Marcos 5
idc (IDC) vs NAA
1 IYesu kina aghọyii nga ya bulu ushii ighọng mani ishi ka ẹlẹbọ aGarasinawa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 IYesu ya kunu nga ka ọgbọlọ ni, ace ajiya umani asọ kina aghing ababi ba shi kunu ka uka na alọr ki ma peni nga.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Ajiya ri ni, aci ka uka na alọr, ba aghọ umani aki bra lo nga, ko na asara.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Aku ke loru nga ka na asara ka avọ na afra, ni ava kara asara ki wura ima upọwu ki ifra nga. Ba aghọmani ashi ni ẹrẹkyuọ udẹmi nga ba.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ating na atọnọ kidẹ na alọr kina aya apa na asọ taa akpa na asa waa ẹlẹnọma nga na atii.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Aya nu iYesu adọ shi ka atatọọ ni, asang nọ utitẹ ki ya kpaa na agho ka sice nga.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ata akpa nagigang, “Ikẹmbọ duma ngọ na ayọ, iYesu, Anọ Ọnọng, Aghọ ucẹẹ nọ Ughọghẹ? Suu nọ Ọnọng ni ungọ dọ ma mi nga ọlọ ma!”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Ki iYesu kọ taa nga, “Kunu kidẹ nga ungọ aghing ababi!”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 IYesu ba ghulu nga si, “Ikẹmbọ sọ uca ngọ?” A ya yila di taa nga,
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ala kọ shọr iYesu ama kara bọ kọ uka ẹlẹbọ ma.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Atumu alade dogo pee ka ayayo upa.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Aghing ababi shọr IYesu, di taa ni, “Ta ma ayọ kukushi alade li na ayọ ghina kidẹ bọ.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 IYesu yila bọ, aghing ababi kunu di ghila idir alade, idir bọ la aji usho upai, ado kya bọ anyu ighọng, di kpaa ya kidẹ di kpuru bọ kidẹ amusum.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Kadu wu aghọ pee alade sang nọ utitẹ di ya taa kidẹ ifọng kina ẹlẹbọ. Ajiya da ba ni ibọ ba nu imumani iba.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Aya ba ukushi iYesu ni, ada nu ajiya umani ashi nọ ushẹẹ na pam na akhii ni nga na igbang kana ọkyuọ nga, ada kọng ẹrẹbata.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Aghọ umani aju ima kaya ica bọ ada taa ajiya umani aba na aghọ shi nọ ushẹẹ vasa ta bọ ukikilẹ alade.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Ada dẹẹ ko shọr iYesu aya bọ ẹlẹbọ bọ.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Aya sang ghila nga kidẹ ọgbọlọ ni, ajiya umani ada shi nọ ushẹẹ da shọr ni nga ki yii nga.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 IYesu yila nga ma, ada tẹri nga, “Kya ngọ idẹ ọna kọ ya pini ate ọna ngọ nọ tẹri bọ ima li umani Ọnọng ju ngọ, kina umani akọọ ahwo kaya ngọ.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ajiya nga da ki kyaa nga di ya tee aghọ tẹri upii Ọnọng ka aDikafolis imumani IYesu ju nga. Nadidu ajiya wo ica.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 IYesu ya bulu kidẹ ọgbọlọ di kyaa nga udaa uviya ighọng ni, ikir majiya culu kukushi nga na shi ka ikyọrọ ighọng.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ace agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa aghọnọ uca si iYayirus ada ba, aya nu nga, ada kpaa ka sici nga,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 di shọlọ nga nagigang ataa ni “Ananọ mi anayiri wang kpo nga; imẹ do shọr ngọ ba ma tiya avọ ngọ kaya nga umani a pini ufoo lẹ.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ni iYesu da kyaa ni nga.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ace ayiri shi kadu umani ala anyi ushọ na pai adu shiri ayi.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Akọ kọọ ọlọ ka avọ aghọmẹẹ ikang nagigang. Akọ kpẹ na imumani asọ ni yọ nadidu, nọ umani apeni ọkyuọ, ima pala ubira yọ.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Aya kọng ila IYesu ni, ada ba ka utumu nga kidẹ idir ma ajiya di piya igbang nga,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 ka a kpaa ka ikwyi nga si, “Imẹ ma piya igbang nga ni imẹ ki lẹni.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Kidẹ na akyua ni ushiri ayi nga da tra, akọọ kidẹ ẹrẹnọma nga umani apeni ọkyuọ ka diji ọlọ umani asọ kidẹ.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ka adidu akyua ni iYesu kpẹlẹ kidẹ nga ice ẹrẹkyuọ kunu ka ẹlẹnọma nga, atee kidẹ ikir majiya di ghulu “Inga piya igbang mi?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Aghọyii nga si, “Ingọ nu idir majiya adọ go mẹni ngọ, ungọ dọ va ghulu inga piya ngọ?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ala ku va ghulu adọ go ki kala ukaa awang nu aghọ umani aju nẹdọ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ayiri ye imumani iba kini nga, ada kunu di kpaa ka sici nga ado titaa na ẹrẹbata, ataa nga nadidu aipang.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ada taa nga, “Anọ mi, uma aipang ngọ ma ngọ ọkyuọ; ki kya ngọ ni ikwyifu kọ ungọ lẹni kọ ọlọ umani ngọ sọ kidẹ.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ashi kọ upii ni, ace ajiya na aghala kọ ọna agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa iYariyus, ataa si “Anọ ngọ anayiri kọ kpo nga, Ikẹmbọ sa ngọ dọ dama aghọmẹẹ wu?”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ni iYesu dama nga na imumani ataa ma, ada taa agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa, “Ama kọọ ẹrẹbata ma; uma aipang.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Aya nga ace aghọ na yii nga ma sai iBitrus, na iYakubu, na iYahaya anayuru iYakubu.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Aya ba kọ ọna agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa ni, iYesu nu ni ajiya adọ go zọọ bọ, na ci na uwaa kpa nagigang.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Aya ghina kidẹ ni, ataa bọ, “Ikẹmbọ sa unu dọ ci nu taa akpa nagigang nidọ? Anọ kọ kpo nga ma, adọ go moo wu.”
39 Ao entrar, disse:
40 Ada tee aghọ sala nga unga akakiya.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 A kpẹnẹ avọ anọ, ataa nga, “Italita kumi!” umani ọdọ go yeni, “Ananọ anayiri, mi dọ ta ngọ sisang.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Anọ anayiri da sang ka didu akyua da tee aghọ keng, asọ anyi ushọ na pai nọ ujee. Ka didu akyua ni awo ica.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ada waa atọng bọ ama taa ace aghọ ma, ada taa bọ ama anọ imila na la.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.