Jeremias 4
Ya ehel apu Dios (IFY) vs VC
1 Kan Apu Dios idan helag Israel ey “Hedin pinhed yu, pambangngad kayun mengu-unnud ni hi-gak. Hedin e-kalen yudda kinapya yun dios yun anggebe-hel ku et pannananeng yun mandeyyaw ni hi-gak
1 Se tu, Israel, voltares - oráculo do Senhor, se voltares para mim, se ante meu olhar te despojares de tuas práticas abomináveis; se não andares a vaguear de um lado para outro,
2 niya hedin issapatah yud ngadan kun ebuh e Apu Dios e wadan ingganah ey umyaggud hu elaw yu. Et hedin hanniman meippahding ni hi-gayu ey deyyawen da-ak idallin emin ni tutu-ud kebebbebley et bendisyonan kudda.”
2 se pela vida do Senhor jurares, lealmente, com retidão e justiça, então as nações incluir-te-ão em suas bênçãos, e almejarão partilhar de tua glória.
3 Kan mewan Apu Dios idan tutu-ud Judah et yad Jerusalem ey “Heni kayu etan ni eleg maeladun payew ni dakel hebit tu. Iwalleng yu lawah ni yuka pehpehding et yumaggud yu elaw yu.
3 Assim fala o Senhor aos homens de Judá e Jerusalém: Desbravai um novo campo, evitai semear entre espinhos, ó homens de Judá e Jerusalém.
4 Isiked yun mengippahding ni lawah et hi-gak, e Apu yu, hu peka-u-unnuden yu. Hedin eleg yu pehding huyya ey nemahhig ali bunget ku e heni kamantetebbel ni apuy e eleg me-dep tep yadda lawah ni yuka pehpehding.
4 Circuncidai-vos em honra do Senhor, tirai os prepúcios de vossos corações, para que meu furor se não converta em fogo, e não vos consuma, sem que ninguém possa extingui-lo, por causa da perversidade de vossos atos.
5 Peamta yud Judah et yad Jerusalem e kan muddan tutu-uy ‘Patnul yu tangguyup di emin eyad bebley’ ey tekuk kayuddan iJudah ey iJerusalem e kanyuy ‘Besik kayuddad nehammad ni neluhud ni bebley.’
5 Dai o alarme ao povo de Judá, avisai Jerusalém; mandai soar a trombeta pela terra inteira; gritai em altas vozes! Proclamai: Reuni-vos! Retiremo-nos para as cidades fortificadas!
6 Ittudu yu dalan ni mampellaw di Zion! Besik kayu et meihwang kayu! Imay, papuut yu tep peellik etan melpud north ni memahbah ni hi-gayu!”
6 Erguei um estandarte dos lados de Sião! Abrigai-vos, não vos detenhais! Pois que vou desencadear do norte uma desgraça, catástrofe imensa.
7 Yadda etan memahbah ni kebebbebley ey mei-ellig ni layon ni neukat di nantaluan tu. Iyyalli memahbah ni Judah. Pekabbahbahen tulli et endilli law hu mambebley diman.
7 Do seu covil parte um leão, e qual demolidor de nações se põe a caminho, saindo de seu refúgio para transformar em deserto a tua terra, e as cidades em desolação, onde ninguém mais habitará.
8 Et humman hu, pambalwasi kayun langgusih ey pantete-ul kayu tep eleg ma-kal hu nemahhig ni bunget Apu Dios ni hi-gatsu.
8 Revesti-vos, pois, de saco, chorai e gemei, pois que a tremenda cólera do Senhor não se afastou de nós.
9 Kan Apu Dios ey “Yallin nunman ey me-kal hu tuled ni patul yu et yadda oopisyal tu. Nemahhig ali takut idan padi niyadda prophet.”
9 Naquele dia, - oráculo do Senhor -, faltará a coragem tanto ao rei como aos chefes; os sacerdotes serão tomados de terror; e os profetas, de espanto.
