Esdras 9
Ya ehel apu Dios (IFY) vs VC
1 Negibbuh ni emin huyya ey immalidda edum ni aap-apun helag Israel et kandan hi-gak ey “Dakel ida helag Israel, yadda edum ni papaddi niyadda edum dan helag Levi ni eleg mengappil ni annel dad tutu-un nampambebley di nanlinikweh. Daka iu-unnud di lawah ni peteg ni kapehpehding idan iAmmon, iMoab, iKanaan, iEgypt, yadda Hittite, yadda Perisite, yadda Jebusite et yadda Amorite.
1 Após todos estes acontecimentos, os chefes aproximaram-se de mim e disseram-me: O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se conservaram afastados dos habitantes desta terra. Imitaram as abominações dos cananeus, dos hiteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Tep kapan-iahwaddan lalakkin helag Israel hu bibi-in nangkalpudman idan bebley ey nan-iebulut dadda u-ungnga dan meki-ahwaddan nunman ni bibi-i et beken idelaw ni malinih di hinanggan Apu Dios. Ey yadda aap-apu niyadda oopisyal hu nengipappangngulun nunyan nemahhig ni liwat.”
2 Tomaram, entre as filhas deles, mulheres para si e para seus filhos. Assim, a raça santa misturou-se com a dos habitantes dessas terras; e os chefes e os magistrados foram os primeiros a dar a mão a essa transgressão.
3 Dingngel ku huyya ey nambi-kik hu balwasik ey nan-iwa-nit ku bewek ku, ey nanhepdut ku iming ku et yumudungngak e nemahhig lemyung ku.
3 Ouvindo essas palavras, rasguei minha túnica e a capa, arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e sentei-me consternado.
4 Yimmuyudungngak diman ingganah nedatngan hu pan-appitan ni kamangkehilleng. Emin ida etan tutu-un simmattakut ni pehding nan Dios min helag Israel tep ya liwat idan edum dan nampambangngad di Jerusalem ey immaliddad kad-ak et mekiyuyyuddung idan hi-gak.
4 Ao redor de mim reuniram-se todos aqueles que temiam as palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos filhos do cativeiro. Quanto a mim, fiquei sentado e angustiado, até o sacrifício da tarde.
5 Imminahhak law tep nedatngan hu pan-appitan mi, e nanengtun nebi-bi-ki balwasik, et mandukkunnak et mandasallak nan Ap-Apu e Dios ku e inta-gey ku ngamay ku.
5 Na hora da oblação da tarde, levantei-me de minha aflição com minhas vestes e meu manto rasgados; então, caindo de joelhos, estendi as mãos para o Senhor, meu Deus,
6 Kangkud dasal kuy “Apu Dios ku, et-eteng ni baing kun mengitta-gey ni angah kud hinanggam tep nemahhig liwat mi e gullat ni panggaga-tun et melebbahan ulu mi e dettengen tu kabunyan.
6 e disse: Meu Deus, estou coberto de vergonha e de confusão ao levantar minha face para vós, meu Deus; porque as nossas iniqüidades acumularam-se sobre nossas cabeças, e nosso pecado chegou até o céu.
7 Nemahhig liwat min tutu-u neipalpu eman ni ketagguddan aammed min nebayag. Gapuh ni liwat mi ey impeenapput dakemiddan buhul mi, anin idan patul mi et yadda papaddi mi. Nampatey da edum mi, nan-ale da limmu mi et pan-ilaw dakemid bebley da et mambalin kamin balud da. Anggeba-ing ni peteg biyag mi ingganah nunya.
7 Desde o tempo de nossos pais até o dia de hoje, temos sido gravemente culpados; e por causa de nossas iniqüidades, fomos escravizados, nós, nossos reis e nossos filhos; fomos entregues à mercê dos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, à pilhagem e à vergonha que nos cobre mesmo nos dias de hoje.
8 Nem yan nunya ey indawtan dakemin nekemtang ni pengippeang-angam ni hemek mu e Ap-Apu e Dios mi, tep in-abulut mun meteggu kamin edum et idwatan dakemin melinggep ni pambebleyan mi eyad bebley mu. Imbukyat dakemid neihbutan mi, et wada law an-anla mid biyag mi.
