Atos 20
Hapit apo jos (IFU) vs NVT
1 Napfalin hitay ja inamung Paul hachi namati ja tinugtukhuna chicha tapfumi-ah cha hi pammati. Napfalin ja pfimmokha ja empacheh na an umuy ad Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ja an amin hachi apfuglapfuglay an enenggwana ja tinukhuna hachi namati ingkhana hi ne-atam ad Greece.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Ja nihihidchi hi toloh pfulan. Gwa an mun-ar-alimanman an munlukhan hi papor an umuy ad Syria ja chengngor na an nunhahapit hachi Hudju an i cha pfuta-an ta patajon cha hija. Amat hichi ja agkhuy entoloy Paul an umuy ja numpfangngad ta agwuna khu ad Macedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ja gwacha hana numpun-ibpfa na an cha Sopater an empfalay Pirus an eBerea, ja cha Aristarkus ay Secundus an eTesalonika, ja hi Gayus an eDerbe, ja hi Timoti, ja cha Tikikus ay Trofimus an e-Asia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Impangulu cha an immuy ad Troas ta hichi chi papannochan cha ay chaꞌmi ja hi Paul. Ja nuntaynan ami ay Paul ad Filipos.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Napfalin chin ngilin chi Hudju an khun cha anganan hi tenapay an ma-id pfinoꞌpfoꞌ na, ja nunlukhan ami hi papor an nangunud ad Troas. Immuy chi lemah arkhaw ja ne-atam ami ja chinakngan mi chin numpun-ibpfa mi an nangpangpangullu. Ja nihihidchi ami hi ohay markhachu.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ja chin Hapfachu hi nadhom ja na-amung ami an namati an mangan ay ni pangnomnoman chin natajan Kristo. Napfalin ja ente-an Paul an muntudtuchu ingkhana hi temmonga ti inali na hi epacheh mi chin mun-inggwiꞌgwiit.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ja cho-or chin hilaw ay chuy nangennaꞌjab an kwarto ay chuy pfalay an na-amungan mi.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ja gwa han ohan unga an lala-e an hi Eutikus an inu-umpfun chin tagwa. Ja khun muntumuntugtukhun hi Paul ja khun michumor hi Eutikus ja na-omtang ja naloꞌ. Unagkhu aꞌ-alina ja nakhah ja immuy hichi ahpfuna. Un cha agkhu i lenaꞌ-oy ja nanattoy.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Amat hichi ja niꞌpfutay hi Paul ta tikhana hi Eutikus ja nunjakotto ja hinaꞌjuju na, ja inali na hi, “Achi aju kumila ti matakhu.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Ja henongkhop ami ay Paul ja nangan ami. Ja entoloy Paul an niꞌhahapit hachi tatakhu ingkhana hi naꞌ-arkhaw ja un ami makak.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Ja in-anamut cha hi Eutikus an mamattakhu ja mun-an-anla an amin chin tatakhu.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Amat hichi ja nunlukhan ami hi papor ta ipangulu mi an umuy ad Asos, ti hichi chi inalin Paul hi punhoochan mi ay hija ta echallana an mangunud.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ja chinakngan chaꞌmi ad Asos ja niꞌlukhan hi Paul ta umuy ami an amin hichi ad Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ja chin nun-inggwiꞌgwiit ja enenggwa mi ad Kios. Entoloy mi an umuy ja emmatam ami ad Samos chin me-aggwah arkhaw ja emmatam ami ad Miletus chin me-atloh arkhaw.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ti inlahiyan mi ad Efesus an agkhuy mi intaꞌchug, khapo ta achi podhon Paul an mahalegwa ami. Ti umi-iyyahop hi pe-ataman mi ad Jerusalem ta ah-upan mi hini pfehtan chi Hudju an allon cha hi Pentekostes.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Hotti chin agawwachaan mi ad Miletus ja hennag Paul hana immuy ad Efesus an i mamokhaan hachi pangulun chi namati hichi ta umali cha an miꞌchittum ay chaꞌmi.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Immali cha ja inalin Paul ay chicha hi, “Anila ju an amin chi en-enat u an nete-a chin immaliyaꞌ heto ad Asia,
