Gálatas 2
Hapit apo jos (IFU) vs NTLH
1 Nalahin chi himpolo ta han apat hi tagwon ja immuy ami khu ay Barnabas hichi ad Jerusalem, ja initnud mi hi Titus.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Immujaꞌ hichi, ti hijah tay chi empanomnom Apo Jos hi atoꞌ, ta ipa-innilaꞌ hana namati hichi hini Ebanghelyo an khun u ekaskasaba ay cha nuy Hentil. Emmatam ami hichi ad Jerusalem ja enajakhaꞌ hachi papangulun chi namati hotti un ami immiꞌ-igway. Ja nun-aliꞌ an amin ay chicha hana khun u itudtuchu ta maptoꞌ un cha apfuluton. Ti unchani kaykhu ja achi meꞌ-oh-ohha hato an papangulu ja ma-id kan inherpfin hachi intudtuchuꞌ hana Hentil chin hopapna ja ingkhana ad ugwani.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Hotti inapfulut cha, ti hi Titus an nun-ibpfaꞌ an Hentil, ja agkhuy cha impapilit an mumpakugit an amat ay ni khun aton chi Hudju.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ti gwacha hana uchumna an niꞌ-amung aychaꞌmi an khun mangali hi uncha namati, muti agkhuy cha. Hay hato ja niꞌ-amung cha ta e-ellengan cha nu ngachah chi khun mi aton an namati ay Kristo an achi khun mangunud hana urchin chi Hudju. Unagkhu la-ahna ja hay penhod cha ja un mi pfangngachon hay hana urchin an namabpfalud ay chaꞌmi.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Muti agkhuy mi mangkay inunud hato an penhod cha, ta achi marmarman hitay umannung an Ebanghelyo an i ta-o pinati.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Ja hay hachi papangulun chi namati ad Jerusalem ja niꞌ-apfulut cha hana khun u itudtuchu, ti ma-id ma-ali cha ay ha-in. Achiꞌ kaykhu ehnger hay hato papangulu an nangapfulut hana intudtuchuꞌ, ti ay Apo Jos ja ma-id allona hi akhaꞌkhaja khapo hi haad na.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Hotti hay hachi papangulu ja na-orman cha an impulang Apo Jos ay ha-in an mangtuchu ay ni Ebanghelyo hay hana Hentil, an amat khu ay Peter an impulang Apo Jos ay hija an manudtuchugwan hay hana Hudju.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Ti hi Apo Jos chi nangchat ay ni apfalinan Peter an manudtuchugwan hachi Hudju, ja hija khu chi nangchat ay tay apfalinaꞌ an manudtuchugwan hana Hentil.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Hotti hay hachi nipfilang hi nun-atakhay an papangulun chi namati ad Jerusalem, an cha James ja hi Peter ja hi John, ja un chaagkhu inannila an hi Apo Jos chi nangchat ay tay apfalinaꞌ, ja niꞌ-alamanu cha ay chaꞌmi ay Barnabas ta pangtikhan an apfuluton chaꞌmi an midchum ay chicha an muntamu ay ni tamun Apo Jos. Ja hay nunhahappitanan mi ja chaꞌmi ay Barnabas chi umuy hana Hentil ta ikhad cha an manudtuchugwan hana Hudju.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Hay oha an empfokha cha ja etoloy mi koma an tulungan hay hana napubli an Hudju, ja hijah tay chi ehehemad u an aton.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Numpfangngad ami ad Antokya ja immali hi Peter. Ja inhingar u hija, ti gwa han impukhit na.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Ti chin pengpenghana ja maphod chi khuna peꞌ-at an, anong un Hudju wenno Hentil, hon khun meꞌ-orpfong. Muti unagkhu immali hachi narpu ad Jerusalem an hennag apostol James ja khun cha allon hi paniyaw chi mimidchum hay hana namati an Hentil an agkhuy nakugit. Toma-ot hi Peter hi pamahigwan cha ay hija, hotti empokhong na an khun meꞌ-orpfong hi Hentil.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Hachi uchumna an namati an Hudju ad Antokya, ja neꞌta-ot cha ja achi cha khu podhon an midchum hachi Hentil an anong un cha anila an nehahalla hitay. Anong un hi Barnabas ja neꞌ-ampoy ay chicha.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Hi nanginnilaaꞌ an achi cha khun unuchon hitay umannung an Ebanghelyo, ja nun-ihingar u hi Peter ay chuy achoꞌlan chi namati ja inaliꞌ hi, “Anagkha ta un he-aon impapilit mu an unuchon hato Hentil hana ugalin chi Hudju? Chun he-a ja Hudju a, ja tenaynam chin niꞌtakhuwam khapo hi namatiyam ay Hesu Kristo, hotti amat a hi Hentil ad ugwani.”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Ja nun-echalanchan u an nangali ay Peter hi, “Netoꞌkhong ta an Hudju. Hotti achi ta miꞌpadchung hana Hentil an achi khun umunud hana urchin Moses.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Muti aniꞌ-ila ta an pfu-un hini pangunuchan ay ni urchin Moses chi khapo na hi pipfilangan ay Apo Jos hi magpong, ti un hini pamatiyan ay Hesu Kristo ja angkhay. Hotti chita khu an Hudju ja namati ta ay Kristo Hesus ta ipfilang chita hi magpong ay Apo Jos khapo hi namatiyan ta, an achi khapo hi ita pangunuchan ay ni urchin Moses. Ti ma-id oh-ohha hi mipfilang hi magpong khapo hi khuna pangunuchan hi urchin.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Ja hay penhod ta ja ipfilang chita ay Apo Jos hi magpong khapo hi nidchuman ta ay Kristo. Ja tayya an inapfulut ta an ma-id nat-onan ta hay hana Hentil an un ta-o numpapadchung an napfahulan. Unchani ja gway mangali hi, ‘Niya an hi Kristo chi khumapo hi pfumahulan cha, ti achi cha unuchon hana urchin.’ Munnaud an nehalla hitay hi icha allon.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Ti hitay urchin ja una ipatikhaw an pfimmahor ta-o, ti ma-id olog ta-o an mangunud an amin ay ni urchin. Hotti, nu pfangngachoꞌ hini punhocholaꞌ hi urchin ja pfumaholaꞌ.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Chin khun u punhocholan ay ni urchin Moses ja anilaꞌ an ma-id olog u an mangunud an amin ay ni allona, hot dusaonaꞌ chamchama ay Apo Jos khapo ay ni urchin. Hijaot un ad ugwani ja pfu-un hini urchin chi punhohodlanaꞌ ta gway atoꞌ an miꞌtakhu ay Apo Jos hi ma-id chi pogpogna.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Nidchumaꞌ an ne-etoy ay Kristo hichi kros, hotti hi Kristo mahpay chi mamattakhu ay ha-in. Ti hini nepognachan tay piꞌtakhuwaꞌ ad ugwani ja hitay pammatiꞌ ay Kristo an Empfalay Apo Jos, an nangpatikhaw ay ni pamhod na ay ha-in hi nangchatana ay ni piꞌtakhuwana.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Hotti achiꞌ ipaꞌ-igwin hitay khohkhoh Apo Jos. Ti nu hini pangunuchan ay ni urchin Moses chi khapo na ja un ta mipfilang hi magpong hot ma-id inherpfin chin natajan Kristo.” Hay hato chi nun-aliꞌ ay Peter ad Antokya.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.