Mateus 27
idc (IDC) vs ARA
1 Ikyua ya yẹẹ ni, nadidu afirist akakọng kina aghite bajiya va tẹri ace bọ si abọ ba pii iYesu wọ.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ava lor nga, ki wolu ni nga, ki ma nga kukushi iBilatus aghọ ko ẹrẹbọ.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 IYahuda umani agbra iYesu nu ni awa iYesu ashuwa ukpo ni, ikwyi nga va bra yo, ava vuu ukushi afirist akakọng, kina aghite, ki ma bọ ufẹ aguza ishi itai ra.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Ava tẹri si, “Imẹ ju avulu nọ umani imẹ ma ayi aghọ utaa avulu ka apii nga kọ.” Aba yira nga si, “Ikẹmbọ sọ unga yi? Udii ni, ọdọma ngọ kọ.”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ava naa ufẹ aguza ra kọ kidẹ ọna Ọnọng, akunu ki ya ta ajee ki kpoo.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Kindọ ni afirist akakọng va yẹri ufẹ ko ki tẹri si, “Ushi wọ ikikya na akyo ufẹ kọ ọkọ ukyuru ufẹ ọna Ọnọng ba, kọ ufẹ na ayi bọ.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ava pii ki kyo si, aghẹẹ ọka nira ajiya umani abiba, insi akpuru bọ ni, ọka wọ shi ayayẹ aghọ uvra uwoo.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Kindọ ki ta kaidii ni ayọrọ oka si, ayayẹ na ayi.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Kindọ ni ahwura imumani aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng Irimiya tẹri si, “Akpa ufẹ aguza ishi itai, ufẹ umani ajiya Israila yira si ama ki ẹrẹkwyuẹ nga wudu.
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 Ava ghẹẹ ayayẹ aghọ uvra uwoo nọ ufẹ, kọnọ umani Ate tẹri mi ni.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 IYesu titara kite aghọ ko ẹrẹbọ, ava ghulu nga si, “Ingọọ shi Agọm aYahudawa?” IYesu va tẹri nga si,
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Afirist akakọng kina aghite keli nga, ata tẹri nga ice ima ba.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 IBilatus va ghulu nga si, “Ingọ ta kọng ngọ uma umani asọ tẹri kaya ẹrẹkwyuẹ ngọ ba?”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Ni iYesu ta tẹri nga ice ima ba, ki ta kọ umani aghọ uko ẹrẹbọ wo ica nagigang.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Ko agba akyua usra agya ubulu ni, aghọ kọ ẹrẹbọ ka sa ni awo ajiya ayeng aghọ shina na avulu umani awang.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Akyua ni ace aghọ umom shi kọ ubọọ iting na ayọrọ nga si iBarabas.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 AYahudawa ya curu ni, iBilatus va tẹri bọ si, “Ingaa nọ wang si isher nu? iBarabas ta iYesu mani ayọrọ iKristi ni?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Ka aye si irisho kọ sa na agbra iYesu kọ.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Akyua umani iBilatus ci kọka ubọọ utẹri ashuwa ni, ayiri nga va tuma sa atẹri nga si, “Woo avọ ngọ wọ kọ upii aghọ taa avulu ra, ka aidi ni ikọng ọlọ nagigang ka amọ kaya ẹrẹkwyuẹ nga.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Ni, afirist akakọng va sẹr ajiya si ashọr ka asher iBarabas, na sọ pii iYesu kọ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Aghọ kọ ẹrẹbọ va kimi utẹri bọ si, “Ingaa kidẹ agha pai ri nọ wang si isher nu?” Ava tẹri si, “IBarabas.”
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 IBilatus va tẹri bọ si, “Ni ikẹmbọ ni iki ju ni iYesu umani ayọrọ si iKristi?” Nadidu bọ va ju si, “Agra nga!”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 IBilatus va ju si ki ikẹ? Iligba ima ibibi yọ na ju?” ni ajiya va shang ayuẹ bọ ki tẹri si, “Agra nga!”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 IBilatus ya nu ni aki bra nga uju ima ba ni, na ajiya nga wang sang ikwyi bajiya ni, ava vo amusumu ki hwuru ivọ nga kọ kite ba ajiya, ki tẹri si, “Imẹ ni, ba iminẹ mi na ayi aghọ taa avulu ri. Udi ni iminẹ nọ yọọ.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Ajiya nadidu va yira ki tẹri si, “Taa ni ayi nga ki lara kaya akwyuẹ yi, iyi kina anọ yi!”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ukadu ni ava sher bọ iBarabas kọ umani azọnọ sa na ju iYesu aiwili, ava ma nga si agra nga.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ukadu ni aghina akpọ aghọ kọ ẹrẹbọ va kyaa ni iYesu ka idẹ ugunu nga, acuru ikir aghina akpọ ki ẹrẹbọ,
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Ava wuli nga uma kọ, ava fiya nga ice igbang isiseng.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Ava tii ifarkwyuẹ ẹrẹgọm inga akara, ki sọmọ nga ki ẹrẹkwyuẹ, ki sa nga uko ashi kavọ ila nga, ava ta aghong kite nga na sọ kali nga na tẹri si, “Ọkyuọ ngọ tẹrẹ kọ, Agọm aYahudawa!”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ava taa nga na akpe, ava yira ashi ki ca nga kọ ki ẹrẹkwyuẹ.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Aya kpẹr ukali nga ni, ava woo nga igbang isiseng kọ, ki sọmọ nga inga ngaa, ni asi woru ni nga kaya gra nga ka ya ukumu ọshẹ.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Asọ kyeng wudu ni, ava ta ẹrẹkwyuẹ na ace ajiya aSayirin, ayọrọ nga si iSiman, ava mẹni nga sa akpaa ukumu ọshẹ.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Aya fọma ọkọ umani ayọrọ si aGolgota ni, ọkọ umani aka va ayọrọ si ọka agboho ẹrẹkwyuẹ.