Mateus 27
idc (IDC) vs ARIB
1 Ikyua ya yẹẹ ni, nadidu afirist akakọng kina aghite bajiya va tẹri ace bọ si abọ ba pii iYesu wọ.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ava lor nga, ki wolu ni nga, ki ma nga kukushi iBilatus aghọ ko ẹrẹbọ.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 IYahuda umani agbra iYesu nu ni awa iYesu ashuwa ukpo ni, ikwyi nga va bra yo, ava vuu ukushi afirist akakọng, kina aghite, ki ma bọ ufẹ aguza ishi itai ra.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Ava tẹri si, “Imẹ ju avulu nọ umani imẹ ma ayi aghọ utaa avulu ka apii nga kọ.” Aba yira nga si, “Ikẹmbọ sọ unga yi? Udii ni, ọdọma ngọ kọ.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Ava naa ufẹ aguza ra kọ kidẹ ọna Ọnọng, akunu ki ya ta ajee ki kpoo.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Kindọ ni afirist akakọng va yẹri ufẹ ko ki tẹri si, “Ushi wọ ikikya na akyo ufẹ kọ ọkọ ukyuru ufẹ ọna Ọnọng ba, kọ ufẹ na ayi bọ.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ava pii ki kyo si, aghẹẹ ọka nira ajiya umani abiba, insi akpuru bọ ni, ọka wọ shi ayayẹ aghọ uvra uwoo.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Kindọ ki ta kaidii ni ayọrọ oka si, ayayẹ na ayi.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Kindọ ni ahwura imumani aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng Irimiya tẹri si, “Akpa ufẹ aguza ishi itai, ufẹ umani ajiya Israila yira si ama ki ẹrẹkwyuẹ nga wudu.
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 Ava ghẹẹ ayayẹ aghọ uvra uwoo nọ ufẹ, kọnọ umani Ate tẹri mi ni.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 IYesu titara kite aghọ ko ẹrẹbọ, ava ghulu nga si, “Ingọọ shi Agọm aYahudawa?” IYesu va tẹri nga si,
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Afirist akakọng kina aghite keli nga, ata tẹri nga ice ima ba.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 IBilatus va ghulu nga si, “Ingọ ta kọng ngọ uma umani asọ tẹri kaya ẹrẹkwyuẹ ngọ ba?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ni iYesu ta tẹri nga ice ima ba, ki ta kọ umani aghọ uko ẹrẹbọ wo ica nagigang.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Ko agba akyua usra agya ubulu ni, aghọ kọ ẹrẹbọ ka sa ni awo ajiya ayeng aghọ shina na avulu umani awang.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Akyua ni ace aghọ umom shi kọ ubọọ iting na ayọrọ nga si iBarabas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 AYahudawa ya curu ni, iBilatus va tẹri bọ si, “Ingaa nọ wang si isher nu? iBarabas ta iYesu mani ayọrọ iKristi ni?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Ka aye si irisho kọ sa na agbra iYesu kọ.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Akyua umani iBilatus ci kọka ubọọ utẹri ashuwa ni, ayiri nga va tuma sa atẹri nga si, “Woo avọ ngọ wọ kọ upii aghọ taa avulu ra, ka aidi ni ikọng ọlọ nagigang ka amọ kaya ẹrẹkwyuẹ nga.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ni, afirist akakọng va sẹr ajiya si ashọr ka asher iBarabas, na sọ pii iYesu kọ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Aghọ kọ ẹrẹbọ va kimi utẹri bọ si, “Ingaa kidẹ agha pai ri nọ wang si isher nu?” Ava tẹri si, “IBarabas.”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 IBilatus va tẹri bọ si, “Ni ikẹmbọ ni iki ju ni iYesu umani ayọrọ si iKristi?” Nadidu bọ va ju si, “Agra nga!”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 IBilatus va ju si ki ikẹ? Iligba ima ibibi yọ na ju?” ni ajiya va shang ayuẹ bọ ki tẹri si, “Agra nga!”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 IBilatus ya nu ni aki bra nga uju ima ba ni, na ajiya nga wang sang ikwyi bajiya ni, ava vo amusumu ki hwuru ivọ nga kọ kite ba ajiya, ki tẹri si, “Imẹ ni, ba iminẹ mi na ayi aghọ taa avulu ri. Udi ni iminẹ nọ yọọ.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Ajiya nadidu va yira ki tẹri si, “Taa ni ayi nga ki lara kaya akwyuẹ yi, iyi kina anọ yi!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Ukadu ni ava sher bọ iBarabas kọ umani azọnọ sa na ju iYesu aiwili, ava ma nga si agra nga.
26 — ausente —
27 Ukadu ni aghina akpọ aghọ kọ ẹrẹbọ va kyaa ni iYesu ka idẹ ugunu nga, acuru ikir aghina akpọ ki ẹrẹbọ,
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Ava wuli nga uma kọ, ava fiya nga ice igbang isiseng.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Ava tii ifarkwyuẹ ẹrẹgọm inga akara, ki sọmọ nga ki ẹrẹkwyuẹ, ki sa nga uko ashi kavọ ila nga, ava ta aghong kite nga na sọ kali nga na tẹri si, “Ọkyuọ ngọ tẹrẹ kọ, Agọm aYahudawa!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ava taa nga na akpe, ava yira ashi ki ca nga kọ ki ẹrẹkwyuẹ.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Aya kpẹr ukali nga ni, ava woo nga igbang isiseng kọ, ki sọmọ nga inga ngaa, ni asi woru ni nga kaya gra nga ka ya ukumu ọshẹ.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Asọ kyeng wudu ni, ava ta ẹrẹkwyuẹ na ace ajiya aSayirin, ayọrọ nga si iSiman, ava mẹni nga sa akpaa ukumu ọshẹ.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Aya fọma ọkọ umani ayọrọ si aGolgota ni, ọkọ umani aka va ayọrọ si ọka agboho ẹrẹkwyuẹ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Ava ma nga amusumu ikọlọ na ashẹ kini ice ma ọkọkasi si asa, aya ghẹli ni ava tọọ nga usa.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Aya gra nga ni, ava kau ugba nga kọ uwuru itoo.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Aya kpẹr ni ava cica na sọ sha nga.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Ka aya ẹrẹkwyuẹ nga ni awọọ avulu nga si, ANGA SHI IYESU, AGỌM aYAHUDAWA.