10 Et kangkuy “Apu Dios e Eta-gey ni peteg, nakahhaul kamin iJudah et yadda iJerusalem! Tep kammuy umlinggep kami nem eleg tep neidaddan hu ispadah ni mengedged ni buklew mi.”
10 Dir-se-á: Ah! Senhor JAVÉ! Na verdade enganastes este povo e Jerusalém, quando lhe dissestes: Tereis a paz, no momento em que a espada ia feri-los de morte.
11 Kan Apu Dios ey “Meippeamtaddan bimmebley e medettengan ali tsimpuh ni um-alilli meka-atung ni dibdib eyad bebley da. Humman ni dibdib ni melpud eleg mebebleyi ey beken ni henin dibdib ni kamambabbabbal ni mengitteyyab ni degi.
11 Naquele tempo, dir-se-á a esse povo e a Jerusalém: qual vento abrasador desencadeado das colinas do deserto; incapaz de joeirar e purificar, assim é o proceder da filha do meu povo;
12 Naka-ka-let humman ni dibdib ni peellik tep humman hu pengastiguk idan tutu-uk. Hi-gak e Dios mismuh hu kamenghel nunya.”
12 vento impetuoso chega de lá até mim, mas, por minha vez, vou agora pronunciar minha sentença:
13 Ang-ang yu kedi! Iyyaddalli buhul tayun heniddan kulput niya heni alipuhhapuh hu kalesah da tep na-na-let ida kebayyu dan umbesik nem ya tulduh. Et humman hu, anggehemmek itsu tep nanna-ud ni mebahbah itsu.
13 eis que alguém se levanta, como nuvens tempestuosas. São seus carros semelhantes ao furacão, seus cavalos, mais ligeiros que águias. Ai de nós! Estamos perdidos!
14 Hi-gayun iJerusalem, ekal yu lawah ni wadad nemnem yu ma-lat meihwang kayu. Pigantu pengissikkedan yun mannemnem ni lawah?
14 Jerusalém, limpa o coração da maldade, a fim de que consigas a salvação. Até quando abrigarás no coração pensamentos que te são funestos?
15 Wadadda melpud Dan et yaddad duntug di Epraim ni mengippeamtan kamengellidda buhul ni umbahbah.
15 Eis que uma voz, vinda de Dã, dá o alarme, e desde os montes de Efraim anuncia a calamidade.
16 Kan Apu Dios ey “Ehel yuddan tutu-ud kebebbebley anin di Jerusalem e iyaddalli buhul dan melpud neidawwin bebley. Huyyaddan buhul da ey ittetkuk dalli e gubbaten dadda bebley di Judah
16 Proclamai-a às nações, ei-la! Levai a notícia até Jerusalém: assaltantes chegam de terra longínqua, lançando clamores contra as cidades de Judá.
17 ey liktuben da Jerusalem, henin kapehding idan kaman-eddug di payew. Meippahding ali huyya tep nginhay da-ak idan iJerusalem.
17 Quais guardiães de campo, circundam a cidade, por se haver ela revoltado contra mim - oráculo do Senhor.
18 Neipahding ida huyyan hi-gayun iJudah tep yadda lawah ni impahding yu. Manligligat kayulli e henilli natwik hu puhu yu tep ya liwat yu.”
18 É o teu proceder, são os teus atos que te acarretam essas desgraças. Eis o fruto de tua malícia, uma amargura que te fere o coração.
19 Kan Jeremiah ey “Iyyadyan eggak pakeisipel ni lemyung ku! Nakka umkenebkeb tep nakka deddengngela hu tenul ni tangguyup niya tekuk ni tutu-ud gubat.
19 Minhas entranhas! Minhas entranhas! Sofro! Oh! as fibras de meu coração! O coração me bate, não me posso calar! Ouço o som das trombetas e o fragor da batalha.
20 Nantutu-nud ida immalin nemahbah eyan bebley et deh e nakabbahbah ni emin. Ey neminhakkey ni nebahbah hu kampu mi.
20 Anunciam-se desastres sobre desastres, todo o país foi devastado. Foram de repente destruídas minhas tendas; num instante, meus pavilhões.
