Gênesis 37
Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs NVT
1 Hi Jacob ya nunnanong ad Kanaan an boblen da amana.
1 Jacó passou a morar na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 Ot athituy na-na-at ke da Jacob. Handih mangat-agu nan imbabalenan hi Joseph an himpulut pituy toona ya naki-kie nadah udum an tutulang nan imbabalen amana ke da Bilhah ke Silpah an e nakipanattol hi halun amada. Deke on waday oggana idatdatong ke amanah adi maphod an at-atton nadan tutulang na.
2 Este é o relato de Jacó e sua família. Quando José tinha 17 anos, cuidava dos rebanhos de seu pai. Trabalhava com seus meios-irmãos, os filhos de Bila e Zilpa, mulheres de seu pai, e contava para seu pai algumas das coisas erradas que seus irmãos faziam.
3 Hi Jacob ya hi Joseph di pakappinhod nan am-in hanadah imbabalena te hiyay nitungo handi mungkaam-ama. Ohan algo ya indatanah bulwatin andukke an makakkaphod.
3 Jacó amava José mais que a qualquer outro de seus filhos, pois José havia nascido quando Jacó era idoso. Por isso, certo dia Jacó encomendou um presente especial para José: uma linda túnica.
4 Hanadan tutulang Joseph ya inilmu dan hiyay impakappinhod amada. Ta hidiye mo nan humihhingit dan Joseph ta takon di pakihummanganan dan hiya ya pabinnoh-ol da.
4 Os irmãos de José, por sua vez, o odiavam, pois o pai deles o amava mais que a todos os outros filhos. Não eram capazes de lhe dizer uma única palavra amigável.
5 Indani ya wada on inin-inop Joseph mipanggep nadah tutulang na ot namam-ay hingit dan hiya.
5 Certa noite, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles o odiaram ainda mais.
6 Kananay “Athituy inin-inop ku.
6 “Ouçam este sonho que tive”, disse ele.
7 Imme taku kanun hintutulang hi payo ot etaku pun-uyun nadan nagapas an page. Indani ya naha-ad nan inuyun ku ya nan inuyun yu ya linikkub da ot munyuung da.”
7 “Estávamos no campo, amarrando feixes de trigo. De repente, meu feixe se levantou e ficou em pé, e seus feixes se juntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele!”
8 Ya namam-ay boh-ol dan kanan day “Nganney pinhod mun kalyon? Kon hay kanam ya mumbalin kah patul ta he-ay un-unudon mi?” Bokon ya abuh tuwen in-inop nay pangibobboh-olan dan hiya, mu hana bon atonan mangalkali nah inin-inop na.
8 Seus irmãos responderam: “Você imagina que será nosso rei? Pensa mesmo que nos governará?”. E o odiaram ainda mais por causa de seus sonhos e da maneira como os contava.
9 Indani ya wada boy inin-inop na ot kalkalyona bo nadah tutulang na an kananay “Inin-inop kun nunyuung da kanun ha-oy nan algo ya nan bulan ya hay himpulut ohan bittuwon.”
9 Pouco tempo depois, José teve outro sonho e, mais uma vez, contou-o a seus irmãos. “Ouçam, tive outro sonho”, disse ele. “O sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim!”
10 Kinalina damdaman amanah diyen in-inop na ya binoh-olan amanan kananay “Nganne boppoh naen in-inop mu! Kon takon di ha-oy ya hi inam ya hantudan iibam ya munyuung kamin he-a?”
10 Dessa vez, contou o sonho não apenas aos irmãos, mas também ao pai, que o repreendeu, dizendo: “Que sonho é esse? Por acaso eu, sua mãe e seus irmãos viremos e nos curvaremos até o chão diante de você?”.
11 Gapun diye ya waday amon nadan tutulang Joseph ke hiya. Mu hi ke amana ya ad-addi makaan hi nomnom nah diye.
11 Os irmãos de José ficaram com inveja dele, mas seu pai se perguntou qual seria o significado dos sonhos.
12 Waday ohan algon imme nadan tutulang Joseph ad Sekem an eda impattol nan halun amada.
12 Pouco depois, os irmãos de José levaram os rebanhos de seu pai para pastar junto de Siquém.
13 — ausente —
13 Então Jacó disse a José: “Seus irmãos estão cuidando das ovelhas em Siquém. Apronte-se, e eu o enviarei até eles”. “Estou pronto para ir”, respondeu José.
14 — ausente —
14 “Vá ver como estão seus irmãos e os rebanhos”, disse Jacó. “E traga-me notícias deles.” Jacó o enviou, e José viajou de sua casa no vale de Hebrom até Siquém.
15 ya ena hinamahamak dida. Ya wada on tagun nanibon Joseph ot kananan hiyay “An dahdiy em hamahamakon?”
15 Quando José chegou a Siquém, um homem da região notou que ele andava perdido pelos campos. “O que você está procurando?”, perguntou o homem.
16 Ya kanan Joseph di “Nadan tutulang kun e numpattol, mu deyan adiyak pakahamak ke dida. Kon tinibom dida?”
16 “Estou procurando meus irmãos”, respondeu José. “O senhor sabe onde eles estão cuidando dos rebanhos?”
17 Kanan nan taguy “Om, mu dingngol kun kanan day ume dad Dothan.” Ot miunud moh Joseph hidi.
17 O homem lhe disse: “Sim, eles foram embora daqui, mas eu os ouvi dizer: ‘Vamos a Dotã’”. Então José foi atrás de seus irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Handih manatong ya tinibon nadan tutulang na ot ihuhummangan dan patayon da.
