Atos 15

Hapit apo jos (IFU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gwacha hachi namati an narpu ad Judea an immuy ad Antokya, ja khun cha muntudtuchu hi umapfu an khun cha allon hachi namati hi, “Nu achi aju mumpakugit, achi aju miꞌtakhu ay Apo Jos, ti hitay chin urchin Moses.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Muti achi apfuluton cha Paul ay Barnabas ja neꞌhohongnger cha ay chicha. Khapo ta ma-id epfanakhana ja nunhahapit hay hachi namati ja pinili cha hi Paul ja hi Barnabas ja hana uchumna an namati, ta chichay hennag cha an umuy hichi ad Jerusalem an i miꞌhapit chin apostol ja hachi papangulun chi namati hichi ta epfanag cha.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Empacheh cha an umuy ad Jerusalem ja enenggwa cha ad Fenisia ja ad Samaria. Ja khun cha ipa-innila hachi namati an gwacha mahpay hana Hentil an niꞌ-unud ay Hesus. Mun-an-anla hay hachi namati hi nangngolan cha ay tay inalin cha Paul.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Ne-atam cha ad Jerusalem ja mun-an-anla chin apostol ja hana pangulun chi namati ja an amin hana namati, ja inali cha hi, “Maphod ta immali aju.” Amat hichi ja impa-innilan cha Paul chin en-enat Apo Jos ay chicha.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Muti timmaꞌchug hay hachi uchumna an Farisee an namati ja inali cha hi, “Mahapor an mumpakugit hana Hentil, ja mahapor an allon ta-o ta unuchon cha hini urchin Moses.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Amat hichi ja na-amung chin apostol ja hachi pangulun chi namati ta nunhahappitanan cha hitay an inali cha.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Uja-ud hi nunhahappitanan cha ja timmaꞌchug hi Peter ja inali na hi, “A-akhi, anila ju an chin pengpenghana, ja ha-in chi pinilin Apo Jos ay chita-o an i mangtuchu ay ni Ebanghelyo, ta gway aton hana Hentil an mangngor ja mamati.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Hi Apo Jos an nanginnila an amin hi nomnom chi takhu chi nangpatikhaw ay chita-o an Hudju an apfulutona khu hana Hentil, ti inchat na khu ay chicha hini Espiritu Santo an amat khu ay ni nangchatana ay chita-o.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Numpapadchung chi enat Apo Jos ay chita-o an Hudju ja ay chicha an Hentil, ti penakawana an amin hana pfahor cha khapo hi namatiyan cha.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Hotti un ta-o chah achi ipahikha hi Apo Jos nu palikhaton ta-o hana Hentil an namati? Anong otniꞌ unchin a-ammod ja chita-o ja ad-adchi ta-o paꞌ-at ay ni urchin Moses.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Muti namati ta-o an un ta-o miꞌtakhu ay Apo Jos khapo hi khohkhoh na an in-alin Apo Hesus, amat khu hina hay hana Hentil.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Nepallog cha Barnabas ay Paul an nunhapit, ja khemmegkhenong an amin hachi tatakhu an na-amung ta chonglon cha khu chin piꞌ-ali cha. Ja impa-innila cha hana enat Apo Jos chin Hentil hi nangchatana hi apfalinan cha Paul an nangat chin cho-or an numpfino-ob-on an milagro an panginnilaan an inapfulut na chin nuntudtuchugwan cha hana Hentil.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Un chaot napfalin an nunhapit ja nepallog khu hi James ja inali na hi, “A-akhi, chonglon ju hitay piꞌ-aliꞌ.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Chengngor ju chin inalin Simon Peter ad anachi an enat Apo Jos hi nangpatikhagwana ay ni pamhod na hana uchumna an Hentil ta midchum cha hay hana tatakhu na.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Hitay ayya an enat Apo Jos ay cha tay Hentil ja hijah tay chin inalin Apo Jos an impatulaꞌ na hachi profeta chin nahop hi nangarjana hi,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Chin nun-ap-apugwan hachi holag Ari David
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Ja an amin chi tatakhu ja tomangad cha ay ha-in,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Hitay chi impa-innilan Apo Jos chin pengpenghana.’”
