Gênesis 37
Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs BKJ
1 Hi Jacob ya nunnanong ad Kanaan an boblen da amana.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Ot athituy na-na-at ke da Jacob. Handih mangat-agu nan imbabalenan hi Joseph an himpulut pituy toona ya naki-kie nadah udum an tutulang nan imbabalen amana ke da Bilhah ke Silpah an e nakipanattol hi halun amada. Deke on waday oggana idatdatong ke amanah adi maphod an at-atton nadan tutulang na.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Hi Jacob ya hi Joseph di pakappinhod nan am-in hanadah imbabalena te hiyay nitungo handi mungkaam-ama. Ohan algo ya indatanah bulwatin andukke an makakkaphod.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Hanadan tutulang Joseph ya inilmu dan hiyay impakappinhod amada. Ta hidiye mo nan humihhingit dan Joseph ta takon di pakihummanganan dan hiya ya pabinnoh-ol da.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Indani ya wada on inin-inop Joseph mipanggep nadah tutulang na ot namam-ay hingit dan hiya.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Kananay “Athituy inin-inop ku.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Imme taku kanun hintutulang hi payo ot etaku pun-uyun nadan nagapas an page. Indani ya naha-ad nan inuyun ku ya nan inuyun yu ya linikkub da ot munyuung da.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Ya namam-ay boh-ol dan kanan day “Nganney pinhod mun kalyon? Kon hay kanam ya mumbalin kah patul ta he-ay un-unudon mi?” Bokon ya abuh tuwen in-inop nay pangibobboh-olan dan hiya, mu hana bon atonan mangalkali nah inin-inop na.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Indani ya wada boy inin-inop na ot kalkalyona bo nadah tutulang na an kananay “Inin-inop kun nunyuung da kanun ha-oy nan algo ya nan bulan ya hay himpulut ohan bittuwon.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Kinalina damdaman amanah diyen in-inop na ya binoh-olan amanan kananay “Nganne boppoh naen in-inop mu! Kon takon di ha-oy ya hi inam ya hantudan iibam ya munyuung kamin he-a?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Gapun diye ya waday amon nadan tutulang Joseph ke hiya. Mu hi ke amana ya ad-addi makaan hi nomnom nah diye.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Waday ohan algon imme nadan tutulang Joseph ad Sekem an eda impattol nan halun amada.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 — ausente —
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 — ausente —
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 ya ena hinamahamak dida. Ya wada on tagun nanibon Joseph ot kananan hiyay “An dahdiy em hamahamakon?”
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Ya kanan Joseph di “Nadan tutulang kun e numpattol, mu deyan adiyak pakahamak ke dida. Kon tinibom dida?”
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Kanan nan taguy “Om, mu dingngol kun kanan day ume dad Dothan.” Ot miunud moh Joseph hidi.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Handih manatong ya tinibon nadan tutulang na ot ihuhummangan dan patayon da.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Kanan day “Tuwe nan makangngin-inop.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Patayon taku ot ne ingga takuh bitu. Ta deket ibagan ama taku ya kanan takuy kinan di layon. Ta tibon taku peman hin nganney pumbalinan nadan in-inop na.”
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Dingngol Reuben hidiye ya adina pinhod an patayon da. Ot kananay “Adi taku patayon.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Kudukdulnay na-ala ya ingga takun nah bitu.” Man-uket kinali nah diye ya nomnomnomonan ahina awiton ta ianamut na ke amada.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Dimmatong hi Joseph ya dimpap da ot pungkaan da nan andukken bulwatinan makakkaphod.
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 Ot eda ogahon nah bitun maid di danum na.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Indani ya tiempon di pinnangan ot mangan da. Kediye ya wadaday tinibo dah tatagun nalpud Gilead an mumpae dad Egypt. Dadiyen tatagu ya holag Ismael an hay ngunuda ya munggattang hi kumpulna. Hanadan kamel da ya dakol di kinarga dan umat nadah mikamoh ihda ya raisin.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Kanan Judah nadah tutulang nay “Maid di gun-udon takun mamate tuh tulang taku, takon di haulon takuh ama taku.
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Kudukdulnay igattang taku hantudah holag Ismael ta adi taku patayon te tulang taku tut-uwa.” Ya timbal da.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Ot eda guyudon hi Joseph nah bitu ot igattang dah duwampulun kalang ke dadiyen holag Ismael an umed Egypt.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Nibangngad hi Reuben ta ena tibon hi Joseph nah bitu ya maid hidi. Ta makahakkit di nomnom na ot pumbik-inay bulwatina.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Ot umeh kad-an nadan tutulang na ot kananay “Maid hidih Joseph, nganne nin moy atok?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Hay mo inat da ya pinate day ohan gulding ot itam-ol da nan bulwatin Joseph nah dala.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Ot ipatibo dan amada handih immanamutan da. Kanan day “Tinibo mih tuwe nah dalan. Imatunam hin kal-ina hinae nan bulwatin nan imbabalem.”
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Inimmatunana ot kananay “Om. Hituwe nan bulwatin nan imbabalek. Maid mo anhan an nabanik-i nin di adol nah nangat di mailom aggayam ke hiya.”
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Ot pumbik-in Jacob di bulwati nah hakit di nomnom na ot hay langgotey ibulwatina. Athidih kaatnay algon u-umyungan gapu kediyen nama-idan nan imbabalena.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Immali nadan imbabalena ya nadan inayan dan mangalubyag ke hiya, mu nanongnan u-umyungan. Kananay “Inggana mateyak ta ahik kal-iwan nan imbabalek an nama-id.”
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Handih indatong dah Joseph ad Egypt ya inggattang da bon Potipar an ap-apun di mungguwalya nah balen di patul.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.