2 Samuel 19

Ya ehel apu Dios (IFY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Entanni ey dingngel Joab e kaumlelemyung niya kaumnanginangih hi David tep ya neteyyan ni u-ungnga tu e hi Absalom.
1 E foram dizer a Joab: Eis que o rei chora e se lamenta por causa de Absalão.
2 Dingngel ida daman sindalun David e kaumlelemyung ey na-kal hu amleng dan nengapputan dan nunman ni aggew.
2 E a vitória se transformou em luto naquele dia para todo o exército, porque o povo ouvira dizer que o rei estava acabrunhado de dor por causa de seu filho.
3 Et humman hu, ida kaum-eneeneng e henidda nebaingan ni sindalun bimmesik di gubat.
3 Por isso, o exército entrou na cidade em silêncio, como faria um exército coberto de vergonha por ter fugido ao combate.
4 Kau-upupan David e patul hu angah tu ey tagan tu nangih ey tuka penidpidwaan ittetkuk hu: “Ayyuh ka e u-ungngak Absalom! Absalom e u-ungngak!”
4 Entretanto o rei, cobrindo a cabeça, dizia em alta voz: Meu filho Absalão! Absalão, meu filho, meu filho!
5 Limmaw hi Joab di baley David e patul et kantuy “Yan nunya ey bineing dakemin emin ni sindalum. Kele inhewang daka, yadda u-ungngam et yadda ahwam anin idan biin imbilang mun ahwam ey henin nunya muka peang-ang-ang e heni wada lawah ni impahding mi?
5 Veio então Joab à casa do rei, e disse-lhe: Tu cobres hoje de confusão a face de todos os teus servos que salvaram a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, de tuas mulheres e concubinas.
6 Tam e-etteng na-mu tep hu impeminhed mudda etan ni tuun anggebe-hel daka niya anggebe-hel mudda etan et-eteng impeminhed dan hi-gam. Muka peang-ang e endi silbi middan opisyal mu niya sindalum. Gullat tep ni mategu Absalom ey netey kamin emin, et man-am-amleng ka.
6 Tu amas os que te odeiam e odeias os que te amam, e mostras que os teus chefes e teus servos nada valem para ti. Estou vendo que te darias por satisfeito, se Absalão vivesse e nós fôssemos todos mortos!
7 Ettu et lumaw ka kuma et mu hudhuden idan tuum ma-lat maweda dinel dan hi-gam. Tep issapatah kud ngadan Apu Dios e hedin eleg mu ippahding huyyan inhel ku ey mampenglaw idan emin et endin hekey hu metdaan ni sindalum ni kabbuhan tep pan-inhihi-yanan daka. Et humman ali hu nema-man peteg ni meippahding ni hi-gam di biyag mu.”
7 Vamos: sai e dirige aos teus servos palavras de reconforto, pois juro-te por Deus que, se não o fizeres, não ficará contigo esta noite homem algum. E isso seria para ti uma desgraça maior do que todas que vieram sobre ti desde a tua juventude!
8 Inu-unnud David hu intugun Joab et lumaw et an yumudung etan di heggeppan etan ni bebley. Dingngel idan sindalu tu et umlidda et maemung idad kad-an tu. Hedin yadda etan neapput ni sindalun Absalom, man namsik idad nampambebleyan dad Israel.
8 Então levantou-se o rei e foi sentar-se à porta. Foi avisado a todo o exército: Eis que o rei está sentado à porta. E todo o exército veio apresentar-se a ele. Os israelitas tinham fugido cada qual para a sua casa.
9 Emin di Israel ey ida kamanhuhubeg hu tuu e kanday “Hi David numan e patul tayu hu nengihwang ni hi-gatsud emin di buhul tayu. Ey hi-gatu hu nengihwang ni hi-gatsud buhul tayun iPilistia, nem ay umhulun hu u-ungnga tun hi Absalom ey bimmesik et hi-yanen tu bebley tayu.
9 Em todas as tribos se discutia, dizendo: O rei que nos salvara das mãos de nossos inimigos e da mão dos filisteus, agora teve de fugir da terra diante de Absalão.
10 Nem endi law patul tayu tep pintey dad gubat hi Absalom e pinutuk tayun mampatul. Et humman hu, ettu et nemnemen tayu hu mabalin ni pehding tayu ma-lat ibangngad tayu hi David ni mampatul ni hi-gatsu ey?”
