Mateus 27
idc (IDC) vs VC
1 Ikyua ya yẹẹ ni, nadidu afirist akakọng kina aghite bajiya va tẹri ace bọ si abọ ba pii iYesu wọ.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ava lor nga, ki wolu ni nga, ki ma nga kukushi iBilatus aghọ ko ẹrẹbọ.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 IYahuda umani agbra iYesu nu ni awa iYesu ashuwa ukpo ni, ikwyi nga va bra yo, ava vuu ukushi afirist akakọng, kina aghite, ki ma bọ ufẹ aguza ishi itai ra.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Ava tẹri si, “Imẹ ju avulu nọ umani imẹ ma ayi aghọ utaa avulu ka apii nga kọ.” Aba yira nga si, “Ikẹmbọ sọ unga yi? Udii ni, ọdọma ngọ kọ.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Ava naa ufẹ aguza ra kọ kidẹ ọna Ọnọng, akunu ki ya ta ajee ki kpoo.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Kindọ ni afirist akakọng va yẹri ufẹ ko ki tẹri si, “Ushi wọ ikikya na akyo ufẹ kọ ọkọ ukyuru ufẹ ọna Ọnọng ba, kọ ufẹ na ayi bọ.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ava pii ki kyo si, aghẹẹ ọka nira ajiya umani abiba, insi akpuru bọ ni, ọka wọ shi ayayẹ aghọ uvra uwoo.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Kindọ ki ta kaidii ni ayọrọ oka si, ayayẹ na ayi.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Kindọ ni ahwura imumani aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng Irimiya tẹri si, “Akpa ufẹ aguza ishi itai, ufẹ umani ajiya Israila yira si ama ki ẹrẹkwyuẹ nga wudu.
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Ava ghẹẹ ayayẹ aghọ uvra uwoo nọ ufẹ, kọnọ umani Ate tẹri mi ni.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 IYesu titara kite aghọ ko ẹrẹbọ, ava ghulu nga si, “Ingọọ shi Agọm aYahudawa?” IYesu va tẹri nga si,
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Afirist akakọng kina aghite keli nga, ata tẹri nga ice ima ba.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 IBilatus va ghulu nga si, “Ingọ ta kọng ngọ uma umani asọ tẹri kaya ẹrẹkwyuẹ ngọ ba?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ni iYesu ta tẹri nga ice ima ba, ki ta kọ umani aghọ uko ẹrẹbọ wo ica nagigang.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Ko agba akyua usra agya ubulu ni, aghọ kọ ẹrẹbọ ka sa ni awo ajiya ayeng aghọ shina na avulu umani awang.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Akyua ni ace aghọ umom shi kọ ubọọ iting na ayọrọ nga si iBarabas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 AYahudawa ya curu ni, iBilatus va tẹri bọ si, “Ingaa nọ wang si isher nu? iBarabas ta iYesu mani ayọrọ iKristi ni?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Ka aye si irisho kọ sa na agbra iYesu kọ.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Akyua umani iBilatus ci kọka ubọọ utẹri ashuwa ni, ayiri nga va tuma sa atẹri nga si, “Woo avọ ngọ wọ kọ upii aghọ taa avulu ra, ka aidi ni ikọng ọlọ nagigang ka amọ kaya ẹrẹkwyuẹ nga.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Ni, afirist akakọng va sẹr ajiya si ashọr ka asher iBarabas, na sọ pii iYesu kọ.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Aghọ kọ ẹrẹbọ va kimi utẹri bọ si, “Ingaa kidẹ agha pai ri nọ wang si isher nu?” Ava tẹri si, “IBarabas.”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 IBilatus va tẹri bọ si, “Ni ikẹmbọ ni iki ju ni iYesu umani ayọrọ si iKristi?” Nadidu bọ va ju si, “Agra nga!”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 IBilatus va ju si ki ikẹ? Iligba ima ibibi yọ na ju?” ni ajiya va shang ayuẹ bọ ki tẹri si, “Agra nga!”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 IBilatus ya nu ni aki bra nga uju ima ba ni, na ajiya nga wang sang ikwyi bajiya ni, ava vo amusumu ki hwuru ivọ nga kọ kite ba ajiya, ki tẹri si, “Imẹ ni, ba iminẹ mi na ayi aghọ taa avulu ri. Udi ni iminẹ nọ yọọ.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ajiya nadidu va yira ki tẹri si, “Taa ni ayi nga ki lara kaya akwyuẹ yi, iyi kina anọ yi!”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ukadu ni ava sher bọ iBarabas kọ umani azọnọ sa na ju iYesu aiwili, ava ma nga si agra nga.
