Atos 20
Hapit apo jos (IFU) vs VC
1 Napfalin hitay ja inamung Paul hachi namati ja tinugtukhuna chicha tapfumi-ah cha hi pammati. Napfalin ja pfimmokha ja empacheh na an umuy ad Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ja an amin hachi apfuglapfuglay an enenggwana ja tinukhuna hachi namati ingkhana hi ne-atam ad Greece.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ja nihihidchi hi toloh pfulan. Gwa an mun-ar-alimanman an munlukhan hi papor an umuy ad Syria ja chengngor na an nunhahapit hachi Hudju an i cha pfuta-an ta patajon cha hija. Amat hichi ja agkhuy entoloy Paul an umuy ja numpfangngad ta agwuna khu ad Macedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ja gwacha hana numpun-ibpfa na an cha Sopater an empfalay Pirus an eBerea, ja cha Aristarkus ay Secundus an eTesalonika, ja hi Gayus an eDerbe, ja hi Timoti, ja cha Tikikus ay Trofimus an e-Asia.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Impangulu cha an immuy ad Troas ta hichi chi papannochan cha ay chaꞌmi ja hi Paul. Ja nuntaynan ami ay Paul ad Filipos.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Napfalin chin ngilin chi Hudju an khun cha anganan hi tenapay an ma-id pfinoꞌpfoꞌ na, ja nunlukhan ami hi papor an nangunud ad Troas. Immuy chi lemah arkhaw ja ne-atam ami ja chinakngan mi chin numpun-ibpfa mi an nangpangpangullu. Ja nihihidchi ami hi ohay markhachu.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ja chin Hapfachu hi nadhom ja na-amung ami an namati an mangan ay ni pangnomnoman chin natajan Kristo. Napfalin ja ente-an Paul an muntudtuchu ingkhana hi temmonga ti inali na hi epacheh mi chin mun-inggwiꞌgwiit.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Ja cho-or chin hilaw ay chuy nangennaꞌjab an kwarto ay chuy pfalay an na-amungan mi.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Ja gwa han ohan unga an lala-e an hi Eutikus an inu-umpfun chin tagwa. Ja khun muntumuntugtukhun hi Paul ja khun michumor hi Eutikus ja na-omtang ja naloꞌ. Unagkhu aꞌ-alina ja nakhah ja immuy hichi ahpfuna. Un cha agkhu i lenaꞌ-oy ja nanattoy.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Amat hichi ja niꞌpfutay hi Paul ta tikhana hi Eutikus ja nunjakotto ja hinaꞌjuju na, ja inali na hi, “Achi aju kumila ti matakhu.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Ja henongkhop ami ay Paul ja nangan ami. Ja entoloy Paul an niꞌhahapit hachi tatakhu ingkhana hi naꞌ-arkhaw ja un ami makak.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Ja in-anamut cha hi Eutikus an mamattakhu ja mun-an-anla an amin chin tatakhu.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Amat hichi ja nunlukhan ami hi papor ta ipangulu mi an umuy ad Asos, ti hichi chi inalin Paul hi punhoochan mi ay hija ta echallana an mangunud.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Ja chinakngan chaꞌmi ad Asos ja niꞌlukhan hi Paul ta umuy ami an amin hichi ad Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ja chin nun-inggwiꞌgwiit ja enenggwa mi ad Kios. Entoloy mi an umuy ja emmatam ami ad Samos chin me-aggwah arkhaw ja emmatam ami ad Miletus chin me-atloh arkhaw.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Ti inlahiyan mi ad Efesus an agkhuy mi intaꞌchug, khapo ta achi podhon Paul an mahalegwa ami. Ti umi-iyyahop hi pe-ataman mi ad Jerusalem ta ah-upan mi hini pfehtan chi Hudju an allon cha hi Pentekostes.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Hotti chin agawwachaan mi ad Miletus ja hennag Paul hana immuy ad Efesus an i mamokhaan hachi pangulun chi namati hichi ta umali cha an miꞌchittum ay chaꞌmi.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Immali cha ja inalin Paul ay chicha hi, “Anila ju an amin chi en-enat u an nete-a chin immaliyaꞌ heto ad Asia,