10 Ora, Absalão, a quem tínhamos sagrado rei sobre nós, morreu no combate. Por que tardais em fazer voltar o rei?
11 Dingngel David humman ni kae-e-heladdan edum tun helag Israel et itu-dak tud Judah di Sadok nan Abiathar ma-lat ida makihummangan idan aap-apudman et ehelen dan hi-gada e kanday “Huyya hu kan David: ‘Nandaddan ida aap-apud edum yun helag Israel ni mengibbangngad ni hi-gak ni mampatul ni hi-gayu. Inna-nu daman hi-gayu, kele hi-gayu manggillig ni mengibangngad ni hi-gak ni mampatul?
11 O rei Davi mandou aos sacerdotes Sadoc e Abiatar a seguinte mensagem: Eis o que direis aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei para a sua casa? E chegou aos ouvidos do rei o que se dizia em todo o Israel.
12 Kele han-aaggi itsu ey henin nuntan kayu e hi-gayu manggillig ni mengibbangngad ni hi-gak ni mampatul.’”
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne. Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei?
13 Huyya dama e-helen kun Amasa: “Hi-gam Amasa ey agi daka et humman hu hi-gam hu puttuken kun pan-ap-apuddan sindaluk et beken hi Joab. Nem hedin eggak ippahding huyyan inhel kun hi-gam anin ni petteyen tuwak Apu Dios.”
13 Direis em seguida a Amasa: Tu és meu osso e minha carne. Que Deus me trate com todo o rigor, se eu não te tornar para sempre o meu general em lugar de Joab.
14 Ey emin ida tuud Judah ey pinhed dan hi David hu pampatul da, et menu-dak idan an mengippeamtan hi-gatu niyadda opisyal tu ma-lat umenamut idad Jerusalem.
14 Todos os homens de Judá sentiram unanimemente o seu coração voltar-se para o rei, e mandaram-lhe dizer: Volta com todos os teus!
15 Iyyallid David e wadaddad Jordan ey immalidda tuud Judah ni an menammun hi-gatu ma-lat kadwaan daddan man-agwat etan di wangwang.
15 O rei voltou. Chegando ao Jordão, eis que todo o Judá tinha acorrido a Gálgala para ir-lhe ao encontro e fazê-lo passar o Jordão.
16 Immali dama hi Simei e iBahurim e u-ungngan Gerah e helag Benjamin et papuut tun nekilaw idan iJudah ni an menammun David.
16 Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, com seus quinze filhos e os vinte servos, apressou-se a vir ao encontro do rei Davi.
17 Limmaw ni hanlibuh hu edum tun helag Benjamin. Anin hi Siba e bega-en lan eman nan hi Saul, niyadda hampulut liman u-ungnga tun lalakki niya dewampulun bega-en tu ey limmaw ida daman nekiapngan David.
17 Levava consigo mil homens de Benjamim, assim como Siba, servo da família de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. E correram rumo ao Jordão antes do rei,
18 Limmaw idan memaddang nan David niyadda pamilyah tu niyadda tuu tun man-agwat etan di wangwang ey impahding da hipan pinhed tun pengunnun hi-gada.
18 e dispuseram tudo para fazer passar a família do rei e prestar-lhe todos os serviços que desejassem. Semei, filho de Gera, atirou-se aos pés do rei no momento em que ele ia passar o Jordão
19 Kantun David ey “Apu patul, liwwan mudda anhan etan lawah ni impahding ku eman ni neni-yanan mun Jerusalem.
19 e disse-lhe: Que o meu senhor não me impute culpa, nem guarde em seu coração a lembrança do crime que cometeu o teu servo no dia em que o rei, meu senhor, deixou Jerusalém.
20 Nakka ebbulutan nambahullak ni hi-gam, et humman hu, nebukullak nem yadda edum ni menammun hi-gam et apngaen daka.”
20 Teu servo reconhece o seu pecado, e por isso vim hoje, o primeiro de toda a casa de José, ao encontro do rei, meu senhor!
21 Immehel hi Abishai e u-ungngan Seruiah ey kantuy “Lebbeng tun mettey hi Simei, lallawah hu in-inhel tu eyan pinutuk Apu Dios ni mampatul.”
21 Abisai, filho de Sarvia, tomou a palavra: Não se deverá antes matar Semei, por ter amaldiçoado o ungido do Senhor?
22 Nem hinumang David et kantuddad Abishai nan Joab ey “Nehalman kayu anhan tu-wangu! Eggak pinhed hu hannitan. Endi tayu pepettey tep man-am-amleng itsun nunya tep hi-gak hu patul mewan di emin di deya Israel.”
