Marcos 4
idc (IDC) vs ACF
1 IYesu kpaa umẹẹ ka anyu Ighọng aGalili. Ikir bajiya na acuru ni asi na pam nagigang ki ta kọ umani aghila idẹ ọgbọlọ ki cica ki ighọng, ni ajiya nga shi ka ya ugbana ka anyu ighọng.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 A mẹẹ bọ uma na pam ni ighang upii, kidẹ umẹẹ nga ni asi,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 Inu kọ! Aghọ uwuu kyaa upila ighọ nga.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ashi kidẹ uta ighọ ni, ice kpaa ka utra, anurunu la yọ kọ.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Ice kpaa ka uka mani atii shiya, uka umani ba ẹrẹbọ nagigang. Amii kaisa ka ẹrẹbọ ta shiwu ikyuu ba.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ọnọng utaa ya ba uci ni, ọba for bọ na ghau bọ ka ataa shi bọ na akang ba.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Idaa ighọ kpaa kidẹ akara, iya fọnọ ni, isa tulu imila, na ataa sa bọ ikii ba.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Ice kpaa ki ẹrẹbọ ididuma. Amii ki fọnọ ki sa ikir, ishi-shitai, ishi-shitin kina ara-raji.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Asa ju si, “Nadidu aghọ shi na atọng ni, akọ.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Akyua ni iYesu shi kayu nga ni, aghọyii nga kina atina nga usho na pai ghulu nga imumani ighang upii yeni.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Aba tẹri bọ si, “Aku yeni nu ushi ẹrẹgọm Ọnọng. Aghọmani ashi bọ kidẹ nu ba ni, aka tẹri bọ uma nadidu ni ighang upii.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Uwu sa ni,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 IYesu ba tẹri bọ si, “Inu ta kpẹlẹ nu ighang upii ri ba? Na nyi wu ni inu ki kpẹlẹ ighang ushẹ wu?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Aghọ upila pila upii Ọnọng.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Ace ajiya shi kini ighọ mani ikpaa kọ utra ni, uka umani apila upii Ọnọng kọ ni. Akyua na akọọ ni, Ishẹẹ ki ba ka aba kpaa upii na akọọ wu.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ace aghọ bọ ni, ashi kina ighọ na apila kidẹ atii ni, akọọ upii ni, ayira ni ikwyifu.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ashi bọ na akang ba ni, a tara anakyua wu. Asọ kọọ ububi kini umẹni upii ni, kidẹ anakyua ni aka vuwa nọ utumu.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ighọ ni ikpaa kidẹ akara ni, abọ si aghọmani akọọ upii,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ni uduma asing nu ci kidẹ, kina ahwula uce nọ uma sa ni upii ta ci wu kidẹ ikwyi ki ju utina ba.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Inga ni ikpaa ki ẹrẹbọ ididuma ni, abọ si aghọmani akọọ upii, ki yira, ki ju utina wu ki jee kaya, ace aghọ bọ ni ishi-shitai, ace aghọ bọ ni ishi-shitin, ace aghọ bọ ni ara-raji.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 IYesu ju bọ si, “Inu ka ta ugha ọgbẹlẹmọ ki kyo kidẹ ikọọ ko ata icuru? Ba inu ka kyo kaya uka ukyo ọgbẹlẹmọ ba?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Nadidu imumani asọ ni, aki nu yọ, nadidu imumani isi kọ yuyi ni, aki ta yọ ka yayẹ.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Nadidu aghọ shi na atọ ni, akọ.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Aba ju bọ si, “Inu ka ghla atọng nọ kọọ na biribọ! Imumani inu mira kọ ni, iyọ na aki mira nu kọ, ka aba khimi kọ.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Aghọmani ashi ni ima ni, aki khimi nga kọ; aghọmani ashi ni ima ba ni, anọ imumani ashi ni yọ ni, aki ya yira wu kukushi nga.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Aba tẹri si, “Umani ẹrẹgọm Ọnọng shi wẹ. Shi kini ajiya na ata ighọ ki ẹrẹbọ ni.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Ating kina atọnọọ, ko ni amoo, ko ni ata moo nga ba ni, ighọ ki mii ki fọnu, ni ata ye nga ba.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ẹrẹbọ ka ma imila ki kirkwyi wu, aka zọnọ wo ushii, ni atọ wo akwyi alkama, ẹrẹkwẹ ba ma ikir.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Imila yọ ba ula ni, aki wa ni ikuma waa imila, ka akyua ucuru imila ya ba.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 IYesu ba ju si, “Ayọ ki tẹri si ẹrẹgọm Ọnọng shi na nyi, ta iligba ighang upii yọ ni ayọ ki yeni wu?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ishi kini ikir ikpo ni, inga ni iyọ cẹẹ nọ ọzọzi ikir kidẹ uma umani apila ki ẹrẹbọ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kindi ni, insi apila ni, aka fọnu ki cẹẹ uma umani apila kidẹ uwiya, kina aga akakọ, anurunu ayaya ka shulu ki ta asọọ ki ci ki iwuu nga.
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Ighang upii yọ na pam ni iYesu tẹri bọ upii wu, kọ mani aki kpẹlẹ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ata tẹri bọ ice ima ba ighang upii ba. Ni akyua umani ashi kina aghọyii nga ka ayu bọ ni, aka yeni kwikẹ ka yayẹ.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Awii ra nọ ughẹ ni, iYesu tẹri atina nga si, “Ayọ ba kyai kọ uda ugẹẹ ẹrẹyẹma.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Asang bọ ki ya ikir bajiya kọ kaa, asang bọ kini inga kọnọ umani ashi kidẹ ọgbọlọ ni. Ace agbọlọ shiya kini nga.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Uyuu afiya kina uwuu ni ẹrẹkyuọ sang, ni ugya sọ ghila idẹ ọgbọlọ nga, ni uya sọ utii na amusum.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 IYesu shi kọ utumu ọgbọlọ nga ni asọ moo, a tiya ẹrẹkwẹ nga ka ya ima utiya ẹrẹkwẹ. Atina nga shiya nga ki ju nga si, “Aghọmẹẹ, ingọ ta duma ngọ ko ni ayọ kpuru yi ba?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Aba sisang ki gẹr uwuu ki tẹri ugya si, “Kọmọ! Na kikir!” Uwuu ba kpẹẹ wu, uka ba kọmọ nakikir.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Aba tẹri atina nga si, “Ikẹmbọ sa ni inu sọ tẹ ẹrẹbata? Ki ta ka kyuari inu ta shi nu nọ uma aipang ba?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Aba kọọ ẹrẹbata nagigang ni asọ ghulu ace bọ si, “Inga wudi ri? Uwuu kina ugya sọ kọọ nga atọng!”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.