2 Samuel 14
Ya ehel apu Dios (IFY) vs ACF
1 Hi Joab e u-ungngan Seruiah ey amta tu e kanenemneman David hi Absalom.
1 Conhecendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei estava inclinado para Absalão,
2 Et paeyag tu etan nenemneman ni biid Tekoa. Dimmateng humman ni bii et tuttudduan Joab e kantuy “Pambalwasi kan balwasin nebalu ey peang-ang mu e kaka umlelemyung ma-lat heni makulug ni nebalu ka. Ey entan tu hagu bewek mu ma-lat peang-ang mu e heni ka nebayag ni nebalu.
2 Enviou Joabe a Tecoa, e tomou de lá uma mulher e disse-lhe: Ora, finge que estás de luto; veste roupas de luto, e não te unjas com óleo, e sê como uma mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 Et lumaw kad kad-an David et mu ehelen eya ituttudduk ni e-helen mun hi-gatu.” Et ehelen Joab hu an e-helen nunman ni bii nan David.
3 E vai ao rei, e fala-lhe conforme a esta palavra. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Limmaw humman biid kad-an David et manyuung ni pengippeang-ang tun lispituh tun hi-gatu. Et kantuy “Apu patul, immali-ak ni mampebaddang anhan ni hi-gam.”
4 E a mulher tecoíta falou ao rei, e, deitando-se com o rosto em terra, se prostrou e disse: Salva-me, ó rei.
5 Kan David ey “Kele hipa kakemunnumunnuin nemnem mu?”
5 E disse-lhe o rei: Que tens? E disse ela: Na verdade sou mulher viúva; morreu meu marido.
6 Ey wada dewwan u-ungngak. Nem hakey ni aggew ey nambakal idad payew nem endi memelkan hi-gada et matey hakey.
6 Tinha, pois, a tua serva dois filhos, e estes brigaram entre si no campo, e não houve quem os apartasse; assim um feriu ao outro, e o matou.
7 Et yan nunya, apu patul, ey emin ida agi mi ey daka pepillit ni i-abulut ku etan hakey ni u-ungngak et pateyen da tep ya nemateyan tun agi tu. Nem eggak pinhed, tep hedin humman pehding da, endilli law hu u-ungngak. Endien da namnamah ku niya endi memeltan ni ngadan ni ahwak.”
7 E eis que toda a linhagem se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá-nos aquele que feriu a seu irmão, para que o matemos, por causa da vida de seu irmão, a quem matou, e para que destruamos também ao herdeiro. Assim apagarão a brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Kan David e patul ey “Anemut ka et hi-gak hu ngenamung. Ang-angen ku et endi meippahding ni hi-gam ni lawah.”
8 E disse o rei à mulher: Vai para tua casa; e eu mandarei ordem acerca de ti.
9 Kan etan ni bii ey “Apu patul, anin ew katteg ni hi-gak niya u-ungngak hu mebehhulan ni hipan meippahding et beken ni hi-gam niya pamilyah mu.”
9 E disse a mulher tecoíta ao rei: A injustiça, rei meu senhor, venha sobre mim e sobre a casa de meu pai; e o rei e o seu trono fique inculpável.
10 Hinumang David e kantuy “Hedin wada menattakkut ni hi-gam, peamtam ni hi-gak. Panna-ud kun hi-gam e eleg ali law ippidwan nunman ni tuun ippahding humman ni hi-gam.”
10 E disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 Kan pay etan ni bii ey “Ettu anhan et idasal mun Apu Dios e Dios mu ma-lat eleg tu iebulut ni pehding idan agik hu e-etteng ni bahul ni pemetteyan dan u-ungngak.”
11 E disse ela: Ora, lembre-se o rei do Senhor seu Deus, para que os vingadores do sangue não prossigam na destruição, e não exterminem a meu filho. Então disse ele: Vive o Senhor, que não há de cair no chão nem um dos cabelos de teu filho.
