2 Samuel 19
Ya ehel apu Dios (IFY) vs NVT
1 Entanni ey dingngel Joab e kaumlelemyung niya kaumnanginangih hi David tep ya neteyyan ni u-ungnga tu e hi Absalom.
1 Logo chegou a Joabe a notícia de que o rei chorava e lamentava a morte de Absalão.
2 Dingngel ida daman sindalun David e kaumlelemyung ey na-kal hu amleng dan nengapputan dan nunman ni aggew.
2 Quando o povo soube da grande tristeza do rei pela morte de seu filho, a alegria da vitória daquele dia se transformou em profundo pesar.
3 Et humman hu, ida kaum-eneeneng e henidda nebaingan ni sindalun bimmesik di gubat.
3 Os soldados entraram na cidade sem chamar a atenção, como se estivessem envergonhados e houvessem fugido da batalha.
4 Kau-upupan David e patul hu angah tu ey tagan tu nangih ey tuka penidpidwaan ittetkuk hu: “Ayyuh ka e u-ungngak Absalom! Absalom e u-ungngak!”
4 O rei cobriu o rosto com as mãos e continuou a chorar: “Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho!”.
5 Limmaw hi Joab di baley David e patul et kantuy “Yan nunya ey bineing dakemin emin ni sindalum. Kele inhewang daka, yadda u-ungngam et yadda ahwam anin idan biin imbilang mun ahwam ey henin nunya muka peang-ang-ang e heni wada lawah ni impahding mi?
5 Então Joabe foi até o quarto do rei e disse: “Hoje salvamos sua vida e a vida de seus filhos e filhas e de suas esposas e concubinas. E, no entanto, o senhor age desse modo e nos faz sentir envergonhados.
6 Tam e-etteng na-mu tep hu impeminhed mudda etan ni tuun anggebe-hel daka niya anggebe-hel mudda etan et-eteng impeminhed dan hi-gam. Muka peang-ang e endi silbi middan opisyal mu niya sindalum. Gullat tep ni mategu Absalom ey netey kamin emin, et man-am-amleng ka.
6 Parece amar os que o odeiam e odiar os que o amam. Hoje deixou claro que todos os seus comandantes e soldados não significam nada para o senhor. Pelo visto, se Absalão tivesse sobrevivido e todos nós tivéssemos morrido, o senhor estaria satisfeito.
7 Ettu et lumaw ka kuma et mu hudhuden idan tuum ma-lat maweda dinel dan hi-gam. Tep issapatah kud ngadan Apu Dios e hedin eleg mu ippahding huyyan inhel ku ey mampenglaw idan emin et endin hekey hu metdaan ni sindalum ni kabbuhan tep pan-inhihi-yanan daka. Et humman ali hu nema-man peteg ni meippahding ni hi-gam di biyag mu.”
7 Agora saia e vá parabenizar seus soldados, pois juro pelo S enhor que, se o rei não for, nem um só deles permanecerá aqui esta noite. Isso seria pior que todo o mal que já lhe aconteceu na vida”.
8 Inu-unnud David hu intugun Joab et lumaw et an yumudung etan di heggeppan etan ni bebley. Dingngel idan sindalu tu et umlidda et maemung idad kad-an tu. Hedin yadda etan neapput ni sindalun Absalom, man namsik idad nampambebleyan dad Israel.
8 Assim, o rei saiu e se sentou à entrada da cidade, e quando se espalhou a notícia de que o rei estava ali, todos foram vê-lo. Enquanto isso, os israelitas haviam fugido para suas casas,
9 Emin di Israel ey ida kamanhuhubeg hu tuu e kanday “Hi David numan e patul tayu hu nengihwang ni hi-gatsud emin di buhul tayu. Ey hi-gatu hu nengihwang ni hi-gatsud buhul tayun iPilistia, nem ay umhulun hu u-ungnga tun hi Absalom ey bimmesik et hi-yanen tu bebley tayu.
9 e em todas as tribos de Israel houve muita discussão. O povo dizia: “O rei nos livrou de nossos inimigos e nos libertou dos filisteus, mas teve de fugir por causa de Absalão.
10 Nem endi law patul tayu tep pintey dad gubat hi Absalom e pinutuk tayun mampatul. Et humman hu, ettu et nemnemen tayu hu mabalin ni pehding tayu ma-lat ibangngad tayu hi David ni mampatul ni hi-gatsu ey?”
10 Agora Absalão, a quem ungimos para reinar sobre nós, está morto. Não devemos demorar para trazer o rei Davi de volta!”.
