Gênesis 35
Ya ehel apu Dios (IFY) vs NVT
1 Entanni ey kan Apu Dios nan Jacob ey “Pan-aldan kad Bethel et mambebley kayudman. Ey pengapya kadman ni pan-appitan yun hi-gak e Dios ni nampeang-ang lan hi-gam ni nunman ni binsikam ni neni-yanam nan agim e hi Esau.”
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 Et kan Jacob idan pamilyah tu niyaddan emin hu kamekihha-ad di baley tuy “Pan-ibkah yudda dios yun kinapyan tuu niya pan-emeh kayu et manhullul kayun malinih ni balwasi yu.
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 Tep umlaw itsud Bethel et nak kumapyan pan-appitan nan Apu Dios e nemenaddang ni hi-gak di emin ni ligat ku niya nengipenaptek ni hi-gak di emin ni linawwan ku.”
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Et idwat dan Jacob ni emin etan ida dios da niyadda betling da, et iku-ku tu etan di hengeg ni keyew ni oak ni neihnup di Sekem.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Yan kapenglawwid Jacob ey impatekut Apu Dios ida etan tutu-ud nangkeihnup ni bebley et eleg da pedugen ida.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Entanni ey dimmateng idad Lus, e Bethel law ngadan tu, di Kanaan.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 Et kumapya hi Jacob ni pan-appitan et ngadanan tun El Bethel, tep yadman hu nampeang-angan Apu Dios ni hi-gatun binsikan tun neni-yanan tun agitu.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Entanni ey netey hi Deborah e nengipappaptek nan Rebekah e inan Jacob et ikulung dad hengeg ni keyew ni oak e neihnup di Bethel. Et ngadanan da humman ni keyew ni “Keyew ni kapannannangngihi.”
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Yan nalpuan Jacob di Paddan Aram di Mesopotamia ey nampeang-ang mewan hi Apu Dios ni hi-gatu et bendisyonan tu.
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 Kan Apu Dios ni hi-gatuy “Yan nunya ey beken law ni Jacob hu ngadan mu tep hi-gam law hi Israel.” Et huyya law hu ngadan tu.
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 Kan Apu Dios ni hi-gatuy “Hi-gak hu Dios e Kabaelan tun emin. Kahlag kan dakel et pambebleyan dalli hu dakel ni bebley. Ey mampatul idalli edum ni helag mu.
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 Hi-gam niyaddalli helag mu hu memeltan ni puyek ni indawat kun apum e hi Abraham ni hi amam e hi Isaac.”
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 — ausente —
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 — ausente —
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 Et ngadnan tu humman ni bebley ni Bethel.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Entanni ey hini-yan di Jacob hu Bethel et lumaw idad Eprat. Nem eleg ida dumteng di Eprat ey indegeh tu hu egeh nan Rachel et man-ungnga.
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 Nampaligat ni nan-ungnga et yan neukatan etan ni gelang ey kan etan ni nenaya ey “Kayyaggud kaya, laki mewan eya in-ungngam.”
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Nem kamangkeungnguh hu yayyah Rachel et ngadanan tu etan gelang ni Ben-oni et han matey, nem Benjamin hu impangngadan ametu.
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Netey hi Rachel et ikulung dad neihnup di dalan ni umlaw di Eprat e Bethlehem hu ngadan tun nunya.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Et haaden Jacob hu batud nengikulungan dan Rachel ni penginemnemneman tu, et ingganah nunya ey wada humman ni sinyal ni kulung.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Intuluy di Jacob ni nanglaw et mangkampuddad a-allaw ni Eta-gey ni baley di Eder.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Yan wadaddadman hu nengiuligan nan Reuben nan Bilhah e bega-en da ey hakey ni ahwan ametu. Dingngel nan ametu hi Jacob humman ni impahding.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Hi Reuben e pengulwan, hi Simeon, hi Levi, hi Judah, hi Issakar, hi Sebulun. Huyyadda u-ungnga dan nan Leah.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Ya u-ungnga dan Rachel ey di Joseph nan hi Benjamin.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Ya u-ungnga dan Bilhah e bega-en Rachel ey hi Dan et hi Naptali.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Ya u-ungnga dan Silpah e bega-en nan Leah ey hi Gad nan hi Asher. Emin ida huyyan u-ungngan Jacob ey neiungngaddad Paddan Aram di Mesopotamia.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Immanemut di Jacob di kad-an nan ametu hi Isaac di Mamre e neihnup di Hebron e nambebleyan dama lan aputu hi Abraham.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 — ausente —
28 Isaque viveu 180 anos.
29 — ausente —
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.