Gênesis 37
Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs ACF
1 Hi Jacob ya nunnanong ad Kanaan an boblen da amana.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Ot athituy na-na-at ke da Jacob. Handih mangat-agu nan imbabalenan hi Joseph an himpulut pituy toona ya naki-kie nadah udum an tutulang nan imbabalen amana ke da Bilhah ke Silpah an e nakipanattol hi halun amada. Deke on waday oggana idatdatong ke amanah adi maphod an at-atton nadan tutulang na.
2 Estas são as gerações de Jacó. Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia más notícias deles a seu pai.
3 Hi Jacob ya hi Joseph di pakappinhod nan am-in hanadah imbabalena te hiyay nitungo handi mungkaam-ama. Ohan algo ya indatanah bulwatin andukke an makakkaphod.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Hanadan tutulang Joseph ya inilmu dan hiyay impakappinhod amada. Ta hidiye mo nan humihhingit dan Joseph ta takon di pakihummanganan dan hiya ya pabinnoh-ol da.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiaram-no, e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Indani ya wada on inin-inop Joseph mipanggep nadah tutulang na ot namam-ay hingit dan hiya.
5 Teve José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Kananay “Athituy inin-inop ku.
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Imme taku kanun hintutulang hi payo ot etaku pun-uyun nadan nagapas an page. Indani ya naha-ad nan inuyun ku ya nan inuyun yu ya linikkub da ot munyuung da.”
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava, e também ficava em pé, e eis que os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Ya namam-ay boh-ol dan kanan day “Nganney pinhod mun kalyon? Kon hay kanam ya mumbalin kah patul ta he-ay un-unudon mi?” Bokon ya abuh tuwen in-inop nay pangibobboh-olan dan hiya, mu hana bon atonan mangalkali nah inin-inop na.
8 Então lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Indani ya wada boy inin-inop na ot kalkalyona bo nadah tutulang na an kananay “Inin-inop kun nunyuung da kanun ha-oy nan algo ya nan bulan ya hay himpulut ohan bittuwon.”
9 E teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Kinalina damdaman amanah diyen in-inop na ya binoh-olan amanan kananay “Nganne boppoh naen in-inop mu! Kon takon di ha-oy ya hi inam ya hantudan iibam ya munyuung kamin he-a?”
10 E contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é este que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Gapun diye ya waday amon nadan tutulang Joseph ke hiya. Mu hi ke amana ya ad-addi makaan hi nomnom nah diye.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai porém guardava este negócio no seu coração.
12 Waday ohan algon imme nadan tutulang Joseph ad Sekem an eda impattol nan halun amada.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 — ausente —
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele respondeu: Eis-me aqui.
14 — ausente —
14 E ele lhe disse: Ora vai, vê como estão teus irmãos, e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom, e foi a Siquém.
15 ya ena hinamahamak dida. Ya wada on tagun nanibon Joseph ot kananan hiyay “An dahdiy em hamahamakon?”
15 E achou-o um homem, porque eis que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe o homem, dizendo: Que procuras?
16 Ya kanan Joseph di “Nadan tutulang kun e numpattol, mu deyan adiyak pakahamak ke dida. Kon tinibom dida?”
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Kanan nan taguy “Om, mu dingngol kun kanan day ume dad Dothan.” Ot miunud moh Joseph hidi.
17 E disse aquele homem: Foram-se daqui; porque ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu atrás de seus irmãos, e achou-os em Dotã.
18 Handih manatong ya tinibon nadan tutulang na ot ihuhummangan dan patayon da.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele para o matarem.
19 Kanan day “Tuwe nan makangngin-inop.
19 E disseram um ao outro: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Patayon taku ot ne ingga takuh bitu. Ta deket ibagan ama taku ya kanan takuy kinan di layon. Ta tibon taku peman hin nganney pumbalinan nadan in-inop na.”
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Dingngol Reuben hidiye ya adina pinhod an patayon da. Ot kananay “Adi taku patayon.
21 E ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos, e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Kudukdulnay na-ala ya ingga takun nah bitu.” Man-uket kinali nah diye ya nomnomnomonan ahina awiton ta ianamut na ke amada.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mãos nele; isto disse para livrá-lo das mãos deles e para torná-lo a seu pai.
23 Dimmatong hi Joseph ya dimpap da ot pungkaan da nan andukken bulwatinan makakkaphod.
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram de José a sua túnica, a túnica de várias cores, que trazia.
24 Ot eda ogahon nah bitun maid di danum na.
24 E tomaram-no, e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Indani ya tiempon di pinnangan ot mangan da. Kediye ya wadaday tinibo dah tatagun nalpud Gilead an mumpae dad Egypt. Dadiyen tatagu ya holag Ismael an hay ngunuda ya munggattang hi kumpulna. Hanadan kamel da ya dakol di kinarga dan umat nadah mikamoh ihda ya raisin.
25 Depois assentaram-se a comer pão; e levantaram os seus olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias e bálsamo e mirra, e iam levá-los ao Egito.
26 Kanan Judah nadah tutulang nay “Maid di gun-udon takun mamate tuh tulang taku, takon di haulon takuh ama taku.
26 Então Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá que matemos a nosso irmão e escondamos o seu sangue?
27 Kudukdulnay igattang taku hantudah holag Ismael ta adi taku patayon te tulang taku tut-uwa.” Ya timbal da.
27 Vinde e vendamo-lo a estes ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Ot eda guyudon hi Joseph nah bitu ot igattang dah duwampulun kalang ke dadiyen holag Ismael an umed Egypt.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata, aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Nibangngad hi Reuben ta ena tibon hi Joseph nah bitu ya maid hidi. Ta makahakkit di nomnom na ot pumbik-inay bulwatina.
29 Voltando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então rasgou as suas vestes.
30 Ot umeh kad-an nadan tutulang na ot kananay “Maid hidih Joseph, nganne nin moy atok?”
30 E voltou a seus irmãos e disse: O menino não está; e eu aonde irei?
31 Hay mo inat da ya pinate day ohan gulding ot itam-ol da nan bulwatin Joseph nah dala.
31 Então tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Ot ipatibo dan amada handih immanamutan da. Kanan day “Tinibo mih tuwe nah dalan. Imatunam hin kal-ina hinae nan bulwatin nan imbabalem.”
32 E enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Inimmatunana ot kananay “Om. Hituwe nan bulwatin nan imbabalek. Maid mo anhan an nabanik-i nin di adol nah nangat di mailom aggayam ke hiya.”
33 E conheceu-a, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o comeu; certamente José foi despedaçado.
34 Ot pumbik-in Jacob di bulwati nah hakit di nomnom na ot hay langgotey ibulwatina. Athidih kaatnay algon u-umyungan gapu kediyen nama-idan nan imbabalena.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, pôs saco sobre os seus lombos e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Immali nadan imbabalena ya nadan inayan dan mangalubyag ke hiya, mu nanongnan u-umyungan. Kananay “Inggana mateyak ta ahik kal-iwan nan imbabalek an nama-id.”
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou porém ser consolado, e disse: Porquanto com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim o chorou seu pai.
36 Handih indatong dah Joseph ad Egypt ya inggattang da bon Potipar an ap-apun di mungguwalya nah balen di patul.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.