe, núrisa­mu­réichucha puiti eta tamaji­nairahi eta nítupa­ji­jia­si­ra­vai­nahini apaesa máimere­ca­vahini ema Cristo eta máijara­si­ranuhi eta máitupa­ji­jia­si­ravahi.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Tásiha, nuvapi­navahi puiti eta napana­ji­si­ranuhi, nucata­ji­vairahi náicha, náumehai­ra­nu­hivare táichavenehi eta mavana­rai­ranuhi ema Cristo. Nuvapi­na­va­hivare eta numaitu­pa­ji­jia­si­ravahi étapa eta néchuria­sirana, taicha eta nímairavahi tamaji­nairahi nítupa­ji­jia­si­ra­vai­nahini, nútisera nusamavahi eta nutume­va­paipaicha maicha ema Viáquenu.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Yátupi puiti eta néchaji­sia­vairahi nucatiu­chi­ravahi, tímicu­ti­ji­rí­cavaipa máurishi­nuí­nahíni. Íchave­ne­hisera éti, taicha éti tatupa­racahi ecatiu­cha­nu­ya­rehini, váipasare nucuecha­ji­sia­vahini núti, vahi nútiji­vai­nahini nucuna­cha­vahini. Naveti­jisera ena tímija­cha­vanahi apóstoleanahíji ena éhiruanahi, jéhevare éna, tájina­quenepa nacuna­cha­ca­revaina.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Nímere­ca­va­hisera eta eyehe eta yátupi­que­né­nuirahi apóstolenu eta nucaema­ta­nea­si­rahehi. Tayanapane camuri eta nucati­ru­havana, nucami­cha­hisera tamutu. Nímecha­he­ri­pa­hinéni eta tiárami­careana níchaque­neanahi, maicha ema Espíritu Santo. Éta tímicae­che­ra­chanuhi eta yátupi­que­né­nuirahi apóstolenu.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Ena apamuriana vichamuriana te apana avasareana ticaji­nuanahi éna eta nucamu­nu­que­neanahi. Étisera, tájina vahi nuyasea­ca­hehini étaina­hi­pucaini eta nunicaquene, níteca­hi­pucaini íjara­canuini. ¡Váhisera ecusema eta juca numaite­ca­pau­chi­rahihi!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Puiti nutsere­rea­cavaipa eta mapahe­ra­yarepa níteca eta ara eyehe, nupaipiu­chi­raheya. Váhiva­resera nácamu­nuimahi ítáti­nuhini. Váhivare étaina nutanu­ca­pahini eta ecaye­he­queneana. Étique­nesera nucamu­nu­hepahi eta esuapi­ra­nui­nahini. Taicha nuchicha­na­vehehi éti. Vahi étinayare ítátinu. Núti nítáti­heyare taicha núti ecaiya­que­nenuhi.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Váhivare néñamiá­hemahi eta nucaye­he­quenehi eta nítáti­ra­héyare. Váhivare nuyacu­jimahi eta nucaema­ta­nea­si­ra­heyare táurivayare eta iáchanevana. Tayanapane váhipuca ecuemu­na­na­ji­canuhi, nútisera tétavi­cavahi eta némuna­si­rahehi.
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Narari­hivare ena téchaji­canahi eta nuyehe. Ani tacahehi eta náechaji­ri­ruvahi: “Yátupi te tipaipiu­chahavi éma, váhine­nicacha tiyasea­cahavi eta macamu­nuquene. Máitucasera eta maverea­si­ra­haviya eta viplatane” nacahehi.
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Eti ímatihi vahi énava­ne­re­cai­na­hi­pucaini ena névata­rua­sanahi eyehe, énaina­hi­pucaini naverea­ca­hehini níchave­né­nahini núti.
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Te nuvanecapa ema Tito émapa ema macacha­ne­que­nepahi, téjira­pa­na­hea­na­yarehi, ¡tájinavare mayasea­ca­hehini éma! Taicha vicuti­cacahi víti eta viúrivahi eta eyehe, táichavenehi eta vémuna­si­rahehi ichape.
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Eti ímija­chai­papuca nutanucahi núti eta nucatiu­chi­ra­va­yarehi eta eyehe. Váhisera tácahehini. Vahi tácamu­nu­ca­réimahi eta nucatiu­chi­ravaya taicha núti nutupi­ruvahi eta néchaji­si­rahehi te mamirahu ema Viya étapa te máijare ema Cristo, nuvarairahi tajuru­cahini eta táurivaina eta iáchanevana, eti némuna­ru­que­neanahi nuchamu­ri­chichana.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Núti, te níteca eta ara eyehe, nupicahi vahi núricaimahi ácahe­ma­hihíni eta nuchima­pi­raheya: éhaji­ri­cá­ca­hi­pucaini, ecapi­na­ru­ji­ri­ca­ca­hi­pucaini, esema­ji­ri­ca­ca­hi­pucaini, íputsi­mu­riá­ca­ca­hi­pucaini, épiyé­que­ne­re­ji­ri­ca­ca­hi­pucaini, iúmeha­ji­ri­ca­ca­hi­pucaini, ecasi­ña­va­vai­ri­ca­hi­pucaini, váhipuca tacuaque­ji­ri­cacahi eta epane­reruana. Te ecahe­hipuca, vahi iúricaimahi némecha­re­ca­hehini.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Nupica­hisera nátsiri­ha­ca­rehini núti mayehe ema Viya íchave­né­nahini éti, vuíchaha étupi­ri­ca­vahini eta nuchima­pi­ra­heyare. Vahi nuvaraha ecaiyacanu éti enere­ji­cavana éjeca­pa­vanahi, taicha eta ánaquia­pa­ripahi eta émaina­ji­si­raichaha eta ecape­ca­tu­rairana. Ímiya­na­vaichucha eta esena­ma­re­rahehi, étapa eta ­ emapi­cau­ra­hi­vaichucha.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.