Juízes 19

Ya ehel apu Dios (IFY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yan nunman ni tsimpuh ey endi patul ni Israel. Wada etan helag Levi ni nambebley di edawwin bebley di duntuduntug di Epraim. Hakey ni aggew ey in-anemut tu hu hakey ni biin iBethlehen et i-dum tun ahwa tu.
1 Aconteceu também, naqueles dias em que não havia rei em Israel, que houve um homem levita, que, peregrinando aos lados da montanha de Efraim, tomou para si uma mulher concubina, de Belém de Judá.
2 Nem hini-yan etan ni bii et mambangngad di baley ametud Bethlehem. Nelabah hu epat ni bulan
2 Porém a sua concubina adulterou contra ele, e foi dele para casa de seu pai, a Belém de Judá, e esteve ali alguns dias, a saber, quatro meses.
3 ey ninemnem etan ni lakin unnuden hu ahwatu. Ineyagan tu hakey ni bega-en tu ey immalan dewwan kebayyu et lumaw idad Bethlehem ni an mengewwit ni ahwatu. Dimmateng di baley ni aman ahwatu ey kayyaggud hu impan-apnga tun hi-gatu.
3 E seu marido se levantou e partiu após ela, para lhe falar conforme o seu coração e para tornar a trazê-la; e o seu moço e um par de jumentos iam com ele, e ela o levou à casa de seu pai, e, vendo-o o pai da moça, alegrou-se ao encontrar-se com ele.
4 Impapilit nunman ni aman biin manha-ad ida nidman et mandeyan tellun aggew et mekikkikkan ey nekiinnu-innum diman.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve e ficou com ele três dias; e comeram, e beberam, e passaram ali a noite.
5 Yan meikka-pat ni aggew ey bimmangun ni dagah et umgah nem kan etan ni aman bii ey “Pangan kayu ni et wada i-e-let yu lad dalan.”
5 E sucedeu que, ao quarto dia pela manhã, madrugaram, e ele levantou-se para partir; então, o pai da moça disse a seu genro: Conforta o teu coração com um bocado de pão, e depois partireis.
6 Et mangan ida et mengi-innum ida. Entanniy kan aman etan ni biiy, “Pandeya ka kuma et man-an-anla itsu.”
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Immehneng etan lakin umlaw nem kapepippilit ni aman etan ni bii e mandedya et mandeyan nunman ni hileng.
7 Porém o homem levantou-se para partir, mas seu sogro o constrangeu a tornar a passar ali a noite.
8 Kakkabbuhhan nunman ni meikkelliman aggew ey bimmangun mewan ni dagah et umgah ey kan mewan etan ni aman biiy “Pangan kayu ni et han kayu lumaw ni hambatenganan.” Et makikan mewan law etan laki.
8 E, madrugando ao quinto dia pela manhã para partir, disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração. E detiveram-se até já declinar o dia e ambos juntos comeram.
9 Yan immegahan etan ni laki et ya etan imbilang tun ahwa tu et ya etan bega-en ey kan mewan nan ama etan ni bii ey “Heballi mandedya itsu tep anggegannu law ey mehilleng. Panha-ad kayun nunyan hileng et man-an-anla itsu et han kayu humelaman ni kabbuhhan.”
9 Então, o homem levantou-se para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia se abaixa, e já a tarde vem entrando; peço-te que aqui passes a noite; eis que já o dia vai acabando; passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; e, amanhã de madrugada, levantai-vos a caminhar, e vai-te para a tua tenda.
10 Nem pinhed tu-wa anhan law etan ni lakin um-anemut et manglaw ida e ingkuyug tu etan biin imbilang tun ahwa tu ey impangkarga tudda etan dewwan kebayyu. Nampalaw idad appit ni Jebus e Jerusalem ngadan tun nunya.
10 Porém o homem não quis ali passar a noite, mas levantou-se, e partiu, e veio até defronte de Jebus (que é Jerusalém), e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Ida kamenetteng diman ey kamangkehilleng et kan etan ni bega-en tuy “Kamangkehilleng law. Attu ew et mandeya itsud Jebus ni nunyan hileng?”
11 Estando, pois, já perto de Jebus, e tendo-se já declinado muito o dia, disse o moço a seu senhor: Caminhai agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Nem kan etan ni laki ey “Beken di deya pandedyaan tayu tep beken tayun kebebleyan ida tuudya. Endi hu helag Israel ni nambebley di deya. Medeggah itsud Gibeah.
12 Porém disse-lhe seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel; mas passaremos até Gibeá.
13 Umlaw itsud Gibeah winu Ramah et yadman tayu pandeyaan.”
13 Disse mais a seu moço: Caminha, e cheguemos a um daqueles lugares e passemos a noite em Gibeá ou em Ramá.
14 Nanglaw ida et kamangkelinnug aggew ey dimmateng idad Gibeah di Benjamin.
14 Passaram, pois, adiante e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que é cidade de Benjamim.
15 Nanda-guh idadman et ida menang-ang ni keuggipan da. Limmaw ida etan di kakeemmungin tuudman nem endi, anin hakey ew ngun nengayag ni hi-gadan da pekidyaan da.
