Marcos 5

idc (IDC) vs BKJ

Sair da comparação
1 IYesu kina aghọyii nga ya bulu ushii ighọng mani ishi ka ẹlẹbọ aGarasinawa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 IYesu ya kunu nga ka ọgbọlọ ni, ace ajiya umani asọ kina aghing ababi ba shi kunu ka uka na alọr ki ma peni nga.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ajiya ri ni, aci ka uka na alọr, ba aghọ umani aki bra lo nga, ko na asara.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Aku ke loru nga ka na asara ka avọ na afra, ni ava kara asara ki wura ima upọwu ki ifra nga. Ba aghọmani ashi ni ẹrẹkyuọ udẹmi nga ba.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ating na atọnọ kidẹ na alọr kina aya apa na asọ taa akpa na asa waa ẹlẹnọma nga na atii.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Aya nu iYesu adọ shi ka atatọọ ni, asang nọ utitẹ ki ya kpaa na agho ka sice nga.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ata akpa nagigang, “Ikẹmbọ duma ngọ na ayọ, iYesu, Anọ Ọnọng, Aghọ ucẹẹ nọ Ughọghẹ? Suu nọ Ọnọng ni ungọ dọ ma mi nga ọlọ ma!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ki iYesu kọ taa nga, “Kunu kidẹ nga ungọ aghing ababi!”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 IYesu ba ghulu nga si, “Ikẹmbọ sọ uca ngọ?” A ya yila di taa nga,
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ala kọ shọr iYesu ama kara bọ kọ uka ẹlẹbọ ma.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Atumu alade dogo pee ka ayayo upa.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Aghing ababi shọr IYesu, di taa ni, “Ta ma ayọ kukushi alade li na ayọ ghina kidẹ bọ.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 IYesu yila bọ, aghing ababi kunu di ghila idir alade, idir bọ la aji usho upai, ado kya bọ anyu ighọng, di kpaa ya kidẹ di kpuru bọ kidẹ amusum.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Kadu wu aghọ pee alade sang nọ utitẹ di ya taa kidẹ ifọng kina ẹlẹbọ. Ajiya da ba ni ibọ ba nu imumani iba.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Aya ba ukushi iYesu ni, ada nu ajiya umani ashi nọ ushẹẹ na pam na akhii ni nga na igbang kana ọkyuọ nga, ada kọng ẹrẹbata.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Aghọ umani aju ima kaya ica bọ ada taa ajiya umani aba na aghọ shi nọ ushẹẹ vasa ta bọ ukikilẹ alade.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ada dẹẹ ko shọr iYesu aya bọ ẹlẹbọ bọ.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Aya sang ghila nga kidẹ ọgbọlọ ni, ajiya umani ada shi nọ ushẹẹ da shọr ni nga ki yii nga.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 IYesu yila nga ma, ada tẹri nga, “Kya ngọ idẹ ọna kọ ya pini ate ọna ngọ nọ tẹri bọ ima li umani Ọnọng ju ngọ, kina umani akọọ ahwo kaya ngọ.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ajiya nga da ki kyaa nga di ya tee aghọ tẹri upii Ọnọng ka aDikafolis imumani IYesu ju nga. Nadidu ajiya wo ica.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 IYesu ya bulu kidẹ ọgbọlọ di kyaa nga udaa uviya ighọng ni, ikir majiya culu kukushi nga na shi ka ikyọrọ ighọng.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ace agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa aghọnọ uca si iYayirus ada ba, aya nu nga, ada kpaa ka sici nga,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 di shọlọ nga nagigang ataa ni “Ananọ mi anayiri wang kpo nga; imẹ do shọr ngọ ba ma tiya avọ ngọ kaya nga umani a pini ufoo lẹ.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Ni iYesu da kyaa ni nga.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ace ayiri shi kadu umani ala anyi ushọ na pai adu shiri ayi.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Akọ kọọ ọlọ ka avọ aghọmẹẹ ikang nagigang. Akọ kpẹ na imumani asọ ni yọ nadidu, nọ umani apeni ọkyuọ, ima pala ubira yọ.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Aya kọng ila IYesu ni, ada ba ka utumu nga kidẹ idir ma ajiya di piya igbang nga,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 ka a kpaa ka ikwyi nga si, “Imẹ ma piya igbang nga ni imẹ ki lẹni.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Kidẹ na akyua ni ushiri ayi nga da tra, akọọ kidẹ ẹrẹnọma nga umani apeni ọkyuọ ka diji ọlọ umani asọ kidẹ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Ka adidu akyua ni iYesu kpẹlẹ kidẹ nga ice ẹrẹkyuọ kunu ka ẹlẹnọma nga, atee kidẹ ikir majiya di ghulu “Inga piya igbang mi?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Aghọyii nga si, “Ingọ nu idir majiya adọ go mẹni ngọ, ungọ dọ va ghulu inga piya ngọ?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ala ku va ghulu adọ go ki kala ukaa awang nu aghọ umani aju nẹdọ.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ayiri ye imumani iba kini nga, ada kunu di kpaa ka sici nga ado titaa na ẹrẹbata, ataa nga nadidu aipang.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ada taa nga, “Anọ mi, uma aipang ngọ ma ngọ ọkyuọ; ki kya ngọ ni ikwyifu kọ ungọ lẹni kọ ọlọ umani ngọ sọ kidẹ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ashi kọ upii ni, ace ajiya na aghala kọ ọna agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa iYariyus, ataa si “Anọ ngọ anayiri kọ kpo nga, Ikẹmbọ sa ngọ dọ dama aghọmẹẹ wu?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ni iYesu dama nga na imumani ataa ma, ada taa agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa, “Ama kọọ ẹrẹbata ma; uma aipang.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aya nga ace aghọ na yii nga ma sai iBitrus, na iYakubu, na iYahaya anayuru iYakubu.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Aya ba kọ ọna agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa ni, iYesu nu ni ajiya adọ go zọọ bọ, na ci na uwaa kpa nagigang.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Aya ghina kidẹ ni, ataa bọ, “Ikẹmbọ sa unu dọ ci nu taa akpa nagigang nidọ? Anọ kọ kpo nga ma, adọ go moo wu.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ada tee aghọ sala nga unga akakiya.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 A kpẹnẹ avọ anọ, ataa nga, “Italita kumi!” umani ọdọ go yeni, “Ananọ anayiri, mi dọ ta ngọ sisang.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Anọ anayiri da sang ka didu akyua da tee aghọ keng, asọ anyi ushọ na pai nọ ujee. Ka didu akyua ni awo ica.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ada waa atọng bọ ama taa ace aghọ ma, ada taa bọ ama anọ imila na la.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.