26 — ausente —
27 Ukadu ni aghina akpọ aghọ kọ ẹrẹbọ va kyaa ni iYesu ka idẹ ugunu nga, acuru ikir aghina akpọ ki ẹrẹbọ,
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ava wuli nga uma kọ, ava fiya nga ice igbang isiseng.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Ava tii ifarkwyuẹ ẹrẹgọm inga akara, ki sọmọ nga ki ẹrẹkwyuẹ, ki sa nga uko ashi kavọ ila nga, ava ta aghong kite nga na sọ kali nga na tẹri si, “Ọkyuọ ngọ tẹrẹ kọ, Agọm aYahudawa!”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ava taa nga na akpe, ava yira ashi ki ca nga kọ ki ẹrẹkwyuẹ.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Aya kpẹr ukali nga ni, ava woo nga igbang isiseng kọ, ki sọmọ nga inga ngaa, ni asi woru ni nga kaya gra nga ka ya ukumu ọshẹ.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Asọ kyeng wudu ni, ava ta ẹrẹkwyuẹ na ace ajiya aSayirin, ayọrọ nga si iSiman, ava mẹni nga sa akpaa ukumu ọshẹ.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Aya fọma ọkọ umani ayọrọ si aGolgota ni, ọkọ umani aka va ayọrọ si ọka agboho ẹrẹkwyuẹ.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Ava ma nga amusumu ikọlọ na ashẹ kini ice ma ọkọkasi si asa, aya ghẹli ni ava tọọ nga usa.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Aya gra nga ni, ava kau ugba nga kọ uwuru itoo.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Aya kpẹr ni ava cica na sọ sha nga.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Ka aya ẹrẹkwyuẹ nga ni awọọ avulu nga si, ANGA SHI IYESU, AGỌM aYAHUDAWA.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Agra ace ayi aghọ dara itra agha apai kini inga, adaa kavọ ila adaa kavọ iprọma nga.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ajiya mani awolu ni asọ jer nga amira na sha zuru akwyuẹ bọ,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 Na sha tẹri si, “Ingọ aghọ umani ingọ tẹri si ingọ ki pulu Ọna ọnọng, kọ vra ki da awii atai ni, foo ẹrẹkwyuẹ ngọ ni! Insi ingọ ni Anọ Ọnọng nga ni, shulu kaya ukumu ọshẹ ni!”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Kindọ ni afirist akakọng, kina aghọmẹẹ umẹẹ iMusa, kina akwyite sha sra nga, na tẹri si,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 Afoo ace aghọ bọ, ata bra nga ufoo ẹrẹkwyuẹ nga ba, inga ni Agọm Israila nga, tara na shulu ka ya ukumu ọshẹ, akyua ra kọ ni iyi ki ma aipang ni ngaa wọ.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Atọrọ nọ Ọnọng. Tara na Ọnọng kara nga ka kyuakyuari, ipeni awang ni, ka atẹri si inga ni anọ Ọnọng ngaa.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Kindọ ni aghọ dara itra mani agra bọ kọ, abọ tọ tẹr nga upii ububi.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Kọ kpaa na atinọng, iting yuru ẹrẹbọng ya naidu, ki ta ka karfe atai angọ ọghẹ.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Akarfe atai ni iYesu va shang ẹrẹwyuẹ naigang ki tẹri si, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” si, “Ọnọng mi, Ọnọng mi, Ikẹmbọ sa nọ ọta mi utumu?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Akyua umani ace aghọ uting kọ kadu ya kọng kindọ ni, ava tẹri si, “Ajiya ri sọ yọrọ Iliya kọ.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Kaishang ace aghọ va titi ki ya kpaa asọsọ, ki sọ ka amusum ukpọkpam ki ikọlọ na ashẹ, ki sọmọ kashi, ki nawa nga sa asa.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ni ushẹ aghọ bọ va tẹri si, “Inu ya yaa ki inu, ta Iliya ki ba ka ba foo nga ni.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 IYesu va ci naigang, ava shee aghing nga.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Ugyauto umani ushi kọ ọna Ọnọng giya wo ika ipai, kọ kpaa kaya ki ba wọ ata. Ẹrẹbọng zuru, atii va sara yọ.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Ava yeri alọr, anọma aghọ shi ayer naigang mani akọ kpuru bọ sang ka akyuọ.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Asang ka alọr bọ, iYesu ya sisang ka lọr ni, ava ghila bọ ifọng aghọ upipar, ajiya napam nu bọ.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Akyua umani agha aghaghẹ aghina akpọ aRoma kina ọshẹ aghọmani ashi kọ ọna iYesu na nu zur ẹrẹbọng kini imumani ibani, ava kọng ẹrẹbata nagigang, ava tẹri si, “Aipang na ajiya ri ni Anọ Ọnọng nga!”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Ace ayiri shiwu napam mani ayii iYesu kọ kpaa ka aGalili asọ she nga ni itina. Ati tara ka atọọ na sọ kyoo imumani isọ ba.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 kidẹ bọ ni iMaryamu iMagadaliya, kina iMaryamu ayuru iYakubu kina iYusufu, kina ayuru anọ iZabadi.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ughẹ ya ju ni, ace aghọlọ upeni, agha ifọng Arimatiya, aghọnọ uca si iYusufu ba, inga ni aghọyii iYesu ngaa.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Akyaa ukushi iBilatus kiya shọr si ama nga ọkọng iYesu. IBilatus va ma anyu si ama nga.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 IYusufu va kpaa ọkọng iYesu ki wuru kọ ugyauto alilin ọngọ upipar.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Ata nga kidẹ alọr asasa nga, angọ mani atumu kidẹ upang. Ava yini utii ọghọghẹ ka anyu alọr, ava woru.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 IMaryamu iMagadaliya, kini idaa iMaryamu ci ki ta ibate na alọr nga.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Awini ikyua ni, awii uloru ki kyo, afirist akakọng kina aFarisiyawa curu kite iBilatus,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Na tẹri si, “Aghọ ọna! Imẹ shuni kini imumani aghọ ghẹmi ajiya ra tẹri na sọ shi akyuọ, si kidẹ awii atai ni aki sisang ka alọr.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Kindọ ni sa ka asha alọr nagigang kaya ta awii atai, ka aghọyii iYesu kọnọ maya yi ọkọng ngau ba, na sọ yi ngau na tẹri ajiya si, asisang ka alọr. ọghẹmi ti tẹ ki gina ọngọ tumu ubibi.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 IBilatus va tẹri bọ si, “Inu nu aghina akpọ, inu kya kọ ya sha nga nọ mani ọki bra.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ava kya kiya sha alọr, ki gyo ẹrẹkwyuẹ agọm ya kọ utii alọr, ava sa aghina akpọ kọ ọkaa.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.