Marcos 15
idc (IDC) vs VC
1 Kini ikwyi kwyetin, afirist akakọng, kina akwite, kina aghọmẹẹ umẹẹ iMusa kina agha ẹrẹgọm nadidu ataa anyu si. Alor iYesu, ava kpa nga kiya ma iBilatus.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 “Ingọ shi agọm aYahudawa?” iBilatus wulu nga.
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Afirist akakọng tẹri nga uma ikir.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 IBilatus va kimi uwulu nga si, “Ushi ngọ nu ice iri yara ba? Nu idir nu ma mani ajiya ri su cira ngọ nu bọ.?
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Ni kọ ta aikyuari ni iYesu ra tẹri ice ma ba, ni iBilatus va wo ica.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Akuari ni aku gheli nu ka sheri bu agha asara ayeng ka agolu usra agya aghu mani ajiya wang.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ace ajiya ayuru nga si iBarabas ashi ka asara, kina ace aghula igigra na pighi ukyo ka gọlọ igigra bọ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ikir majiya nga va ba ukushi iBilatus sa aju bu kini mani akọ gheli ko.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Ibilatus ghulu si, “Uwang si imẹ sheri nu agọm aYahudawa?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 A kpẹlẹ si uyo ikwyi kini irisho wu ni agha afirist akakọng ma nga iYesu.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ni afirist akakọng ava ser ajiya si iBilatus shẹribọ iBarabas.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 IBilatus va wulu bu si, “Ikẹmbọ ni imẹ ki ju, kina aghu mani inu yuru nga si agọm aYahudawa?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Avasa gyo anyu si “Gra nga ko ukumu ushi!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 IBilatus wulu bu si, “Kikẹ? Ikẹmbọ na aju?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Uwang ju imumani ajiya wang, iBilatus sheri bu iBarabas. Asa na aca iYesu na awiwuru, ava ma bu na a gara nga.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Aghina akpọ kpaa nga ki kya bọ ọna bọ idẹ ugunu ava yọrọ nadidu ikir aghina akpọ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Avasa fuga nga nu ugẹẹ ugyauto ọnga amusum ulilẹrẹ ubula, avasa ju nga ifa ẹrẹkwẹ inga akara ki sọmọ nga.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Avasa tee aghu yuru nga si, “Pẹmi nga, agọm aYahudawa!”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Asa tanga ashi kaya ẹrẹkwẹ na tanga na akpe. Na ata aghong, ki kpoo sa asu bili nga ọnga ujeri amiya.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Aya kpẹri usra nga ni, ava wo nga igbang amusum ulilẹrẹ ubula wu, ava sumu nga unga nga, ava wo nga ki kyabọ asing ko kaya gara nga kaya ukumu ushi.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ace aghọ wolu ayuru nga si, iSiman ajiya iSayirin, ate Alekzanda kina iRufas, asọ ki vuwa ka anifọng. Avasa sa nga na kpa ukumu ushii.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Avasa kya ni iYesu uce uka mani ayọrọ si aGolgota, (uko shi “uka igbahu ẹrẹkwẹ”).
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Avasa ma nga amusum ikọlọ ashi mani azọgọ kina ọkang, ava tọrọ sa.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Na vasa gara nga kaya ukumu ushii. Ava ko ugbang uko nga, ava fẹni itii ka nu ta ume bu ni ko inga ki peni.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Kina agọlọ a larọshọ anga ikweting nga na a gara nga kaya ukumu ushi.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Avasa woo avulu nga si, AGỌM AYAHUDAWA.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Avasa gara nga kina ace agha pai aghu pili ajiya kina inga, agha ayeng ka vo ila na agha ayeng kavọ ipuruma.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Udiwu shi utighi upii mani atẹri si “Apila nga kidẹ aghila avulu”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Aghu sa wolu sha tẹri nga upii bra ikwyi agbagbara, asa zuru akwyi bu na tẹri si, “Ni! Ingọ ki pulu ọna Ọnọng ko va vura wu kidẹ awii atai,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Shulu kaya ukumu ushi ko ufoo ẹrẹkwẹ ngọ wu!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Kindiwu ni agha afirist akakọng kina aghọmẹẹ umẹẹ iMusa a cira nga kidẹ bu. “Afoo ace aghọ bu,” Ava tẹri si, “Ni uwẹ ni ata ki bra nga ufoo ẹrẹkwẹ nga ba!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Tara ni aghọfoo, agọm Israila, ashulu kaya ukumu ushi, kiyi nu ki ma aipang.” Aghu mani agira bu kini inga ni abu ma acira nga.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Kina atinọng, iting ba ki ma fuga ẹrẹbọng ya nadidu ki fuma agọlọ atai atinọng.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Kina agọlọ atai atinọng iYesu va ta a kpaa, “Eloi, Eloi, lama sabaktana?” Uwu shi si “Ọnọng mi, Ọnọng mi, ikẹmbọ sa ni ingọ nami wu?”.
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Aghọmani ating kaya yo nga a kọng ni, ava tẹri si, “Ukọng, asọ yuru Iliya.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ace aghọ va titi kiya sọ asọsọ kina amusumu ikọlọ na shi ukpọkpam, ki sumu ka ashi, ki ma iYesu si asa. “Aikuari ni uya nga kaya yu nga. Ima nu ta Iliya ki ba ka ma shulu ni nga ni.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Kina uci nagigang, iYesu waga ufeni unga amaa.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ugyauto anyu bọ ọna Ọnọng va gaa iri ipai ko kpa ka yaya ki ta ka taa.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Aghọ la kpọ mani ating na kyu iYesu ya nu mani akpoo ni, ava tẹri si, “Aipang na ajiya ri ni Anọ Ọnọng nga!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Ace ayiri asu kyu ka atatọọ. Kidẹ bu ni iMaryamu iMagadaliya, kina iMaryamu ayuru iYakubu aghu utumu kina iYusuf, kina iSalomi,
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Ka aGalili ayiri ri yii nga na sa ju nga utina. Ayiri nagigang mani akyeng ni nga ka Urushelima shiya ko kaa.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Awii ucuru akpara (akọ shi, awii lara awii uhuru aYahudawa). Ughẹ ya kpaa ni,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 iYusufu agha Arimatiya, aghu aghaghẹ kidẹ ugunu, aghu mani anga ma su sha ẹrẹgọm Ọnọng, alor ikwyi nga ki kya ukushi iBilatus kiya shọr ukọng iYesu.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 IBilatus wo ica nu mani a kọng si iYesu ko kpo. Ava yọrọ aghọ la kpọ ẹrẹkyuọ ta iYesu ko kpo ni.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Aya kọng ka anyu aghọ la kpọ ẹrẹkyuọ si ushiwudu ni, ava ma iYusufu ukọng.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 IYusufu va ghẹ ugyauto ufufugu, ki shulu nu ukọng, ki fuga ni ugyauto, ki ta nga kidẹ alọr anga ughẹ upang. Ava fuga kina ubule ọtighi ka anyu alor.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 IMaryamu iMagadaliya kina iMaryamu ayuru iYusuf anu uka mani anaa nga wu.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.