Atos 28

Hapit apo jos (IFU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chimma-ar ami ja inannila mi an hay ngachan chuy an lota an gwa ay chuy khawwan chuy baybay ja ad Malta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ja hachi tatakhu ay chuy an pfuglay ja mapmaphod chi enat cha ay chaꞌmi. Nun-apoy cha hi nun-anichuwan mi, ti tungnin ja khun umuchan.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Amat hichi ja i namateng hi Paul ja intongo mi. Ja unagkhu immatong chin pateng ja pfimmutay han ohan ulog an ninidchum. Enehpfat na chin ngamoy Paul ja nipfipfitin.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Unagkhu tinnig hachi eMalta chin nipfipfitin an ulog ja gwahchinonon hon inali na hi, “Oha ay chita hitay an pemmatoy ti omod. Anong atag un agkhuy narteng ja matoy chamchama an pfalloh ni pfahor na.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Muti enggwalaggwag Paul ja nakhah chin ulog ay chuy apoy ja ma-id na-at ay hija.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Hehemmon hachi eMalta nu pfumlar chin ngamoy Paul wenno matuꞌ-in ta matoy, muti napfaypfajag an hehennod cha ja ma-id na-at ay hija. Ja narman chin nomnom cha ja inali cha hi oha hija an ab-apfunijan.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ja hini ap-apo cha ay chuy an pfuglay ja hi Publius an cho-or chi lota na an nehegkhon ay chuy pingngit chi baybay. Ja maphod chi enat na an nummangili ay chaꞌmi hi toloh arkhaw.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Netongor ja gwa an numpepekheng hi aman Publius an penopomtang ja na-ertor. Immuy hi Paul ay hija ja engkalalakhana an khuna eh-a chin ngamoy na, ja temmenong hichuy an lakay.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Unot chengngor hachi tatakhu hichin na-at ja numpanga-ali an amin chin mumpunchokhoh ja engkalalakhan khu Paul hot numpangatenong cha.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 — ausente —
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 — ausente —
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Amat hichi ja ne-atam ami ad Sirakuse ja nunnanong ami hi toloh arkhaw.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ja empacheh mi khu ja ne-atam ami ad Regium. Chin nun-inggwiꞌgwiit ja gwacha han ijah an timmulong an nangtulud ay chuy papor an nunlukhanan mi. Hotti empacheh mi khu ja emmatam ami hichi ad Puteoli ay chuy me-aggwan arkhaw.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Ja chinakngan mi hachi uchumna an namati ja enajakhan chaꞌmi an munnanong hi ohay markhachu. Napfalin ja entoloy mi an umuy ad Rome.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Chengngor hachi namati ad Rome an gwa an omatam ami, ja immali cha an manittum ay chaꞌmi. Chinittum mi hana uchumna ay ni pfuglay an nangngachan hi palahan Apius, ja hana uchumna ja chinittum mi ay ni pfuglay an allon cha hi “Tolo an Punnangngan”. Ja unot tinnig Paul chicha ja nunyaman ay Apo Jos ja pfimmi-ah mahpay chin nomnom na.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Emmatam ami ad Rome ja agkhuy cha impipfalud hi Paul, hotti un nunhehetto han pun-abangan ja khun gwarjaan han ohan hinchalo.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Immuy chi toloh arkhaw ja empa-ajag Paul hachi a-ap-apon chi Hudju ad Rome. Na-amung cha ja inali na hi, “A-akhi, anong un ma-id atag enat u hi napukhit hana i-ibpfa ta-o an Hudju ja agkhuy u pinahiw hana ugali ta-o an intuchun chin a-ammod, muti impipfaluchaꞌ chamchama ad Jerusalem ja en-agwataꞌ hanaRomano.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Hinumarjaaꞌ hachi Romano ja penhod cha an ipfu-aanaꞌ ti ma-id chinakngan cha hi pfahor u hi pamatajanaꞌ.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Muti achi penhod hachi Hudju, hijaot unaꞌ napilitan an nangali hi umaliyaꞌ heto ad Rome ta hini Emperador chi manumarja ay ha-in. Anong un emmat heto ja achiꞌ nomnomon an echalom hana i-ibpfa ta-o ad Jerusalem.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Hijaot un u empa-ajag chaꞌju ta munhahapit ta-o, ti tan podhoꞌ an ipa-innila ay chaꞌju an napfapfangkelenganaꞌ khapo hi pammatiꞌ hana ingkarin Apo Jos ay chita-o an holag Israel, an umaliyan Kristo ja chin amahuwan chi natoy.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ja inali cha ay hija hi, “Ma-id tulaꞌ an narpu hay hachi i-ibpfa ta-o ad Jerusalem hi nanginnilaan mi. Anong un hana uchumna an ibpfa mi an narpu hichi ja ma-id inar-ali cha hi napukhit hi enat mu.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Muti podhon mi an chonglon nu ngachah chi allom an omaꞌ-atan tay pammati, ti chengngor mi an khun cha pahigwon hana papadchung mu an namati ay Hesus hiton apfuglapfuglay.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Amat hichi ja enegpong cha han arkhaw hi a-amungan cha.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Ja gwacha chin uchumna an namati muti gwacha chamchama chin agkhuy.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Amat hichi ja gwa an epacheh cha ja khun cha munhohod-er, ja en-ang-angonoh Paul an nangali hi, “Umannung chin inalin ni Espiritu Santo hachi a-ammod ta-o an impatulaꞌ na ay profeta Isaiah hi nangarjana hi,
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Umuy a ta allom hachi tatakhu hi,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Ti tayya an un ju tugwali achi podhon an chonglon
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Ja inalin khu Paul hi, “Mahapor an annilaon ju an mituchu hini hapit Apo Jos hana Hentil, hot ekhongahan cha hot miꞌtakhu cha ay hija.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Ja unot inalin Paul hitay ja himmanohongnger cha an nun-akak.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Nihihidchi hi Paul hi chugwah tagwon ay ni nun-abangana an pfalay, ja minangili na an amin chi hay immuy ay hija.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Ja agkhuy temma-ot ja ma-id nangpagwa ay hija an mangekaskasaba ay Apo Hesu Kristo ja an mangtuchu ay ni omaꞌ-atan ni Pun-ap-apugwan Apo Jos.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.