Atos 22
Hapit apo jos (IFU) vs VC
1 Ja inalin Paul hi, “Chaꞌju an a-ammod ja a-akhi, chonglon ju ta annilaon ju hini omaꞌ-atana.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Un chaagkhu chengngor an nunhapit hija hi hapit chi Hudju ja ma-id et-etot, ja entoloy Paul an nangali hi,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Ha-in ja Hudjuwaꞌ an netoꞌkhong hichi ad Tarsus an provincian chi Silisya, muti heto ad Jerusalem chi emmerkhaꞌ. Nun-achalaꞌ ay Gamaliel an anila ta-o an ma-ar-ali an mehtolo, ja tinuchugwanaꞌ an amin hana urchin chin a-ammod ta-o. Ja nunhegla hini pamhod u an munserbi ay Apo Jos an amat khu ay chaꞌju ingkhana ad ugwani.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ja pinarpalikhat u hachi namati ay Hesus ti nunchupap u chicha, linala-e ja pfinapfai, hon impipfalud u ja empapatoy u pay chin uchumna.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ja anilan ni natakhay an pachi ja hana uchumna an ap-apo ta-o an umannung hitay alloꞌ ti chichay nangpa-apjaaꞌ hana tulaꞌ an mangpa-innila hana i-ibpfa ta-o an Hudju hichi ad Damaskus an gway apfalinaꞌ an mamalak hay hana namati ay Hesu Kristo, ja an mang-ali ay chicha heto ad Jerusalem an napfapfangkelengan ta madusa cha.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Muti chin omajaꞌ ad Damaskus ja unagkhu gwa an me-atamaꞌ chin nahaꞌ-ad ja himpfumagkha ja nahenakhanaꞌ han pomooꞌ an narpu ad langit,
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 ja natuꞌ-inaꞌ. Ja chengngor u han hapit an nangali hi, ‘Saul, Saul, anagkha ta palikhatonaꞌ ay he-a?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ja inaliꞌ hi, ‘Apo, ngay ngachan mu mah?’ Ja inali na ay ha-in hi, ‘Ha-in hi Hesus an eNazaret an khun mu palikhaton.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Tinnig chin numpun-ibpfaꞌ chin mumpfinang muti agkhuy cha ne-egngor chin hapit an chengngor u.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ja inaliꞌ hi, ‘Apo, ngay podhom hi atoꞌ?’ Ja inali na hi, ‘Lomeggwat a ta umuy a hichi ad Damaskus ta hichi chi panginnilaam ay ni empadchong Apo Jos hi atom.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Pfinulagwaꞌ ay chuy tinnig u an pomooꞌ. Hotti unaꞌ pepenchon hachi numpun-ibpfaꞌ an immuy ad Damaskus.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Hichi ad Damaskus ja gwacha han ohan lala-e an hi Ananias an naꞌna-unnud ay ni urchin ta-o, ja lihpituwon an amin hachi Hudju an gawwah chi.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ja immali an niꞌtaꞌchug ay ha-in ja inali na hi, ‘Akhiꞌ Saul, ad ugwani ja mitikhaw hini matam!’ Ja himpfumagkha ja mitikhaw mahpay ja tinnig u hija.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ja inalin khu Ananias ay ha-in hi, ‘Hi Apo Jos an khun dayawon chin a-ammod ta-o chi namili ay he-a ta annilaom nu ngachah ni penhod na hi atom, ja ta gway enat mu an nannig ay ni magpong an pfaar na an hi Hesu Kristo ja an nangngor ay ni hapit na.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ti honakhon chi-a an i muntihtikhu an amin hi tatakhu ay ni tinnig mu ja chengngor mu.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Hotti ad ugwani ja achim etaktak ta epfokham ay Apo Jos ta pakawanona hana pfahor mu, ja numpabautisar a.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Chin numpfangngachaꞌ heto ad Jerusalem ja immujaꞌ hichi Templo an i mungkalalag. Ja gwa han nipatikhaw ay ha-in.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Tinnig u hi Apo Hesus an khun miꞌhapit ay ha-in ja inali na hi, ‘Khalakhalom ta makak a heto ad Jerusalem, ti achi apfuluton hachi tatakhu hini khun mu tihtikhuwan an omaꞌ-ataꞌ.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ja inaliꞌ ay hija hi, ‘Apo, anagkha ta achiyaꞌ pattiyon, ti anila cha an ha-in chin khun umuy hichi sinagoga an mumpanoplit ja mangpapfalud hana namati ay he-a.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ja chin namatajan cha ay Stephen ja ohaaꞌ an niꞌ-apfulut chin enat cha an namatoy ay hija, ti niꞌtataꞌchukhaꞌ an nanangchon chin lopfong cha.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ja inali na khu ay ha-in hi, ‘Makak a, ti honakhoꞌ he-a an umuy hichi achawwi an achaan hana Hentil.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Gwa an khun munchochongngor hachi Hudju, muti unagkhu inalin Paul hi un napfaar an umuy hana Hentil, ja emmomod chin pfungot cha. Ja hi-u-ugwap cha an nangali hi, “Patajon ta-o gwot ta achi miꞌtakhu hitay amat heto.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ja khun cha mun-umun-ugwap ja nun-egwalaggwag cha chin lopfong cha ja nun-ipatuꞌ-ug cha chin chapor khapo hi pfungot cha.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Hotti inalin chin ap-apon chi hinchalo hachi hinchalo na ta ipahikhop cha hi Paul hichi kampo. Ja inali na hi punhuplit cha ja un cha hanhanan nu ngay enat na an chimmalat chin nun-ugwapan chin tatakhu.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ja gwa an khina-utan cha hi Paul ta hupliton cha, ja inalin Paul chin oha an kapitan chi hinchalo an niꞌtataꞌchug hi, “Unchah mapfalin ay ni urchin ta-o an ipahuplit ju hay Romano nu agkhuy pay nahumarja?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ja unot chengngor chin kapitan hichuy inalin Paul ja immuy ay chuy ap-apo cha ja inali na hi, “Ngay aton ta-o mah? Ti Romano anu hichuy takhu an i mi hupliton.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Hotti immuy chin ap-apon chi hinchalo ay Paul ja inali na hi, “Un chah umannung an Romano a?” Tempfar Paul ja inali na hi, “Aa, ohaaꞌ an Romano.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ja inalin chin ap-apo hi, “Ohaaꞌ khu an numpfalin hi Romano muti cho-or chi pfinajachaꞌ.” Ja inalin Paul hi, “Ha-in ayya ja netoꞌkhongaꞌ an Romano, ti Romano hana ammod u.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Hotti numpumpfugnud hachi hinchalo an manoplit ay hija ti temma-ot cha, ja anong un chin ap-apo cha ja neꞌta-ot hi i na nangpapfangkelengan ay Paul an oha an Romano.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Penhod chamchama chin ap-apon chi hinchalo an hanhanan nu ngay ipapfahor hachi Hudju ay Paul. Hotti chin nun-inggwiꞌgwiit ja inamung na hachi a-ap-apon chi pachi ja an amin hachi uchumna an khun munhumarja ad Jerusalem ta humarjaon cha. Empa-aana chin pfangkeleng Paul ja in-uy na ay chicha.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.