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 an enat u an amin chi tamun Apo Jos an na-ugman hi luwa ja panagpakumbaba. Ja cho-or hachi likhat an henortap u khapo hachi Hudju an namarpalikhat ay ha-in.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Anila ju khu an agkhuy u en-aamoh an nangtuchu ay ni hapit Apo Jos ti aphochan ju. Hotti intudtuchugwan chaꞌju ay ni khun ju a-amungan ja anong un hichi pfarpfalay ju.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ja anila ju khu an numpadchung chin intuchuꞌ hachi Hudju ja hachi Hentil, an mahapor an chuꞌkhon ta-o hana pfahor ta-o ay Apo Jos ta mamati ta-o ay Apo Hesu Kristo.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ja tayya an umujaꞌ ad Jerusalem ad ugwani, ti hijah tay chi inalin ni Espiritu Santo, ja agkhuy u anila nu ngay ma-at ay ha-in hichi.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Muti anilaꞌ an mipfaluchaꞌ ja malikhatanaꞌ, ti hitay chi inalin ni Espiritu Santo an amin hi immajaꞌ.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Muti achiꞌ nonomnomon hitay piꞌtakhuwaꞌ, ti hini napfalor ay ha-in ja hini pangibpfohaꞌ ay tay impatamun Apo Hesus ay ha-in an imanihtikhuwan ay ni Ebanghelyo an panginnilaan ay ni khohkhoh Apo Jos.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Ja ad ugwani ja anilaꞌ an chaꞌju an engkasabaaꞌ ay ni omaꞌ-atan ni pun-ap-apugwan Apo Jos, ja angkhaynana an achiyaꞌ khu tigtikhan.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Hotti chonglon ju hitay alloꞌ. Nu gway achi mamati ay chaꞌju an ma-utaw chi piꞌtakhuwana ja ma-id pfahor u.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Ti ma-id oh-ohha hi agkhuy u intuchu ay chaꞌju ay ni tukhun Apo Jos.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Hotti peꞌpa-ennongan ju hini pammati ju. Ja halimunan ju khu hana uchumna an namati an impulang ni Espiritu Santo ay chaꞌju. Enchokhan ju chicha an omaꞌ-at ay ni khun mumpahtor hi karnero, ti hi Apo Jos ja numpfalinon chita-o hi tatakhu na khapo chin chalan Kristo an nun-ajuh chin natajana.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Ti taynaꞌ chaꞌju ja anilaꞌ an gwa hana uchumna an takhu an umali an mamaꞌ-i ay ni pammati ju, an amat hana atattata-ot an khenger an khun omman hi karnero.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ja anong un hana ninidchum ay chaꞌju an namati, ja gwachay muntudtuchu hi umallilaw, ja makhujud mangkay hana namati ja niꞌ-unud cha ay chicha.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Hotti pa-ennongan ju ta achi aju ma-allilaw. Ja nomnomon ju chin nihihinnaaꞌ ay chaꞌju hi toloh tagwon an khun muntudtuchu. Lapfi ja arkhagwan ja intugtukhaꞌ an nanukhun ay chaꞌju an na-ugman hi luwaꞌ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Hotti ad ugwani ja ehchor u chaꞌju ay Apo Jos ja ay ni ingkari na an khohkhoh na ay chaꞌju. Hijay gway apfalinana an mangpapfi-ah ay ni pammati ju ja ichat na hana bindisyon an epfanoh na hana numpfalinona hi tatakhu na.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ma-id enamnagwaꞌ hi pihu ja pfalituꞌ ja lopfong ju.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ti anila ju an khun u pfoꞌlaon hana mahapor mi hana numpun-ibpfaꞌ.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 An amin hana enat u ja impatikhaw u an mahapor an mahlo ta-o an muntamu ta gway itolong ta-o hana ma-id mapfalina. Achi ta-o alichuwan chin inalin Apo Hesus hi nangarjana hi, ‘Akhaꞌkhaja hay hana mangchat mu hay hana chumagwat.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Napfalin chin inalin Paul ja numpunheppe cha ja nungkalalag cha an amin.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ja nun-agwar cha hi Paul ja khun cha kumila.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Ti ahighikha chin inalin Paul an achi cha mahpay tigtikhan hija. Amat hichi ja intulud cha hichi pingngit chi baybay ja nunlukhan han papor.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.