Marcos 4

idc (IDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 IYesu kpaa umẹẹ ka anyu Ighọng aGalili. Ikir bajiya na acuru ni asi na pam nagigang ki ta kọ umani aghila idẹ ọgbọlọ ki cica ki ighọng, ni ajiya nga shi ka ya ugbana ka anyu ighọng.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 A mẹẹ bọ uma na pam ni ighang upii, kidẹ umẹẹ nga ni asi,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 Inu kọ! Aghọ uwuu kyaa upila ighọ nga.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Ashi kidẹ uta ighọ ni, ice kpaa ka utra, anurunu la yọ kọ.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ice kpaa ka uka mani atii shiya, uka umani ba ẹrẹbọ nagigang. Amii kaisa ka ẹrẹbọ ta shiwu ikyuu ba.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ọnọng utaa ya ba uci ni, ọba for bọ na ghau bọ ka ataa shi bọ na akang ba.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Idaa ighọ kpaa kidẹ akara, iya fọnọ ni, isa tulu imila, na ataa sa bọ ikii ba.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Ice kpaa ki ẹrẹbọ ididuma. Amii ki fọnọ ki sa ikir, ishi-shitai, ishi-shitin kina ara-raji.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Asa ju si, “Nadidu aghọ shi na atọng ni, akọ.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Akyua ni iYesu shi kayu nga ni, aghọyii nga kina atina nga usho na pai ghulu nga imumani ighang upii yeni.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Aba tẹri bọ si, “Aku yeni nu ushi ẹrẹgọm Ọnọng. Aghọmani ashi bọ kidẹ nu ba ni, aka tẹri bọ uma nadidu ni ighang upii.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Uwu sa ni,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 IYesu ba tẹri bọ si, “Inu ta kpẹlẹ nu ighang upii ri ba? Na nyi wu ni inu ki kpẹlẹ ighang ushẹ wu?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Aghọ upila pila upii Ọnọng.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ace ajiya shi kini ighọ mani ikpaa kọ utra ni, uka umani apila upii Ọnọng kọ ni. Akyua na akọọ ni, Ishẹẹ ki ba ka aba kpaa upii na akọọ wu.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Ace aghọ bọ ni, ashi kina ighọ na apila kidẹ atii ni, akọọ upii ni, ayira ni ikwyifu.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Ashi bọ na akang ba ni, a tara anakyua wu. Asọ kọọ ububi kini umẹni upii ni, kidẹ anakyua ni aka vuwa nọ utumu.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ighọ ni ikpaa kidẹ akara ni, abọ si aghọmani akọọ upii,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 ni uduma asing nu ci kidẹ, kina ahwula uce nọ uma sa ni upii ta ci wu kidẹ ikwyi ki ju utina ba.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Inga ni ikpaa ki ẹrẹbọ ididuma ni, abọ si aghọmani akọọ upii, ki yira, ki ju utina wu ki jee kaya, ace aghọ bọ ni ishi-shitai, ace aghọ bọ ni ishi-shitin, ace aghọ bọ ni ara-raji.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 IYesu ju bọ si, “Inu ka ta ugha ọgbẹlẹmọ ki kyo kidẹ ikọọ ko ata icuru? Ba inu ka kyo kaya uka ukyo ọgbẹlẹmọ ba?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Nadidu imumani asọ ni, aki nu yọ, nadidu imumani isi kọ yuyi ni, aki ta yọ ka yayẹ.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Nadidu aghọ shi na atọ ni, akọ.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Aba ju bọ si, “Inu ka ghla atọng nọ kọọ na biribọ! Imumani inu mira kọ ni, iyọ na aki mira nu kọ, ka aba khimi kọ.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Aghọmani ashi ni ima ni, aki khimi nga kọ; aghọmani ashi ni ima ba ni, anọ imumani ashi ni yọ ni, aki ya yira wu kukushi nga.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Aba tẹri si, “Umani ẹrẹgọm Ọnọng shi wẹ. Shi kini ajiya na ata ighọ ki ẹrẹbọ ni.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ating kina atọnọọ, ko ni amoo, ko ni ata moo nga ba ni, ighọ ki mii ki fọnu, ni ata ye nga ba.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Ẹrẹbọ ka ma imila ki kirkwyi wu, aka zọnọ wo ushii, ni atọ wo akwyi alkama, ẹrẹkwẹ ba ma ikir.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Imila yọ ba ula ni, aki wa ni ikuma waa imila, ka akyua ucuru imila ya ba.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 IYesu ba ju si, “Ayọ ki tẹri si ẹrẹgọm Ọnọng shi na nyi, ta iligba ighang upii yọ ni ayọ ki yeni wu?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ishi kini ikir ikpo ni, inga ni iyọ cẹẹ nọ ọzọzi ikir kidẹ uma umani apila ki ẹrẹbọ.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kindi ni, insi apila ni, aka fọnu ki cẹẹ uma umani apila kidẹ uwiya, kina aga akakọ, anurunu ayaya ka shulu ki ta asọọ ki ci ki iwuu nga.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Ighang upii yọ na pam ni iYesu tẹri bọ upii wu, kọ mani aki kpẹlẹ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Ata tẹri bọ ice ima ba ighang upii ba. Ni akyua umani ashi kina aghọyii nga ka ayu bọ ni, aka yeni kwikẹ ka yayẹ.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Awii ra nọ ughẹ ni, iYesu tẹri atina nga si, “Ayọ ba kyai kọ uda ugẹẹ ẹrẹyẹma.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Asang bọ ki ya ikir bajiya kọ kaa, asang bọ kini inga kọnọ umani ashi kidẹ ọgbọlọ ni. Ace agbọlọ shiya kini nga.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Uyuu afiya kina uwuu ni ẹrẹkyuọ sang, ni ugya sọ ghila idẹ ọgbọlọ nga, ni uya sọ utii na amusum.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 IYesu shi kọ utumu ọgbọlọ nga ni asọ moo, a tiya ẹrẹkwẹ nga ka ya ima utiya ẹrẹkwẹ. Atina nga shiya nga ki ju nga si, “Aghọmẹẹ, ingọ ta duma ngọ ko ni ayọ kpuru yi ba?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Aba sisang ki gẹr uwuu ki tẹri ugya si, “Kọmọ! Na kikir!” Uwuu ba kpẹẹ wu, uka ba kọmọ nakikir.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Aba tẹri atina nga si, “Ikẹmbọ sa ni inu sọ tẹ ẹrẹbata? Ki ta ka kyuari inu ta shi nu nọ uma aipang ba?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Aba kọọ ẹrẹbata nagigang ni asọ ghulu ace bọ si, “Inga wudi ri? Uwuu kina ugya sọ kọọ nga atọng!”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.