Atos 28
Hapit apo jos (IFU) vs NTLH
1 Chimma-ar ami ja inannila mi an hay ngachan chuy an lota an gwa ay chuy khawwan chuy baybay ja ad Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ja hachi tatakhu ay chuy an pfuglay ja mapmaphod chi enat cha ay chaꞌmi. Nun-apoy cha hi nun-anichuwan mi, ti tungnin ja khun umuchan.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Amat hichi ja i namateng hi Paul ja intongo mi. Ja unagkhu immatong chin pateng ja pfimmutay han ohan ulog an ninidchum. Enehpfat na chin ngamoy Paul ja nipfipfitin.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Unagkhu tinnig hachi eMalta chin nipfipfitin an ulog ja gwahchinonon hon inali na hi, “Oha ay chita hitay an pemmatoy ti omod. Anong atag un agkhuy narteng ja matoy chamchama an pfalloh ni pfahor na.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Muti enggwalaggwag Paul ja nakhah chin ulog ay chuy apoy ja ma-id na-at ay hija.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Hehemmon hachi eMalta nu pfumlar chin ngamoy Paul wenno matuꞌ-in ta matoy, muti napfaypfajag an hehennod cha ja ma-id na-at ay hija. Ja narman chin nomnom cha ja inali cha hi oha hija an ab-apfunijan.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ja hini ap-apo cha ay chuy an pfuglay ja hi Publius an cho-or chi lota na an nehegkhon ay chuy pingngit chi baybay. Ja maphod chi enat na an nummangili ay chaꞌmi hi toloh arkhaw.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Netongor ja gwa an numpepekheng hi aman Publius an penopomtang ja na-ertor. Immuy hi Paul ay hija ja engkalalakhana an khuna eh-a chin ngamoy na, ja temmenong hichuy an lakay.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Unot chengngor hachi tatakhu hichin na-at ja numpanga-ali an amin chin mumpunchokhoh ja engkalalakhan khu Paul hot numpangatenong cha.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 — ausente —
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 — ausente —
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Amat hichi ja ne-atam ami ad Sirakuse ja nunnanong ami hi toloh arkhaw.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ja empacheh mi khu ja ne-atam ami ad Regium. Chin nun-inggwiꞌgwiit ja gwacha han ijah an timmulong an nangtulud ay chuy papor an nunlukhanan mi. Hotti empacheh mi khu ja emmatam ami hichi ad Puteoli ay chuy me-aggwan arkhaw.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ja chinakngan mi hachi uchumna an namati ja enajakhan chaꞌmi an munnanong hi ohay markhachu. Napfalin ja entoloy mi an umuy ad Rome.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Chengngor hachi namati ad Rome an gwa an omatam ami, ja immali cha an manittum ay chaꞌmi. Chinittum mi hana uchumna ay ni pfuglay an nangngachan hi palahan Apius, ja hana uchumna ja chinittum mi ay ni pfuglay an allon cha hi “Tolo an Punnangngan”. Ja unot tinnig Paul chicha ja nunyaman ay Apo Jos ja pfimmi-ah mahpay chin nomnom na.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Emmatam ami ad Rome ja agkhuy cha impipfalud hi Paul, hotti un nunhehetto han pun-abangan ja khun gwarjaan han ohan hinchalo.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Immuy chi toloh arkhaw ja empa-ajag Paul hachi a-ap-apon chi Hudju ad Rome. Na-amung cha ja inali na hi, “A-akhi, anong un ma-id atag enat u hi napukhit hana i-ibpfa ta-o an Hudju ja agkhuy u pinahiw hana ugali ta-o an intuchun chin a-ammod, muti impipfaluchaꞌ chamchama ad Jerusalem ja en-agwataꞌ hanaRomano.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Hinumarjaaꞌ hachi Romano ja penhod cha an ipfu-aanaꞌ ti ma-id chinakngan cha hi pfahor u hi pamatajanaꞌ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Muti achi penhod hachi Hudju, hijaot unaꞌ napilitan an nangali hi umaliyaꞌ heto ad Rome ta hini Emperador chi manumarja ay ha-in. Anong un emmat heto ja achiꞌ nomnomon an echalom hana i-ibpfa ta-o ad Jerusalem.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Hijaot un u empa-ajag chaꞌju ta munhahapit ta-o, ti tan podhoꞌ an ipa-innila ay chaꞌju an napfapfangkelenganaꞌ khapo hi pammatiꞌ hana ingkarin Apo Jos ay chita-o an holag Israel, an umaliyan Kristo ja chin amahuwan chi natoy.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ja inali cha ay hija hi, “Ma-id tulaꞌ an narpu hay hachi i-ibpfa ta-o ad Jerusalem hi nanginnilaan mi. Anong un hana uchumna an ibpfa mi an narpu hichi ja ma-id inar-ali cha hi napukhit hi enat mu.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Muti podhon mi an chonglon nu ngachah chi allom an omaꞌ-atan tay pammati, ti chengngor mi an khun cha pahigwon hana papadchung mu an namati ay Hesus hiton apfuglapfuglay.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Amat hichi ja enegpong cha han arkhaw hi a-amungan cha.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ja gwacha chin uchumna an namati muti gwacha chamchama chin agkhuy.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Amat hichi ja gwa an epacheh cha ja khun cha munhohod-er, ja en-ang-angonoh Paul an nangali hi, “Umannung chin inalin ni Espiritu Santo hachi a-ammod ta-o an impatulaꞌ na ay profeta Isaiah hi nangarjana hi,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Umuy a ta allom hachi tatakhu hi,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Ti tayya an un ju tugwali achi podhon an chonglon
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ja inalin khu Paul hi, “Mahapor an annilaon ju an mituchu hini hapit Apo Jos hana Hentil, hot ekhongahan cha hot miꞌtakhu cha ay hija.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Ja unot inalin Paul hitay ja himmanohongnger cha an nun-akak.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Nihihidchi hi Paul hi chugwah tagwon ay ni nun-abangana an pfalay, ja minangili na an amin chi hay immuy ay hija.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ja agkhuy temma-ot ja ma-id nangpagwa ay hija an mangekaskasaba ay Apo Hesu Kristo ja an mangtuchu ay ni omaꞌ-atan ni Pun-ap-apugwan Apo Jos.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.