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Agra ace ayi aghọ dara itra agha apai kini inga, adaa kavọ ila adaa kavọ iprọma nga.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Ajiya mani awolu ni asọ jer nga amira na sha zuru akwyuẹ bọ,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 Na sha tẹri si, “Ingọ aghọ umani ingọ tẹri si ingọ ki pulu Ọna ọnọng, kọ vra ki da awii atai ni, foo ẹrẹkwyuẹ ngọ ni! Insi ingọ ni Anọ Ọnọng nga ni, shulu kaya ukumu ọshẹ ni!”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Kindọ ni afirist akakọng, kina aghọmẹẹ umẹẹ iMusa, kina akwyite sha sra nga, na tẹri si,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Afoo ace aghọ bọ, ata bra nga ufoo ẹrẹkwyuẹ nga ba, inga ni Agọm Israila nga, tara na shulu ka ya ukumu ọshẹ, akyua ra kọ ni iyi ki ma aipang ni ngaa wọ.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Atọrọ nọ Ọnọng. Tara na Ọnọng kara nga ka kyuakyuari, ipeni awang ni, ka atẹri si inga ni anọ Ọnọng ngaa.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Kindọ ni aghọ dara itra mani agra bọ kọ, abọ tọ tẹr nga upii ububi.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Kọ kpaa na atinọng, iting yuru ẹrẹbọng ya naidu, ki ta ka karfe atai angọ ọghẹ.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Akarfe atai ni iYesu va shang ẹrẹwyuẹ naigang ki tẹri si, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” si, “Ọnọng mi, Ọnọng mi, Ikẹmbọ sa nọ ọta mi utumu?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Akyua umani ace aghọ uting kọ kadu ya kọng kindọ ni, ava tẹri si, “Ajiya ri sọ yọrọ Iliya kọ.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Kaishang ace aghọ va titi ki ya kpaa asọsọ, ki sọ ka amusum ukpọkpam ki ikọlọ na ashẹ, ki sọmọ kashi, ki nawa nga sa asa.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Ni ushẹ aghọ bọ va tẹri si, “Inu ya yaa ki inu, ta Iliya ki ba ka ba foo nga ni.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 IYesu va ci naigang, ava shee aghing nga.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Ugyauto umani ushi kọ ọna Ọnọng giya wo ika ipai, kọ kpaa kaya ki ba wọ ata. Ẹrẹbọng zuru, atii va sara yọ.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Ava yeri alọr, anọma aghọ shi ayer naigang mani akọ kpuru bọ sang ka akyuọ.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Asang ka alọr bọ, iYesu ya sisang ka lọr ni, ava ghila bọ ifọng aghọ upipar, ajiya napam nu bọ.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Akyua umani agha aghaghẹ aghina akpọ aRoma kina ọshẹ aghọmani ashi kọ ọna iYesu na nu zur ẹrẹbọng kini imumani ibani, ava kọng ẹrẹbata nagigang, ava tẹri si, “Aipang na ajiya ri ni Anọ Ọnọng nga!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Ace ayiri shiwu napam mani ayii iYesu kọ kpaa ka aGalili asọ she nga ni itina. Ati tara ka atọọ na sọ kyoo imumani isọ ba.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 kidẹ bọ ni iMaryamu iMagadaliya, kina iMaryamu ayuru iYakubu kina iYusufu, kina ayuru anọ iZabadi.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ughẹ ya ju ni, ace aghọlọ upeni, agha ifọng Arimatiya, aghọnọ uca si iYusufu ba, inga ni aghọyii iYesu ngaa.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Akyaa ukushi iBilatus kiya shọr si ama nga ọkọng iYesu. IBilatus va ma anyu si ama nga.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 IYusufu va kpaa ọkọng iYesu ki wuru kọ ugyauto alilin ọngọ upipar.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Ata nga kidẹ alọr asasa nga, angọ mani atumu kidẹ upang. Ava yini utii ọghọghẹ ka anyu alọr, ava woru.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 IMaryamu iMagadaliya, kini idaa iMaryamu ci ki ta ibate na alọr nga.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Awini ikyua ni, awii uloru ki kyo, afirist akakọng kina aFarisiyawa curu kite iBilatus,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Na tẹri si, “Aghọ ọna! Imẹ shuni kini imumani aghọ ghẹmi ajiya ra tẹri na sọ shi akyuọ, si kidẹ awii atai ni aki sisang ka alọr.
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Kindọ ni sa ka asha alọr nagigang kaya ta awii atai, ka aghọyii iYesu kọnọ maya yi ọkọng ngau ba, na sọ yi ngau na tẹri ajiya si, asisang ka alọr. ọghẹmi ti tẹ ki gina ọngọ tumu ubibi.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 IBilatus va tẹri bọ si, “Inu nu aghina akpọ, inu kya kọ ya sha nga nọ mani ọki bra.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ava kya kiya sha alọr, ki gyo ẹrẹkwyuẹ agọm ya kọ utii alọr, ava sa aghina akpọ kọ ọkaa.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.