15 E retiraram-se para lá, para entrarem a passar a noite em Gibeá; e, entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 Nunman ni hileng ey wada hu hakey ni nea-amman nehilngan ni nalpud payew tu e iEpraim nem nekibebley diman Gibeah e bebley idan helag Benjamin.
16 E eis que um homem velho vinha à tarde do seu trabalho do campo; e era este homem da montanha de Efraim, mas peregrinava em Gibeá; eram, porém, os homens deste lugar filhos de Benjamim.
17 Inang-ang tu etan helag Levi et yadda edum tu ey kantuy “Attu lawwan yu? Attu nalpuan yu?”
17 Levantando ele, pois, os olhos, viu a este passageiro na praça da cidade; e disse o velho: Para onde vais e de onde vens?
18 Kan etan ni laki ey “Nalpu kamid Bethlehem di Judah ey um-anemut kami law di duntuduntug ni bebley mid Epraim. Nem umlaw kami nid baley Apu Dios. Nem nehilngan kamidya ey endi kaum-ayag ni peki-uggipan mi.
18 E ele lhe disse: Passamos de Belém de Judá até aos lados da montanha de Efraim, de onde sou, porquanto fui a Belém de Judá; porém, agora, vou à casa do Senhor , e ninguém há que me recolha em casa,
19 Wada dagemin kennen ni kebayyu mi et ya kennen mi niya innumen mi. Wadan emin mahapul mi.”
19 ainda que há palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho há para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Kan nunman ni nea-amma ey “Itsuy di baley ku et yadman yu kaugipan. Iddawtan dakeyun mahapul yu. Entan kaugip deya.”
20 Então, disse o velho: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão somente não passes a noite na praça.
21 Et makilaw idan hi-gatu et idwatan tudda kebayyu tun kennen da et ulahan tu heli da et idaddan tu kennen da niya innumen da.
21 E trouxe-o a sua casa e deu pasto aos jumentos; e, lavando-se os pés, comeram e beberam.
22 Ida kaman-ap-apnga ey wadadda immalin nabngang ni tuun linikweh da etan baley et daka pampagpaga habyen ey kanda etan ni nea-ammay “Pa-hep mu etan mangilim ni laki et iulig mi!”
22 Estando eles alegrando o seu coração, eis que os homens daquela cidade (homens que eram filhos de Belial) cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao velho, senhor da casa, dizendo: Tira para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Immehep etan nea-amma et kantun hi-gaday “Agik ida, entan anhan tu ipahding hu lawah. Anggeba-ing ni peteg huttan ni yu pehding eyan mangilik.
23 E o homem, senhor da casa, saiu a eles e disse-lhes: Não, irmãos meus! Ora, não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais tal loucura.
24 Anin ew katteg pe-hep ku eya u-ungngak ni endi ahwa tu et ya eya ahwa eyan laki et ipahding yu hu pinhed yun hi-gada nemet eleg yu ipahding hu lawah eyan mangilik tep anggeba-ing.”
24 Eis que a minha filha virgem e a concubina dele tirarei para fora; humilhai-as a elas e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais loucura semelhante.
25 Nem kahing ida etan tutu-u. Et itulud law etan ni helag Levi etan ahwa tud dallin. Et piliten dan in-ulig e nanhinhinullul ida etan tuu ingganah ni kamangkewa-wa et han da ibukyat.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então, aquele homem pegou da sua concubina e lha tirou para fora; e eles a conheceram, e abusaram dela toda a noite até pela manhã, e, subindo a alva, a deixaram.
26 Yan nunman ni kamangkewa-wa ey nambangngad etan bii etan di baley ni nanda-guhan dan nandeyaan ni ahwa tu et manlukbub etan di habyen et mena-yun diman ingganah ni kawwalwal.
26 E, ao romper da manhã, veio a mulher, e caiu à porta da casa daquele homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Imbeghul etan ni laki hu habyen et an megewwid ey immen etan ahwa tun nanheku-bu e neihaklay ngamay tud habyen.
27 E, levantando-se seu senhor pela manhã, e abrindo as portas da casa, e saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Kan etan ni laki ey “Bangun ka et lumaw itsu law.” Nem eleg umhumang etan bii tep netey. Lina-kay law etan ni laki etan ahwa tu et itakkay tud kebayyu tu et ienamut da.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos, porém não respondeu; então, pô-la sobre o jumento, e levantou-se o homem, e foi-se para o seu lugar.
29 Dimmateng etan lakid baley tu et genedgeden tun hampulun dewwa hu annel nunman ni ahwa tu et palaw tu hanhakkey idan hampulut dewwan helag Israel.
29 Chegando, pois, à sua casa, tomou um cutelo, e pegou na sua concubina, e a despedaçou com os seus ossos em doze partes e enviou-os por todos os termos de Israel.
30 Emin ida nenang-ang nunman ey kanday “Yan nunyan ebuh hu wada tayu inang-ang niya tayu dingngel ni henin nunyan neipahding neipalpu eman ni nalpuan idan helag Israel di Egypt. Nemnem tayu hedin hipa pehding tayu kaw pakdag tayu ang-ang?”
30 E sucedeu que cada um que tal via dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito, até ao dia de hoje; ponderai isto no coração, considerai e falai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.