Mateus 14

idc (IDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Akyua ra ni iHiridus Antifas kọọ ila iYesu,
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
2 na aba tẹri agira nga si, “IYahaya aghọ uju iminimini wẹ ri. Akọ sang kọ ukpo; uwu sa ni ashi na akyuọ ju uma usa uwo ica ri.”
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
3 Ka iHiridus kọ kpẹnẹ iYahaya ki lor, ki sọmọ nga kọ ubọọ itii kaya iHiridiya, ayiri anayuru nga iFilibus
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
4 ka iYahaya ka tẹri nga si, “Umẹẹ iMusa ta ma wu ni ingọ vo nga ba.”
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Akyua ni, iHiridus wang kọ pii iYahaya kọ, ni asọ tẹ ẹrẹbata bajiya, ka a kpaa nga si aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nga.
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Ni awii na ajee iHiridus ya ba ni, anọ anayiri iHiridiya ya bọ ni ate nga iHiridus kọọ uhwai nagigang,
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
7 na aba ta anyu kini ngaa, ki ba suu si aki ma nadidu imumani ashọr.
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Ayuru nga ngaa sa nga kọ, asi, “Ma mi ẹrẹkwẹ iYahaya aghọ uju iminimini kidẹ ipẹ ka aikyuari.”
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
9 Agọm ba duma, usuu nga kina akyeng ra sa ni asa si ama nga.
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
10 Atuma na aya kyua iYahaya ẹrẹkwẹ wọ kidẹ ubọọ itii,
10 e mandou degolar a João no cárcere;
11 na aba ni ẹrẹkwẹ kidẹ ipẹ ki ba ma anayiri, ni aya ma ayuru nga.
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
12 Aghọyii nga ba kpaa ọkọ ki ya naa kọ, ni aba kyaa kiya tẹri iYesu.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 IYesu ya kọọ kindii ni, aba sang ki ghila nga idẹ ọgbọlọ kọ uyuyi ki kyaa ọka umani ace aghọ shiya ba. Ni ikir bajiya ya kọọ kindọ ni, aba ki yii nga ni ifra kọ kpaa kọ ufọng.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Aya kunu kidẹ ọgbọlọ ni aba nu ikir bajiya, aba kọọ ahwoo bọ, ni aba ma adumu kidẹ bọ ọkyuọ.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
15 Ọka ya ba ughẹ ni, aghọyii nga ba ki ju si, “Ba aghọ ya kọ kẹẹ ba, ni ọka wẹ ni uya sang ba ughẹ; shira ikir bajiya nga ka akyaa bọ anọrọfọng ushi kọ ukadu kaya gheli akwyi bọ imila.”
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
16 IYesu ba ju bọ si, “Ba sa bọ ka kyaa uce ka ba, inu ka kyakwyuẹ nọ ma bọ ice ima ka ala.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
17 Aba yira nga si, “Ayọ shina ubiredi utọ kina itagbo ipai.”
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Aba ju si, “Inu ba mi ni yọ.”
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
19 Aba sa ikir bajiya nga si, acica kaya nọ ọbọ, aba kpaa ubiredi utọ kina itagbo ipai, aba zẹẹ ibate nga ka ayaya ki sa Ọnọng izaa. Asa wura ubiredi nga ki ma atina nga, atina nga ba ma ikir bajiya nga.
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
20 Aba la nadidu bọ ki shuu. Aba curu awo na ashẹ ki sa ọkọọ ushọ nọ upai.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
21 Ajiya umani ala ni afuma aghimi araji usọ atọ, bam na ayiri kina anọ.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Akyua ra ni atina nga ya ghila bọ idẹ ọgbọlọ ki lite nga ki kyaa bọ udaa ugẹẹ, na asa laa nga kọ shira ikir bajiya nga.
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Aya kpẹẹ shira ikir bajiya ni, aba kila nga aya ọpang kayu nga kaya pii nọ Ọnọng. Ashi kayu nga kọ ukadu ki fuma ughẹ.
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
24 akyua ra ni ọgbọlọ nga shi ka abiyatẹ ighọ kina ẹrẹbọ, ugya sọ ca wọ, ka uwuu sọ ju irisho kini wọ.
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Kini ikwikweting ni ava ba ukushi bọ na asọ kyeng kaya na amusum.
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
26 Ni atina nga ya nu nga na akyeng kaya na amusum ni, aba kọọ ẹrẹbata, ki ju si, “Ahwu nga!” Aba taa kpa ni ẹrẹbata.
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
27 Kidẹ akyua ni iYesu pii ni bọ, si, “Inu ba duma ba! Imẹẹ. Ba kọọ ẹrẹbata ba.”
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
28 IBitrus ba yira si, “Ate, insi ingọ ni, sa mi ki imẹ ba ukushi ngọ kaya na amusum.”
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 IYesu ba ju si, “Ba.” IBitrus ba kunu kidẹ ọgbọlọ nga na asọ kyeng kaya na amusum na aki ba ukushi iYesu.
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
30 Ni aya nu uwuu nọ usang ni ẹrẹkyuọ ni, aba kọọ ẹrẹbata wọ na asa dẹẹ kọ ghila idẹ. Aba gyo akpa si, “Ate, foo mi!”
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
31 Kidẹ akyua ni iYesu nawa avọ nga ki kpẹnẹ nga, ki ju nga si, “Ingọ agha uma aipang na jẹẹ, ikẹmbọ sa ni ingọ shina ikwyi ipai?”
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Aya fuma idẹ ọgbọlọ ni, uwuu ba tara.
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
33 Aghọ shi kidẹ ọgbọlọ ba ta agho kite iYesu, ki ju si, “Aipang ni ingọ na Anọ Ọnọng nga.”
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
34 Aya buu udaa ugẹẹ ni, aba kya bọ ẹrẹbọ aJanisarat.
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
35 Ni ajiya ukadu ya kpẹlẹ nga ni, aba tuma na ajiya ishi ọka nadidu ka aba nga na adumu.
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Aba shọr nga ka ibọ piya anyu igbang nga. Nadidu aghọ umani apiya ni apeni ọkyuọ.
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.