12 Ey kan pay etan ni bii ey “Apu patul, anusi muwak anhan tep wada pay hakey ni e-helen ku.”
12 Então disse a mulher: Peço-te que a tua serva fale uma palavra ao rei meu senhor. E disse ele: Fala.
13 Ey kan etan ni bii ey “Apu patul, gapuh ni et-eteng ni hemek mun hi-gak ey kammuy baddangan muwak. Ettu et hanniman dama pehding muddan edum mun tuun Apu Dios ey? Nengapya kan bahul mu tep kele hedin ya u-ungngam mismu man eleg mu hehmeka et paenamut mu?
13 E disse a mulher: Por que, pois, pensaste tu uma tal coisa contra o povo de Deus? Porque, falando o rei tal palavra, fica como culpado; visto que o rei não torna a trazer o seu desterrado.
14 Ya kapanbubuhuliddan tuu ey eleg mannananeng, beken ni henin katey. Ey beken ni henin danum e hedin neikuyag man eleg law mabalin ni ekkupen. Nem yadda tuun nambubuhhulan ey mabalin mewan ni mandadagyum ida. Anin hi Apu Dios et beken ni neala ni pinappeg tu biyag ni nambahul ni tuu. Nem wada pehding tu et humman ni tuun neappil ey mabalin ni mambangngad ni hi-gatu. Et humman hu, ettu anhan apu patul, et paenamut mu etan u-ungngam ni neipelaw di edawwin bebley ey?
14 Porque certamente morreremos, e seremos como águas derramadas na terra que não se ajuntam mais; Deus, pois, lhe não tirará a vida, mas cogita meios, para que não fique banido dele o seu desterrado.
15 Mukun immali-ak e apu patul ni mekihhummangan ni hi-gam ey da-ak katennattakkutaddan tutu-u ey nakka namnamahan ippahding mu ibbagak.
15 E se eu agora vim falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; dizia, pois, a tua serva: Falarei, pois, ao rei; porventura fará o rei segundo a palavra da sua serva.
16 Ninemnem ku e dedngelen mu anhan eya ibbagak et ihwang mu anhan etan u-ungngak et eleg da pateyen ma-lat eleg ma-kal hu ngadan mi eyad bebley ni indawat Apu Dios ni hi-gatsun tuu tu.
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir juntamente a mim e a meu filho da herança de Deus.
17 Et-eteng ni dinel kun ihhehwang dakemi tep impakulug mu e apu patul ey heni ka anghel Apu Dios e amtam hu kayyaggud niya lawah. Baddangan daka anhan kayan Ap-Apu e Dios mun ingganah.”
17 Dizia mais a tua serva: Seja agora a palavra do rei meu senhor para descanso; porque como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para ouvir o bem e o mal; e o SENHOR teu Deus será contigo.
18 Kan David etan ni bii ey “Wada ibbagak ni hi-gam nem mahapul ni ya makulug hu e-helem.” Kan etan ni bii ey “Em, apu patul.”
18 Então respondeu o rei, e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. E disse a mulher: Ora fale o rei, meu senhor.
19 Kan David ey “Kaw hi Joab nengitu-dak ni hi-gam?”
19 E disse o rei: Não é verdade que a mão de Joabe anda contigo em tudo isto? E respondeu a mulher, e disse: Vive a tua alma, ó rei meu senhor, que ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem falado: Porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem, e foi ele que pôs na boca da tua serva todas estas palavras:
20 Nem mukun huyya ninemnem tun pehding ey ma-lat wada inna-nu tun meiyayyaggud hu hipaddan lawah ni neipahding. Hi-gam mismu ey inamtam emin hu kamekapkapya e heni ka nisi anghel Apu Dios.”
20 Para mudar o aspecto deste caso foi que o teu servo Joabe fez isto; porém sábio é meu senhor, conforme à sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que há na terra.
21 Et paeyag David hi Joab et kantun hi-gatuy “Ebbuluten ku hu inhel mun ippahding ku. Lakkay et mulli awiten hi Absalom.”
21 Então o rei disse a Joabe: Eis que fiz isto; vai, pois, e torna a trazer o jovem Absalão.
22 Nanyuung hi Joab ni panlispituh tun David et kantun hi-gatuy “Bendisyonan dakan Apu Dios, apu patul. Amtak law e kaka um-amleng ni hi-gak tep inebulut mu hu inhel kun ippahding mu.”
