Marcos 5

idc (IDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 IYesu kina aghọyii nga ya bulu ushii ighọng mani ishi ka ẹlẹbọ aGarasinawa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 IYesu ya kunu nga ka ọgbọlọ ni, ace ajiya umani asọ kina aghing ababi ba shi kunu ka uka na alọr ki ma peni nga.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ajiya ri ni, aci ka uka na alọr, ba aghọ umani aki bra lo nga, ko na asara.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Aku ke loru nga ka na asara ka avọ na afra, ni ava kara asara ki wura ima upọwu ki ifra nga. Ba aghọmani ashi ni ẹrẹkyuọ udẹmi nga ba.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ating na atọnọ kidẹ na alọr kina aya apa na asọ taa akpa na asa waa ẹlẹnọma nga na atii.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Aya nu iYesu adọ shi ka atatọọ ni, asang nọ utitẹ ki ya kpaa na agho ka sice nga.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Ata akpa nagigang, “Ikẹmbọ duma ngọ na ayọ, iYesu, Anọ Ọnọng, Aghọ ucẹẹ nọ Ughọghẹ? Suu nọ Ọnọng ni ungọ dọ ma mi nga ọlọ ma!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ki iYesu kọ taa nga, “Kunu kidẹ nga ungọ aghing ababi!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 IYesu ba ghulu nga si, “Ikẹmbọ sọ uca ngọ?” A ya yila di taa nga,
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ala kọ shọr iYesu ama kara bọ kọ uka ẹlẹbọ ma.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Atumu alade dogo pee ka ayayo upa.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Aghing ababi shọr IYesu, di taa ni, “Ta ma ayọ kukushi alade li na ayọ ghina kidẹ bọ.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 IYesu yila bọ, aghing ababi kunu di ghila idir alade, idir bọ la aji usho upai, ado kya bọ anyu ighọng, di kpaa ya kidẹ di kpuru bọ kidẹ amusum.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Kadu wu aghọ pee alade sang nọ utitẹ di ya taa kidẹ ifọng kina ẹlẹbọ. Ajiya da ba ni ibọ ba nu imumani iba.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Aya ba ukushi iYesu ni, ada nu ajiya umani ashi nọ ushẹẹ na pam na akhii ni nga na igbang kana ọkyuọ nga, ada kọng ẹrẹbata.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Aghọ umani aju ima kaya ica bọ ada taa ajiya umani aba na aghọ shi nọ ushẹẹ vasa ta bọ ukikilẹ alade.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ada dẹẹ ko shọr iYesu aya bọ ẹlẹbọ bọ.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Aya sang ghila nga kidẹ ọgbọlọ ni, ajiya umani ada shi nọ ushẹẹ da shọr ni nga ki yii nga.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 IYesu yila nga ma, ada tẹri nga, “Kya ngọ idẹ ọna kọ ya pini ate ọna ngọ nọ tẹri bọ ima li umani Ọnọng ju ngọ, kina umani akọọ ahwo kaya ngọ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ajiya nga da ki kyaa nga di ya tee aghọ tẹri upii Ọnọng ka aDikafolis imumani IYesu ju nga. Nadidu ajiya wo ica.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 IYesu ya bulu kidẹ ọgbọlọ di kyaa nga udaa uviya ighọng ni, ikir majiya culu kukushi nga na shi ka ikyọrọ ighọng.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ace agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa aghọnọ uca si iYayirus ada ba, aya nu nga, ada kpaa ka sici nga,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 di shọlọ nga nagigang ataa ni “Ananọ mi anayiri wang kpo nga; imẹ do shọr ngọ ba ma tiya avọ ngọ kaya nga umani a pini ufoo lẹ.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ni iYesu da kyaa ni nga.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ace ayiri shi kadu umani ala anyi ushọ na pai adu shiri ayi.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Akọ kọọ ọlọ ka avọ aghọmẹẹ ikang nagigang. Akọ kpẹ na imumani asọ ni yọ nadidu, nọ umani apeni ọkyuọ, ima pala ubira yọ.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Aya kọng ila IYesu ni, ada ba ka utumu nga kidẹ idir ma ajiya di piya igbang nga,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 ka a kpaa ka ikwyi nga si, “Imẹ ma piya igbang nga ni imẹ ki lẹni.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Kidẹ na akyua ni ushiri ayi nga da tra, akọọ kidẹ ẹrẹnọma nga umani apeni ọkyuọ ka diji ọlọ umani asọ kidẹ.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ka adidu akyua ni iYesu kpẹlẹ kidẹ nga ice ẹrẹkyuọ kunu ka ẹlẹnọma nga, atee kidẹ ikir majiya di ghulu “Inga piya igbang mi?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Aghọyii nga si, “Ingọ nu idir majiya adọ go mẹni ngọ, ungọ dọ va ghulu inga piya ngọ?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ala ku va ghulu adọ go ki kala ukaa awang nu aghọ umani aju nẹdọ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ayiri ye imumani iba kini nga, ada kunu di kpaa ka sici nga ado titaa na ẹrẹbata, ataa nga nadidu aipang.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ada taa nga, “Anọ mi, uma aipang ngọ ma ngọ ọkyuọ; ki kya ngọ ni ikwyifu kọ ungọ lẹni kọ ọlọ umani ngọ sọ kidẹ.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ashi kọ upii ni, ace ajiya na aghala kọ ọna agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa iYariyus, ataa si “Anọ ngọ anayiri kọ kpo nga, Ikẹmbọ sa ngọ dọ dama aghọmẹẹ wu?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ni iYesu dama nga na imumani ataa ma, ada taa agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa, “Ama kọọ ẹrẹbata ma; uma aipang.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aya nga ace aghọ na yii nga ma sai iBitrus, na iYakubu, na iYahaya anayuru iYakubu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Aya ba kọ ọna agha aghaghẹ uka takwyuẹ aYahudawa ni, iYesu nu ni ajiya adọ go zọọ bọ, na ci na uwaa kpa nagigang.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Aya ghina kidẹ ni, ataa bọ, “Ikẹmbọ sa unu dọ ci nu taa akpa nagigang nidọ? Anọ kọ kpo nga ma, adọ go moo wu.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ada tee aghọ sala nga unga akakiya.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 A kpẹnẹ avọ anọ, ataa nga, “Italita kumi!” umani ọdọ go yeni, “Ananọ anayiri, mi dọ ta ngọ sisang.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Anọ anayiri da sang ka didu akyua da tee aghọ keng, asọ anyi ushọ na pai nọ ujee. Ka didu akyua ni awo ica.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ada waa atọng bọ ama taa ace aghọ ma, ada taa bọ ama anọ imila na la.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.