Mateus 14
idc (IDC) vs NVT
1 Akyua ra ni iHiridus Antifas kọọ ila iYesu,
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 na aba tẹri agira nga si, “IYahaya aghọ uju iminimini wẹ ri. Akọ sang kọ ukpo; uwu sa ni ashi na akyuọ ju uma usa uwo ica ri.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Ka iHiridus kọ kpẹnẹ iYahaya ki lor, ki sọmọ nga kọ ubọọ itii kaya iHiridiya, ayiri anayuru nga iFilibus
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 ka iYahaya ka tẹri nga si, “Umẹẹ iMusa ta ma wu ni ingọ vo nga ba.”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Akyua ni, iHiridus wang kọ pii iYahaya kọ, ni asọ tẹ ẹrẹbata bajiya, ka a kpaa nga si aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nga.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Ni awii na ajee iHiridus ya ba ni, anọ anayiri iHiridiya ya bọ ni ate nga iHiridus kọọ uhwai nagigang,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 na aba ta anyu kini ngaa, ki ba suu si aki ma nadidu imumani ashọr.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ayuru nga ngaa sa nga kọ, asi, “Ma mi ẹrẹkwẹ iYahaya aghọ uju iminimini kidẹ ipẹ ka aikyuari.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Agọm ba duma, usuu nga kina akyeng ra sa ni asa si ama nga.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Atuma na aya kyua iYahaya ẹrẹkwẹ wọ kidẹ ubọọ itii,
10 João foi decapitado na prisão,
11 na aba ni ẹrẹkwẹ kidẹ ipẹ ki ba ma anayiri, ni aya ma ayuru nga.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Aghọyii nga ba kpaa ọkọ ki ya naa kọ, ni aba kyaa kiya tẹri iYesu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 IYesu ya kọọ kindii ni, aba sang ki ghila nga idẹ ọgbọlọ kọ uyuyi ki kyaa ọka umani ace aghọ shiya ba. Ni ikir bajiya ya kọọ kindọ ni, aba ki yii nga ni ifra kọ kpaa kọ ufọng.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Aya kunu kidẹ ọgbọlọ ni aba nu ikir bajiya, aba kọọ ahwoo bọ, ni aba ma adumu kidẹ bọ ọkyuọ.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ọka ya ba ughẹ ni, aghọyii nga ba ki ju si, “Ba aghọ ya kọ kẹẹ ba, ni ọka wẹ ni uya sang ba ughẹ; shira ikir bajiya nga ka akyaa bọ anọrọfọng ushi kọ ukadu kaya gheli akwyi bọ imila.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 IYesu ba ju bọ si, “Ba sa bọ ka kyaa uce ka ba, inu ka kyakwyuẹ nọ ma bọ ice ima ka ala.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Aba yira nga si, “Ayọ shina ubiredi utọ kina itagbo ipai.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Aba ju si, “Inu ba mi ni yọ.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Aba sa ikir bajiya nga si, acica kaya nọ ọbọ, aba kpaa ubiredi utọ kina itagbo ipai, aba zẹẹ ibate nga ka ayaya ki sa Ọnọng izaa. Asa wura ubiredi nga ki ma atina nga, atina nga ba ma ikir bajiya nga.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Aba la nadidu bọ ki shuu. Aba curu awo na ashẹ ki sa ọkọọ ushọ nọ upai.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ajiya umani ala ni afuma aghimi araji usọ atọ, bam na ayiri kina anọ.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Akyua ra ni atina nga ya ghila bọ idẹ ọgbọlọ ki lite nga ki kyaa bọ udaa ugẹẹ, na asa laa nga kọ shira ikir bajiya nga.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Aya kpẹẹ shira ikir bajiya ni, aba kila nga aya ọpang kayu nga kaya pii nọ Ọnọng. Ashi kayu nga kọ ukadu ki fuma ughẹ.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 akyua ra ni ọgbọlọ nga shi ka abiyatẹ ighọ kina ẹrẹbọ, ugya sọ ca wọ, ka uwuu sọ ju irisho kini wọ.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Kini ikwikweting ni ava ba ukushi bọ na asọ kyeng kaya na amusum.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ni atina nga ya nu nga na akyeng kaya na amusum ni, aba kọọ ẹrẹbata, ki ju si, “Ahwu nga!” Aba taa kpa ni ẹrẹbata.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Kidẹ akyua ni iYesu pii ni bọ, si, “Inu ba duma ba! Imẹẹ. Ba kọọ ẹrẹbata ba.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 IBitrus ba yira si, “Ate, insi ingọ ni, sa mi ki imẹ ba ukushi ngọ kaya na amusum.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 IYesu ba ju si, “Ba.” IBitrus ba kunu kidẹ ọgbọlọ nga na asọ kyeng kaya na amusum na aki ba ukushi iYesu.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Ni aya nu uwuu nọ usang ni ẹrẹkyuọ ni, aba kọọ ẹrẹbata wọ na asa dẹẹ kọ ghila idẹ. Aba gyo akpa si, “Ate, foo mi!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Kidẹ akyua ni iYesu nawa avọ nga ki kpẹnẹ nga, ki ju nga si, “Ingọ agha uma aipang na jẹẹ, ikẹmbọ sa ni ingọ shina ikwyi ipai?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Aya fuma idẹ ọgbọlọ ni, uwuu ba tara.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Aghọ shi kidẹ ọgbọlọ ba ta agho kite iYesu, ki ju si, “Aipang ni ingọ na Anọ Ọnọng nga.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Aya buu udaa ugẹẹ ni, aba kya bọ ẹrẹbọ aJanisarat.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ni ajiya ukadu ya kpẹlẹ nga ni, aba tuma na ajiya ishi ọka nadidu ka aba nga na adumu.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Aba shọr nga ka ibọ piya anyu igbang nga. Nadidu aghọ umani apiya ni apeni ọkyuọ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.