8 Entretanto, o Senhor, nosso Deus, testemunhou-nos por um momento a sua misericórdia, permitindo que subsistisse um resto dentre nós, e concedeu-nos um abrigo em seu lugar santo. Nosso Deus quis assim fazer brilhar a nossos olhos a sua luz, e nos dar um pouco de vida no meio de nossa servidão.
9 Em, nambalin kamin himbut, nem eleg dakemi pannaneng di neihbutan mi tep ya impeminhed mun eleg melumman. Impambalin mudda patul di Persia ni kabbabbal ni hi-gami et iebulut dan meibbangngad kamid bebley mi et behwaten mi Tempol mu tep nekabbahbah. Ey impelinggep mudda bebley mid Judah niyad Jerusalem.
9 Sim somos escravos; mas nosso Deus não nos abandonou em nosso cativeiro. Ele concedeu-nos a benevolência dos reis da Pérsia, dando-nos vida bastante para reconstruir a morada de nosso Deus, reerguer as ruínas, e prometendo-nos um abrigo seguro em Judá e em Jerusalém.
10 Apu Dios mi, hipa na-mu law e-helen mi? Tep ay nginhay mi mewan intugun muddan
10 Agora, ó Deus nosso, que mais poderemos dizer depois de tudo isso?
11 bega-en mun prophet e kammuy ‘Ya eya bebley ni ellian yun pambebleyan ey beken ni malinih di hinanggak, tep hedin yadda eya tutu-un nampambebley deya ey pinnu da eya bebley dan lawah ni peteg ni daka pehpehding.
11 Abandonamos os mandamentos que vós nos destes por meio de vossos servos, os profetas, que diziam: a terra em que ides entrar para dominar como possessão vossa é uma terra de impureza, contaminada pelas imundícies dos povos dessas regiões, pelas abominações e impurezas com que a encheram de uma extremidade à outra.
12 Humman gaputun, entan tu iebulut hu bibi-in u-ungnga yun meki-ahwaddan u-ungnga dan lalakki ey entan tu abulut hu lalakkin u-ungnga yun ahwaen dadda hu bibi-in u-ungnga da. Ey entan peki-ungbal ni hi-gada meippanggep ni panhinbabaddangan yu, ma-lat kayyaggud kayun ingganah. Emin ittanem yu eyad puyek ey malemeh niya pebeltan yuddallin helag yu et pampuyek dan ingganah.’
12 Não deis, pois, vossas filhas a seus filhos, e nem tomeis as suas filhas para vossos filhos; não vos preocupeis com sua prosperidade e seu bem-estar, para que vos torneis fortes e comais os bons produtos dessa terra, a qual transmitireis para sempre como herança aos vossos filhos.
13 Anin ni hanniman neipahding ni hi-gami e kinastigu dakemi tep ya liwat mi ey inamta mi e kulang humman ni nengastigum ni hi-gami, tep eleg mu iebulut e Apu Dios mi e kami mettey ni emin.
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa de nossas más ações e nossa grande culpabilidade, vós nos conservastes, ó nosso Deus, mais do que mereciam as nossas iniqüidades, e deixastes subsistir um resto dentre nós.
14 Nem yan nunya mewan ey inwalleng mi tugun mu et makiepu kamiddan tutu-un lawah ni peteg daka pehpehding. Et humman hu, nanna-ud ni kastiguen dakemi, tep ya bunget mu et endien dakemin emin ni natdaan.
14 Poderíamos recomeçar a violar vossas leis, aliando-nos a esses povos abomináveis? Não vos irritaríeis contra nós, até nos exterminar, sem deixar um sobrevivente que pudesse escapar?
15 Hi-gam e Ap-Apu e Dios min helag Israel ey kayyaggud ka. Himmek dakemi et deh e nanengtun mategu kami. Mika ebbuluta liwat min hi-gam ey endin hekey lebbeng min um-ehneng di hinanggam.”
15 Senhor, Deus de Israel, vós sois justo, porque presentemente nada mais somos que um resto de sobreviventes; eis-nos aqui diante de vós com nossa falta, porque não poderíamos subsistir em vossa presença depois do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.