Marcos 11
idc (IDC) vs BKJ
1 Aya ba ayayo kina Urushelima ni, aba ba aBetafaji kina aBetani, ugbana umani ushi uzaitun shi wu, iYesu ba tuma atina nga apai,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 aba tẹri bọ si, “Inu kyaa anọ ifọng na ashi kite nu, inu ba ghila ni, inu ki ya nu anọ izaki na alor, inga umani ba aghọ ni akọ kila wu ba. Inu shii ka inu ba wu kọ kawẹ.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Insi ace aghọ ghulu nu si, “Ikẹmbọ sa ni inu su ju kindi?” Inu tẹri nga si, ‘Aghọ ọna nga wang wu ni aki vuwa ni kọ kidẹ akyua.’”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Aba wor ki ya peni anọ izaki kọ seshi anyu utra alor ka anyu ọna. Asu shii wu ni,
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 ace ajiya na atẹng kọ kaa ba tẹri bọ si, “Ikẹmbo ni inu su ju, inu su shii anọ izaki?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Aba yira bọ kọnọ mani iYesu tẹri bọ ni, ajiya nga ba ya na awor ni kọ.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Aya ba iYesu ni anọ izaki ni, aba yaa nga ugbang bọ ku tumu izaki, ni aba kila ki cicaa ka ayaa.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Ajiya na pam yaa ugbang bọ kọ utra, ace aghọ bọ ni, ayaa aniraga ashi afa umani akẹr.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Aghọmani ashi kite nga kina utumu nga taa akpa na ju si,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 “Anyu adaduma na ẹrẹgọm uki ba inga ate bayọ iDauda!
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 IYesu ghila Urushelima ki kya idẹ ọna Ọnọng. A kra uka nadidu, aya nu ni ughẹ ya ba ni, aba kunu nga kina aghọ ushọ na pai ra ki kya bọ aBetani.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Uka ya yẹ na aya sang ushee aBetani ni, iYesu ba kọọ idafo.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Anu uce ọshẹ uwe ka tatọọ ni ọshẹ ni ayaa, aba ka ya nu ta ushi shini ikọlọ ni. Aya fuma ni aba nu ni ayaa yọ shiya, ka akyua ula uwe kọ ba wu ba.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Aba tẹri uwe si, “Ace aghọ taaki ba la nga ikọlọ ngọ ba ka ta kọ sang asing.” Atina nga kọọ imumani atẹri.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Asu fuma Urushelima ni, iYesu ghila nga kidẹ ọna Ọnọng ki kila aghọmani asu gheli na agbira uma kidẹ. A yiri ugọọ uka umani aghọ ser ufẹ shi wu kina uka ni aghọ gbara ukhimi shi wu,
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ki ba kila na a kpaa ice ima ka awor ni yọ kọ ukaa ọna Ọnọng.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Aba mẹẹ bọ si, “Awọọ si, “‘Aki yọrọ ọna mi si ọna upii nọ Ọnọng ajiya nadidu ba’? Uwẹ inu tee ni wu uka sọlu ayi akakọng.’”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Afirist akakọng kina aghọmẹẹ umẹẹ iMusa ya kọọ udi upii ni, aba wang utra ni asọ pii nga wu, ka asọ hwiri ẹrẹbata nga, ikir bajiya ni icuru nadidu woo ica nọ umẹẹ nga.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Uka ya ba ughẹ ni, aba kunu bọ kidẹ ifọng.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Asọ wor ni ikyuating ni, aba nu ọshẹ uwe ra nọ uhwiya wu ku kpaa ka akang.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 IBitrus ba shuni, aba ju iYesu si, “Aghọmẹẹ, nu! ọshẹ uwe mani inga ma wu anyu ababi ra ni uhwiya wu!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 IYesu ba ju si, “Inu uma aipang kọ Ọnọng!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 “Imẹ tẹri nu aipang, insi ace aghọ ju upang ri si, ‘Wor, ya kpaa kidẹ ẹrẹyẹma,’ insi ama aipang kidẹ ikwyi ni, ki ba yira si ima utẹri nga ki ba ni, aki ju kọnọ utẹri nga ni.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Kindọ ni, imẹ sọ tẹri ngọ, nadidu imumani inu shọrọ ki pii nọ Ọnọng ni, uma aipang si ingọ ki yira yọ, ni iki shi inga ngọ.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Insi ingọ tara upii nọ Ọnọng ni ingọ ko ace aghọ ki ikwyi ni, yira ọlọ kpaa nga, ka Ate nu ka ayaya kọ cira uvulu nu kọ.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Insi inu ta yira nọ ula ukpaa ba ni, Ate nu ka yaya ki kpaa nu nga nu uvulu kọ ba.”
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Aya ba fuma Urushelima, ni iYesu sọ kyeng kidẹ ọna Ọnọng, afirist akakọng, aghọmẹẹ umẹẹ iMusa kina aghọ ite ba ukushi nga.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 “Ẹrẹkyuọ inga nga wu ni ungọ su ju umari kọ? Inga ma ngọ ẹrẹgọrọ ri?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 IYesu ba yira si, Iki ghulu nu upii uyeng. Inu yira mi, imẹ ki kọ tẹri nu ta ẹrẹgọrọ nga wu ni imẹ su ju umari kọ.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Iminimini iYahaya ni, ka ayaya ko ta unga ajiya ko? Inu tẹri mi!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Apii kina ace bọ ka aya na aba ju si, “Insi ayọ ju si ‘Ka ayaya’ ni, aki ghulu ayọ si, ‘Ikẹmbọ sa ni inu ta uma aipang ba?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Insi ayọ ju si unga ‘Ajiya wu’ ni (asọ hwiri ẹrẹbata bajiya ka kwinga ye si iYahaya ni aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nga.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Aba yira iYesu si, “Ayọ ye yi ba.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.