2 Samuel 19
Ya ehel apu Dios (IFY) vs NVI
1 Entanni ey dingngel Joab e kaumlelemyung niya kaumnanginangih hi David tep ya neteyyan ni u-ungnga tu e hi Absalom.
1 Informaram a Joabe que o rei estava chorando e se lamentando por Absalão.
2 Dingngel ida daman sindalun David e kaumlelemyung ey na-kal hu amleng dan nengapputan dan nunman ni aggew.
2 E para todo o exército a vitória daquele dia se transformou em luto, porque as tropas ouviram dizer: "O rei está de luto por seu filho".
3 Et humman hu, ida kaum-eneeneng e henidda nebaingan ni sindalun bimmesik di gubat.
3 Naquele dia, o exército ficou em silêncio na cidade, como fazem os que fogem humilhados da batalha.
4 Kau-upupan David e patul hu angah tu ey tagan tu nangih ey tuka penidpidwaan ittetkuk hu: “Ayyuh ka e u-ungngak Absalom! Absalom e u-ungngak!”
4 O rei, com o rosto coberto, gritava: "Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "
5 Limmaw hi Joab di baley David e patul et kantuy “Yan nunya ey bineing dakemin emin ni sindalum. Kele inhewang daka, yadda u-ungngam et yadda ahwam anin idan biin imbilang mun ahwam ey henin nunya muka peang-ang-ang e heni wada lawah ni impahding mi?
5 Então Joabe entrou no palácio e foi falar com o rei: "Hoje humilhaste todos os teus soldados, os quais salvaram a tua vida, bem como a de teus filhos e filhas, e de tuas mulheres e concubinas.
6 Tam e-etteng na-mu tep hu impeminhed mudda etan ni tuun anggebe-hel daka niya anggebe-hel mudda etan et-eteng impeminhed dan hi-gam. Muka peang-ang e endi silbi middan opisyal mu niya sindalum. Gullat tep ni mategu Absalom ey netey kamin emin, et man-am-amleng ka.
6 Amas os que te odeiam e odeias os que te amam. Hoje deixaste claro que os comandantes e os seus soldados nada significam para ti. Vejo que ficarias satisfeito se, hoje, Absalão estivesse vivo e todos nós, mortos.
7 Ettu et lumaw ka kuma et mu hudhuden idan tuum ma-lat maweda dinel dan hi-gam. Tep issapatah kud ngadan Apu Dios e hedin eleg mu ippahding huyyan inhel ku ey mampenglaw idan emin et endin hekey hu metdaan ni sindalum ni kabbuhan tep pan-inhihi-yanan daka. Et humman ali hu nema-man peteg ni meippahding ni hi-gam di biyag mu.”
7 Agora, vai e encoraja teus soldados! Juro pelo Senhor que, se não fores, nem um só deles permanecerá contigo esta noite, o que para ti seria pior do que todas as desgraças que já te aconteceram, desde a tua juventude".
8 Inu-unnud David hu intugun Joab et lumaw et an yumudung etan di heggeppan etan ni bebley. Dingngel idan sindalu tu et umlidda et maemung idad kad-an tu. Hedin yadda etan neapput ni sindalun Absalom, man namsik idad nampambebleyan dad Israel.
8 Então o rei levantou-se e sentou-se junto à porta da cidade. Quando o exército soube que o rei estava sentado junto à porta, todos os soldados foram até ele. Enquanto isso, os israelitas fugiam para casa.
9 Emin di Israel ey ida kamanhuhubeg hu tuu e kanday “Hi David numan e patul tayu hu nengihwang ni hi-gatsud emin di buhul tayu. Ey hi-gatu hu nengihwang ni hi-gatsud buhul tayun iPilistia, nem ay umhulun hu u-ungnga tun hi Absalom ey bimmesik et hi-yanen tu bebley tayu.
9 Em todas as tribos de Israel o povo discutia, dizendo: "Davi nos livrou das mãos de nossos inimigos; foi ele que nos libertou dos filisteus. Mas agora fugiu do país por causa de Absalão;
10 Nem endi law patul tayu tep pintey dad gubat hi Absalom e pinutuk tayun mampatul. Et humman hu, ettu et nemnemen tayu hu mabalin ni pehding tayu ma-lat ibangngad tayu hi David ni mampatul ni hi-gatsu ey?”
