Atos 22
Hapit apo jos (IFU) vs NVT
1 Ja inalin Paul hi, “Chaꞌju an a-ammod ja a-akhi, chonglon ju ta annilaon ju hini omaꞌ-atana.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Un chaagkhu chengngor an nunhapit hija hi hapit chi Hudju ja ma-id et-etot, ja entoloy Paul an nangali hi,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ha-in ja Hudjuwaꞌ an netoꞌkhong hichi ad Tarsus an provincian chi Silisya, muti heto ad Jerusalem chi emmerkhaꞌ. Nun-achalaꞌ ay Gamaliel an anila ta-o an ma-ar-ali an mehtolo, ja tinuchugwanaꞌ an amin hana urchin chin a-ammod ta-o. Ja nunhegla hini pamhod u an munserbi ay Apo Jos an amat khu ay chaꞌju ingkhana ad ugwani.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ja pinarpalikhat u hachi namati ay Hesus ti nunchupap u chicha, linala-e ja pfinapfai, hon impipfalud u ja empapatoy u pay chin uchumna.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ja anilan ni natakhay an pachi ja hana uchumna an ap-apo ta-o an umannung hitay alloꞌ ti chichay nangpa-apjaaꞌ hana tulaꞌ an mangpa-innila hana i-ibpfa ta-o an Hudju hichi ad Damaskus an gway apfalinaꞌ an mamalak hay hana namati ay Hesu Kristo, ja an mang-ali ay chicha heto ad Jerusalem an napfapfangkelengan ta madusa cha.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Muti chin omajaꞌ ad Damaskus ja unagkhu gwa an me-atamaꞌ chin nahaꞌ-ad ja himpfumagkha ja nahenakhanaꞌ han pomooꞌ an narpu ad langit,
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 ja natuꞌ-inaꞌ. Ja chengngor u han hapit an nangali hi, ‘Saul, Saul, anagkha ta palikhatonaꞌ ay he-a?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ja inaliꞌ hi, ‘Apo, ngay ngachan mu mah?’ Ja inali na ay ha-in hi, ‘Ha-in hi Hesus an eNazaret an khun mu palikhaton.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Tinnig chin numpun-ibpfaꞌ chin mumpfinang muti agkhuy cha ne-egngor chin hapit an chengngor u.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ja inaliꞌ hi, ‘Apo, ngay podhom hi atoꞌ?’ Ja inali na hi, ‘Lomeggwat a ta umuy a hichi ad Damaskus ta hichi chi panginnilaam ay ni empadchong Apo Jos hi atom.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Pfinulagwaꞌ ay chuy tinnig u an pomooꞌ. Hotti unaꞌ pepenchon hachi numpun-ibpfaꞌ an immuy ad Damaskus.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Hichi ad Damaskus ja gwacha han ohan lala-e an hi Ananias an naꞌna-unnud ay ni urchin ta-o, ja lihpituwon an amin hachi Hudju an gawwah chi.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ja immali an niꞌtaꞌchug ay ha-in ja inali na hi, ‘Akhiꞌ Saul, ad ugwani ja mitikhaw hini matam!’ Ja himpfumagkha ja mitikhaw mahpay ja tinnig u hija.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ja inalin khu Ananias ay ha-in hi, ‘Hi Apo Jos an khun dayawon chin a-ammod ta-o chi namili ay he-a ta annilaom nu ngachah ni penhod na hi atom, ja ta gway enat mu an nannig ay ni magpong an pfaar na an hi Hesu Kristo ja an nangngor ay ni hapit na.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ti honakhon chi-a an i muntihtikhu an amin hi tatakhu ay ni tinnig mu ja chengngor mu.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Hotti ad ugwani ja achim etaktak ta epfokham ay Apo Jos ta pakawanona hana pfahor mu, ja numpabautisar a.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Chin numpfangngachaꞌ heto ad Jerusalem ja immujaꞌ hichi Templo an i mungkalalag. Ja gwa han nipatikhaw ay ha-in.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Tinnig u hi Apo Hesus an khun miꞌhapit ay ha-in ja inali na hi, ‘Khalakhalom ta makak a heto ad Jerusalem, ti achi apfuluton hachi tatakhu hini khun mu tihtikhuwan an omaꞌ-ataꞌ.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ja inaliꞌ ay hija hi, ‘Apo, anagkha ta achiyaꞌ pattiyon, ti anila cha an ha-in chin khun umuy hichi sinagoga an mumpanoplit ja mangpapfalud hana namati ay he-a.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ja chin namatajan cha ay Stephen ja ohaaꞌ an niꞌ-apfulut chin enat cha an namatoy ay hija, ti niꞌtataꞌchukhaꞌ an nanangchon chin lopfong cha.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ja inali na khu ay ha-in hi, ‘Makak a, ti honakhoꞌ he-a an umuy hichi achawwi an achaan hana Hentil.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Gwa an khun munchochongngor hachi Hudju, muti unagkhu inalin Paul hi un napfaar an umuy hana Hentil, ja emmomod chin pfungot cha. Ja hi-u-ugwap cha an nangali hi, “Patajon ta-o gwot ta achi miꞌtakhu hitay amat heto.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ja khun cha mun-umun-ugwap ja nun-egwalaggwag cha chin lopfong cha ja nun-ipatuꞌ-ug cha chin chapor khapo hi pfungot cha.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Hotti inalin chin ap-apon chi hinchalo hachi hinchalo na ta ipahikhop cha hi Paul hichi kampo. Ja inali na hi punhuplit cha ja un cha hanhanan nu ngay enat na an chimmalat chin nun-ugwapan chin tatakhu.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ja gwa an khina-utan cha hi Paul ta hupliton cha, ja inalin Paul chin oha an kapitan chi hinchalo an niꞌtataꞌchug hi, “Unchah mapfalin ay ni urchin ta-o an ipahuplit ju hay Romano nu agkhuy pay nahumarja?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ja unot chengngor chin kapitan hichuy inalin Paul ja immuy ay chuy ap-apo cha ja inali na hi, “Ngay aton ta-o mah? Ti Romano anu hichuy takhu an i mi hupliton.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Hotti immuy chin ap-apon chi hinchalo ay Paul ja inali na hi, “Un chah umannung an Romano a?” Tempfar Paul ja inali na hi, “Aa, ohaaꞌ an Romano.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ja inalin chin ap-apo hi, “Ohaaꞌ khu an numpfalin hi Romano muti cho-or chi pfinajachaꞌ.” Ja inalin Paul hi, “Ha-in ayya ja netoꞌkhongaꞌ an Romano, ti Romano hana ammod u.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Hotti numpumpfugnud hachi hinchalo an manoplit ay hija ti temma-ot cha, ja anong un chin ap-apo cha ja neꞌta-ot hi i na nangpapfangkelengan ay Paul an oha an Romano.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Penhod chamchama chin ap-apon chi hinchalo an hanhanan nu ngay ipapfahor hachi Hudju ay Paul. Hotti chin nun-inggwiꞌgwiit ja inamung na hachi a-ap-apon chi pachi ja an amin hachi uchumna an khun munhumarja ad Jerusalem ta humarjaon cha. Empa-aana chin pfangkeleng Paul ja in-uy na ay chicha.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.