Gênesis 37
Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs NTLH
1 Hi Jacob ya nunnanong ad Kanaan an boblen da amana.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Ot athituy na-na-at ke da Jacob. Handih mangat-agu nan imbabalenan hi Joseph an himpulut pituy toona ya naki-kie nadah udum an tutulang nan imbabalen amana ke da Bilhah ke Silpah an e nakipanattol hi halun amada. Deke on waday oggana idatdatong ke amanah adi maphod an at-atton nadan tutulang na.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Hi Jacob ya hi Joseph di pakappinhod nan am-in hanadah imbabalena te hiyay nitungo handi mungkaam-ama. Ohan algo ya indatanah bulwatin andukke an makakkaphod.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Hanadan tutulang Joseph ya inilmu dan hiyay impakappinhod amada. Ta hidiye mo nan humihhingit dan Joseph ta takon di pakihummanganan dan hiya ya pabinnoh-ol da.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 Indani ya wada on inin-inop Joseph mipanggep nadah tutulang na ot namam-ay hingit dan hiya.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 Kananay “Athituy inin-inop ku.
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 Imme taku kanun hintutulang hi payo ot etaku pun-uyun nadan nagapas an page. Indani ya naha-ad nan inuyun ku ya nan inuyun yu ya linikkub da ot munyuung da.”
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 Ya namam-ay boh-ol dan kanan day “Nganney pinhod mun kalyon? Kon hay kanam ya mumbalin kah patul ta he-ay un-unudon mi?” Bokon ya abuh tuwen in-inop nay pangibobboh-olan dan hiya, mu hana bon atonan mangalkali nah inin-inop na.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Indani ya wada boy inin-inop na ot kalkalyona bo nadah tutulang na an kananay “Inin-inop kun nunyuung da kanun ha-oy nan algo ya nan bulan ya hay himpulut ohan bittuwon.”
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Kinalina damdaman amanah diyen in-inop na ya binoh-olan amanan kananay “Nganne boppoh naen in-inop mu! Kon takon di ha-oy ya hi inam ya hantudan iibam ya munyuung kamin he-a?”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 Gapun diye ya waday amon nadan tutulang Joseph ke hiya. Mu hi ke amana ya ad-addi makaan hi nomnom nah diye.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Waday ohan algon imme nadan tutulang Joseph ad Sekem an eda impattol nan halun amada.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 — ausente —
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 — ausente —
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 ya ena hinamahamak dida. Ya wada on tagun nanibon Joseph ot kananan hiyay “An dahdiy em hamahamakon?”
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 Ya kanan Joseph di “Nadan tutulang kun e numpattol, mu deyan adiyak pakahamak ke dida. Kon tinibom dida?”
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Kanan nan taguy “Om, mu dingngol kun kanan day ume dad Dothan.” Ot miunud moh Joseph hidi.
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Handih manatong ya tinibon nadan tutulang na ot ihuhummangan dan patayon da.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Kanan day “Tuwe nan makangngin-inop.
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 Patayon taku ot ne ingga takuh bitu. Ta deket ibagan ama taku ya kanan takuy kinan di layon. Ta tibon taku peman hin nganney pumbalinan nadan in-inop na.”
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Dingngol Reuben hidiye ya adina pinhod an patayon da. Ot kananay “Adi taku patayon.
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 Kudukdulnay na-ala ya ingga takun nah bitu.” Man-uket kinali nah diye ya nomnomnomonan ahina awiton ta ianamut na ke amada.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Dimmatong hi Joseph ya dimpap da ot pungkaan da nan andukken bulwatinan makakkaphod.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 Ot eda ogahon nah bitun maid di danum na.
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Indani ya tiempon di pinnangan ot mangan da. Kediye ya wadaday tinibo dah tatagun nalpud Gilead an mumpae dad Egypt. Dadiyen tatagu ya holag Ismael an hay ngunuda ya munggattang hi kumpulna. Hanadan kamel da ya dakol di kinarga dan umat nadah mikamoh ihda ya raisin.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Kanan Judah nadah tutulang nay “Maid di gun-udon takun mamate tuh tulang taku, takon di haulon takuh ama taku.
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Kudukdulnay igattang taku hantudah holag Ismael ta adi taku patayon te tulang taku tut-uwa.” Ya timbal da.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Ot eda guyudon hi Joseph nah bitu ot igattang dah duwampulun kalang ke dadiyen holag Ismael an umed Egypt.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Nibangngad hi Reuben ta ena tibon hi Joseph nah bitu ya maid hidi. Ta makahakkit di nomnom na ot pumbik-inay bulwatina.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Ot umeh kad-an nadan tutulang na ot kananay “Maid hidih Joseph, nganne nin moy atok?”
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Hay mo inat da ya pinate day ohan gulding ot itam-ol da nan bulwatin Joseph nah dala.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Ot ipatibo dan amada handih immanamutan da. Kanan day “Tinibo mih tuwe nah dalan. Imatunam hin kal-ina hinae nan bulwatin nan imbabalem.”
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 Inimmatunana ot kananay “Om. Hituwe nan bulwatin nan imbabalek. Maid mo anhan an nabanik-i nin di adol nah nangat di mailom aggayam ke hiya.”
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Ot pumbik-in Jacob di bulwati nah hakit di nomnom na ot hay langgotey ibulwatina. Athidih kaatnay algon u-umyungan gapu kediyen nama-idan nan imbabalena.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Immali nadan imbabalena ya nadan inayan dan mangalubyag ke hiya, mu nanongnan u-umyungan. Kananay “Inggana mateyak ta ahik kal-iwan nan imbabalek an nama-id.”
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Handih indatong dah Joseph ad Egypt ya inggattang da bon Potipar an ap-apun di mungguwalya nah balen di patul.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.