21 Pigantulli kesikkedan ni gubat et eggak law deddengngelen hu tenul ni tangguyup?”
21 Até quando verei o estandarte, e ouvirei o som da trombeta?
22 Kan Apu Dios ey “Kele anhan endi nemnem idan tutu-uk? Eleg da-ak law amtan hi-gada. Henidda u-ungngan eleg da amta kayyaggud ni pehding da. Nelaing ida kumamman ni mengippahding ni lawah, nem endi inamta dan meippanggep ni kayyaggud.”
22 Está louco o meu povo; nem mais me conhece. São filhos insensatos, desprovidos de inteligência, hábeis em praticar o mal, incapazes do bem.
23 In-ang-ang kud kebebbebley ey nekabbahbah idan emin ey endi hu mategun natdaan anin ni hakey. Intangaw ku mewan di kabunyan ey kaman-eengnget.
23 Olho para a terra: tudo é caótico e deserto; para o céu: dele desapareceu toda a luz.
24 — ausente —
24 Olho para as montanhas e as vejo vacilar; e as colinas todas estremecem.
25 — ausente —
25 Olho: já não há nenhum ser humano; todas as aves do céu fugiram.
26 Yadda la puyek ni mateba kameitnem ey nambalin idan mepantal. Nebahbah emin hu bebley gapuh ni nemahhig ni bunget Apu Dios.
26 Olho: tornaram-se desertos os campos; todas as cidades foram destruídas diante do Senhor, ante a fúria de sua cólera.
27 Inhel dedan Apu Dios e kantuy “Bahbahen kun emin hu bebley eyad puyek et mambalin ni endi silbi da. Nem eleg kulli pakabbahbaha.
27 Porque toda a terra será devastada - oráculo do Senhor -, mas não a exterminarei completamente.
28 Et yalli puyek ey heni kaumlelemyung ey engeenget ali kabunyan. Huyyan inhel ku ey eleg ku kekyata, tep nanna-ud ni nakka ipahding hu ninemnem kun pehding.
28 Eis a razão pela qual a terra cobriu-se de luto, e o céu, lá no alto, revestiu-se de negror. Pois que eu disse, e assim decretei: não voltarei atrás e não me retratarei.
29 Memsik idalli tutu-ud mumuyyung ni pengngelan dan ngaladdan sindalun nampantakkay di kebayyu niyadda nampampana. Ida mampantellu edum di babattu et endillin hekey hu tutu-ud bebley.
29 Ao grito de: Cavaleiros! Arqueiros!, toda a terra desandou em fuga. Lançaram-se nos esconderijos e galgaram rochedos, as cidades foram abandonadas e os habitantes desapareceram.
30 Hi-gayun iJerusalem, entan pambalwasi yun kayyaggud ni peteg, entan panggamgam niya entan iyayyaggud ang-ang yu. Endi silbitu tep mebahbah kayu ey gapu tep inwalleng dakeyun etan ni nekamminhed ni hi-gayun nunman et pinhed dakeyu law ni petteyen.
30 E tu, devastada, para que revestir-te de púrpura, engalanar-te com ornamentos de ouro, e alongar-te os olhos com pinturas? Em vão tentas ser bela; desprezam-te os amantes. É tua vida que odeiam.
31 Nakka deddengngela palak ni biin mengi-ungngan pengulwan ni u-ungnga tu. Hanniman ali palak idan iJerusalem ni kaman-eke-eked yahyah da. Pan-idewdew dalli ngamay da e kanday ‘Iyaddalli memettey ni hi-gami! Nanna-ud ni mebahbah kami!’”
31 Ouço gritos como os da mulher ao dar à luz, gritos de angústia quais os do primeiro parto. São os clamores da filha de Sião; geme e ergue as mãos: Desgraçada de mim! Desfaleço ante os algozes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.