10 e Absalão, a quem tínhamos ungido rei, morreu em combate. E então, por que não falam em trazer o rei de volta? "
11 Dingngel David humman ni kae-e-heladdan edum tun helag Israel et itu-dak tud Judah di Sadok nan Abiathar ma-lat ida makihummangan idan aap-apudman et ehelen dan hi-gada e kanday “Huyya hu kan David: ‘Nandaddan ida aap-apud edum yun helag Israel ni mengibbangngad ni hi-gak ni mampatul ni hi-gayu. Inna-nu daman hi-gayu, kele hi-gayu manggillig ni mengibangngad ni hi-gak ni mampatul?
11 Quando chegou aos ouvidos do rei o que todo o Israel estava comentando, Davi mandou a seguinte mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: "Perguntem às autoridades de Judá: Por que vocês seriam os últimos a conduzir o rei de volta ao seu palácio?
12 Kele han-aaggi itsu ey henin nuntan kayu e hi-gayu manggillig ni mengibbangngad ni hi-gak ni mampatul.’”
12 Vocês são meus irmãos, sangue do meu sangue! Por que, então, seriam os últimos a ajudar no meu retorno? "
13 Huyya dama e-helen kun Amasa: “Hi-gam Amasa ey agi daka et humman hu hi-gam hu puttuken kun pan-ap-apuddan sindaluk et beken hi Joab. Nem hedin eggak ippahding huyyan inhel kun hi-gam anin ni petteyen tuwak Apu Dios.”
13 E digam a Amasa: "Você é sangue do meu sangue! Que Deus me castigue com todo o rigor se, de agora em diante, você não for o comandante do meu exército em lugar de Joabe".
14 Ey emin ida tuud Judah ey pinhed dan hi David hu pampatul da, et menu-dak idan an mengippeamtan hi-gatu niyadda opisyal tu ma-lat umenamut idad Jerusalem.
14 As palavras de Davi conquistaram a lealdade unânime de todos os homens de Judá. E eles mandaram dizer ao rei que voltasse com todos os seus servos.
15 Iyyallid David e wadaddad Jordan ey immalidda tuud Judah ni an menammun hi-gatu ma-lat kadwaan daddan man-agwat etan di wangwang.
15 Então o rei voltou e chegou ao Jordão. E os homens de Judá foram a Gilgal, ao encontro do rei, para ajudá-lo a atravessar o Jordão.
16 Immali dama hi Simei e iBahurim e u-ungngan Gerah e helag Benjamin et papuut tun nekilaw idan iJudah ni an menammun David.
16 Simei, filho de Gera, benjamita de Baurim, foi depressa com os homens de Judá para encontrar-se com o rei Davi.
17 Limmaw ni hanlibuh hu edum tun helag Benjamin. Anin hi Siba e bega-en lan eman nan hi Saul, niyadda hampulut liman u-ungnga tun lalakki niya dewampulun bega-en tu ey limmaw ida daman nekiapngan David.
17 Com ele estavam outros mil benjamitas e também Ziba, supervisor da casa de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. Eles entraram no Jordão antes do rei,
18 Limmaw idan memaddang nan David niyadda pamilyah tu niyadda tuu tun man-agwat etan di wangwang ey impahding da hipan pinhed tun pengunnun hi-gada.
18 e atravessaram o rio a fim de ajudar a família real na travessia e fazer o que o rei desejasse. Simei, filho de Gera, atravessou o Jordão, prostrou-se perante o rei
19 Kantun David ey “Apu patul, liwwan mudda anhan etan lawah ni impahding ku eman ni neni-yanan mun Jerusalem.
19 e lhe disse: "Que o meu senhor não leve em conta o meu crime. E que não te lembres do mal que o teu servo cometeu no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém. Que o rei não pense mais nisso!
20 Nakka ebbulutan nambahullak ni hi-gam, et humman hu, nebukullak nem yadda edum ni menammun hi-gam et apngaen daka.”
20 Eu, teu servo, reconheço que pequei. Por isso, de toda a tribo de José, fui o primeiro a vir ao encontro do rei, meu senhor".
21 Immehel hi Abishai e u-ungngan Seruiah ey kantuy “Lebbeng tun mettey hi Simei, lallawah hu in-inhel tu eyan pinutuk Apu Dios ni mampatul.”
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: "Simei amaldiçoou o ungido do Senhor, ele deve ser morto! "
22 Nem hinumang David et kantuddad Abishai nan Joab ey “Nehalman kayu anhan tu-wangu! Eggak pinhed hu hannitan. Endi tayu pepettey tep man-am-amleng itsun nunya tep hi-gak hu patul mewan di emin di deya Israel.”
