Atos 22

Hapit apo jos (IFU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ja inalin Paul hi, “Chaꞌju an a-ammod ja a-akhi, chonglon ju ta annilaon ju hini omaꞌ-atana.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Un chaagkhu chengngor an nunhapit hija hi hapit chi Hudju ja ma-id et-etot, ja entoloy Paul an nangali hi,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Ha-in ja Hudjuwaꞌ an netoꞌkhong hichi ad Tarsus an provincian chi Silisya, muti heto ad Jerusalem chi emmerkhaꞌ. Nun-achalaꞌ ay Gamaliel an anila ta-o an ma-ar-ali an mehtolo, ja tinuchugwanaꞌ an amin hana urchin chin a-ammod ta-o. Ja nunhegla hini pamhod u an munserbi ay Apo Jos an amat khu ay chaꞌju ingkhana ad ugwani.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ja pinarpalikhat u hachi namati ay Hesus ti nunchupap u chicha, linala-e ja pfinapfai, hon impipfalud u ja empapatoy u pay chin uchumna.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ja anilan ni natakhay an pachi ja hana uchumna an ap-apo ta-o an umannung hitay alloꞌ ti chichay nangpa-apjaaꞌ hana tulaꞌ an mangpa-innila hana i-ibpfa ta-o an Hudju hichi ad Damaskus an gway apfalinaꞌ an mamalak hay hana namati ay Hesu Kristo, ja an mang-ali ay chicha heto ad Jerusalem an napfapfangkelengan ta madusa cha.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Muti chin omajaꞌ ad Damaskus ja unagkhu gwa an me-atamaꞌ chin nahaꞌ-ad ja himpfumagkha ja nahenakhanaꞌ han pomooꞌ an narpu ad langit,
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 ja natuꞌ-inaꞌ. Ja chengngor u han hapit an nangali hi, ‘Saul, Saul, anagkha ta palikhatonaꞌ ay he-a?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ja inaliꞌ hi, ‘Apo, ngay ngachan mu mah?’ Ja inali na ay ha-in hi, ‘Ha-in hi Hesus an eNazaret an khun mu palikhaton.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Tinnig chin numpun-ibpfaꞌ chin mumpfinang muti agkhuy cha ne-egngor chin hapit an chengngor u.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ja inaliꞌ hi, ‘Apo, ngay podhom hi atoꞌ?’ Ja inali na hi, ‘Lomeggwat a ta umuy a hichi ad Damaskus ta hichi chi panginnilaam ay ni empadchong Apo Jos hi atom.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Pfinulagwaꞌ ay chuy tinnig u an pomooꞌ. Hotti unaꞌ pepenchon hachi numpun-ibpfaꞌ an immuy ad Damaskus.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Hichi ad Damaskus ja gwacha han ohan lala-e an hi Ananias an naꞌna-unnud ay ni urchin ta-o, ja lihpituwon an amin hachi Hudju an gawwah chi.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ja immali an niꞌtaꞌchug ay ha-in ja inali na hi, ‘Akhiꞌ Saul, ad ugwani ja mitikhaw hini matam!’ Ja himpfumagkha ja mitikhaw mahpay ja tinnig u hija.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ja inalin khu Ananias ay ha-in hi, ‘Hi Apo Jos an khun dayawon chin a-ammod ta-o chi namili ay he-a ta annilaom nu ngachah ni penhod na hi atom, ja ta gway enat mu an nannig ay ni magpong an pfaar na an hi Hesu Kristo ja an nangngor ay ni hapit na.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ti honakhon chi-a an i muntihtikhu an amin hi tatakhu ay ni tinnig mu ja chengngor mu.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Hotti ad ugwani ja achim etaktak ta epfokham ay Apo Jos ta pakawanona hana pfahor mu, ja numpabautisar a.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Chin numpfangngachaꞌ heto ad Jerusalem ja immujaꞌ hichi Templo an i mungkalalag. Ja gwa han nipatikhaw ay ha-in.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Tinnig u hi Apo Hesus an khun miꞌhapit ay ha-in ja inali na hi, ‘Khalakhalom ta makak a heto ad Jerusalem, ti achi apfuluton hachi tatakhu hini khun mu tihtikhuwan an omaꞌ-ataꞌ.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ja inaliꞌ ay hija hi, ‘Apo, anagkha ta achiyaꞌ pattiyon, ti anila cha an ha-in chin khun umuy hichi sinagoga an mumpanoplit ja mangpapfalud hana namati ay he-a.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ja chin namatajan cha ay Stephen ja ohaaꞌ an niꞌ-apfulut chin enat cha an namatoy ay hija, ti niꞌtataꞌchukhaꞌ an nanangchon chin lopfong cha.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ja inali na khu ay ha-in hi, ‘Makak a, ti honakhoꞌ he-a an umuy hichi achawwi an achaan hana Hentil.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Gwa an khun munchochongngor hachi Hudju, muti unagkhu inalin Paul hi un napfaar an umuy hana Hentil, ja emmomod chin pfungot cha. Ja hi-u-ugwap cha an nangali hi, “Patajon ta-o gwot ta achi miꞌtakhu hitay amat heto.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ja khun cha mun-umun-ugwap ja nun-egwalaggwag cha chin lopfong cha ja nun-ipatuꞌ-ug cha chin chapor khapo hi pfungot cha.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Hotti inalin chin ap-apon chi hinchalo hachi hinchalo na ta ipahikhop cha hi Paul hichi kampo. Ja inali na hi punhuplit cha ja un cha hanhanan nu ngay enat na an chimmalat chin nun-ugwapan chin tatakhu.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ja gwa an khina-utan cha hi Paul ta hupliton cha, ja inalin Paul chin oha an kapitan chi hinchalo an niꞌtataꞌchug hi, “Unchah mapfalin ay ni urchin ta-o an ipahuplit ju hay Romano nu agkhuy pay nahumarja?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ja unot chengngor chin kapitan hichuy inalin Paul ja immuy ay chuy ap-apo cha ja inali na hi, “Ngay aton ta-o mah? Ti Romano anu hichuy takhu an i mi hupliton.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Hotti immuy chin ap-apon chi hinchalo ay Paul ja inali na hi, “Un chah umannung an Romano a?” Tempfar Paul ja inali na hi, “Aa, ohaaꞌ an Romano.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ja inalin chin ap-apo hi, “Ohaaꞌ khu an numpfalin hi Romano muti cho-or chi pfinajachaꞌ.” Ja inalin Paul hi, “Ha-in ayya ja netoꞌkhongaꞌ an Romano, ti Romano hana ammod u.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Hotti numpumpfugnud hachi hinchalo an manoplit ay hija ti temma-ot cha, ja anong un chin ap-apo cha ja neꞌta-ot hi i na nangpapfangkelengan ay Paul an oha an Romano.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Penhod chamchama chin ap-apon chi hinchalo an hanhanan nu ngay ipapfahor hachi Hudju ay Paul. Hotti chin nun-inggwiꞌgwiit ja inamung na hachi a-ap-apon chi pachi ja an amin hachi uchumna an khun munhumarja ad Jerusalem ta humarjaon cha. Empa-aana chin pfangkeleng Paul ja in-uy na ay chicha.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.