22 Que eu tenho convosco, ó filhos de Sarvia, respondeu Davi; para que vos comporteis no dia de hoje como meus inimigos? Porventura um só israelita há de ser morto num dia como o de hoje? Ignoro acaso que sou agora rei de Israel?
23 Insapatah David nan Simei e kantuy “Entan kakaguh mu e Simei tep eleg daka petteya.”
23 E disse a Semei: Não morrerás! E prometeu-lho com juramento.
24 Entanni ey immali hi Mepiboset, e inap-apun eman lan nan hi Saul, et tu dammuen dama hi David. Eleg tu ipaptek hu annel tu neipalpu eman ni neni-yanan David ni Jerusalem. Eleg tu ulahan heli tu, ey eleg tun hekey ibalbalbal hu balwasi tu niya eleg tu kep-uhan iming tu.
24 Mifiboset, filho de Saul, desceu também ao encontro do rei. Não tinha lavado os pés nem as mãos, nem feito a barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partira até o dia em que ele voltou em paz.
25 Kan David ni hi-gatu ey “Kele eleg ka makilaw ni hi-gak?”
25 Quando, pois, chegou de Jerusalém vindo ao encontro do rei, Davi disse-lhe: Por que não partiste comigo, Mifiboset?
26 Hinumang Mepiboset e kantuy “Heninnuy neipahding, apu patul: Inamtam e nepi-dayyak katteg ngu, et humman hu, kangku anhan nan Siba e bega-en ku ey iddaddan tu kebayyun pantakkayan ku nem eleg tu u-unnuden.
26 Meu senhor e rei, respondeu ele, o meu criado enganou-me. Pois eu, teu servo, dissera-lhe que me selasse a jumenta para que eu a montasse e partisse com o rei, porque o teu servo é paralítico.
27 Ey itek kaya inhel tun hi-gam e kantuy eggak pinhed ni mekillaw. Nem inamtak e inamtam hu kakulugan tu tep heni ka anghel Apu Dios. Et humman hu, ipahding mu inamtam ni neiptek.
27 Ele, porém, caluniou-me junto do rei, meu senhor. Mas o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze o que te parecer bom.
28 Emin kamiddan aaggik niyadda pamilyah ku ey lebbeng tun pepettey dakemin hi-gam, apu patul. Nem ya anhan law impahding mu ey ineyagan muwak et ehelen mu e mekikkannak di baley mun kewa-wa-wa. Ey ya kakulugan tu ey beken ni lebbeng kun mambegga pay ni hi-gam ni panyaggudan ku.”
28 Toda a família de meu pai merecia a morte, diante do meu senhor e rei e, no entanto, admitiste o teu servo entre os que comem à tua mesa. Com que direito posso eu ainda suplicar ao rei?
29 Kan David ni hi-gatuy “Anin. Ya ninemnem kun pehding ey pan-ingngeh yun Siba ni panggedwaan etan puyek ni indawat kun hi-gatu.”
29 Para que tantas palavras?, respondeu o rei. Eu declaro que tu e Siba repartireis os bens.
30 Nem kan Mepiboset ey “Anin ni idwat mun emin nan Siba. Tep ya ngu nakka pan-amlengin ebuh ey kayyaggud et nambangngad ka, e apu patul, ey endi lawah ni neipahding ni hi-gam.”
30 Ele pode até mesmo ficar com tudo, replicou Mifiboset, uma vez que o rei, meu senhor, voltou em paz para a sua casa.
31 Entanni ey immali dama hi Barsillai e iGilead e nalpud Rogelim ni mengapnga niya memaddang nan David ni man-agwat etan di Wangwang e Jordan.
31 Berzelai, o galaadita, desceu de Rogelim e acompanhou o rei, escoltando-o até o Jordão.
32 Nea-amma law hi Barsillai e newalu toon tu. Kedangyan hi Barsillai et hi-gatu nengipaptek ni mahapul di David niyadda tuu tu, henin kennen eman ni nanha-adan dad Mahanaim
32 Era já muito velho, com oitenta anos. Sendo muito rico, abastecera o rei durante todo o tempo que esteve em Maanaim.
33 Kan David ni hi-gatu ey “Pakilaw kan hi-gak di Jerusalem et hi-gak hu ngenamung ni mengippaptek ni hi-gam.”
33 O rei disse-lhe: Vem comigo, e te sustentarei junto de mim em Jerusalém!
34 Nem kan Barsillai ey “Anin ew ni eggak mekillaw e apu patul tep nea-amma-ak damengu law.
34 Mas Berzelai disse ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Newalu toon ku ey nak ida law kahiggai hu hipan pan-am-amlengan, beken heni law eman ni kekat-aguk. Anin ni ya kennen niya meinnum et heni kulang law hu heng-ew tu hu nakka penamtam. Ey anin idan hipan a-appeh et eggak law hengnguda. Ey mangkeie-edummak kumedek ni panliggatan mu.