11 Dingngel David humman ni kae-e-heladdan edum tun helag Israel et itu-dak tud Judah di Sadok nan Abiathar ma-lat ida makihummangan idan aap-apudman et ehelen dan hi-gada e kanday “Huyya hu kan David: ‘Nandaddan ida aap-apud edum yun helag Israel ni mengibbangngad ni hi-gak ni mampatul ni hi-gayu. Inna-nu daman hi-gayu, kele hi-gayu manggillig ni mengibangngad ni hi-gak ni mampatul?
11 Então Davi enviou uma mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: “Perguntem às autoridades de Judá: ‘Por que vocês demoram tanto para receber o rei de volta? Até eu já sei que todo o Israel deseja a minha volta.
12 Kele han-aaggi itsu ey henin nuntan kayu e hi-gayu manggillig ni mengibbangngad ni hi-gak ni mampatul.’”
12 Vocês são meus parentes, minha própria tribo, meu povo e minha raça! Então por que são os últimos a receber o rei de volta?’”.
13 Huyya dama e-helen kun Amasa: “Hi-gam Amasa ey agi daka et humman hu hi-gam hu puttuken kun pan-ap-apuddan sindaluk et beken hi Joab. Nem hedin eggak ippahding huyyan inhel kun hi-gam anin ni petteyen tuwak Apu Dios.”
13 E Davi pediu que dissessem a Amasa: “Você é meu parente, meu povo e minha raça. Que Deus me castigue severamente se, de hoje em diante, você não se tornar comandante de meu exército em lugar de Joabe”.
14 Ey emin ida tuud Judah ey pinhed dan hi David hu pampatul da, et menu-dak idan an mengippeamtan hi-gatu niyadda opisyal tu ma-lat umenamut idad Jerusalem.
14 A mensagem de Davi convenceu todas as autoridades de Judá, e eles deram uma resposta unânime. Mandaram dizer ao rei: “Volte para nós e traga todos que estão com o senhor!”.
15 Iyyallid David e wadaddad Jordan ey immalidda tuud Judah ni an menammun hi-gatu ma-lat kadwaan daddan man-agwat etan di wangwang.
15 Então o rei começou a viagem de volta para Jerusalém. Quando chegou ao rio Jordão, o povo de Judá foi a Gilgal para encontrar-se com ele e acompanhá-lo até o outro lado do rio.
16 Immali dama hi Simei e iBahurim e u-ungngan Gerah e helag Benjamin et papuut tun nekilaw idan iJudah ni an menammun David.
16 Simei, filho de Gera, de Baurim, na terra de Benjamim, atravessou com os homens de Judá para dar as boas-vindas ao rei Davi.
17 Limmaw ni hanlibuh hu edum tun helag Benjamin. Anin hi Siba e bega-en lan eman nan hi Saul, niyadda hampulut liman u-ungnga tun lalakki niya dewampulun bega-en tu ey limmaw ida daman nekiapngan David.
17 Estavam com ele mil homens da tribo de Benjamim, incluindo Ziba, servo da casa de Saul, e os quinze filhos e vinte servos de Ziba. Desceram apressadamente ao Jordão para receber o rei.
18 Limmaw idan memaddang nan David niyadda pamilyah tu niyadda tuu tun man-agwat etan di wangwang ey impahding da hipan pinhed tun pengunnun hi-gada.
18 Atravessaram o rio, para ajudar a família do rei a chegar à outra margem e para fazer o que ele lhes solicitasse. Quando o rei estava prestes a atravessar o rio, Simei, filho de Gera, curvou-se diante dele e suplicou:
19 Kantun David ey “Apu patul, liwwan mudda anhan etan lawah ni impahding ku eman ni neni-yanan mun Jerusalem.
19 “Ó meu senhor, o rei, por favor, perdoe-me. Esqueça as coisas terríveis que seu servo disse quando o senhor saiu de Jerusalém.
20 Nakka ebbulutan nambahullak ni hi-gam, et humman hu, nebukullak nem yadda edum ni menammun hi-gam et apngaen daka.”
20 Sei quanto pequei. Por isso vim aqui hoje, a primeira pessoa em todo o Israel a receber o meu senhor, o rei”.
21 Immehel hi Abishai e u-ungngan Seruiah ey kantuy “Lebbeng tun mettey hi Simei, lallawah hu in-inhel tu eyan pinutuk Apu Dios ni mampatul.”
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: “Simei deve ser morto, pois amaldiçoou o rei ungido do S enhor !”.
22 Nem hinumang David et kantuddad Abishai nan Joab ey “Nehalman kayu anhan tu-wangu! Eggak pinhed hu hannitan. Endi tayu pepettey tep man-am-amleng itsun nunya tep hi-gak hu patul mewan di emin di deya Israel.”
