Atos 28

Hapit apo jos (IFU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chimma-ar ami ja inannila mi an hay ngachan chuy an lota an gwa ay chuy khawwan chuy baybay ja ad Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ja hachi tatakhu ay chuy an pfuglay ja mapmaphod chi enat cha ay chaꞌmi. Nun-apoy cha hi nun-anichuwan mi, ti tungnin ja khun umuchan.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Amat hichi ja i namateng hi Paul ja intongo mi. Ja unagkhu immatong chin pateng ja pfimmutay han ohan ulog an ninidchum. Enehpfat na chin ngamoy Paul ja nipfipfitin.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Unagkhu tinnig hachi eMalta chin nipfipfitin an ulog ja gwahchinonon hon inali na hi, “Oha ay chita hitay an pemmatoy ti omod. Anong atag un agkhuy narteng ja matoy chamchama an pfalloh ni pfahor na.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Muti enggwalaggwag Paul ja nakhah chin ulog ay chuy apoy ja ma-id na-at ay hija.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Hehemmon hachi eMalta nu pfumlar chin ngamoy Paul wenno matuꞌ-in ta matoy, muti napfaypfajag an hehennod cha ja ma-id na-at ay hija. Ja narman chin nomnom cha ja inali cha hi oha hija an ab-apfunijan.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Ja hini ap-apo cha ay chuy an pfuglay ja hi Publius an cho-or chi lota na an nehegkhon ay chuy pingngit chi baybay. Ja maphod chi enat na an nummangili ay chaꞌmi hi toloh arkhaw.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Netongor ja gwa an numpepekheng hi aman Publius an penopomtang ja na-ertor. Immuy hi Paul ay hija ja engkalalakhana an khuna eh-a chin ngamoy na, ja temmenong hichuy an lakay.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Unot chengngor hachi tatakhu hichin na-at ja numpanga-ali an amin chin mumpunchokhoh ja engkalalakhan khu Paul hot numpangatenong cha.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 — ausente —
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 — ausente —
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Amat hichi ja ne-atam ami ad Sirakuse ja nunnanong ami hi toloh arkhaw.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ja empacheh mi khu ja ne-atam ami ad Regium. Chin nun-inggwiꞌgwiit ja gwacha han ijah an timmulong an nangtulud ay chuy papor an nunlukhanan mi. Hotti empacheh mi khu ja emmatam ami hichi ad Puteoli ay chuy me-aggwan arkhaw.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ja chinakngan mi hachi uchumna an namati ja enajakhan chaꞌmi an munnanong hi ohay markhachu. Napfalin ja entoloy mi an umuy ad Rome.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Chengngor hachi namati ad Rome an gwa an omatam ami, ja immali cha an manittum ay chaꞌmi. Chinittum mi hana uchumna ay ni pfuglay an nangngachan hi palahan Apius, ja hana uchumna ja chinittum mi ay ni pfuglay an allon cha hi “Tolo an Punnangngan”. Ja unot tinnig Paul chicha ja nunyaman ay Apo Jos ja pfimmi-ah mahpay chin nomnom na.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Emmatam ami ad Rome ja agkhuy cha impipfalud hi Paul, hotti un nunhehetto han pun-abangan ja khun gwarjaan han ohan hinchalo.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Immuy chi toloh arkhaw ja empa-ajag Paul hachi a-ap-apon chi Hudju ad Rome. Na-amung cha ja inali na hi, “A-akhi, anong un ma-id atag enat u hi napukhit hana i-ibpfa ta-o an Hudju ja agkhuy u pinahiw hana ugali ta-o an intuchun chin a-ammod, muti impipfaluchaꞌ chamchama ad Jerusalem ja en-agwataꞌ hanaRomano.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Hinumarjaaꞌ hachi Romano ja penhod cha an ipfu-aanaꞌ ti ma-id chinakngan cha hi pfahor u hi pamatajanaꞌ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Muti achi penhod hachi Hudju, hijaot unaꞌ napilitan an nangali hi umaliyaꞌ heto ad Rome ta hini Emperador chi manumarja ay ha-in. Anong un emmat heto ja achiꞌ nomnomon an echalom hana i-ibpfa ta-o ad Jerusalem.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Hijaot un u empa-ajag chaꞌju ta munhahapit ta-o, ti tan podhoꞌ an ipa-innila ay chaꞌju an napfapfangkelenganaꞌ khapo hi pammatiꞌ hana ingkarin Apo Jos ay chita-o an holag Israel, an umaliyan Kristo ja chin amahuwan chi natoy.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ja inali cha ay hija hi, “Ma-id tulaꞌ an narpu hay hachi i-ibpfa ta-o ad Jerusalem hi nanginnilaan mi. Anong un hana uchumna an ibpfa mi an narpu hichi ja ma-id inar-ali cha hi napukhit hi enat mu.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Muti podhon mi an chonglon nu ngachah chi allom an omaꞌ-atan tay pammati, ti chengngor mi an khun cha pahigwon hana papadchung mu an namati ay Hesus hiton apfuglapfuglay.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Amat hichi ja enegpong cha han arkhaw hi a-amungan cha.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ja gwacha chin uchumna an namati muti gwacha chamchama chin agkhuy.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Amat hichi ja gwa an epacheh cha ja khun cha munhohod-er, ja en-ang-angonoh Paul an nangali hi, “Umannung chin inalin ni Espiritu Santo hachi a-ammod ta-o an impatulaꞌ na ay profeta Isaiah hi nangarjana hi,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Umuy a ta allom hachi tatakhu hi,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Ti tayya an un ju tugwali achi podhon an chonglon
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Ja inalin khu Paul hi, “Mahapor an annilaon ju an mituchu hini hapit Apo Jos hana Hentil, hot ekhongahan cha hot miꞌtakhu cha ay hija.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Ja unot inalin Paul hitay ja himmanohongnger cha an nun-akak.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Nihihidchi hi Paul hi chugwah tagwon ay ni nun-abangana an pfalay, ja minangili na an amin chi hay immuy ay hija.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ja agkhuy temma-ot ja ma-id nangpagwa ay hija an mangekaskasaba ay Apo Hesu Kristo ja an mangtuchu ay ni omaꞌ-atan ni Pun-ap-apugwan Apo Jos.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.