22 Então Joabe se prostrou sobre o seu rosto em terra, e se inclinou, e agradeceu ao rei; e disse Joabe: Hoje conhece o teu servo que achei graça aos teus olhos, ó rei meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do teu servo.
23 Et lumaw hi Joab di Geshur et tulli awiten hi Absalom et umenamut idad Jerusalem.
23 Levantou-se, pois, Joabe, e foi a Gesur, e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Nem in-olden David e patul e eleg mabalin ni manha-ad hi Absalom di baley tu. Kantuy “Eggak pinhed ni ang-angen hi Absalom.” Et meappil hi Absalom niya eleg mampeang-ang nan ametu.
24 E disse o rei: Torne para a sua casa, e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para sua casa, e não viu a face do rei.
25 Hi Absalom ey hi-gatu hu kekakkayyaggudan ni kaleki tud emin ni lakid Israel. Ey kakkayyaggud hu impenga-annel tu meippalpud dapan tu ingganah di ulu tu.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão belo e tão aprazível como Absalão; desde a planta do pé até à cabeça não havia nele defeito algum.
26 Ya bewek tu ey mahdel niya sinnoon hu tuka pampepu-lisi, ey hangkilo et gedwa hu bel-at tu.
26 E, quando tosquiava a sua cabeça (e sucedia que no fim de cada ano a tosquiava, porquanto muito lhe pesava, e por isso a tosquiava), pesava o cabelo da sua cabeça duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Tellun laki u-ungngan Absalom et ya hakey ni biin kat-agun peteg e hi Tamar hu ngadan tu.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; e esta era mulher formosa à vista.
28 Dewwan toon law hu nelabah ni nanha-adan Absalom di Jerusalem nem eleg tun hekey ang-angen hi ametu.
28 Assim ficou Absalão dois anos inteiros em Jerusalém, e não viu a face do rei.
29 Entanni ey impaeyag Absalom hi Joab ma-lat itu-dak tun an mekihhummangan nan ametu nem eleg lumaw hi Joab.
29 Mandou, pois, Absalão chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém não quis vir a ele; e enviou ainda segunda vez e, contudo, não quis vir.
30 Lektattuy kan Absalom idan bega-en tuy “Lakkayyuy et yu legaben ida intanem tu etan di puyek tud neitakdul di puyek ku.” Et lumaw ida et legaben da intanem Joab.
30 Então disse aos seus servos: Vedes ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide, e ponde-lhe fogo. E os servos de Absalão puseram fogo ao pedaço de campo.
31 Entanni ey immali hi Joab di baley Absalom et kantuy “Kele mu impalgab hu intanem ku?”
31 Então Joabe se levantou, e veio a Absalão, em casa, e disse-lhe: Por que puseram os teus servos fogo ao pedaço de campo que é meu?
32 Hinumang Absalom e kantuy “Em, tep nenu-dakkak ni nampidwan an mengeyyag ni hi-gam nem eleg ka umli. Pinhed ku-et ni umlaw kad kad-an ama et mu ibegan hi-gatu hedin hipa gaputun yuwak ali inewit di Geshur et i-li yuwak di deya ey ay eleg damengu pinhed aman ang-angen tuwak. Heballi ew ngu eleg da-ak i-lidya et nanha-addak diman. Pinhed kun ang-angen, et hedin nambahullak, anin ni pepettey tuwak ni hi-gatu.”
32 E disse Absalão a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, veja eu a face do rei; e, se há ainda em mim alguma culpa, que me mate.
33 Limmaw hi Joab di kad-an David e patul et tu ehlen hu inhel Absalom ey impaeyag law nan David hi Absalom. Limmaw hi Absalom et manyuung et akwalen nan ametu.
33 Então foi Joabe ao rei, e assim lho disse. Então chamou a Absalão, e ele se apresentou ao rei, e se inclinou sobre o seu rosto em terra diante do rei; e o rei beijou a Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.