22 “Quem pediu a opinião de vocês, filhos de Zeruia?”, disse Davi. “Por que agem como se fossem meus inimigos? Hoje não é um dia de execuções, pois hoje voltei a ser rei em Israel!”
23 Insapatah David nan Simei e kantuy “Entan kakaguh mu e Simei tep eleg daka petteya.”
23 Então, virando-se para Simei, Davi prometeu: “Sua vida será poupada”.
24 Entanni ey immali hi Mepiboset, e inap-apun eman lan nan hi Saul, et tu dammuen dama hi David. Eleg tu ipaptek hu annel tu neipalpu eman ni neni-yanan David ni Jerusalem. Eleg tu ulahan heli tu, ey eleg tun hekey ibalbalbal hu balwasi tu niya eleg tu kep-uhan iming tu.
24 Mefibosete, neto de Saul, veio para encontrar-se com o rei. Desde que Davi havia saído de Jerusalém até o dia em que voltou em segurança, Mefibosete não tinha lavado os pés, nem feito a barba, nem lavado as roupas.
25 Kan David ni hi-gatu ey “Kele eleg ka makilaw ni hi-gak?”
25 Quando ele chegou a Jerusalém, o rei lhe perguntou: “Por que você não veio comigo, Mefibosete?”.
26 Hinumang Mepiboset e kantuy “Heninnuy neipahding, apu patul: Inamtam e nepi-dayyak katteg ngu, et humman hu, kangku anhan nan Siba e bega-en ku ey iddaddan tu kebayyun pantakkayan ku nem eleg tu u-unnuden.
26 Ele respondeu: “Ó meu senhor, o rei, meu servo Ziba me enganou. Pedi que ele selasse meu jumento para que eu pudesse acompanhar o rei, pois, como o senhor sabe, sou aleijado.
27 Ey itek kaya inhel tun hi-gam e kantuy eggak pinhed ni mekillaw. Nem inamtak e inamtam hu kakulugan tu tep heni ka anghel Apu Dios. Et humman hu, ipahding mu inamtam ni neiptek.
27 Ele, no entanto, falou mal de mim e disse que eu havia me recusado a vir. Mas sei que meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus. Portanto, faça o que lhe parecer melhor.
28 Emin kamiddan aaggik niyadda pamilyah ku ey lebbeng tun pepettey dakemin hi-gam, apu patul. Nem ya anhan law impahding mu ey ineyagan muwak et ehelen mu e mekikkannak di baley mun kewa-wa-wa. Ey ya kakulugan tu ey beken ni lebbeng kun mambegga pay ni hi-gam ni panyaggudan ku.”
28 Meus parentes e eu só poderíamos esperar que o senhor mandasse nos matar. Contudo, o senhor me honrou ao permitir que eu comesse à sua mesa. Que mais eu poderia pedir?”.
29 Kan David ni hi-gatuy “Anin. Ya ninemnem kun pehding ey pan-ingngeh yun Siba ni panggedwaan etan puyek ni indawat kun hi-gatu.”
29 “Não precisa continuar se explicando”, respondeu Davi. “Resolvi que você e Ziba dividirão sua terra igualmente entre si.”
30 Nem kan Mepiboset ey “Anin ni idwat mun emin nan Siba. Tep ya ngu nakka pan-amlengin ebuh ey kayyaggud et nambangngad ka, e apu patul, ey endi lawah ni neipahding ni hi-gam.”
30 “Dê tudo a ele”, disse Mefibosete. “Para mim, basta saber que meu senhor, o rei, voltou para casa em segurança.”
31 Entanni ey immali dama hi Barsillai e iGilead e nalpud Rogelim ni mengapnga niya memaddang nan David ni man-agwat etan di Wangwang e Jordan.
31 Barzilai, de Gileade, havia descido de Rogelim para acompanhar o rei na travessia do Jordão.
32 Nea-amma law hi Barsillai e newalu toon tu. Kedangyan hi Barsillai et hi-gatu nengipaptek ni mahapul di David niyadda tuu tu, henin kennen eman ni nanha-adan dad Mahanaim
32 Era bastante idoso — tinha 80 anos — e era muito rico. Foi ele quem providenciou alimento para o rei durante sua estada em Maanaim.