35 Tenho agora oitenta anos, e já não distingo entre o bom e o que não o é. Já não posso saborear o que como e o que bebo, e não ouço mais a voz dos cantores e cantoras. Por que iria o teu servo servir de peso ao rei, meu senhor?
36 Eleg mahapul ni mu ippahding humman ni hi-gak. Ya pinhed kun ebuh ey meki-agwattak ni hi-gam di wangwang.
36 Teu servo só andou um pedaço de caminho com o rei, e por que lhe haveria o rei de dar semelhante recompensa?
37 Ey nambangngaddak ngud bebley mi et yadman hu ketteyyan ku et maikulungngak di kulung idan aammed ku. Ya ew eya u-ungngak e hi Kimham hu ikuyug mu et mansilbin hi-gam et ngenamung kan iddawat mun hi-gatu.”
37 Deixa que teu servo volte, para morrer em minha cidade, junto ao túmulo de meu pai e de minha mãe. Eis, porém, o teu servo Camaão; ele irá com o rei, meu senhor: faze dele o que te parecer melhor.
38 Ey kan David ey “Kayyaggud tep! Mekillaw hi Kimham ni hi-gak ma-lat ipahding ku niya ma-lat idwat kun emin hu pinhed mun panyaggudan tu niya panyaggudam.”
38 Que ele venha comigo, respondeu o rei; far-lhe-ei tudo o que te agradar; e a ti também, conceder-te-ei tudo o que desejares de mim.
39 Nan-agwat di David niyadda tutu-u, anin hi Barsillai et akwalen tu hi Barsillai ey binendisyonan tu et han umenamut hi Barsillai.
39 Todos passaram o Jordão diante do rei que permaneceu de pé. Davi beijou Berzelai, abençoou-o, e Berzelai voltou para a sua casa.
40 Entanni ey limmaw di David di Gilgal e ingkuyug tu hi Kimham, yadda sindalun helag Judah niyadda kagedwah ni edum dan helag Israel ni neki-agwat ni hi-gadad Wangwang e Jordan.
40 O rei chegou a Gálgala, e Camaão passou com ele. Todo o povo de Judá e a metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Entanni ey ida kamanlillih hu edum ni helag Israel e kandan David ey “Kele ebuh ida iJudah ni wada kelebbengan tun immalin bimmaddang ni hi-gam, yadda pamilyah mu niyadda tuum ni nan-agwat di wangwang?”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei, dizendo-lhe: Por que te tomaram os nossos irmãos, os filhos de Judá, fazendo-te passar o Jordão com toda a tua família, quando são todos os homens de Davi que formam o teu povo?
42 Hinumang idan iJudah e kanday “Lebbeng dedan tep hi Judah tu-wa anhan hu nahlagan daman nan David e patul. Et humman hu entan bunget yu gapun nuntan. Eleg kami mambagan tangdan mi ey eleg kami mambagan kennen winu hipan iddawat ni patul ni hi-gami.”
42 Então responderam os filhos de Judá aos israelitas: É que o rei nos é mais próximo. Por que vos irritais com isso? Acaso temos comido algo do rei, ou tirado para. nós algum proveito?
43 Hinumang idan nunman ni edum dan helag Israel et kanday “Em, nem daddakkel kami nem hi-gayun helag Judah tep hampulu kamin pewen ni nahlag nan Israel. Et humman hu, hi-gami kumaddan hu wada lebbeng tun an mengikkuyyug nan David e patul! Ey kele eleg dakemi ayagan? Hakey pay, ey hi-gami nemangulun nannemnem ni pambangngad tayun mampatul mewan hi David ni hi-gatsu.” Tagan dan ida kamanhuhubeg ey kapambinungnget ida law ni helag Judah ni um-ehel.
43 Mas os homens de Israel responderam aos de Judá: Temos dez partes no rei, além disso somos vossos irmãos mais velhos. Por que nos desprezastes? Não fomos nós os primeiros a tomar a palavra e a mandar chamar o nosso rei? Os homens de Judá falaram mais duramente ainda que os de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.