18 Quando os irmãos de José o viram, o reconheceram de longe. Antes que ele se aproximasse, planejaram uma forma de matá-lo.
19 Kanan day “Tuwe nan makangngin-inop.
19 “Lá vem o sonhador!”, disseram uns aos outros.
20 Patayon taku ot ne ingga takuh bitu. Ta deket ibagan ama taku ya kanan takuy kinan di layon. Ta tibon taku peman hin nganney pumbalinan nadan in-inop na.”
20 “Vamos matá-lo e jogá-lo numa dessas cisternas. Diremos a nosso pai: ‘Um animal selvagem o devorou’. Então veremos o que será dos seus sonhos!”
21 Dingngol Reuben hidiye ya adina pinhod an patayon da. Ot kananay “Adi taku patayon.
21 Mas, quando Rúben ouviu o plano, tratou de livrar José. “Não o matemos”, disse ele.
22 Kudukdulnay na-ala ya ingga takun nah bitu.” Man-uket kinali nah diye ya nomnomnomonan ahina awiton ta ianamut na ke amada.
22 “Por que derramar sangue? Joguem-no nesta cisterna vazia aqui no deserto e não toquemos nele.” Rúben planejava resgatar José e levá-lo de volta ao pai.
23 Dimmatong hi Joseph ya dimpap da ot pungkaan da nan andukken bulwatinan makakkaphod.
23 Assim, quando José chegou, os irmãos lhe arrancaram a linda túnica que ele estava usando,
24 Ot eda ogahon nah bitun maid di danum na.
24 o agarraram e o jogaram na cisterna vazia, ou seja, sem água.
25 Indani ya tiempon di pinnangan ot mangan da. Kediye ya wadaday tinibo dah tatagun nalpud Gilead an mumpae dad Egypt. Dadiyen tatagu ya holag Ismael an hay ngunuda ya munggattang hi kumpulna. Hanadan kamel da ya dakol di kinarga dan umat nadah mikamoh ihda ya raisin.
25 Mais tarde, quando se sentaram para comer, viram ao longe uma caravana de camelos vindo em sua direção. Era um grupo de negociantes ismaelitas, que transportavam especiarias, bálsamo e mirra de Gileade para o Egito.
26 Kanan Judah nadah tutulang nay “Maid di gun-udon takun mamate tuh tulang taku, takon di haulon takuh ama taku.
26 Judá disse a seus irmãos: “O que ganharemos se matarmos nosso irmão e encobrirmos o crime?
27 Kudukdulnay igattang taku hantudah holag Ismael ta adi taku patayon te tulang taku tut-uwa.” Ya timbal da.
27 Em vez de matá-lo, vamos vendê-lo aos negociantes ismaelitas. Afinal, ele é nosso irmão, sangue do nosso sangue!”. Seus irmãos concordaram.
28 Ot eda guyudon hi Joseph nah bitu ot igattang dah duwampulun kalang ke dadiyen holag Ismael an umed Egypt.
28 Então, quando os ismaelitas, que eram negociantes midianitas, se aproximaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam para eles por vinte peças de prata. E os negociantes o levaram para o Egito.
29 Nibangngad hi Reuben ta ena tibon hi Joseph nah bitu ya maid hidi. Ta makahakkit di nomnom na ot pumbik-inay bulwatina.
29 Algum tempo depois, Rúben voltou para tirar José da cisterna. Quando descobriu que seu irmão não estava lá, rasgou as roupas.
30 Ot umeh kad-an nadan tutulang na ot kananay “Maid hidih Joseph, nganne nin moy atok?”
30 Voltou a seus irmãos e lamentou-se: “O menino sumiu! E agora, o que farei?”.
31 Hay mo inat da ya pinate day ohan gulding ot itam-ol da nan bulwatin Joseph nah dala.
31 Então os irmãos mataram um bode e mergulharam a túnica de José no sangue do animal.
32 Ot ipatibo dan amada handih immanamutan da. Kanan day “Tinibo mih tuwe nah dalan. Imatunam hin kal-ina hinae nan bulwatin nan imbabalem.”
32 Enviaram a linda túnica para o pai, com a seguinte mensagem: “Veja o que encontramos. Não é a túnica de seu filho?”.
33 Inimmatunana ot kananay “Om. Hituwe nan bulwatin nan imbabalek. Maid mo anhan an nabanik-i nin di adol nah nangat di mailom aggayam ke hiya.”
33 O pai a reconheceu de imediato e disse: “Sim, é a túnica de meu filho. Um animal selvagem o deve ter devorado. Com certeza José morreu despedaçado!”.
34 Ot pumbik-in Jacob di bulwati nah hakit di nomnom na ot hay langgotey ibulwatina. Athidih kaatnay algon u-umyungan gapu kediyen nama-idan nan imbabalena.
34 Jacó rasgou suas roupas e vestiu-se de pano de saco. Por longo tempo, lamentou profundamente a morte do filho.
35 Immali nadan imbabalena ya nadan inayan dan mangalubyag ke hiya, mu nanongnan u-umyungan. Kananay “Inggana mateyak ta ahik kal-iwan nan imbabalek an nama-id.”
35 A família toda tentou consolá-lo, mas ele se recusava. “Descerei à sepultura lamentando a morte de meu filho”, dizia, e continuou a lamentar-se.
36 Handih indatong dah Joseph ad Egypt ya inggattang da bon Potipar an ap-apun di mungguwalya nah balen di patul.
36 Enquanto isso, os negociantes midianitas chegaram ao Egito, onde venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do faraó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.