33 Kan David ni hi-gatu ey “Pakilaw kan hi-gak di Jerusalem et hi-gak hu ngenamung ni mengippaptek ni hi-gam.”
33 O rei disse a Barzilai: “Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você”.
34 Nem kan Barsillai ey “Anin ew ni eggak mekillaw e apu patul tep nea-amma-ak damengu law.
34 Barzilai, porém, respondeu: “Sou idoso demais para ir com o rei a Jerusalém.
35 Newalu toon ku ey nak ida law kahiggai hu hipan pan-am-amlengan, beken heni law eman ni kekat-aguk. Anin ni ya kennen niya meinnum et heni kulang law hu heng-ew tu hu nakka penamtam. Ey anin idan hipan a-appeh et eggak law hengnguda. Ey mangkeie-edummak kumedek ni panliggatan mu.
35 Tenho 80 anos e não consigo mais apreciar coisa alguma. A comida e a bebida já não têm sabor, e já não consigo ouvir a voz dos cantores. Seria apenas um peso para meu senhor, o rei.
36 Eleg mahapul ni mu ippahding humman ni hi-gak. Ya pinhed kun ebuh ey meki-agwattak ni hi-gam di wangwang.
36 Atravessar o Jordão com o rei é honra suficiente para mim!
37 Ey nambangngaddak ngud bebley mi et yadman hu ketteyyan ku et maikulungngak di kulung idan aammed ku. Ya ew eya u-ungngak e hi Kimham hu ikuyug mu et mansilbin hi-gam et ngenamung kan iddawat mun hi-gatu.”
37 Depois, permita que eu volte para morrer em minha cidade, onde meu pai e minha mãe foram sepultados. Mas aqui está seu servo, Quimã; permita que ele vá com meu senhor, o rei, e receba o que o senhor quiser lhe dar”.
38 Ey kan David ey “Kayyaggud tep! Mekillaw hi Kimham ni hi-gak ma-lat ipahding ku niya ma-lat idwat kun emin hu pinhed mun panyaggudan tu niya panyaggudam.”
38 “Está bem”, concordou o rei. “Quimã virá comigo, e eu o ajudarei da maneira como você achar melhor. E farei por você qualquer coisa que me pedir.”
39 Nan-agwat di David niyadda tutu-u, anin hi Barsillai et akwalen tu hi Barsillai ey binendisyonan tu et han umenamut hi Barsillai.
39 Assim, todo o povo atravessou o Jordão com o rei. Depois que Davi abençoou Barzilai e o beijou, Barzilai voltou para casa.
40 Entanni ey limmaw di David di Gilgal e ingkuyug tu hi Kimham, yadda sindalun helag Judah niyadda kagedwah ni edum dan helag Israel ni neki-agwat ni hi-gadad Wangwang e Jordan.
40 O rei atravessou para Gilgal, levando Quimã consigo. Todo o povo de Judá e metade do povo de Israel o acompanharam.
41 Entanni ey ida kamanlillih hu edum ni helag Israel e kandan David ey “Kele ebuh ida iJudah ni wada kelebbengan tun immalin bimmaddang ni hi-gam, yadda pamilyah mu niyadda tuum ni nan-agwat di wangwang?”
41 Contudo, os homens de Israel vieram queixar-se ao rei: “Os homens de Judá se apropriaram do rei e não nos deram a honra de ajudar a levar o senhor, sua família e todos os seus acompanhantes até o outro lado do Jordão”.
42 Hinumang idan iJudah e kanday “Lebbeng dedan tep hi Judah tu-wa anhan hu nahlagan daman nan David e patul. Et humman hu entan bunget yu gapun nuntan. Eleg kami mambagan tangdan mi ey eleg kami mambagan kennen winu hipan iddawat ni patul ni hi-gami.”
42 Os homens de Judá argumentaram: “O rei é nosso parente próximo. Por que vocês estão irados? Não comemos à custa do rei nem recebemos favor especial algum!”.
43 Hinumang idan nunman ni edum dan helag Israel et kanday “Em, nem daddakkel kami nem hi-gayun helag Judah tep hampulu kamin pewen ni nahlag nan Israel. Et humman hu, hi-gami kumaddan hu wada lebbeng tun an mengikkuyyug nan David e patul! Ey kele eleg dakemi ayagan? Hakey pay, ey hi-gami nemangulun nannemnem ni pambangngad tayun mampatul mewan hi David ni hi-gatsu.” Tagan dan ida kamanhuhubeg ey kapambinungnget ida law ni helag Judah ni um-ehel.
43 “Mas há dez tribos em Israel”, responderam os outros. “Portanto, temos dez vezes mais direito ao rei do que vocês. Que direito vocês têm de nos tratar com desprezo? Não fomos nós os primeiros a propor trazer nosso rei de volta?” A discussão continuou, e os homens de Judá falaram com ainda mais rispidez que os de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.