22 Davi respondeu: "Que é que vocês têm com isso, filhos de Zeruia? Acaso se tornaram agora meus acusadores? Deve alguém ser morto hoje em Israel? Ou não tenho hoje a garantia de que voltei a reinar sobre Israel? "
23 Insapatah David nan Simei e kantuy “Entan kakaguh mu e Simei tep eleg daka petteya.”
23 E o rei prometeu a Simei, sob juramento: "Você não será morto".
24 Entanni ey immali hi Mepiboset, e inap-apun eman lan nan hi Saul, et tu dammuen dama hi David. Eleg tu ipaptek hu annel tu neipalpu eman ni neni-yanan David ni Jerusalem. Eleg tu ulahan heli tu, ey eleg tun hekey ibalbalbal hu balwasi tu niya eleg tu kep-uhan iming tu.
24 Mefibosete, neto de Saul, também foi ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés nem aparado a barba nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei partira até o dia em que voltou em segurança.
25 Kan David ni hi-gatu ey “Kele eleg ka makilaw ni hi-gak?”
25 Quando chegou de Jerusalém e encontrou-se com o rei, este lhe perguntou: "Por que você não foi comigo, Mefibosete? "
26 Hinumang Mepiboset e kantuy “Heninnuy neipahding, apu patul: Inamtam e nepi-dayyak katteg ngu, et humman hu, kangku anhan nan Siba e bega-en ku ey iddaddan tu kebayyun pantakkayan ku nem eleg tu u-unnuden.
26 Ele respondeu: "Ó rei, meu senhor! Eu, teu servo, sendo aleijado, mandei selar o meu jumento para montá-lo e acompanhar o rei. Mas o meu servo me enganou.
27 Ey itek kaya inhel tun hi-gam e kantuy eggak pinhed ni mekillaw. Nem inamtak e inamtam hu kakulugan tu tep heni ka anghel Apu Dios. Et humman hu, ipahding mu inamtam ni neiptek.
27 Ele falou mal de mim ao rei, meu senhor. Tu és como um anjo de Deus! Faze o que achares melhor.
28 Emin kamiddan aaggik niyadda pamilyah ku ey lebbeng tun pepettey dakemin hi-gam, apu patul. Nem ya anhan law impahding mu ey ineyagan muwak et ehelen mu e mekikkannak di baley mun kewa-wa-wa. Ey ya kakulugan tu ey beken ni lebbeng kun mambegga pay ni hi-gam ni panyaggudan ku.”
28 Todos os descendentes do meu avô nada mereciam do meu senhor e rei, senão a morte. Entretanto, deste a teu servo um lugar entre os que comem à tua mesa. Que direito tenho eu, pois, de te pedir qualquer outro favor? "
29 Kan David ni hi-gatuy “Anin. Ya ninemnem kun pehding ey pan-ingngeh yun Siba ni panggedwaan etan puyek ni indawat kun hi-gatu.”
29 Disse-lhe então o rei: "Você já disse o suficiente. Minha decisão é que você e Ziba dividam a propriedade".
30 Nem kan Mepiboset ey “Anin ni idwat mun emin nan Siba. Tep ya ngu nakka pan-amlengin ebuh ey kayyaggud et nambangngad ka, e apu patul, ey endi lawah ni neipahding ni hi-gam.”
30 Mas Mefibosete disse ao rei: "Deixa que ele fique com tudo, agora que o rei meu senhor chegou em segurança ao seu lar".
31 Entanni ey immali dama hi Barsillai e iGilead e nalpud Rogelim ni mengapnga niya memaddang nan David ni man-agwat etan di Wangwang e Jordan.
31 Barzilai, de Gileade, também saiu de Rogelim, acompanhando o rei até o Jordão, para despedir-se dele.
32 Nea-amma law hi Barsillai e newalu toon tu. Kedangyan hi Barsillai et hi-gatu nengipaptek ni mahapul di David niyadda tuu tu, henin kennen eman ni nanha-adan dad Mahanaim
32 Barzilai era bastante idoso; tinha oitenta anos. Foi ele que sustentou o rei durante sua permanência em Maanaim, pois era muito rico.
33 Kan David ni hi-gatu ey “Pakilaw kan hi-gak di Jerusalem et hi-gak hu ngenamung ni mengippaptek ni hi-gam.”
33 O rei disse a Barzilai: "Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você".
34 Nem kan Barsillai ey “Anin ew ni eggak mekillaw e apu patul tep nea-amma-ak damengu law.
34 Barzilai, porém, respondeu: "Quantos anos de vida ainda me restam, para que eu vá com o rei e viva com ele em Jerusalém?