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Entoloy James an nunhapit ja inali na khu hi, “Hay gwa ay ha-in ja achi ta-o agkhu palikhaton hana Hentil an namati ay Apo Jos.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Hay aton ta-o ja muntulaꞌ ta-o ay chicha, ta allon ta-o hi achi cha mi-ihcha hi nabnijan ja achi cha me-eloꞌ hi pfu-un ahagwa cha, ja achi cha khu mi-ihcha hana agkhuy naglot ja hana chala.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ti hay hato khun ta-o unuchon an Hudju ja gwa ay ni Urchin Moses an napfajag an khun mitudtuchu hi ahapfahapfachu hichi sinagogan chi Hudju hi apfuglapfuglay.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Hachi apostol ja hachi pangulun chi namati ja an amin hachi namati, ja inapfulut cha chin inalin James. Ja pinili cha hay mitnud ay cha Paul ay Barnabas an mumpfangngad ad Antokya. Hay napili ja han chugwa an linala-e an cha Judas an mungngadngachan hi Barsabas ja hi Silas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ja empachon cha han tulaꞌ an hay nitulaꞌ ja allona hi,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ti chengngor mi an gwacha hana narpu heto an immali hina achaan ju an nab-on chi i cha intudtuchu, ja na-apfu aju an ma-id maptoꞌ hi i ju unuchon. Ipa-innila mi an pfu-un chaꞌmi chi nannag hay hachi immali hina an nuntudtuchu hi nehahalla.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Hijaot un mi nunhahappitanan an honakhon mi hato chugwa an linala-e an mitnud ay cha tay podpodhon ta-o an a-akhi an cha Barnabas ay Paul.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ti anila ta-o an cha Paul ay Barnabas ja impusta cha hini piꞌtakhuwan cha an mangat an amin hi tamun Apo ta-o an hi Hesu Kristo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Hotti tan honakhon mi cha Judas ay Silas an mangali ay ni intulaꞌ mi ay chaꞌju
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 an empanomnom ni Espiritu Santo ay chaꞌmi. Ti achi mahapor an i mi ipapilit ay chaꞌju an umunud hana khun mi aton an Hudju. Angkhay hay hato chi mahapor hi unuchon ju.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Achi aju mi-ihcha hi nabnijan ja hi chala. Ja achi aju khu umihcha hi agkhuy naglot ja achi aju me-eloꞌ hi pfu-un ahagwa ju. Aphochan ju hay hato nu unuchon ju. Angkhay hay hato chi penhod mi an allon ay chaꞌju.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Napfalin an intulaꞌ cha ja hennag cha chin linala-e an mang-uy chin tulaꞌ ad Antokya. Ne-atam cha ja inamung cha an amin hachi namati ja inchat cha chin tulaꞌ.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Pfinahan chin tatakhu ja mun-an-anla cha ay chuy maphod an tukhun.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Cha Judas ay Silas ja profetan Apo Jos, hotti cho-or chin intugtukhun cha hachi namati, ja impapfi-ah cha hini pammati cha.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Nihichi cha Judas ay Silas hi at hichi hi arkhaw, ja chin pumpfangngachan cha ad Jerusalem ja inalin hay hachi namati ad Antokya hi, “Hi Apo Jos chi manalimun ay chaꞌju ingkhanah omataman ju ad Jerusalem.” Ja numpfangngad cha ay cha chuy nannag ay chicha.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Muti penhod Silas an muntaynan ad Antokya.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Nuntaynan khu cha Paul ay Barnabas hichi ad Antokya ja niꞌlammong cha chin cho-or an namati an muntudtuchu ja mangkaskasaba ay ni hapit ApoJos.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Unot immuy chi at hichi hi arkhaw ja inalin Paul ay Barnabas hi, “I ta mah pfangngachon an tikhan an amin hana intuchugwan ta an namati ay Apo Jos, ta i ta emamad hini omaꞌ-atan ni pammati cha.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Inapfulut Barnabas ja penhod na an piꞌjajon cha hi John Mark.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Muti hi Paul ja achi na penhod an pitnuchon hi John Mark, ti tenaynana chicha ad Pamfilia ja agkhuy na entoloy an tomolong ay chicha.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Ja nunhongnger cha Paul ay Barnabas ja nunhijan cha. Initnud Barnabas hi John Mark, ja nunlukhan cha han papor an umuy ad Cyprus.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pinilin khu Paul hi Silas hi pun-ibpfa na. Ja engkalalakhan chin namati ad Antokya, ta hi Apo Jos chi manalimun ay chicha ay ni agwun cha, ja un chaot epacheh.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Ja enenggwa cha hichi ad Syria ja ad Silisya ja nuntugtukhun cha hachi namati ay Hesus ta meꞌ-er-ellog cha hi pammati.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.