2 Coríntios 7
Hapit apo jos (IFU) vs NAA
1 A-akhi an podpodhoꞌ, khapo ay tay karin Apo Jos ay chita-o ja chuꞌkhon ta-o an amin chi napukhit an khun ta-o aton ja nomnomnomon, ja epa-ennongan ta-o an miꞌtakhu hi magpong khapo hi ta-ot ta-o ay Apo Jos.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Achi aju adniꞌ amat hina ta ipatikhaw ju adchiya hini pamhod ju ay chaꞌmi. Ti ma-id chi hay enat mi hi napukhit ay chaꞌju, ja ma-id chi oha ay chaꞌju hi pinaꞌ-i mi chi pammati na, ja ma-id ohanna hi pfinarpfalijan mi.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Agkhuy u inali hay hato ta amujuwaꞌ chaꞌju, ti ina-alliꞌ an napfalor aju ay chaꞌmi. Ti anong un ngay amatana ay tay piꞌtakhuwan ta-o ja anong un ta-o matoy ja achi umap-apud hitay pamhod mi ay chaꞌju.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nahamad hitay punchomo-aꞌ ay chaꞌju ja chaꞌjuy khun u eh-ehnger hana uchumna an tatakhu. Hijaot un pfumipfi-ah hitay nomnom u ja khunaꞌ mun-an-anla, anong un cho-or hay hato likhat an khun mi hortapon.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ti anong un chin emmataman mi heto ad Macedonia ja un hihiya an ma-id chi hay pun-enanaan chi achor ja hitay nomnom mi khapo hana cho-or an likhat an henortap mi. Ti gwacha hana mabmapfohhor ay chaꞌmi ja un hay hato chi akurkulan tay nomnom mi.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Muti hi Apo Jos an khun tomolong hana emmenglay an tatakhu, ja impapfi-ah na hato nomnom mi chin emmataman Titus an narpu hina gwachaan ju.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ja pfu-un chin immaliyan Titus ja angkhay chi pfimmi-ahan chi nomnom mi muti emmomod chi pun-an-anlaan mi hi nangpa-innilaana ay ni enat ju an nangpa-anla ay hija. Ja inali na hi podpodhon ju anu an manikhaw ay ha-in, ja nunlinapoh anu chin tutuju ju hichin napukhit an enat ju. Inali na khu hi khunaꞌ etaꞌchokhan ay chaꞌju nu gway mamahiw ay ha-in. Hijaot un emmom-omod hitay ujaꞌ pun-an-anlaan.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Chin nuntula-aꞌ ay chaꞌju ja nundanakhaꞌ, ti anilaꞌ an machamot hi punleꞌnaan ju ay ni intulaꞌ u an hingar u ay chaꞌju. Anong kay muti nuja an un na-omtang ja na-akhahan. Ja tan ad ugwani ja achiyaꞌ muntutuju hi nuntula-aꞌ.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ti tayya an una-ot mun-an-anla, pfu-un khapo ay ni machamot an leneꞌna ju, muti mun-an-anlaaꞌ ti hitay an machamot an leneꞌna ju ja impfunga nay nan-ukhan ju ay ni pfahor ju. Hitay an nunchoghan chi nomnom ju ja apfuluton Apo Jos hot achi mapaꞌ-i hini pammati ju khapo hay hachi intulaꞌ u.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ti hini puntutujuwan an apfuluton Apo Jos ja ipfunga nay pan-ukhan chi tatakhu ay ni khun cha pfumahulan, hot miꞌtakhu cha ay hija. Ja ma-id ohah muntutuju ayni nan-ukhana hi pfahor na. Muti nat-on hini puntutujuwan chi agkhuy namati, ti achi cha chamchama chuꞌkhon hini khun cha pfumahulan, hot madusa cha hi ma-id chi pogpogna.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Nomnomon ju adchiya hini maphod an impfungan ni nunchoghan chi nomnom ju an apfuluton Apo Jos. Ti niya an podhon ju an ipatikhaw an agkhuy aju nidchum ay ni napukhit an enat nuy ibpfa ju. Hihigkhaon ju chin enat na an umipapfa-in, ja toma-ot aju an madusa khu. Penhod ju an mepfangngad hitay pun-oh-ohhaan ta-o, hotti emmamad ju an nangdusa ay nuy oha an pfimmahor. Ja khapo ay cha tay an enat ju ja impatikhaw ju an ma-id chi mapfalin hi ipapfahor cha ay chaꞌju.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Ja pfu-un hini pfimmahor ja hana pfimmahulana ja angkhay chi khapo na an nuntula-aꞌ. Muti nuntula-aꞌ ta ipatikhaw Apo Jos ay chaꞌju an umannung hinuy pamhod ju ay chaꞌmi nu unuchon ju hana intukhun u.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Hijaot un pfimmi-ah hitay nomnom mi, ti nipa-annung an amin hato.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ti khun u eh-ehnger chaꞌju ay Titus ja tayya an agkhujaꞌ napfa-inan khapo hato inali mi. Ti niꞌtikhaw na an umannung chin khun mi allon an omaꞌ-atan ju. An amat khu hana khun mi allon ay chaꞌju an umannung cha.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Hotti tayya an pfimmi-ah hitay pamhod Titus ay chaꞌju ad ugwani. Ti khuna nomnomon hini enat ju an nunlihpito ay hija khapo hi ta-ot ju nu pfumahor aju ay Apo Jos, ja hini enat ju an immunud an amin chin inali na.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ja mun-an-anlaaꞌ khu, ti otong chi punchomo-aꞌ ay chaꞌju.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.