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 an enat u an amin chi tamun Apo Jos an na-ugman hi luwa ja panagpakumbaba. Ja cho-or hachi likhat an henortap u khapo hachi Hudju an namarpalikhat ay ha-in.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Anila ju khu an agkhuy u en-aamoh an nangtuchu ay ni hapit Apo Jos ti aphochan ju. Hotti intudtuchugwan chaꞌju ay ni khun ju a-amungan ja anong un hichi pfarpfalay ju.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Ja anila ju khu an numpadchung chin intuchuꞌ hachi Hudju ja hachi Hentil, an mahapor an chuꞌkhon ta-o hana pfahor ta-o ay Apo Jos ta mamati ta-o ay Apo Hesu Kristo.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ja tayya an umujaꞌ ad Jerusalem ad ugwani, ti hijah tay chi inalin ni Espiritu Santo, ja agkhuy u anila nu ngay ma-at ay ha-in hichi.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Muti anilaꞌ an mipfaluchaꞌ ja malikhatanaꞌ, ti hitay chi inalin ni Espiritu Santo an amin hi immajaꞌ.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Muti achiꞌ nonomnomon hitay piꞌtakhuwaꞌ, ti hini napfalor ay ha-in ja hini pangibpfohaꞌ ay tay impatamun Apo Hesus ay ha-in an imanihtikhuwan ay ni Ebanghelyo an panginnilaan ay ni khohkhoh Apo Jos.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Ja ad ugwani ja anilaꞌ an chaꞌju an engkasabaaꞌ ay ni omaꞌ-atan ni pun-ap-apugwan Apo Jos, ja angkhaynana an achiyaꞌ khu tigtikhan.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Hotti chonglon ju hitay alloꞌ. Nu gway achi mamati ay chaꞌju an ma-utaw chi piꞌtakhuwana ja ma-id pfahor u.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ti ma-id oh-ohha hi agkhuy u intuchu ay chaꞌju ay ni tukhun Apo Jos.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Hotti peꞌpa-ennongan ju hini pammati ju. Ja halimunan ju khu hana uchumna an namati an impulang ni Espiritu Santo ay chaꞌju. Enchokhan ju chicha an omaꞌ-at ay ni khun mumpahtor hi karnero, ti hi Apo Jos ja numpfalinon chita-o hi tatakhu na khapo chin chalan Kristo an nun-ajuh chin natajana.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ti taynaꞌ chaꞌju ja anilaꞌ an gwa hana uchumna an takhu an umali an mamaꞌ-i ay ni pammati ju, an amat hana atattata-ot an khenger an khun omman hi karnero.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ja anong un hana ninidchum ay chaꞌju an namati, ja gwachay muntudtuchu hi umallilaw, ja makhujud mangkay hana namati ja niꞌ-unud cha ay chicha.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Hotti pa-ennongan ju ta achi aju ma-allilaw. Ja nomnomon ju chin nihihinnaaꞌ ay chaꞌju hi toloh tagwon an khun muntudtuchu. Lapfi ja arkhagwan ja intugtukhaꞌ an nanukhun ay chaꞌju an na-ugman hi luwaꞌ.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Hotti ad ugwani ja ehchor u chaꞌju ay Apo Jos ja ay ni ingkari na an khohkhoh na ay chaꞌju. Hijay gway apfalinana an mangpapfi-ah ay ni pammati ju ja ichat na hana bindisyon an epfanoh na hana numpfalinona hi tatakhu na.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Ma-id enamnagwaꞌ hi pihu ja pfalituꞌ ja lopfong ju.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ti anila ju an khun u pfoꞌlaon hana mahapor mi hana numpun-ibpfaꞌ.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 An amin hana enat u ja impatikhaw u an mahapor an mahlo ta-o an muntamu ta gway itolong ta-o hana ma-id mapfalina. Achi ta-o alichuwan chin inalin Apo Hesus hi nangarjana hi, ‘Akhaꞌkhaja hay hana mangchat mu hay hana chumagwat.’ ”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Napfalin chin inalin Paul ja numpunheppe cha ja nungkalalag cha an amin.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ja nun-agwar cha hi Paul ja khun cha kumila.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Ti ahighikha chin inalin Paul an achi cha mahpay tigtikhan hija. Amat hichi ja intulud cha hichi pingngit chi baybay ja nunlukhan han papor.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.