35 Newalu toon ku ey nak ida law kahiggai hu hipan pan-am-amlengan, beken heni law eman ni kekat-aguk. Anin ni ya kennen niya meinnum et heni kulang law hu heng-ew tu hu nakka penamtam. Ey anin idan hipan a-appeh et eggak law hengnguda. Ey mangkeie-edummak kumedek ni panliggatan mu.
35 Já fiz oitenta anos. Como eu poderia distinguir entre o que é bom e o que é mau? Será que hoje o teu servo ainda pode sentir o gosto daquilo que come e bebe? Posso ainda apreciar a voz de homens e mulheres cantando? Eu seria mais um peso para o rei, meu senhor.
36 Eleg mahapul ni mu ippahding humman ni hi-gak. Ya pinhed kun ebuh ey meki-agwattak ni hi-gam di wangwang.
36 Teu servo acompanhará o rei um pouco mais, atravessando o Jordão, mas não há motivo para uma recompensa dessas.
37 Ey nambangngaddak ngud bebley mi et yadman hu ketteyyan ku et maikulungngak di kulung idan aammed ku. Ya ew eya u-ungngak e hi Kimham hu ikuyug mu et mansilbin hi-gam et ngenamung kan iddawat mun hi-gatu.”
37 Permite que o teu servo volte! E que eu possa morrer na minha própria cidade, perto do túmulo de meu pai e de minha mãe. Mas aqui está o meu servo Quimã. Que ele vá com o meu senhor e rei. Faze por ele o que achares melhor! "
38 Ey kan David ey “Kayyaggud tep! Mekillaw hi Kimham ni hi-gak ma-lat ipahding ku niya ma-lat idwat kun emin hu pinhed mun panyaggudan tu niya panyaggudam.”
38 O rei disse: "Quimã virá comigo! Farei por ele o que você achar melhor. E tudo o mais que desejar de mim, eu o farei por você".
39 Nan-agwat di David niyadda tutu-u, anin hi Barsillai et akwalen tu hi Barsillai ey binendisyonan tu et han umenamut hi Barsillai.
39 Então, todo o exército atravessou o Jordão, e também o rei o atravessou. O rei beijou Barzilai e o abençoou. E Barzilai voltou para casa.
40 Entanni ey limmaw di David di Gilgal e ingkuyug tu hi Kimham, yadda sindalun helag Judah niyadda kagedwah ni edum dan helag Israel ni neki-agwat ni hi-gadad Wangwang e Jordan.
40 O rei seguiu para Gilgal; e com ele foi Quimã. Todo o exército de Judá e a metade do exército de Israel acompanharam o rei.
41 Entanni ey ida kamanlillih hu edum ni helag Israel e kandan David ey “Kele ebuh ida iJudah ni wada kelebbengan tun immalin bimmaddang ni hi-gam, yadda pamilyah mu niyadda tuum ni nan-agwat di wangwang?”
41 Logo os homens de Israel chegaram ao rei para reclamar: "Por que os nossos irmãos, os de Judá, seqüestraram o rei e o levaram para o outro lado do Jordão, como também a família dele e todos os seus homens? "
42 Hinumang idan iJudah e kanday “Lebbeng dedan tep hi Judah tu-wa anhan hu nahlagan daman nan David e patul. Et humman hu entan bunget yu gapun nuntan. Eleg kami mambagan tangdan mi ey eleg kami mambagan kennen winu hipan iddawat ni patul ni hi-gami.”
42 Todos os homens de Judá responderam aos israelitas: "Fizemos isso porque o rei é nosso parente mais chegado. Por que vocês estão irritados? Acaso comemos das provisões do rei ou tomamos dele alguma coisa? "
43 Hinumang idan nunman ni edum dan helag Israel et kanday “Em, nem daddakkel kami nem hi-gayun helag Judah tep hampulu kamin pewen ni nahlag nan Israel. Et humman hu, hi-gami kumaddan hu wada lebbeng tun an mengikkuyyug nan David e patul! Ey kele eleg dakemi ayagan? Hakey pay, ey hi-gami nemangulun nannemnem ni pambangngad tayun mampatul mewan hi David ni hi-gatsu.” Tagan dan ida kamanhuhubeg ey kapambinungnget ida law ni helag Judah ni um-ehel.
43 Então os israelitas disseram aos homens de Judá: "Somos dez com o rei; e muito maior é o nosso direito sobre Davi do que o de vocês. Por que nos desprezam? Nós fomos os primeiros a propor o retorno do nosso rei! " Mas os homens de Judá falaram ainda mais asperamente do que os israelitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.