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Ava ma nga amusumu ikọlọ na ashẹ kini ice ma ọkọkasi si asa, aya ghẹli ni ava tọọ nga usa.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Aya gra nga ni, ava kau ugba nga kọ uwuru itoo.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Aya kpẹr ni ava cica na sọ sha nga.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Ka aya ẹrẹkwyuẹ nga ni awọọ avulu nga si, ANGA SHI IYESU, AGỌM aYAHUDAWA.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Agra ace ayi aghọ dara itra agha apai kini inga, adaa kavọ ila adaa kavọ iprọma nga.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Ajiya mani awolu ni asọ jer nga amira na sha zuru akwyuẹ bọ,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 Na sha tẹri si, “Ingọ aghọ umani ingọ tẹri si ingọ ki pulu Ọna ọnọng, kọ vra ki da awii atai ni, foo ẹrẹkwyuẹ ngọ ni! Insi ingọ ni Anọ Ọnọng nga ni, shulu kaya ukumu ọshẹ ni!”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Kindọ ni afirist akakọng, kina aghọmẹẹ umẹẹ iMusa, kina akwyite sha sra nga, na tẹri si,
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Afoo ace aghọ bọ, ata bra nga ufoo ẹrẹkwyuẹ nga ba, inga ni Agọm Israila nga, tara na shulu ka ya ukumu ọshẹ, akyua ra kọ ni iyi ki ma aipang ni ngaa wọ.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Atọrọ nọ Ọnọng. Tara na Ọnọng kara nga ka kyuakyuari, ipeni awang ni, ka atẹri si inga ni anọ Ọnọng ngaa.”
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Kindọ ni aghọ dara itra mani agra bọ kọ, abọ tọ tẹr nga upii ububi.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Kọ kpaa na atinọng, iting yuru ẹrẹbọng ya naidu, ki ta ka karfe atai angọ ọghẹ.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Akarfe atai ni iYesu va shang ẹrẹwyuẹ naigang ki tẹri si, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” si, “Ọnọng mi, Ọnọng mi, Ikẹmbọ sa nọ ọta mi utumu?”
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Akyua umani ace aghọ uting kọ kadu ya kọng kindọ ni, ava tẹri si, “Ajiya ri sọ yọrọ Iliya kọ.”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Kaishang ace aghọ va titi ki ya kpaa asọsọ, ki sọ ka amusum ukpọkpam ki ikọlọ na ashẹ, ki sọmọ kashi, ki nawa nga sa asa.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Ni ushẹ aghọ bọ va tẹri si, “Inu ya yaa ki inu, ta Iliya ki ba ka ba foo nga ni.”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 IYesu va ci naigang, ava shee aghing nga.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Ugyauto umani ushi kọ ọna Ọnọng giya wo ika ipai, kọ kpaa kaya ki ba wọ ata. Ẹrẹbọng zuru, atii va sara yọ.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Ava yeri alọr, anọma aghọ shi ayer naigang mani akọ kpuru bọ sang ka akyuọ.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Asang ka alọr bọ, iYesu ya sisang ka lọr ni, ava ghila bọ ifọng aghọ upipar, ajiya napam nu bọ.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Akyua umani agha aghaghẹ aghina akpọ aRoma kina ọshẹ aghọmani ashi kọ ọna iYesu na nu zur ẹrẹbọng kini imumani ibani, ava kọng ẹrẹbata nagigang, ava tẹri si, “Aipang na ajiya ri ni Anọ Ọnọng nga!”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Ace ayiri shiwu napam mani ayii iYesu kọ kpaa ka aGalili asọ she nga ni itina. Ati tara ka atọọ na sọ kyoo imumani isọ ba.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 kidẹ bọ ni iMaryamu iMagadaliya, kina iMaryamu ayuru iYakubu kina iYusufu, kina ayuru anọ iZabadi.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ughẹ ya ju ni, ace aghọlọ upeni, agha ifọng Arimatiya, aghọnọ uca si iYusufu ba, inga ni aghọyii iYesu ngaa.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Akyaa ukushi iBilatus kiya shọr si ama nga ọkọng iYesu. IBilatus va ma anyu si ama nga.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 IYusufu va kpaa ọkọng iYesu ki wuru kọ ugyauto alilin ọngọ upipar.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Ata nga kidẹ alọr asasa nga, angọ mani atumu kidẹ upang. Ava yini utii ọghọghẹ ka anyu alọr, ava woru.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 IMaryamu iMagadaliya, kini idaa iMaryamu ci ki ta ibate na alọr nga.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Awini ikyua ni, awii uloru ki kyo, afirist akakọng kina aFarisiyawa curu kite iBilatus,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 Na tẹri si, “Aghọ ọna! Imẹ shuni kini imumani aghọ ghẹmi ajiya ra tẹri na sọ shi akyuọ, si kidẹ awii atai ni aki sisang ka alọr.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Kindọ ni sa ka asha alọr nagigang kaya ta awii atai, ka aghọyii iYesu kọnọ maya yi ọkọng ngau ba, na sọ yi ngau na tẹri ajiya si, asisang ka alọr. ọghẹmi ti tẹ ki gina ọngọ tumu ubibi.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 IBilatus va tẹri bọ si, “Inu nu aghina akpọ, inu kya kọ ya sha nga nọ mani ọki bra.”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Ava kya kiya sha alọr, ki gyo ẹrẹkwyuẹ agọm ya kọ utii alọr, ava sa aghina akpọ kọ ọkaa.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.